ตระกูลแห่งมังกร : ข้าคือเรการ์ ทาร์แกเรียน ตอนที่ 185 อลิเซนต์และเดม่อน 💸

ตระกูลแห่งมังกร : ข้าคือเรการ์ ทาร์แกเรียน ตอนที่ 185 อลิเซนต์และเดม่อน

หลังจากฝากฝังเหล่าทหารที่เหลือ เรการ์ก็ปล่อยให้เรนีร่าพาเขากลับไปยังห้องนอนของทั้งคู่

ทันทีที่ประตูปิดลง เรนีร่าก็กล่าวด้วยความตื่นเต้น “เจนกำลังรวบรวมเหล่าสตรีชนชั้นสูง โดยสัญญากับสองตระกูลว่าจะมอบอำนาจควบคุมตระกูลให้”

เรการ์เอนกายลงบนเตียงด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง “ก็สมกับที่คาดไว้”

“เจนคุยเรื่องนี้กับเจ้าแล้วหรือ?” เรนีร่ามองเขาอย่างจับผิด

“เจนฉลาดกว่าที่พี่คิด สาขาตระกูลแอรินที่กัลล์ทาวน์กำลังล่มสลาย อาร์โนลด์ก็สิ้นท่าแล้ว” เรการ์แค่นยิ้ม และกล่าวต่อ “ขั้นต่อไปนางจะกลับไปยังเอียรีเพื่อรวบรวมสาขาอื่นของตระกูลแอรินและปลอบประโลมเหล่าตระกูลที่สูญเสียคน นางจะสร้างกลุ่มผู้ภักดีของตนเองขึ้นมา”

วิวาห์มรณะได้กวาดล้างขุนนางไปจำนวนมาก โดยเฉพาะผู้ที่เคยขัดขืนหรือนิ่งเฉยต่อคำสั่งของเจน เมื่อกวาดล้างกบฏเสร็จสิ้น โครงสร้างอำนาจในเดอะเวลจะกลายเป็นสิ่งที่หล่อหลอมได้ง่ายกว่าเดิม เจนจึงฉวยโอกาสนี้สร้างระบอบปกครองใหม่ที่มั่นคง

แม้ว่าผู้นำตระกูลและทายาทจำนวนมากจะสิ้นชีพ แต่เหล่าอัศวินและทหารก็ยังคงอยู่ กองกำลังของเดอะเวลจึงไม่ได้อ่อนแอลงมากนัก หากมีราชสำนักหนุนหลัง เจนก็มีสิทธิ์กลายเป็นผู้ได้ประโยชน์สูงสุดจากเหตุการณ์ทั้งหมด หากนางรับแรงกดดันไหว

เรนีร่าตกตะลึงกับคำพูดนั้น และยกมือปิดปาก “เจ้าหมายความว่าเจนอาจจะ . . .”

“ชู่ว” เรการ์ยกนิ้วเตือน “อย่าเดาไปเอง นางเสี่ยงชีวิตร่วมกับเรา”

ในมุมมองของเขาการก่อกบฏของอาร์โนลด์อาจได้รับแรงผลักดันบางอย่างจากเจน แต่ผลลัพธ์กลับเลวร้ายเกินคาด ทั้งอาการบาดเจ็บสาหัสของยอร์เบิร์ตและโศกนาฏกรรมวิวาห์มรณะ เขาคิดว่าเจนเองก็คงคาดไม่ถึงว่าอาร์โนลด์และพวกเผ่าคนเถื่อนภูเขาจะโหดเหี้ยมถึงเพียงนี้

. . .

ในอีกห้องหนึ่ง เจสซามินยังคงนอนอยู่บนเตียง ใบหน้าซีดเผือดและยังไม่ได้สติ ก่อนที่ประตูจะเปิดออกเบา ๆ พร้อมกับเจนย่างก้าวเข้ามาด้วยท่าทีอ่อนโยน นางนั่งลงข้างเตียง จ้องมองใบหน้าของเพื่อนและค่อย ๆ ซับเหงื่อที่หน้าผากด้วยผ้าเช็ดหน้า

“เจสซามิน เจ้าต้องเข้มแข็งนะ ฟื้นขึ้นมาให้ได้” เจนกระซิบ หลุบตาลงพร้อมจับมือของเพื่อนรัก “ยอร์เบิร์ตกำลังชราภาพลง ข้าต้องการเจ้าเพื่อช่วยข้าแบกรับภาระนี้”

เจนได้รวบรวมเหล่าสตรีชนชั้นสูงส่วนใหญ่เรียบร้อยแล้ว คำมั่นสัญญาของเจอรอลด์และลอร์ดกริมม์ก็ได้รับมาเต็มที่ ไม่นานนางก็จะได้วางรากฐานในฐานะสตรีแห่งเอียรีอย่างมั่นคง

. . .

ณ คิงส์แลนดิ้ง

ข่าวการลอบสังหารไฮเซปตันแห่งศาสนาเทพทั้งเจ็ดแพร่สะพัดไปทั่วเมือง ข่าวลือมากมายพูดกันว่า ไฮเซปตันถูกพบในซ่องโสเภณีขณะลวนลามเด็ก และไม่เพียงแค่ไฮเซปตันเท่านั้น ยังมีนักบวชระดับสูงอีกกว่าสิบคนถูกพบเป็นศพในซ่อง บางรายคอถูกเชือด อวัยวะเพศถูกตัดและยัดใส่ปาก

ในเวลาเพียงสามวันข่าวอื้อฉาวนี้ก็สร้างความปั่นป่วนไปทั่วทั้งอาณาจักร ออตโต้ ไฮทาวเวอร์ ขุนนางที่เพิ่งได้รับแต่งตั้งเป็นผู้ดูแลกิจการพลเรือนก็เริ่มถูกเพ่งเล็ง โดยการสอบสวนเผยว่า ออตโต้ใช้เงินกองคลังเพื่อบริจาคแก่คนยากไร้และศาสนาเทพทั้งเจ็ด แม้ยังไม่ชัดว่าเรื่องนี้จริงหรือไม่ แต่ออตโต้ก็เสียชื่อเสียงในหมู่ชาวเมืองอย่างรุนแรง

ในเรดคีป อลิเซนต์และออตโต้กำลังรับประทานอาหารค่ำด้วยกันอย่างเงียบงัน ออตโต้กินเนื้ออย่างใจเย็น ดูไม่กังวลกับข่าวลือแม้แต่น้อย

“ท่านพ่อ ใครบางคนพยายามใส่ร้ายท่าน ท่านจะต้องถูกสอบสวนแน่” อลิเซนต์กล่าวด้วยสีหน้าหนักใจแทบไม่แตะอาหาร

“ไม่ต้องห่วง” ออตโต้ตอบอย่างมั่นใจ วางมีดส้อมแล้วจิบไวน์แดง “ข้าไม่ได้แตะเงินในคลังหลวงเลย ลอร์ดลีแมนสามารถยืนยันได้”

แม้ว่าเขาจะมีการให้เงินกับไฮเซปตันจริง แต่เงินทั้งหมดก็มาจากตระกูลไฮทาวเวอร์ ไม่ใช่กองคลังของหลวง เพราะยามกลับคืนสู่อำนาจ เขาระมัดระวังอย่างถึงที่สุด ไม่เปิดช่องให้ศัตรูโจมตี

“แต่คนของท่านก็ตายอยู่ในซ่อง ข่าวลือก็ยิ่งไปกันใหญ่” อลิเซนต์พูดด้วยความหงุดหงิด แม้อยู่ในเรดคีปก็ยังได้ยินเรื่องอื้อฉาวของไฮเซปตัน

“เจ้าเข้าใจผิด เราทำงานร่วมกันในเมืองหลวง ไม่ได้เป็นพันธมิตรหรือสหาย” ออตโต้ตอบอย่างราบเรียบ และหัวเราะเบา ๆ พลางส่ายหน้า “จริง ๆ ข้าก็ไม่คิดว่ามาด็อคจะโง่ขนาดนี้ แต่ตอนนี้มันก็ไม่สำคัญแล้ว”

หน้าที่หลักของผู้ดูแลกิจการพลเรือนคือดูแลระบบสุขาภิบาลในคิงส์แลนดิ้ง ส่วนการช่วยคนจนก็แค่เครื่องมือในการเอาชนะใจชาวเมือง ตอนนี้เขาต้องประเมินสถานการณ์ในคิงส์แลนดิ้งใหม่อีกครั้ง

“กลุ่มนักฆ่าลอบสังหารไฮเซปตันและแพร่ข่าวฉาวเพื่อเตือนข้าไม่ให้ก้าวล้ำเส้น” ออตโต้พึมพำ “ไม่เช่นนั้นข้าก็จะพบจุดจบเดียวกัน”

แม้สถานการณ์จะวิกฤต แต่ออตโต้ก็โล่งใจอยู่บ้าง การที่มาด็อคตายทำให้เขาสามารถเดินเกมได้โดยไม่ต้องคอยระวังเรื่องเสื่อมเสียจากพรรคพวก

“มีเรื่องลำบากอยู่อย่างหนึ่ง” เขาคิดถึงเครือข่ายใต้ดินของคิงส์แลนดิ้ง “สายลับเก่าของข้าอ่อนแอเกินไป ข้าต้องสร้างเครือข่ายใหม่เพื่อเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นจริง ๆ ในเมืองนี้”

ออตโต้ตัดสินใจแล้วว่าจะสร้างเครือข่ายข่าวกรองขึ้นมาใหม่ เพื่อให้ทันเกมและไม่ตกเป็นฝ่ายรับ

อลิเซนต์เงยหน้าขึ้นมองบิดาด้วยแววตาไม่ไว้วางใจ

ออตโต้เอนตัวพิงพนักเก้าอี้ กล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล “เจ้าย่อมรู้ว่าใครคือผู้ที่มีเครือข่ายข่าวกรองใหญ่ที่สุด”

“แต่ . . .” อลิเซนต์เริ่มจะคัดค้าน แต่ถูกออตโต้โบกมือห้าม “เราต้องได้เครือข่ายนั้นมา เราต้องการพันธมิตรเพิ่ม”

พูดจบเขาก็ไม่เปิดโอกาสให้นางปฏิเสธ ออตโต้ก็ลุกขึ้นและออกจากห้องไปทันที

อลิเซนต์จ้องมองแผ่นหลังของบิดาด้วยความไม่พอใจ นางกำหมัดแน่น และหลังจากนั้นไม่นานก็ตบโต๊ะลุกขึ้นยืนอย่างมั่นใจ เมื่อเปิดประตูออกไป ราชองครักษ์คิงการ์ดผู้หนึ่งก็ยืนอยู่ตรงหน้า ใบหน้าของเขาละม้ายคล้ายเออร์ริคอย่างประหลาด

อลิเซนต์สูดหายใจลึกและปรับท่าทางให้สง่างาม “เซอร์อาร์ริค ไปคุกกับข้า”

“รับทราบพ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท” อาร์ริคตอบโดยไม่ลังเลและติดตามไปทันที

ทั้งสองมุ่งหน้าสู่ห้องคุกใต้เรดคีป เมื่ออลิเซนต์ก้าวเข้าไป นักโทษก็พากันส่งเสียงแซวและพูดจาหยาบคาย ทำให้อาร์ริคคว้าผมนักโทษคนหนึ่งแล้วกระแทกหัวเข้ากับลูกกรงเหล็กจนสลบ

อลิเซนต์เบือนหน้าหนี พลางกระซิบเบา ๆ ว่า “ขอบใจมาก ท่านเซอร์”

“มันคือหน้าที่ของข้าพ่ะย่ะค่ะ” อาร์ริคตอบ พลางวางมือลงบนด้ามดาบ เป็นสัญญาณเตือนนักโทษคนอื่นให้เงียบเสียงและถอยกลับไปในเงามืด

“ท่านเซอร์ ท่านรออยู่ตรงนี้” อลิเซนต์กล่าวขณะเดินลึกเข้าไปในคุกเพียงลำพัง

อาร์ริคพยักหน้าและยืนคุมเชิงอยู่ตรงหน้า ส่วนอลิเซนต์ก็เดินไปหยุดที่หน้าห้องขังห้องหนึ่ง มองลอดลูกกรงเหล็กเข้าไปข้างใน

“เดม่อน ข้ารู้ว่าเจ้าฟังอยู่” อลิเซนต์กล่าวกับชายผมขาวที่นั่งอยู่ที่ขอบเตียง