บทที่ 32 การประลองครั้งแรก

อู๋เสี่ยวเฉินเพิ่งเดินออกจากวิหารเทพสงคราม ก็มีข้อความส่วนตัวดังขึ้น

เสวียเอ๋อร์: "คุณออฟไลน์นานขนาดนั้น ไม่กลัวคนอื่นแซงหรือ?"

"ไม่กลัว ถ้าผมอยากขึ้นระดับ ผมขึ้นได้ในไม่กี่นาที ไม่มีใครตามทัน" อู๋เสี่ยวเฉินตอบ นี่เป็นความจริง เขาเองกลับรู้สึกว่าขึ้นระดับเร็วเกินไปด้วยซ้ำ

ซูมู่เสวียเห็นคำตอบของอู๋เสี่ยวเฉินก็เบ้ปาก แม้จะรู้สึกว่าเขาคุยโม แต่ความจริงก็เป็นเช่นนั้น อู๋เสี่ยวเฉินออฟไลน์ไปนาน แต่เธอเองก็เพิ่งถึงระดับ 12 เท่านั้น เธอส่ายหน้าไม่คิดมาก แล้วถาม: "คุณมีอุปกรณ์นักเวทย์ไหม?"

เฉินเฟิง: "ไม่มี"

เห็นคำตอบของอู๋เสี่ยวเฉิน ซูมู่เสวียก็รู้สึกผิดหวังเล็กน้อย แต่ก็ยังไม่ยอมแพ้ จึงถาม: "งั้นมีวิธีช่วยให้ฉันผ่านมิติลับเทพสงครามได้ไหม?"

เฉินเฟิง: "ขั้นทองแดงเหรอ?"

...

ซูมู่เสวียกัดฟันตอบ: "ขั้นเหล็กดำ"

เฉินเฟิง: "อ๋อ งั้นอันนี้น่าจะช่วยได้"

พูดจบก็แนบภาพสกรีนช็อตของ【ม้วนเรียกราชาหมูป่า】 ของชิ้นนี้เขาไม่เคยใช้และตอนนี้ก็ใช้ไม่ได้แล้ว

ซูมู่เสวียเห็นแล้วตาเป็นประกาย คนนี้มีของดีจริงๆ หากมีม้วนนี้ เธอคิดว่าการท้าทายคงไม่ยาก ให้ราชาหมูป่าอยู่ข้างหน้ารับความเสียหาย เธออยู่ข้างหลังโจมตีอย่างบ้าคลั่งก็พอ

"ราคาเท่าไหร่?" ซูมู่เสวียถาม

"ให้สัก 50,000 แล้วกัน" อู๋เสี่ยวเฉินตอบ ไอเทมใช้ครั้งเดียว นอกจากจะพิเศษมากๆ โดยทั่วไปก็มีราคาแค่หลายหมื่นเท่านั้น

ทั้งสองตกลงการซื้อขายอย่างรวดเร็ว ซูมู่เสวียรีบกลับเมืองและวิ่งไปที่วิหารเทพสงคราม หลายคนรู้แล้วว่าการยกระดับขั้นมีผลต่อพลังอย่างมาก

หลังการซื้อขาย อู๋เสี่ยวเฉินนำ【เกราะราชาหมีดำ】【กระบองเขี้ยวหมาป่า】【สร้อยคอราชาหมี】และ【สนับเข่าราชาหมาป่า】ที่ถอดออกทั้งหมดไปประมูลในตลาดประมูล ตั้งเป็นโหมดการประมูล เวลาประมูลตั้งไว้ครึ่งชั่วโมง ยิ่งนานยิ่งขายได้ราคา ตอนนี้ในตลาดประมูลไม่มีอุปกรณ์แล้ว เพราะทุกคนค้นพบว่าร้านค้าสามารถซื้ออุปกรณ์ธรรมดาได้ ส่วนอุปกรณ์ระดับเหล็กดำนั้นหายากมาก พอมีคนนำขึ้นประมูลก็จะถูกแย่งซื้อทันที มีแต่วัสดุต่างๆ ที่ขายอยู่ไม่น้อย

อุปกรณ์สามชิ้นระดับเหล็กดำและหนึ่งชิ้นระดับทองแดงที่อู๋เสี่ยวเฉินนำขึ้นประมูลดึงดูดความสนใจของทุกคนทันที

"เฮ้ย อุปกรณ์ระดับทองแดง! ฉันยังไม่เคยเห็นระดับเหล็กดำเลย แล้วนี่มาถึงระดับทองแดงแล้ว?"

"สามชิ้นระดับเหล็กดำ หนึ่งชิ้นระดับทองแดง เทพคนไหนเก่งขนาดนี้"

"เชี่ย เกราะชิ้นนี้เพิ่มพลังให้ผู้พิทักษ์โล่มากเลย ถ้าฉันมีเงินจะแย่งมาเป็นคนแรกเลย"

ในตอนนี้ อวี่ซื่อเทียนเซี่ยมองอุปกรณ์ในตลาดประมูลด้วยสีหน้าเคร่งเครียดและถาม: "รู้ไหมว่าใครเป็นคนขาย?"

"ไม่รู้ ขายแบบไม่ระบุชื่อ" อวี่ซื่อเจวี๋ยชิงตอบ

"ในช่วงนี้คนที่สามารถขายอุปกรณ์ระดับทองแดงได้นับนิ้วมือเดียวก็พอ และเกราะชิ้นนี้ไม่ได้ดรอปจากราชาหมาป่าเงิน พวกนายคิดว่าเฉินเฟิงอยู่ในเมืองจินหลิงเหมือนพวกเราไหม?" อวี่ซื่อกูเฟิงถาม

"เป็นไปได้มาก ประมูลเกราะชิ้นนี้ก่อน แล้วให้คนของเราระวังหน่อย ถ้าเฉินเฟิงอยู่ในเมืองจินหลิงจริง ต้องหาให้เจอ ฉันอยากรู้นักว่าเฉินเฟิงคนนี้มีอะไรวิเศษนักหนา" อวี่ซื่อเทียนเซี่ยพูด

หลังจากนำอุปกรณ์ขึ้นประมูลเสร็จ อู๋เสี่ยวเฉินมองกองอุปกรณ์ธรรมดาในกระเป๋าและส่ายหัว เดินเข้าร้านเสื้อผ้าใกล้ๆ และขายอุปกรณ์ธรรมดาทั้งหมดให้ร้าน อุปกรณ์แต่ละชิ้นได้เพียงไม่กี่สิบเหรียญทองแดง ทำให้อู๋เสี่ยวเฉินรู้สึกเสียดาย โชคดีที่ไม่ต้องแยกขาย ไม่ว่าจะเป็นอาวุธหรือเครื่องประดับล้วนขายที่นี่ได้ แต่อู๋เสี่ยวเฉินคิดไว้แล้วว่า ครั้งหน้าจะไม่เก็บอุปกรณ์ธรรมดาอีก นอกจากจะเปลืองที่แล้วยังขายไม่ได้ราคา

หลังจากขายอุปกรณ์แล้ว เขาสำรวจสินค้าในร้าน พบว่าอุปกรณ์ที่ขายให้พวกเขาเมื่อซื้อกลับมาต้องจ่ายถึงหลายเหรียญเงินต่อชิ้น นี่คือพ่อค้าที่แท้จริง

กวาดตามองสินค้าในร้าน จู่ๆ ก็เห็นว่าที่นี่มีหน้ากากขาย คิดแล้วคิดอีกก็ซื้อมาหนึ่งชิ้น หน้ากากไม่เพิ่มคุณสมบัติใดๆ ประโยชน์เดียวคือปกปิดใบหน้า ตอนนี้เขาถือเป็นคนดังในคำทำนายศักดิ์สิทธิ์แล้ว เก็บตัวเงียบๆ น่าจะดีกว่า

จริงๆ แล้วแม้ในเกมจะเปิดเผยตัวก็ไม่เป็นไร แต่กลัวว่าจะส่งผลกระทบถึงโลกความเป็นจริง เพราะในโลกจริงเขาเป็นเพียงคนตัวเล็กๆ ที่ไม่มีทั้งเงินและอำนาจ หากทำให้คนในเกมโกรธแล้วมาแก้แค้นในโลกจริง เขาคงแย่แน่

หลังจากสวมหน้ากาก อู๋เสี่ยวเฉินเดินออกจากประตูใต้อีกครั้ง ระหว่างทางเขาพบผู้เล่นมากมายที่ออกไปฆ่ามอนสเตอร์ ตอนนี้เป็นเวลาตี 4-5 แล้วนะ พวกนี้ไม่นอนกันเลยหรือไง?

ในตอนนั้น ชายสามคนหญิงหนึ่งคนเดินเข้ามา มาหยุดตรงหน้าอู๋เสี่ยวเฉิน ชายที่นำหน้าเอ่ยปาก: "เพื่อน จับทีมกันไหม? พอดีเราขาดคนโจมตีอยู่"

"ไม่ละ ขอบคุณ!" อู๋เสี่ยวเฉินพูดอย่างสุภาพแล้วเดินต่อไป

"พี่ชาย เกมนี้เล่นคนเดียวไม่ค่อยดี เล่นด้วยกันเถอะ" ชายที่นำหน้าพูดอีก เขาเห็นว่าอีกฝ่ายมีอุปกรณ์ที่ดูดี จึงอยากชวนร่วมทีม

"ขอบคุณ ไม่ละ!" อู๋เสี่ยวเฉินเน้นย้ำอีกครั้ง

"เฮ้ย นายนี่มีทัศนคติอะไร? พี่ฮ่าวเชิญนายเพราะเห็นว่านายดูดี" ชายหนุ่มคนหนึ่งที่อยู่ข้างหลังเจ้านายทนไม่ได้ พูดอย่างไม่พอใจ

อู๋เสี่ยวเฉินหยุดและหันมามองชายหนุ่ม: "ฉันก็สุภาพแล้ว ยังไง? เขาเชิญฉัน ฉันต้องตกลงเหรอ?"

"แน่นอนสิ พี่ฮ่าวเป็นคนของกิลด์อวี่ซื่อฉวินซย่ง ที่เขาเหลือบมองนายถือเป็นโชคของนาย ถ้านายได้สนิทกับพี่ฮ่าว บางทีในอนาคตอาจได้เข้ากิลด์อวี่ซื่อฉวินซย่ง นายรู้หรือเปล่าว่ากิลด์อวี่ซื่อฉวินซย่งเป็นกิลด์ที่ใหญ่ที่สุดในเมืองจินหลิง" ชายหนุ่มพูดอย่างภาคภูมิใจ

"อ่อ" อู๋เสี่ยวเฉินไม่อยากพูดกับคนแบบนี้ จึงหันหลังเดินต่อ แต่ไม่คิดว่าคนพวกนี้ยังไม่เลิก พวกเขาล้อมเขาไว้ทันที

"ไอ้เด็ก ไม่รู้จักรับน้ำใจ เชื่อไหมว่าฉันฆ่านายกลับหมู่บ้านเริ่มต้นได้ในไม่กี่นาที" ชายหนุ่มพูดอย่างดุดัน

ตอนนี้พี่ฮ่าวที่เป็นหัวหน้ากอดอกมองดูเหตุการณ์ มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย เมื่อคนนี้ไม่ร่วมมือ ก็ต้องฆ่าให้ดรอปอุปกรณ์แล้ว

"ไม่เชื่อ!" อู๋เสี่ยวเฉินตอบอย่างใจเย็น

"เฮ้ย! ไอ้หนุ่ม นายเก่งนักเหรอ วันนี้ฉันจะสอนให้รู้ว่าบางคนไม่ควรไปยุ่ง" พูดจบชายหนุ่มก็หยิบอาวุธออกมา ฟันลงบนตัวอู๋เสี่ยวเฉินทันที

12

ตัวเลขที่น่าอึดอัดปรากฏขึ้น ทำให้ชายหนุ่มเบิกตากว้าง เขาเป็นนักรบที่เน้นพละกำลังอย่างเดียว แม้จะใส่อุปกรณ์ธรรมดา แต่ก็มีพลังโจมตีกว่า 200 แต่เมื่อโจมตีคนนี้กลับทำความเสียหายได้เพียง 12 จุด นักฆ่าคนนี้มีการป้องกันสูงขนาดนั้นเชียวหรือ?

ผู้เล่นสามารถซ่อน ID และระดับได้ แต่อาชีพนั้นซ่อนไม่ได้ ทุกคนสามารถเห็นอาชีพได้ในแวบแรก

"แค่นี้?" อู๋เสี่ยวเฉินมองชายหนุ่มที่กำลังตกใจ แล้วค่อยๆ หยิบดาบไม้เริ่มต้นออกมาจากกระเป๋าอย่างไม่รีบร้อน

"ถ้างั้น... ตาฉันละ!"

ในตอนที่ชายหนุ่มฟันเขา ทุกคนมีชื่อสีเทา ชัดเจนว่าพวกเขาอยู่ในทีมเดียวกัน

"ฮ่าๆ ดาบไม้เริ่มต้น นายจะใช้ดาบไม้ฆ่าพวกเราเหรอ?" หญิงสาวคนเดียวในกลุ่มหัวเราะลั่น

อู๋เสี่ยวเฉินไม่อยากเสียเวลากับพวกเขา จึงเปิดความเร็วสูง เร็วจนทุกคนยังไม่ทันตั้งตัว เขาก็ฟันแต่ละคนไปคนละดาบแล้วเดินจากไปโดยไม่หันกลับมามอง

"เฮ้ย ไอ้นั่นวิ่งเร็วจริงๆ แต่มันหมายความว่าไง? ฟันทีเดียวแล้ววิ่งหนี ตกใจว่าสู้พวกเราไม่ได้เหรอ?" ชายหนุ่มพูด

"ไม่ใช่... ฉันโดนพิษ เฮ้ย เสียเลือด 260 จุดต่อวินาที เสี่ยวหลี่ รีบรักษาฉันที!" พี่ฮ่าวที่เป็นหัวหน้าร้องบอก เขาเป็นนักธนู พลังชีวิตน้อยอยู่แล้ว แค่สองวินาทีก็ใกล้ตายแล้ว

เสี่ยวหลี่รีบใช้ทักษะรักษาใส่พี่ฮ่าว แต่น่าเศร้าที่ปรากฏตัวเลข "+0"

"รักษาไม่ได้ พี่ฮ่าว รีบกินยา!" แต่พี่ฮ่าวยังไม่ทันหยิบยาออกมาก็ตายแล้ว

คนอื่นๆ ก็เหมือนกัน พอรู้ตัวว่าโดนพิษก็ล้มลงแล้ว ผู้พิทักษ์โล่ที่มีพลังชีวิตมากที่สุดก็ทนได้แค่ 5 วินาทีเท่านั้น แล้วก็ถูกฆ่ายกทีม

ผู้เล่นคนอื่นๆ ในบริเวณนั้นมองคนที่ล้มลงอย่างงุนงง