310 (ฟรี)

310 (ฟรี)

วิดีโอจากกล้องติดรถยนต์นี้ไม่สามารถใช้เป็นหลักฐานได้

แต่มันเป็นเบาะแสสำคัญ

เพราะตอนที่ราชามังกรลงมือ เหยื่อไม่ได้จำทะเบียนรถและลักษณะเด่นของรถยนต์ได้

แต่วิดีโอนี้กลับช่วยเติมเต็มส่วนที่ขาดหายไป

ไม่เพียงแต่จะถ่ายได้อย่างชัดเจน แม้แต่ทะเบียนรถก็ยังถ่ายได้

พวกเขาสามารถตามหาเส้นทางการเดินทางของรถคันนี้ได้ ถ้าพวกเขาพบว่ารถคันนี้ไปปรากฏตัวที่จุดเกิดเหตุ ราชามังกรก็จะไม่สามารถปฏิเสธความผิดได้

ยิ่งไปกว่านั้น ถ้าพวกเขาสามารถตามหาตัวรถคันนี้ได้ อาจจะพบหลักฐานอื่นๆอีก

ในตอนนั้นก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น

นักสืบฮันหยูรู้สึกแปลกใ จเขารีบอัพโหลดวิดีโอนี้ไปที่คลาว แล้วส่งให้กับคุณหวัง

เขาคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วก็ส่งวิดีโอนี้ไปให้หลินเป่ยฝานด้วย

จากนั้นก็ลบประวัติทั้งหมด

เสียงเคาะประตูดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง

ฮันหยูเปิดประตูพร้อมกับพูดว่า “มาแล้ว มาแล้ว จะรีบไปไหนเนี่ย จะไปงานศพหรือไง?”

ฮันหยูเปิดประตูเห็นชายชุดสูทสองคน

ถึงแม้ว่าจะดูธรรมดาๆแต่กลับมีออร่าที่น่าเกรงขาม

ฮันหยูรู้สึกได้ทันทีว่าตัวเองสู้พวกเขาไม่ไหว

ชายคนหนึ่งพูดด้วยสีหน้าเรียบเฉย “คุณฮัน นักสืบชื่อดัง ผมได้ยินชื่อเสียงของคุณมานานแล้ว เจ้านายของผมอยากจะเจอคุณครับ”

ฮันหยูถามว่า “เจ้านายของคุณคือ…”

“ไปก็จะรู้เองครับ อย่าทำให้พวกเราต้องลำบากใจเลยครับ!” ชายอีกคนหนึ่งพูด

ฮันหยูหน้าเสีย “ไปกันเถอะ!”

เขาถูกพาตัวไปที่ห้องรับรองของคลับส่วนตัวแห่งหนึ่ง ตอนที่เขากำลังจะเดินเข้าไปในห้อง ลูกน้องชุดดำสองคนก็เข้ามาตรวจค้นตัวเขาอย่างละเอียดและยึดของมีค่าของเขาไปทั้งหมด

“คุณฮันพอคุณออกมาแล้ว เดี๋ยวผมจะเอาของพวกนี้มาคืนให้ครับ!”

ฮันหยูยิ่งหน้าเสีย

เขาแค่นเสียงและเดินเข้าไปในห้อง

ในห้องนั้นกว้างมาก มีคนอยู่ 5 คน 4 คนสวมชุดสูท สีหน้าเย็นชาดูน่ากลัวน่าจะเป็นบอดี้การ์ด

ส่วนอีกคนหนึ่งดูไม่น่ากลัวเท่าไหร่ แต่แต่งตัวเรียบร้อย ใบหน้าแดงระเรื่อดูน่าเกรงขามมีออร่าที่ทรงพลังดูก็รู้ว่าเป็นคนใหญ่คนโต

ฮันหยูเคยเจอคนใหญ่คนโตมาแล้วมากมาย แต่ไม่เคยเจอใครที่ดูน่าเกรงขามเท่าคนๆนี้มาก่อน

เมื่อเห็นใบหน้าที่คุ้นเคยนั้น ชื่อของคนๆหนึ่งก็ผุดขึ้นมาในหัวของเขา

จ้าวเจียงเหอพ่อของราชามังกรจ้าวเทียนและเป็นผู้นำตระกูลจ้าวรุ่นปัจจุบัน!

ในตอนนั้นจ้าวเจียงเหอก็เดินเข้ามาหาเขาด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม “ยินดีต้อนรับครับคุณฮันขอโทษด้วยนะครับที่ไม่ได้ออกไปต้อนรับ”

“ต้อนรับ?” ฮันหยูพูดอย่างประชดประชัน “คุณส่งคนมาลากผมออกมาจากบ้าน แล้วก็ค้นตัวผม ยึดของมีค่าของผมไปหมด นี่เหรอคือการต้อนรับแขกของคุณ?”

สีหน้าของจ้าวเจียงเหอไม่เปลี่ยนแปลง เขายิ้มและพูดว่า “ผมรู้ว่าคุณฮันคงจะไม่พอใจ แต่ผมมีเหตุผลจริงๆครับ! ผมทำผิดไปแล้ว ขอให้คุณฮันยกโทษให้ด้วยนะครับ เชิญนั่งก่อนครับ ผมขอคารวะคุณฮันด้วยชาแทนไวน์ครับ!”

“ขอบคุณครับแต่ผมไม่ดื่มชา! คุณจ้าวคุณเรียกผมมาทำอะไร? หรือว่ามาคุยเรื่องคดีของลูกชายคุณ?” ฮันหยูถามตรงๆ

จ้าวเจียงเหอรู้สึกประหลาดใจ “คุณฮันรู้จักผมแล้ว งั้นผมก็ไม่พูดอ้อมค้อมแล้วกัน  ผมเรียกคุณมาก็เพื่อเรื่องของจ้าวเทียนลูกชายผมนั่นแหละ! เทียนเอ๋อร์มันยังเด็กยังใจร้อน พอใจร้อนก็เลยทำอะไรผิดพลาดไปบ้าง! แต่ใครๆก็เคยทำผิดตอนเด็กๆจริงไหมครับ? ดังนั้นผมขอให้คุณฮันเห็นใจมันหน่อยเถอะครับ!”

ฮันหยูส่ายหน้า “เขาอายุ 25 แล้วนะครับ ไม่เด็กแล้ว! ถ้าเป็นสมัยก่อนคงจะมีลูกเต็มบ้านแล้ว! โตขนาดนี้แล้วยังทำผิดอยู่แสดงว่าคุณสอนลูกไม่ดี! ในเมื่อคุณสอนเขาไม่ได้…”

ฮันหยูเลิกคิ้วและพูดอย่างเย็นชา “ผมว่าให้กฎหมายจัดการเขาดีกว่าครับ!”

จ้าวเจียงเหอหน้าเสีย

ไอ้หมอนี่!

กล้าดียังไงถึงมาประชดประชันเขาต่อหน้าต่อตา!

จ้าวเจียงเหอปรับสีหน้าให้เป็นปกติและพูดอย่างจริงจัง “ผมเชื่อในความสามารถของคุณฮัน! ผมเดาออกว่าตอนนี้คุณคงจะมีเบาะแสบางอย่างแล้ว! ผมสัญญาว่าถ้าคุณยอมล้มเลิกคดีนี้ ผมจะให้คุณสุขสบายไปตลอดชีวิต! คุณฮันรู้จักผมแล้ว คุณน่าจะรู้ว่าผมทำได้แน่!”

“คุณจ้าว รู้ไหมว่าทำไมผมถึงได้เข้าโรงพยาบาล?” ฮันหยูถามกลับ

“ทำไมถึงเข้าโรงพยาบาล?” จ้าวเจียงเหอถาม

“ก็ลูกชายคุณส่งคนมาทำร้ายผมไง! เขาเกือบจะฆ่าผมตายคุณรู้ไหม?” ฮันหยูพูดเสียงดังอย่างโมโห

…………

จ้าวเจียงเหอตกใจมาก ไม่คิดเลยว่าพวกเขาจะมีเรื่องบาดหมางกัน!

มิน่าล่ะเขาถึงได้เข้ามายุ่งกับคดีนี้ ที่แท้ก็เพื่อแก้แค้น!

ดูท่าทางเรื่องนี้คงจะไม่จบง่ายๆซะแล้ว!

เขารู้สึกจนใจลูกชายตัวดีของเขาก่อเรื่องไว้เยอะจริงๆ

ทำไมตั้งแต่ครึ่งปีก่อนมันถึงได้เปลี่ยนไปขนาดนี้?

ทำไมมันถึงได้ใจร้อนและทำอะไรผิดพลาดบ่อยนัก?

“ดูท่าทางคุณฮันคงจะไม่ยอมประนีประนอมสินะครับ” จ้าวเจียงเหอหรี่ตาลง รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาหายไป แทนที่ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความเคียดแค้น

ทันทีที่เขาพูดจบ บอดี้การ์ดทั้ง 4 คนก็เข้ามาล้อมฮันหยู

แค่จ้าวเจียงเหอสั่งคำเดียวพวกเขาก็จะลงมือทันที

ฮันหยูมองบอดี้การ์ดร่างยักษ์ทั้ง 4 คนด้วยสีหน้าเรียบเฉย เขานอนเอนหลังอย่างสบายใจและแค่นเสียง “คุณสายไปแล้ว! ต่อให้คุณจะฆ่าผมก็ไม่มีประโยชน์! เพราะผมส่งหลักฐานไปที่โรงพักแล้ว ตอนนี้พวกเขากำลังลงมือ! ราชามังกรจ้าวเทียนไม่มีทางหนีพ้นกฎหมาย!”

จ้าวเจียงเหอหน้าซีด “อะไรนะ? แกหาหลักฐานเจอแล้วเหรอ?”

ฮันหยูพยักหน้าพร้อมกับยิ้ม

ถึงแม้ว่ามันจะไม่ใช่หลักฐาน แต่ถ้าสืบต่อไปตามเบาะแสนี้ก็น่าจะหาหลักฐานเจอ!

ถึงจะหาหลักฐานไม่เจอ เอาผิดราชามังกรไม่ได้ ก็ยังมีหลินเป่ยฝานอยู่!

หลินเป่ยฝานไม่มีทางปล่อยราชามังกรไปแน่!

ไอ้หมอนี่กับเพื่อนก็ดีเหลือเกิน แต่พอกับศัตรูมันโหดร้ายสุดๆ

แล้วแกจะได้รู้ว่าความสิ้นหวังมันเป็นยังไง!

ในชาติที่แล้ว หลินเป่ยฝานก็กำจัดราชามังกรได้!

แถมยังถอนรากถอนโคนตระกูลจ้าวอีกด้วย!

ชาตินี้หลินเป่ยฝานพัฒนาเร็วกว่าชาติที่แล้ว ทั้งยังสะสมกำลังได้เร็วกว่าชาติที่แล้วด้วย เขาต้องทำได้อย่างแน่นอน!

เมื่อคิดได้แบบนั้น ฮันหยูก็อดขำไม่ได้

นี่ฉันกลับต้องไปฝากความหวังไว้กับศัตรูตัวฉกาจหรือนี่!

“แก! ! !” จ้าวเจียงเหอหน้าดำคล้ำ แววตาของเขาเต็มไปด้วยความเคียดแค้น

ฮันหยูยิ้มอย่างไม่สะทกสะท้าน “คุณจ้าว แนะนำให้คุณจ้างทนายเก่งๆหน่อยนะครับ อาจจะช่วยลดโทษให้ลูกชายคุณได้สักปีสองปี!”

“ไอ้เด็กน้อย ฉันจะจำหนี้ครั้งนี้ไว้! พวกเราไป!” จ้าวเจียงเหอสะบัดแขนเสื้อและเดินออกไป