บทที่ 36 ดาบฟันหัวจักรพรรดิมาร ทุกอย่างยังไม่จบสิ้น!
บทที่ 36 ดาบฟันหัวจักรพรรดิมาร ทุกอย่างยังไม่จบสิ้น!
เมื่อเห็นปีศาจนับล้านกลายเป็นเถ้าธุลีในเวลาเพียงไม่กี่อึดใจ! จักรพรรดิมารแห่งหมานหวงที่กำลังรอโอกาสโจมตีลอบ ก็ตกใจจนแทบแตกสลาย!
"อ๊าก!" "พลังแบบนี้!" "เจ้าเป็นเซียนบนพื้นพิภพจริงๆ!!!"
ไม่เพียงแต่จักรพรรดิมารแห่งหมานหวงที่หวาดกลัวสุดขีด แม้แต่ชาวต้าฉินนำโดยเจียงหมิงก็ตกตะลึงกับฤทธิ์เดชอันเกรียงไกรของเซียนดาบเทพสุรา ทุกคนเบิกตาโพลง สีหน้าแต่ละคนช่างน่าตื่นตะลึง!
แค่ตัวตนของเจียงเฉินที่เป็นท่านยอดฝีมือดาบเทพสุราก็ทำให้ผู้คนตกใจมากแล้ว! ตอนนี้กลับพบว่าเจียงเฉินยังเป็นเซียนบนพื้นพิภพในตำนานอีก!
เซียนบนพื้นพิภพเชียวนะ! นั่นคือบุคคลในตำนานที่เหนือกว่าวิถียุทธ์ ก้าวไปถึงระดับบำเพ็ญเซียนแล้ว! ในโลกนี้ ไม่ว่าจะเป็นราชวงศ์ต้าฉินหรือเผ่าปีศาจหมานหวง ไม่เคยมีใครได้ยินว่ามีผู้ใดบรรลุถึงขั้นเซียนบนพื้นพิภพมาก่อน!
แต่เจียงเฉินที่อายุเพียงสามสิบปีตรงหน้า กลับกลายเป็นเซียนบนพื้นพิภพไปแล้ว! นี่มันพลิกโลกทัศน์ของพวกเขาโดยสิ้นเชิง!
แน่นอนว่า หากพวกเขารู้ว่าเจียงเฉินบรรลุขั้นเซียนบนพื้นพิภพนี้ด้วยการดื่มสุรามาหลายปี คงจะตกใจจนหัวหลุดเลยทีเดียว!
"สายตาของเจ้ามังกรชั่วไม่เลวนัก ตายด้วยดาบของข้าก็สมควรภาคภูมิใจแล้ว!"
เจียงเฉินพลันชี้นิ้ว พลังดาบสายหนึ่งพุ่งไปฟันจักรพรรดิมารแห่งหมานหวง!
โฮก!
แม้จะยืนยันได้ว่าเจียงเฉินคือเซียนบนพื้นพิภพในตำนาน แต่จักรพรรดิมารแห่งหมานหวงก็ไม่ยอมนั่งรอความตาย เขาแปลงร่างเป็นร่างจริงในทันที!
บนท้องฟ้า มังกรน้ำสีดำยาวร้อยเมตรปรากฏกาย ศีรษะมังกรขนาดมหึมาดูน่าสะพรึงกลัว ลำตัวหนาเท่าถังน้ำปกคลุมด้วยเกล็ดสีดำ!
"หยุด!"
ทันใดนั้น เขาอ้าปากกว้าง พ่นสิ่งหนึ่งออกมาจากท้องอย่างรุนแรง!
นั่นคือลูกแก้วที่เปล่งแสงสลัว ภายในบรรจุพลังประหลาด เห็นได้ชัดว่าเป็นวัตถุวิเศษของเซียนที่เหนือกว่าอาวุธธรรมดา
เมื่อลูกแก้ววิเศษนี้ปรากฏ พลังวิเศษคล้ายระลอกคลื่นก็แผ่ออกมาทันที พลังนี้ไม่ได้อ่อนแอกว่าพลังที่เจียงเฉินใช้สักเท่าไหร่!
เมื่อคลื่นพลังวิเศษปรากฏ ก็หยุดพลังดาบที่เจียงเฉินปล่อยออกมาไว้กลางอากาศ!
"เอ๊ะ?"
เจียงเฉินอุทานด้วยความประหลาดใจ ดูเหมือนไม่คิดว่ามังกรชั่วตัวนี้จะมีวัตถุวิเศษเช่นนี้ ถึงขั้นต้านพลังเซียนบนพื้นพิภพที่เขาใช้ได้
"ฮ่าๆ! ต่อให้เจ้าเป็นเซียนบนพื้นพิภพแล้วอย่างไร ข้ามีวัตถุวิเศษของเซียน พลังบนนั้นเทียบเท่าเซียนบนพื้นพิภพได้ เจ้าฆ่าข้าไม่ได้หรอก!"
จักรพรรดิมารแห่งหมานหวงหัวเราะลั่นฟ้า ท่าทางกลับมาเหิมเกริมและหยิ่งผยองอีกครั้ง!
ในใจก็รู้สึกภาคภูมิใจ! ใช้พลังขั้นเทียนเหอจิ้งต่อสู้กับเซียนบนพื้นพิภพ ทั่วทั้งโลก นอกจากเขาแล้วยังจะมีใครอีก!!
ใครจะรู้ว่าเจียงเฉินกลับส่ายหน้าหัวเราะเยาะ "ฮึๆ เล่ห์เหลี่ยมเล็กๆ น้อยๆ แค่นี้ ก็กล้ามาอวดต่อหน้าข้า ช่างไม่รู้จักประมาณตัวจริงๆ"
พูดพลางเจียงเฉินก็จับดาบหลิงเซียว ใช้นิ้วโป้งดันอย่างแรง!
"วิชาดาบสังหารมังกร!"
เคร้ง!
ดาบหลิงเซียวพุ่งออกจากฝัก ฟันไปข้างหน้าด้วยท่วงท่าอันน่าตะลึง!
วิชาดาบสังหารมังกร เป็นหนึ่งในรางวัลโบนัสที่ได้จากการเมาสุราเมื่อไม่นานมานี้
สังหารมังกร! สังหารมังกร! ช่างเหมาะสมที่สุดสำหรับการจัดการกับมังกรชั่วตรงหน้า!
ดาบเดียวตัดผ่านอากาศ ฟันลงบนลูกแก้ววิเศษเหนือศีรษะจักรพรรดิมารแห่งหมานหวงทันที!
โครม!
พร้อมกับเสียงแตกร้าว ลูกแก้ววิเศษนั้นก็ถูกดาบหลิงเซียวฟันแตก
"อ๊าก!"
จุดนี้ทำให้จักรพรรดิมารแห่งหมานหวงที่เดิมเหิมเกริมและภาคภูมิใจ ตกใจจนหน้าซีด!
เห็นดาบหลิงเซียวกำลังจะฟันลงบนร่างมังกร เขารีบตะโกนอย่างร้อนรน "อย่าฆ่าข้า ถ้าเจ้าฆ่าข้า นายของข้าจะไม่ปล่อยเจ้าไว้แน่!"
"นาย?"
เจียงเฉินขมวดคิ้ว ดาบหลิงเซียวที่กำลังฟันลงมาอย่างรวดเร็วก็ชะงักไปครู่หนึ่ง
จักรพรรดิมารแห่งหมานหวงตะโกนอีกครั้งสุดเสียง "ถูกต้อง นายของข้าก็เป็นผู้แข็งแกร่งขั้นเซียนบนพื้นพิภพเช่นกัน นั่งอยู่ในวังจักรพรรดิมารแห่งหมานหวง ดาบมังกรดำและลูกแก้ววิเศษเมื่อครู่ล้วนเป็นของพระราชทานจากนาย!"
"การบุกต้าฉินครั้งนี้ก็เป็นคำสั่งจากนาย หากข้าเป็นอะไรไปในต้าฉิน นายของข้าจะต้องทำลายราชวงศ์ต้าฉินอย่างแน่นอน ดังนั้นหากเจ้ารู้ความก็ปล่อยข้ากลับไป ไม่เช่นนั้น..."
คำพูดนี้ จักรพรรดิมารแห่งหมานหวงพูดทั้งจริงทั้งเท็จ ปนเปกันไป
เขาคิดว่าจะใช้วิธีนี้รอดพ้นความตาย ใครจะคิดว่าเจียงเฉินกลับหัวเราะเยาะ
"เจ้าคิดว่าแต่งเรื่องขึ้นมาลอยๆ ข้าก็จะปล่อยเจ้าไปหรือ?"
"ตาย!"
เมื่อคำว่า "ตาย" ดังขึ้น ดาบก็ฟันลงมา!!
"ไม่ ข้าไม่ได้..."
จักรพรรดิมารแห่งหมานหวงตะโกนอย่างสิ้นหวัง แต่ด้วยเสียงฉึบ ดาบหลิงเซียวก็ฟันผ่านไปอย่างรวดเร็ว!
ศีรษะมังกรขนาดเท่าถังน้ำอันน่าสะพรึงกลัวก็ลอยขึ้น ท่ามกลางเลือดมังกรที่ไหลนอง ร่างมังกรดำที่ถูกตัดหัวก็ร่วงลงพื้นอย่างหนัก!
จักรพรรดิมารแห่งหมานหวงผู้อยู่ร่วมสมัยกับฮ่องเต้เสวียนและฮ่องเต้เต๋อ ก็สิ้นชีวิตอย่างสมบูรณ์!
พลังปีศาจนอกราชธานีสลายไปหมดสิ้น ไม่เหลือแม้แต่เศษเสี้ยว
แม้แต่ท้องฟ้าที่มืดมัวกดดันก็เหมือนถูกมือที่มองไม่เห็นปัดเมฆออก เผยให้เห็นท้องฟ้าสดใส พระอาทิตย์สีแดงส่องแสง
ทุกอย่างดูเหมือนจะจบลงแล้ว!
มีเพียงเจียงเฉินที่เห็นกลุ่มเมฆดำกลุ่มหนึ่งลอยอยู่บนท้องฟ้าไกลๆ ไม่กระจายตัว!
"ฮ่าๆๆ!" "จักรพรรดิมารแห่งหมานหวงตายแล้ว กองทัพปีศาจนับล้านถูกทำลายแล้ว พวกเราชนะแล้ว!" "เป็นเพราะท่านยอดฝีมือดาบเทพสุรา ไม่สิ! เซียนดาบเทพสุรา! เซียนดาบเทพสุราช่วยพวกเราไว้!" "เซียนดาบเทพสุราไร้เทียมทาน! เซียนดาบเทพสุราอานุภาพเกรียงไกร! เซียนดาบเทพสุราจงเจริญ!!!"
เมื่อจักรพรรดิมารแห่งหมานหวงสิ้นชีวิต เหล่าทหาร นักยุทธ์ และชาวยุทธภพนับไม่ถ้วนที่ยืนอยู่บนกำแพงเมือง ก็กระโดดโห่ร้องด้วยความยินดีในทันที ทุกคนมีสีหน้าโล่งอกและตื่นเต้นราวกับรอดตายมาได้ รวมถึงเหล่าพระญาติและขุนนางทั้งฝ่ายบุ๋นและบู๊ ต่างก็เต้นระบำด้วยความยินดี
เจียงหมิงก็จ้องมองร่างสูงสง่าในชุดเขียวที่ถือสุราอยู่นั้น น้ำตาร้อนๆ ไหลออกมา "พี่ชาย ดีจริงๆ ที่มีท่านอยู่!!"
เมื่อเห็นฝูงชนที่กำลังเฉลิมฉลองอย่างเดือดพล่าน เจียงเฉินไม่อยากทำลายบรรยากาศ จึงไม่ได้พูดถึงความกังวลในใจ แต่กลับพุ่งตัวไปหาเจียงหมิง
ไม่รอให้เจียงหมิงที่กำลังตื่นเต้นพูดอะไร เจียงเฉินก็ส่งเสียงถ่ายทอดความคิด "เจียงหมิง คำพูดของมังกรชั่วเมื่อครู่น่าจะเป็นความจริงแปดส่วน เบื้องหลังเขาน่าจะมีเซียนบนพื้นพิภพอีก ไม่เช่นนั้นเขาคงไม่มีวัตถุวิเศษของเซียนอย่างดาบมังกรดำและลูกแก้ววิเศษได้"
"อะไรนะ!"
ความตื่นเต้นของเจียงหมิงถูกราดด้วยน้ำเย็นในทันที เผ่าปีศาจหมานหวงก็ยากเย็นพอแล้ว หากเบื้องหลังยังมีเซียนบนพื้นพิภพอีกองค์! คงแย่แน่! ราชวงศ์ต้าฉินของพวกเขายังคงอยู่ในอันตรายที่จะถูกทำลาย!
ตอนนี้ เจียงเฉินพูดต่อ "แต่เจ้าไม่ต้องกังวล ไม่จำเป็นต้องบอกคนอื่นด้วย พี่จะไปสำรวจดูที่หมานหวงเอง!"
เจียงหมิงตอบอย่างร้อนรน "ไม่เหมาะสม ท่านไปคนเดียวอันตรายเกินไป ข้าจะออกคำสั่งรวบรวมยอดฝีมือจำนวนมาก ไปบุกหมานหวงด้วยกัน!"
แต่เจียงเฉินกลับส่ายหน้า "เจียงหมิง เจ้ายังมองไม่ออกหรือ ขั้นเทียนเหอจิ้งอาจจะถูกนักยุทธ์จำนวนมากรุมล้อมจนตายได้ แต่ผู้ที่บรรลุขั้นเซียนบนพื้นพิภพอย่างข้า ไม่ใช่แค่จำนวนจะเอาชนะได้แล้ว!"
"กองทัพปีศาจนับล้านเป็นอย่างไร? ข้าก็ทำลายได้อย่างง่ายดาย ดังนั้นพวกเจ้าไปกับข้าก็ไม่มีประโยชน์ กลับจะทำให้ข้าเสียสมาธิ!"
เห็นเจียงหมิงยังกังวลอยู่ เจียงเฉินจึงปลอบ "วางใจเถอะ ด้วยความสามารถของพี่ชายเจ้าตอนนี้ แม้จะมีอันตรายก็สามารถพลิกวิกฤตให้เป็นโอกาสได้!"
เจียงหมิงจึงได้แต่พยักหน้ารับ กำชับ "งั้นพี่ชายต้องระวังตัวด้วยนะ!"
"อืม รอข้ากลับมา พวกเราสองคนจะดื่มสุราสนทนากัน ดื่มแข่งกันพันถ้วย!"
เจียงเฉินพยักหน้า จากนั้นก็หายตัวไปจากที่เดิม มุ่งหน้าไปยังหมานหวง!