บทที่ 2 การได้รับไอเทมพิเศษ

บทที่ 2 การได้รับไอเทมพิเศษ

หมู่บ้านมือใหม่หมายเลข 10086

บนท้องถนนคลาคล่ำไปด้วยผู้คน แต่ละหมู่บ้านมือใหม่สามารถรองรับผู้เล่นได้นับหมื่นคน แสดงให้เห็นว่า 'เกมวันสิ้นโลก' นั้นได้รับความนิยมอย่างล้นหลามเพียงใด

"เชี่ย สัมผัสของเกมวันสิ้นโลกนี่มันสุดยอดไปเลย"

"ใช่ไหมล่ะ? ฉันยังแอบสงสัยเลยว่านี่ไม่ใช่เกม แต่เป็นความจริงซะอีก"

"นายปลุกได้พรสวรรค์อะไร?"

"ฉันได้พรสวรรค์ระดับทั่วไป"

"ฉันก็เหมือนกัน"

"ข้าปลุกได้ระดับยอดเยี่ยมว่ะ"

"โห ระดับยอดเยี่ยมนี่พลังน่ากลัวมากนะ"

"อา ถ้าฉันปลุกได้ระดับยอดเยี่ยมบ้างก็คงดี"

"นั่นมัน 'ไช่คุน' นี่นา บ้านรวยเป็นร้อยล้านเลยนะคนนั้น"

"บ้าเอ๊ย จนไม่ว่า แต่พรสวรรค์ยังห่วยกว่ามันอีก เอาคนไปเทียบกับคนนี่มีแต่อารมณ์เสียเปล่าๆ"

.......

คนที่ชื่อไช่คุนเชิดหน้าขึ้นสูง ดื่มด่ำกับความรู้สึกของการเป็นจุดสนใจอย่างเต็มที่

ซูไป๋เมินเฉยต่อคนพวกนี้ ในหมู่บ้านมือใหม่มีขอทานน้อยคนหนึ่งที่จะมอบของขวัญชิ้นใหญ่แสนลึกลับให้ หากใครยอมบริจาคเงิน 10 เหรียญทองแดง

ผู้เล่นใหม่ทุกคนจะได้รับเงินติดตัว 10 เหรียญทองแดงทันทีที่เข้าเกม

ซูไป๋วางแผนที่จะมอบเงิน 10 เหรียญทองแดงนั้นให้แก่ขอทานน้อย เพื่อคว้าโอกาสนี้ไว้

.......

ภายในตรอกซอย ร่างที่มอมแมมผมเผ้ารุงรังนั่งขดตัวอยู่ที่มุมกำแพง ตรงหน้ามีชามแตกใบหนึ่งวางอยู่

"ข้าไม่ได้กินอะไรมาสามวันแล้ว นายท่านผู้ใจบุญ ช่วยบริจาคสักเหรียญได้ไหมครับ?"

"เอ้า นี่เหรียญหนึ่ง"

ชายจมูกงุ้มหยิบเหรียญทองแดงออกมาหนึ่งเหรียญแล้วยื่นให้ขอทานน้อย

หลังจากรับเหรียญไป ขอทานน้อยก็กล่าวว่า "ขอบคุณครับคุณชาย"

และจากนั้น... ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นอีก

ใบหน้าของชายจมูกงุ้มดำทะมึนราวกับถ่านหุงต้ม ไหนล่ะเควสต์ลับของเขา?

"ฮ่าฮ่าฮ่า ยอมรับเควสต์มือใหม่ไปตามระเบียบอย่างซื่อสัตย์เถอะน่า"

"ใช่ เหรียญทองแดงช่วงต้นเกมสำคัญมากนะ"

"หลี่ซาน เอ็งยังอ่อนหัดนัก"

.......

เมื่อได้ยินเสียงวิจารณ์เหล่านี้ สีหน้าของ 'หลี่ซาน' ก็ยิ่งมืดมนลงกว่าเดิม

เขาเหลือบมองคนที่ยืนอยู่ตรงข้ามขอทานน้อย เห็นชายหนุ่มคนหนึ่งควักเหรียญออกมา 10 เหรียญรวด!

"เชี่ย ไอ้หนูนี่บ้าเปล่า?"

"ดูเหมือนจะเป็นอาชีพนักธนูนะ ไม่มีเงินแล้วจะซื้อลูกธนูยังไง?"

"ขำจะตายอยู่แล้ว ในเกมมีคนทุกประเภทจริงๆ"

.......

ผู้คนรอบข้างต่างพากันเยาะเย้ยถากถาง มองดูด้วยสายตาดูแคลน

หลี่ซานแสยะยิ้ม ความรู้สึกหดหู่ที่เสียเงินไปหนึ่งเหรียญหายไปปลิดทิ้ง

"ขอบคุณครับท่านนักผจญภัย นี่คือของตอบแทนน้ำใจจากข้า โปรดรับไว้ด้วยครับ"

ชื่อ: จี้พลังงาน

คุณภาพ: ไอเทมพิเศษ

เอฟเฟกต์ 1: ลูกธนูไร้ขีดจำกัด

เอฟเฟกต์ 2: ความเสียหายของลูกธนูเพิ่มขึ้นอีก 10 แต้ม

คำอธิบาย: นี่คือจี้ที่ขอทานน้อยหวงแหน

"ขอบคุณ"

ซูไป๋รับจี้มาอย่างไม่ลังเล จี้นี้เป็นไอเทมพิเศษและไม่กินช่องสวมใส่อุปกรณ์

ในช่วงต้นเกม ลูกธนู 100 ดอกมีราคา 10 เหรียญทองแดง ในขณะที่จี้พลังงานสามารถเติมลูกธนูให้อัตโนมัติแถมยังเพิ่มความเสียหายอีก 10 แต้ม

พลังโจมตีปัจจุบันของซูไป๋สามารถสร้างความเสียหายต่อมอนสเตอร์เลเวล 1 ได้ประมาณ 10 แต้ม นั่นหมายความว่าเมื่อมีจี้พลังงาน ดาเมจของเขาจะเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า!

"ซี้ดดด~~"

ทุกคนสูดปากด้วยความตกใจ ดวงตาเบิกกว้าง

"โห ขอทานน้อยเป็น NPC ลับจริงๆ เหรอเนี่ย?"

"ฉันเล่นนักธนู ราคาลูกธนูแพงบรรลัยเลย เติมลูกธนูไม่อั้นแถมดาเมจพิเศษ นี่มันของบ้าอะไรเนี่ย?"

"เมื่อกี้ฉันเพิ่งหัวเราะเยาะเขาไป ที่แท้ฉันเองที่เป็นตัวตลก"

"นี่มัน... นี่มัน"

.......

สีหน้าของหลี่ซานดูไม่ได้อย่างถึงที่สุด ราวกับเพิ่งกลืนแมลงวันเข้าไป เดิมทีของสิ่งนี้ควรจะเป็นของเขาแท้ๆ

เขากัดฟันยื่นเหรียญ 9 เหรียญที่เหลือให้ขอทานน้อย

"นี่เงินของข้า"

"นี่ของข้าด้วย"

.....

พวกเขาเห็นขอทานน้อยพยักหน้าให้หลังจากรับเงินไป แล้วก็... แค่นั้น?

ทุกคน: ........

หลี่ซาน: ???

.....

【คำแนะนำมือใหม่: ไปหาหัวหน้าหมู่บ้านเพื่อรับเควสต์เริ่มต้น】

ซูไป๋เลือกที่จะเมินมัน เควสต์เริ่มต้นนอกจากจะให้ค่าประสบการณ์น้อยนิดแล้วยังเสียเวลาอีกด้วย

เขาวางแผนจะไปที่ร้านตัดเย็บ ที่นั่นมีหญิงสาวคนหนึ่งที่สามารถกระตุ้นเควสต์ลับได้ ว่ากันว่ารางวัลคือสกิลติดตัวของนักธนูที่เพิ่มระยะโจมตี 100%

ที่ร้านตัดเย็บ มีหญิงสาวคนหนึ่งยืนอยู่

"ยินดีต้อนรับค่ะ ท่านนักผจญภัย มีอะไรให้ฉันช่วยไหมคะ?"

หญิงสาวมัดผมแกละคู่ สวมชุดเดรสสีขาว เมื่อเธอก้มลงมอง จะมองไม่เห็นปลายเท้าของตัวเอง

"ฉันอยากรับเควสต์จากเธอ"

"ฉันเป็นนักผจญภัย มีคำขออะไรบอกฉันได้นะ"

"พอดีเลย ฉันมีเรื่องอยากให้ช่วยหน่อยค่ะ ถ้าทำสำเร็จ คุณจะได้รับรางวัลอย่างงาม"

【เควสต์: สังหารก็อบลินธรรมดา 100 ตัว】

(เวลาจำกัด: 3 วัน)

(บทลงโทษ: ไม่มี)

(รางวัล: 1 เหรียญทอง)

รางวัลไม่ได้มากมายอะไร หรือจะเรียกว่าน่าอนาถเลยก็ได้ 100 เหรียญทองแดงแลกได้ 1 เหรียญเงิน และ 100 เหรียญเงินแลกได้ 1 เหรียญทอง

แม้แต่ก็อบลินเลเวลต่ำที่สุดก็ยังเลเวล 5 ซูไป๋ในตอนนี้ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของพวกมันเลย

เพื่อที่จะได้รับสกิลติดตัวของนักธนู เขาต้องฆ่าก็อบลินระดับอีลีท 100 ตัว และนำสร้อยคอก็อบลินกลับมา

"ตกลงรับไหมคะ?"

"รับครับ"

ระยะโจมตีสำคัญมากสำหรับอาชีพนักธนู ซูไป๋มุ่งมั่นที่จะเอาสกิลนี้มาให้ได้

"ท่านนักผจญภัย ฉันจะรอฟังข่าวดีนะคะ"

"ตกลง"

ซูไป๋เตรียมตัวมุ่งหน้าสู่พื้นที่รกร้างเพื่อเก็บเลเวลก่อนที่จะไปล่าก็อบลิน