บทที่ 11 ตกหลุมรัก

บทที่ 11 ตกหลุมรัก

เมื่อซ่งหยูฉิงกลับบ้าน เวลาก็ปาเข้าไปห้าทุ่มแล้ว

อันที่จริงในทุกๆวัน ชีวิตของเธอเป็นระเบียบแบบแผนมาก เธอทำงานเป็นหลัก เสร็จงานที่โรงพยาบาลก็กลับบ้าน และไม่เคยกลับดึกเกินสี่ทุ่มเลย

แต่เมื่อกลับมาถึงบ้านแล้วก็ยังต้องหยิบเอกสารขึ้นมาทำงานต่อ นับเป็นผู้หญิงที่มีความทะเยอทะยานในการล่าตามฝัน ไม่ค่อยสนใจพวกกิจกรรมความบันเทิงอะไรนัก

แต่ว่าสองคืนที่ผ่านมา เธอกลับยอมออกไปเล่นกับหลินเป่ยฝาน ไม่เพียงไม่รู้สึกเหนื่อยเท่านั้น แต่ยังสนุกไปกับมัน

ความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองเพิ่มพูนอย่างรวดเร็ว แม้ยังอยู่ในสถานะเพื่อน แต่ก็ใกล้ชิดกันจนแทบจะเรียกว่าเป็นคู่รักกันแล้ว

“หรือนี่จะเป็นอาการที่เขาเรียกกันว่าตกหลุมรัก?”  ซ่งหยูฉิงร้อนรุ่มหน้าแดง รู้สึกเหมือนไม่เป็นตัวของตัวเอง

พอกลับถึงบ้าน เธอก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา และพบข้อความใน Wechat ที่ไม่ได้อ่านหลายข้อความ

หลิวรู่เหมย : ฉิงฉิง ฉันตั้งใจว่าจะกลับบ้านไปเที่ยวหาเธอ เป็นไงดีใจไหม?

หลิวรู่เหมย : แปลกจัง ทำไมเธอไม่ตอบกลับ?

หลิวรู่เหมย : อย่าบอกนะว่าเธองานยุ่ง?

หลิวรู่เหมย : แต่ต่อให้โรงพยาบาลยุ่ง แต่ที่บ้านไม่น่ายุ่งถึงขนาดไม่ได้หยิบโทรศัพท์นี่นา?

หลิวรู่เหมย : ยู้ฮู~ เธอยังอยู่ไหมเนี่ย

...

หลิวรู่เหมยคือเพื่อนสนิทของซ่งหยูฉิง ทั้งคู่เรียนโรงเรียนเดียวกันตั้งแต่ชั้นประถมถึงมหาลัย รู้จักกันมานานกว่าสิบปี มีความสัมพันธ์ดีต่อกันมาก เรียกได้ว่าเป็นเพื่อนที่ดีที่สุด

ทั้งสองคนคุยกันเกือบทุกอย่าง ต่อให้วันไหนไม่ว่างก็ยังแชทหากันสองสามประโยค

ซ่งหยูฉิงตอบ

ซ่งหยูฉิง : ยังอยู่ๆ!

อีกฝ่ายตอบกลับทันที

หลิวรู่เหมย : ตอบซักที! ฉันเกือบโทรไปแจ้งความคนหายแล้วนะ! สองวันมานี้เธอทำอะไรอยู่? ทำไมถึงไม่ทักหากันเลย

ซ่งหยูฉิง : พอดีสองคืนที่ผ่านมาฉันมัวแต่เที่ยวกับเพื่อนน่ะ!

หลิวรู่เหมย : เพื่อนเหรอ? นอกจากฉันแล้วเธอยังมีเพื่อนคนอื่นอีก? แถมยังไปเที่ยวกันตอนกลางคืน ...

หลิวรู่เหมย : สารภาพมาดีกว่า เธอไปกับแฟนมาใช่ไหม? ฉิงฉิงทำร้ายจิตใจฉันจริงๆ แอบไปกับผู้ชายลับหลังฉัน นี่เธอยังมีใจให้ฉันอยู่ไหม? (อีโมจิน้ำตาไหล)

สมกับที่เป็นเพื่อนสนิท แค่จับสังเกตจากที่แชทกันก็พอจะทราบสถานการณ์ทางฝั่งนี้

ซ่งหยูฉิง : ล้อฉันเล่นอีกแล้ว! ถ้าเธอยังไม่จริงจัง ฉันจะไม่คุยแล้วนะ!

หลิวรู่เหมย : เอาล่ะๆ งั้นบอกหน่อยผู้ชายคนนั้นคือใคร ฉันจะได้เลิกเศร้า!

ซ่งหยูฉิง : ...

หลิวรู่เหมย : ฉันก็แค่เป็นห่วงเธอ ตั้งแต่เล็กจนโตฉิงฉิงของฉันไม่เคยมีความรักมาก่อน ประสบการณ์ยังน้อย! ถ้าถูกคนหลอกลวงเอา คงขาดทุนย่อยยับ!

ซ่งหยูฉิง : พูดเหมือนกับเธอมีประสบการณ์ความรักโชกโชนยังงั้นแหละ!

หลิวรู่เหมย : ...

หลิวรู่เหมย : ถึงฉันจะยังไม่เคยมีความรักจริงๆจังๆมาก่อน แต่ก็เคยอ่านนิยายโรแมนติกมาเป็นร้อยเล่ม! เพราะงั้นสายตาของฉันไม่มีทางผิดพลาด! ยังพอช่วยเธอวิเคราะห์อีกฝ่ายได้!

หลิวรู่เหมย : เพื่อนรัก เธอบอกมาเถอะ ฉันกังวลแทบตายแล้ว!

ซ่งหยูฉิง : เอาล่ะๆ บอกก็บอก เขาชื่อหลินเป่ยาน ปีนี้อายุ 20 ปี! แต่พวกเราเพิ่งรู้จักกันแค่สองวัน ตอนนี้ยังเป็นความสัมพันธ์แบบเพื่อน ไม่ใช่แฟน

หลิวรู่เหมย : หลินเป่ยฝาน? นี่เธอจะบอกฉันว่าผู้ชายที่ไปเที่ยวด้วยสองวันนี้คือนายน้อยโง่เง่าที่เอาแต่ดื่มเหล้าทุกวันของเครือบริษัทหลิน?

ซ่งหยูฉิง : เป็นเขา! แต่เขาไม่ได้โง่เง่านะ ...

หลิวรู่เหมย : ซ่งหยูฉิง เธอเสียสติไปแล้ว ไปตกหลุมรักเพลย์บอยแบบนั้นได้ยังไง! เขาชื่อเสียงฉาวโฉ่สุดๆ ผู้หญิงที่เขาเคยคบ ถ้าเอามานอนเรียงกันคงวนรอบโลกได้แล้วมั้ง!

ซ่งหยูฉิง : เขาไม่ได้แย่เหมือนกับข่าวลือพวกนั้น! ถึงอาจดูเป็นเพลย์บอยนิดหน่อย แต่ที่จริงแล้วเขามีความรับผิดชอบ มีน้ำใจ แล้วก็เป็นคนอ่อนโยนคนหนึ่ง ฉันมีความสุขเวลาอยู่กับเขา! ฉันคิดว่าคนนี้แหละคือเจ้าชายผู้มีเสน่ห์ที่ฉันรอคอย!

หลิวรู่เหมย : ซ่งหยูฉิง เธอถูกพิษรักเข้าแล้วจริงๆ!

หลิวรู่เหมย : ที่เขาเอาใจใส่และอ่อนโยนกับเธอ ก็เพื่อหลอกลวงเธอ! เขาก็ทำแบบนี้กับผู้หญิงทุกคนในไนท์คลับเหมือนกัน! พอได้หลับนอนกันแล้ว เขาก็จะเผยโฉมหน้าที่แท้จริง

หลิวรู่เหมย : ผู้หญิงต้องรู้จักป้องกันตัวเอง! ฉันแนะนำให้เธอเลิกยุ่งกับเขาโดยเร็วที่สุด ไม่งั้นเดี๋ยวจะจมโคลนจนถอนตัวไม่ขึ้น!

....

อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าเพื่อนรักจะพูดอะไร ซ่งหยูฉิงกลับยังคงเชื่อในสายตาของตัวเอง!

ซ่งหยูฉิง : เอาล่ะๆ ฉันจะไม่บอกอะไรเธอแล้ว เรื่องนี้ฉันขอตัดสินใจเอง นี่ก็เริ่มดึกแล้ว ราตรีสวัสดิ์!

ณ ประเทศอีกซีกโลกหนึ่ง

ในอพาร์ตเมนต์สุดหรู

สาวสวยคนหนึ่งนอนอยู่บนเตียงด้วยท่าทีไม่พอใจ “เพื่อนรักของฉันถูกพิษรัก โน้มน้าวยังไงก็ไม่ฟัง ไอ้สารเลวนั่นมันมีอะไรดี? ผู้ชายที่เที่ยวกลางคืนในไนต์คลับและดื่มเหล้าทั้งวันไม่ใช่คนดี! ให้ตายเถอะ! นี่ยังส่งผลต่อความสัมพันธ์ระหว่างพวกเราด้วย ฉันต้องรีบกลับไป! เปิดโปงโฉมหน้าที่แท้จริงของแก!”

ว่าจบ หลิวรู่เหมยก็แพ็คกระเป๋าทันที เตรียมเดินทางกลับประเทศจีน

ระหว่างนั้นเอง เธอก็หันไปเจอจดหมายเชิญที่ถูกวางทิ้งไว้นานจนฝุ่นเกาะ แล้วดวงตาก็เริ่มสั่นไหว

สองวันผ่านไปโดยไม่มีใครทันสังเกตเห็น

ในสองวันนี้ ภารกิจหลักๆที่หลินเป่ยฝานทำคือแวะไปเยี่ยมตัวเอกเซียวเฉิน และรู้สึกดีทุกครั้งที่อีกฝ่ายยังนอนติดเตียง

จากนั้นเขาก็จะแวะไปโรงพยาบาลซ่งเพื่อรับซ่งหยูฉิง ไปทานอาหารเย็นด้วยกัน จากนั้นก็ออกช้อปปิ้งในเวลากลางคืน ไม่ก็หาอะไรอย่างอื่นทำกัน

ทั้งคู่สนุกไปกับช่วงเวลานี้อย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ความสัมพันธ์นับวันเริ่มดีขึ้นเรื่อยๆ

สถานะแฟนของทั้งคู่เหมือนถูกคั่นกลางแค่กระดาษแผ่นเดียว ที่เพียงเอานิ้วจิ้มก็พร้อมทะลุได้ทุกเมื่อ

แต่ในวันนั้นเอง จู่ๆพ่อบ้านตระกูลหลินก็ปรากฏตัวต่อหน้าเขาพร้อมกับบุคคลหนึ่ง

“นายน้อย นายท่านบอกว่าตอนนี้ถึงเวลาที่ท่านต้องแสดงฝีมือในการบริหารงานบ้างแล้ว นี่คือเลขาคนใหม่ที่นายท่านจัดหามาให้ เธอจบปริญญาโทด้านบริหารจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด และทำงานให้กับธนาคารด้านการลงทุนชื่อดังแห่งหนึ่งใน Wall Street เป็นเวลาสองปี เป็นผู้มีความสามารถอันยอดเยี่ยม! ถ้ามีเรื่องอะไรไม่เข้าใจ คุณสามารถถามเธอได้”