255 (ฟรี)

255 (ฟรี)

“ที่นี่คือ......” หลินเป่ยฝานถาม

“ท่านประธานหลิน ที่นี่คือศูนย์วิจัยและพัฒนาแบตเตอรี่ของบริษัทครับ”

ผู้จัดการจ้าวยิ้ม “หัวใจสำคัญของรถยนต์ไฟฟ้าก็คือแบตเตอรี่! การชาร์จไฟอย่างมีประสิทธิภาพและการยืดอายุการใช้งานของแบตเตอรี่คือกุญแจสำคัญของความสำเร็จของบริษัทรถยนต์ไฟฟ้า! ดังนั้นเมื่อ 3 ปีก่อน ท่านประธานคนก่อนจึงทุ่มเงินจ้างทีมวิจัยจากมหาวิทยาลัยโม่ไห่มาพัฒนาแบตเตอรี่ให้กับบริษัท”

“แล้วตอนนี้ผลการวิจัยเป็นยังไงบ้าง?” หลินเป่ยฝานถาม

ผู้จัดการจ้าวถอนหายใจ “เทคโนโลยีแบตเตอรี่ไม่ใช่เรื่องที่จะพัฒนาได้ง่ายๆ! บริษัทรถยนต์รายใหญ่และบริษัทผลิตแบตเตอรี่หลายแห่งทุ่มเงินลงทุนไปแล้วหลายหมื่นล้านหยวนแต่ก็ยังไม่คืบหน้า บริษัทเล็กๆอย่างเราจะไปสู้กับพวกเขาได้ยังไง?”

“ตอนนั้นผมก็ไม่เห็นด้วยกับการตัดสินใจนี้! แล้วมันก็เป็นแบบที่ผมคิดจริงๆ! ผ่านไป 3 ปีแล้วยังไม่คืบหน้าแต่กลับต้องทุ่มเงินเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ! ตอนนี้เราเสียเงินไปแล้ว 150 ล้านหยวนยังไม่รวมค่าใช้จ่ายอื่นๆ! ถ้าไม่มีแผนกนี้บริษัทเราคงจะดีกว่านี้!”

ผู้จัดการจ้าวถอนหายใจอีกครั้ง “ตอนนี้ผมอยากจะยุบแผนกนี้ทิ้งซะจริงๆ”

หลินเป่ยฝานแอบหัวเราะในใจ สิ่งที่มีค่าที่สุดของบริษัทนี้ก็คือแผนกวิจัยและพัฒนานี่แหละ

ถ้าไม่ใช่เพราะแผนกนี้เขาคงไม่สนใจบริษัทนี้หรอก

พวกเขาเดินเข้าไปในห้องวิจัย และพบว่าภายในห้องรกมากมีอุปกรณ์ต่างๆวางระเกะระกะ

มีนักวิจัยหลายคนส่วนใหญ่เป็นคนหนุ่มสาว

พวกเขากำลังทำการทดลองและบันทึกข้อมูลภายใต้การนำของศาสตราจารย์ท่านหนึ่ง

ดูเหมือนว่าพวกเขาจะยุ่งมาก

ผู้จัดการจ้าวปรบมือเรียก “ทุกคนมารวมกันหน่อยมีเรื่องสำคัญจะประกาศ!”

เมื่อทุกคนมารวมกันแล้ว ผู้จัดการจ้าวก็พูดด้วยสีหน้าจริงจัง “ศาสตราจารย์หลิวและผู้เชี่ยวชาญทุกท่าน ผมขอแนะนำให้ทุกท่านรู้จักกับชายหนุ่มที่ยืนอยู่ข้างๆผมเขาชื่อหลินเป่ยฝาน! ตอนนี้เขาเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของบริษัทและยังเป็นประธานบริษัทคนใหม่อีกด้วย เขาจะเป็นคนดูแลทุกอย่างในบริษัท!”

ทุกคนต่างก็พากันฮือฮา

“ประธานบริษัทเปลี่ยนคนแล้วเหรอ?”

“เร็วขนาดนั้นเลยเหรอ? ทำไมไม่มีข่าวอะไรออกมาเลย?”

“ประธานคนใหม่เป็นเด็กหนุ่มอายุน้อยกว่าผมอีก!”

มีคนหนึ่งถามว่า “ผู้จัดการจ้าว แล้วท่านประธานคนก่อนไปไหนแล้วล่ะครับ?”

“เมื่อ 2 วันก่อนท่านประธานและผู้ถือหุ้นคนอื่นๆได้ขายหุ้นส่วนใหญ่ให้กับท่านประธานหลินแล้วครับ พวกเขาก็เลยลาออกจากตำแหน่งให้ท่านประธานหลินเป็นประธานคนใหม่แทน” ผู้จัดการจ้าวอธิบาย

มีคนอีกคนหนึ่งถามว่า “เร็วไปไหม? ทำไมถึงไม่มีข่าวอะไรออกมาเลย......”

ผู้จัดการจ้าวยิ้มอย่างขมขื่น

นายมาถามฉัน แล้วฉันจะไปรู้ได้ยังไง?

ฉันก็เพิ่งจะรู้เรื่องนี้ก่อนพวกนายแค่ 2 วันเอง!

ท่านประธานคนก่อนไม่เคยมีความคิดจะขายบริษัท

แต่อยู่ๆผ่านไปแค่ 2 วันเขาก็รีบขายหุ้นส่วนใหญ่ทิ้งอย่างรวดเร็ว

แสดงว่าชายหนุ่มคนนี้ต้องไม่ธรรมดาแน่ๆ ไม่ควรไปล่วงเกินหรือทำให้ขุ่นเคืองด้วยประการทั้งปวง!

ผู้จัดการจ้าวกระแอมเบาๆ “นี่เป็นการตัดสินใจภายในบริษัทเพื่ออนาคตของบริษัท! ถึงแม้ท่านประธานหลินจะอายุยังน้อย แต่เขามีทั้งความสามารถและเงินทุน ผมเชื่อว่าภายใต้การนำของเขา บริษัทเราจะต้องเติบโตและประสบความสำเร็จอย่างแน่นอน เอาล่ะขอเชิญท่านประธานกล่าวอะไรสักหน่อยครับ!”

“แปะๆๆ ...”เสียงปรบมือดังขึ้นอย่างเบาบาง

ทุกคนรู้สึกกังวล

เปลี่ยนผู้บริหารทีไรก็ต้องมีการเปลี่ยนแปลง ใครจะไปรู้ว่าประธานคนใหม่จะเป็นคนแบบไหน?

เขาจะยุบแผนกที่ไม่ทำกำไรแบบนี้ทิ้งหรือเปล่า?

ยิ่งไปกว่านั้นเขายังเด็กเกินไปคนหนุ่มแบบนี้จะไว้ใจได้เหรอ?

สรุปก็คือทุกอย่างยังไม่แน่นอน

ท่ามกลางเสียงปรบมือ หลินเป่ยฝานยิ้มและพูดว่า “พวกคุณเป็นศาสตราจารย์และนักศึกษาจากมหาวิทยาลัยโม่ไห่ใช่ไหม?”

ทุกคนพยักหน้า พวกเขาไม่รู้ว่าหลินเป่ยฝานถามทำไม

หลินเป่ยฝานยิ้มบาง “จริงๆแล้วผมก็เรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัยโม่ไห่เหมือนกัน แต่ยังเรียนไม่จบก็ต้องออกมาทำงานซะก่อน พอได้เห็นพวกคุณ ผมก็รู้สึกอบอุ่นเหมือนได้กลับไปเรียนอีกครั้ง”

ผู้เชี่ยวชาญทุกคนตาเป็นประกาย “คุณก็เรียนที่มหาวิทยาลัยโม่ไห่เหรอ?”

“ใช่ครับ ผมไม่จำเป็นต้องโกหกพวกคุณหรอก” หลินเป่ยฝานพยักหน้าพร้อมกับยิ้ม

ทุกคนต่างก็รู้สึกดีใจ

“ประธานบริษัทเป็นรุ่นน้องเราเหรอเนี่ย?”

“ที่แท้ก็เป็นคนกันเอง นี่เองช่างบังเอิญจริงๆ”

“เมื่อกี้ยังกังวลอยู่เลย”

ผู้จัดการจ้าวได้แต่ส่ายหน้า ประธานคนใหม่นี่เก่งจริงๆ

แค่ประโยคเดียวก็สามารถทำให้ทุกคนรู้สึกสนิทกันได้

หลินเป่ยฝานยิ้มและพูดต่อ “ที่ผมเข้ามาบริหารบริษัทต้าเฟิงก็เพราะผมมองเห็นอนาคตของรถยนต์ไฟฟ้า! แต่ถ้าอยากจะผลิตรถยนต์ไฟฟ้าให้ดีหัวใจสำคัญก็คือแบตเตอรี่การวิจัยและพัฒนาเป็นสิ่งสำคัญ! ดังนั้นแผนกวิจัยและพัฒนาจึงสำคัญมาก ผลงานจะออกมาดีหรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับศาสตราจารย์และรุ่นพี่ทุกคนนี่แหละ! ผมเลยตัดสินใจจะจัดสรรเงินทุน 3,000 ล้านหยวนให้กับแผนกวิจัยและพัฒนาเพื่อเร่งการวิจัยให้เร็วขึ้น!”

“เงินทุนวิจัย 3,000 ล้านหยวน เยอะมาก!”

“เราสามารถทำการทดลองได้หลายอย่างเลยและเก็บข้อมูลได้เร็วขึ้น!”

“รุ่นน้องคนนี้ใจป้ำจริงๆ!”

ทุกคนต่างก็รู้สึกดีใจ

หลินเป่ยฝานถามต่อ “แล้วเงินเดือนของพวกคุณล่ะ? เป็นยังไงบ้าง?”

ผู้จัดการจ้าวรีบตอบ “ท่านประธานหลินเงินเดือนของพวกเขาก็......”

หลังจากฟังจบหลินเป่ยฝานก็ขมวดคิ้ว “เงินเดือนน้อยไป!”

ผู้จัดการจ้าวพูดอย่างขมขื่น “ท่านประธานหลินก็บริษัทเรากำลังขาดทุน......”

หลินเป่ยฝานโบกมือ “ไม่ต้องพูดแล้ว ไปทำสัญญาใหม่ให้พวกเขา เงินเดือนขึ้นเป็นสองเท่า! ส่วนเรื่องที่พัก อาหาร ทะเบียนบ้าน อะไรที่ช่วยได้ก็ช่วยพวกเขาซะ! ดูแลศาสตราจารย์และรุ่นพี่ของผมให้ดี พวกเขาจะได้ตั้งใจทำงาน!”

“เงินเดือนขึ้นสองเท่า?”

“ช่วยเรื่องที่พักและทะเบียนบ้านด้วย?”

“แบบนี้ก็ดีกว่าบริษัทใหญ่ๆอีก!”

“รุ่นน้องคนนี้ใจป้ำจริงๆ!”

เหล่าผู้เชี่ยวชาญและศาสตราจารย์ต่างก็รู้สึกดีใจมากขึ้น

ผู้จัดการจ้าวยิ้มอย่างขมขื่น“ครับท่านประธานหลิน ผมจะรีบไปจัดการ”

หลินเป่ยฝานจ้องมองเขาอย่างรู้ทัน “ไม่ต้องห่วงเรื่องเงิน ผมมีเงินเยอะเดี๋ยวผมจะโอนเงิน 3,000 ล้านหยวนเข้าบัญชีบริษัทเพื่อใช้เป็นค่าใช้จ่ายต่างๆ”

“ครับท่านประธานหลิน!” ผู้จัดการจ้าวยิ้มอย่างมีความสุข

หลังจากจัดการเรื่องต่างๆเรียบร้อยแล้ว หลินเป่ยฝานก็พูดด้วยรอยยิ้ม “ศาสตราจารย์และรุ่นพี่ทุกท่าน ตอนนี้มีผลงานวิจัยอะไรบ้างหรือยัง?”

“ท่านประธานหลินเชิญทางนี้ครับช่วงนี้พวกเราเพิ่งมีการค้นพบใหม่ครับ”