บทที่ 12: ปฏิกิริยาลูกโซ่หลังจากชนะเดิมพัน

ภายในรถเมอร์เซเดส-เบนซ์ G-Class เจียงหวั่นโจวที่ดื่มไปนิดหน่อยตะโกนโวยวายด้วยความโมโหที่ไร้เหตุผล

"เฉิงจู แกทำให้ฉันโกรธแล้วนะ!"

"ใครกันแน่ที่มีออร่าดำมืด แกบอกมาสิว่าใครมีออร่าดำมืด!" เขาชี้นิ้วก้อยใส่เฉิงจูพลางด่าทอ

"ชนะเดิมพันนิดหน่อยเองนะ พูดจาเชิดใส่กันแล้วเหรอ!"

เฉิงจูทำเป็นไม่ได้ยิน เขาเปิดหน้าต่างรถและกำลังคิดว่าจะจุดบุหรี่สักมวนดีไหม

แต่เมื่อนึกขึ้นได้ว่านี่เป็นรถของครอบครัวเจียงว่านโจว และไม่รู้ว่าพวกเขามีนิสัยการใช้ชีวิตยังไง สุดท้ายเขาก็เลยไม่ได้สูบบุหรี่ในรถคนอื่น

ชั่วข้ามคืน ทรัพย์สินของเฉิงจูเพิ่มขึ้นหลายเท่าตัว

แต่เขาก็ไม่ได้สนใจเงินจำนวนนี้เท่าไหร่นัก

คืนนี้อารมณ์ของเขาดี แต่ก็แค่ดีเท่านั้น

หลังจากเกิดใหม่ ในใจเขาก็ยังรู้สึกถึงความแตกต่างอยู่บ้าง

ถึงอย่างไรเขาก็เคยประสบความสำเร็จตั้งแต่อายุยังน้อย ยังไม่ถึง 30 ปีก็มีทรัพย์สินเกือบร้อยล้านแล้ว

แต่ตอนนี้กลับต่างกันหลายศูนย์

"ต้องลำบากเริ่มต้นหาเงินใหม่อีกแล้วสิ" เฉิงจูคิดในใจ

"นี่เป็นเพราะชะตากรรมกำหนดงั้นเหรอ?" เฉิงจูคิด

แต่แล้วเขาก็ยิ้มเยาะ "ชะตากรรมบ้าอะไร ชะตาเป็นข้ออ้างของคนอ่อนแอ โชคชะตาเป็นคำถ่อมตัวของคนเก่ง"

ด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ จู่ๆ เขาก็อยากจะร้องเพลงดังๆ

"ดูแพ้ชนะ ชีวิตช่างยิ่งใหญ่ ก็แค่เริ่มต้นใหม่อีกครั้ง"

แต่เฉิงจูก็อดกลั้นเอาไว้ กลัวว่าจะทำให้เจียงหวั่นโจวผู้ขี้กลัวตกใจ

เขาคิดไปคิดมา และตัดสินใจตั้งเป้าหมายให้ตัวเอง

"ภายในสามปี ทรัพย์สินต้องเกินชาติก่อน และต้องเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า"

คิดได้ดังนั้น เขาก็หยิบมือถือขึ้นมาและเปิดแอปบันทึก

ตอนนี้ในบันทึกของเขามีเพียงประโยคเดียวที่เขียนไว้เงียบๆ

"สาวใจดีอย่าทำให้ผิดหวัง สาวใจร้ายอย่าปล่อยให้เสียเปล่า"

เฉิงจูเขียนอีกประโยคหนึ่งไว้ใต้ประโยคนั้น

นี่เป็นประโยคที่เขาใช้เตือนตัวเองทุกครั้งที่ล้มเหลวในการทำธุรกิจในชาติก่อน

"ตอนนี้เกิดใหม่ ไม่ใช่ล้มเหลวทางธุรกิจ แต่กลับเข้ากับสถานการณ์ชิบหายเลย" เฉิงจูคิด

เขาเริ่มพิมพ์

"【อย่ากลัวที่จะเริ่มต้นใหม่ เพราะครั้งนี้ คุณไม่ได้เริ่มจากศูนย์ แต่เริ่มจากประสบการณ์】"

......

......

หลังจากรถเมอร์เซเดส-เบนซ์ G-Class มาถึงโรงแรม เฉิงจูก็อาบน้ำทันทีที่เข้าห้อง แล้วก็เข้านอนหลับปุ๋ย

เห็นได้ชัดว่าแม้เขาจะบอกว่าเจียงว่านโจวมีออร่าดำมืด แต่ในใจเขาก็ไม่ได้ระแวงอะไรเลย

ต้องรู้ว่าในชาติก่อน เฉิงจูไม่เพียงแต่ระวังผู้ชายเท่านั้น บางครั้งเขายังระวังผู้หญิงด้วย น้องๆ ผู้ชายฟังพี่นะ สมัยนี้เวลาออกไปข้างนอก ต้องรู้จักปกป้องตัวเองให้ดี สัญญากับพี่นะว่าจะทำแบบนั้น ได้ไหม?

ส่วนเจียงว่านโจวนั้น เพราะคืนนี้มีประสบการณ์แปลกใหม่ จึงไม่มีอาการง่วงเลย ฟ้าสางแล้วยังนอนอยู่บนเตียงในห้องคู่ของโรงแรมแชทไม่หยุด

เขาเข้านอนตอนเจ็ดโมงครึ่ง ตั้งใจจะนอนยาวจนถึงเวลาเช็คเอาท์ของโรงแรม

วันรุ่งขึ้น อีกด้านหนึ่ง เซิ่นชิงหนิงที่นอนหลับสบายตื่นขึ้นมาแต่เช้าตามเสียงนาฬิกาปลุก

เธอถอดที่ปิดตาออกแล้วกดปิดนาฬิกาปลุกบนมือถือ

ตอนนี้เป็นช่วงปิดเทอมฤดูร้อน วันนี้เธอก็ไม่มีแผนอะไรเป็นพิเศษ แต่ก็ยังตั้งนาฬิกาปลุกไว้ จากตรงนี้สามารถสะท้อนบุคลิกบางอย่างของคนๆ หนึ่งได้

เซิ่นชิงหนิงหยิบมือถือที่ปิดเสียงไว้ขึ้นมา แล้วก็ตกใจเล็กน้อย

"ทำไมมีข้อความในวีแชทเยอะจัง" เธอรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

เธอเปิดผ้าห่มผ้าไหมบางๆ ออก สวมชุดนอนสีดำยาวถึงเข่า ขาเรียวงามทั้งสองข้างงอเล็กน้อย เท้าขาวนวลค่อยๆ หาทางไปยังรองเท้าแตะบนพื้น

เซิ่นชิงหนิงเปิดดูวีแชทไปพลางๆ ขณะเดินไปห้องน้ำ

ข้อความที่เธอได้รับส่วนใหญ่มาจากกลุ่มวีแชทหนึ่งและเพื่อนสนิทของเธอ ลู่ลู่

ในกลุ่มวีแชทนี้มีเซิ่นหมิงหลาง เจียงว่านโจว และลูกพี่ลูกน้องอีกคนของเธอ

ข้อความแรกเป็นของเซิ่นหมิงหลางที่บอกในกลุ่มว่าเขาได้โอนเงินที่ชนะมาหักลบทุนแล้วไปยังบัญชี Alipay ของเซิ่นชิงหนิงและเจียงหวั่นโจวแล้ว

ใช่แล้ว เฉิงจูโอนเงินให้เซิ่นหมิงหลางก่อน แล้วให้เขาไปแทงบอล

แต่เจียงหวั่นโจวและเซิ่นชิงหนิงไม่ได้โอนเงินเลย

เซิ่นชิงหนิงอดแปลกใจไม่ได้ "ชนะจริงๆ เหรอ?"

ใบหน้าของเฉิงจูผุดขึ้นมาในความคิดของเธอ เมื่อคืนนี้เอง นักเรียนมัธยมปลายคนนี้มั่นใจมากที่จะแทงผลการแข่งขันแค่ผลเดียว

เพราะการพบกันสั้นๆ กับเขาเมื่อคืน บัญชี Alipay ของเซิ่นชิงหนิงเพิ่มขึ้นมา 13,000 หยวน

สำหรับเธอแล้วเงินจำนวนนี้ไม่ได้มากมายอะไร แต่ประสบการณ์นี้กลับน่าทึ่งมาก เธอหยิบแปรงสีฟันไฟฟ้าขึ้นมา แปรงฟันไปพลางอ่านข้อความในกลุ่มไปพลาง ลูกพี่ลูกน้องคนโตที่สุดในกลุ่มสี่คนนี้ ดูเหมือนจะดูฟุตบอลโลกด้วย ยังไม่ได้นอนแม้ฟ้าจะสางแล้ว หลังจากเห็นข้อความที่เซิ่นหมิงหลางโพสต์ในกลุ่ม เขาก็ตอบทันที

"เฮ้ย พวกแกแทงถูกผลการแข่งขันเหรอ? คนส่วนใหญ่ที่แทงผลการแข่งขันล้มหมดเลยนะ!"

เซิ่นชิงหนิงพอจะเดาได้ว่าที่พี่ชายของเธอไม่ได้แชทส่วนตัวเพื่อโอนเงิน แต่กลับมาโพสต์ในกลุ่ม คงเป็นเพราะอยากอวดลูกพี่ลูกน้องคนโตแน่ๆ

และแล้วเซิ่นหมิงหลางก็ตอบกลับทันที

"พี่ใหญ่ครับ ภายใต้การนำอันชาญฉลาดของผม หนิงหนิงกับเจียงน้อยคนละสองพันหยวนแทง 0:0 ครับ"

ลูกพี่ลูกน้องคนโตส่งสติกเกอร์ "เจอกันบนดาดฟ้า" มา

เห็นได้ชัดว่าเขาคงแทงให้อาร์เจนตินาชนะ

แม้ว่าทุกคนจะไม่ใช่นักพนัน แค่เล่นเพื่อความสนุกเท่านั้น แต่ในกลุ่มมีแค่ฉันคนเดียวที่เสีย มันเรื่องบ้าอะไรกัน?

เซิ่นชิงหนิงที่กำลังแปรงฟันอยู่ เห็นสติกเกอร์ที่ลูกพี่ลูกน้องคนโตส่งมาก็รู้สึกขำเล็กน้อย แต่ข้อความถัดมาที่เจียงว่านโจวส่ง กลับทำให้เธออดขำไม่ได้

เมื่อเห็นเซิ่นหมิงหลางอวดในกลุ่ม เจียงว่านโจวก็ทนไม่ไหว

อะไรกัน ที่บอกว่าภายใต้การนำอันชาญฉลาดของนาย? ฉันแทงตามเฉิงจูต่างหากล่ะ! เขารีบพิมพ์ตอบกลับทันที พร้อมเพิ่มความเสียดสีให้สุด

"ใช่ๆๆ พระอาทิตย์ขึ้นเพราะไก่ขันนั่นแหละ ฮึๆ"

ลูกพี่ลูกน้องคนโตงงว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ จึงพิมพ์ถาม: "???"

เซิ่นหมิงหลาง: "ฉันไม่สน นายกับหนิงหนิงต้องเลี้ยงข้าวฉัน"

เจียงว่านโจว: "จะเลี้ยงก็ต้องเลี้ยงเฉิงจูสิ?"

ลูกพี่ลูกน้องคนโต: "เฉิงจูคือใคร?"

เซิ่นหมิงหลาง: "งั้นถอยคนละก้าว เลี้ยงทั้งฉันและเฉิงจู"

เจียงว่านโจว: "ขอคิดดูก่อน"

ลูกพี่ลูกน้องคนโต: "เฮ้ย เฉิงจูคือใครกันแน่?"

เซิ่นหมิงหลาง: "จะคิดอะไรอีก! ตกลงตามนี้!"

เจียงว่านโจว: "เดี๋ยวฉันถามเฉิงจูก่อน"

ลูกพี่ลูกน้องคนโต: "เฮ้ย มีใครสนใจฉันบ้างไหม ฉันเป็นอะไรในกลุ่มนี้กันแน่?"

เซิ่นชิงหนิงอ่านบันทึกการสนทนาในกลุ่ม รอยยิ้มบางๆ ปรากฏบนใบหน้าที่เย็นชาของเธอ

หลังจากปิดการสนทนากลุ่ม เธอก็หันไปดูข้อความที่หลินลู่ส่งมา

สาวน้อยที่เคยเป็นนักพากย์พาร์ทไทม์คนนี้ชอบส่งข้อความเสียงถล่มทลาย เซิ่นชิงหนิงกดเปิดเสียง ก็ได้ยินเสียงตื่นเต้นของหลินลู่ทันที

"อ๊าาาา! จริงๆ ด้วย ไม่มีลูกเข้าเลยสักลูก!"

"อ๊า! จริงๆ ด้วย ศูนย์ต่อศูนย์! เป็นศูนย์ต่อศูนย์จริงๆ! ตื่นเต้นจัง! ชนะเดิมพันแล้ว ฉันชนะเดิมพันแล้ว!"

"ไม่นึกเลยว่าฟุตบอลจะน่าตื่นเต้นขนาดนี้ คราวหน้ามีโอกาสฉันจะชวนเธอไปดูด้วยกัน! หนิงหนิง เธอเก่งมาก พาฉันทำเงิน พาฉันบิน!"

เซิ่นชิงหนิงไม่รู้จะหัวเราะหรือร้องไห้ดี เธอกดเปิดข้อความเสียงสุดท้าย

เห็นได้ชัดว่าหลังจากผ่านไปสิบกว่านาที หลินลู่ก็ใจเย็นลงบ้างแล้ว ข้อความเสียงนี้แสดงให้เห็นถึงความสามารถระดับมอนสเตอร์ในฐานะนักพากย์ของเธอ เธอใช้น้ำเสียงแบบสาว A พูดว่า

"สาวน้อย ฉันจะเลี้ยงข้าวเธอ"

"นี่ไม่ใช่การขอร้อง แต่เป็นคำสั่ง"

เซิ่นชิงหนิงวางมือถือในมือซ้ายลงก่อน แล้วล้างฟองบนแปรงสีฟันไฟฟ้าด้วยน้ำ จากนั้นก็เริ่มบ้วนปาก

ทำเสร็จแล้วเธอก็หยิบมือถือขึ้นมา ตั้งใจว่าจะยอมรับคำเชิญไปกินข้าวของหลินลู่ที่ชนะเดิมพันมา

แต่ไม่รู้ทำไม ในวินาถัดมา เธอนึกถึงประโยคที่เจียงว่านโจวพูดในกลุ่ม

"ใช่ๆๆ พระอาทิตย์ขึ้นเพราะไก่ขันนั่นแหละ ฮึๆ"

คิดได้ดังนั้น เธอจึงพิมพ์ตอบเพื่อนสนิทหลินลู่ที่น่าจะยังหลับอยู่ว่า

"จริงๆ แล้วเป็นความดีความชอบของคนอื่น ถ้าจะเลี้ยงก็ไม่ควรเลี้ยงฉัน"