บทที่ 606 ฉันขอยิ้มแบบป้าๆ

19.30 น. ห้องฉายของสตูดิโอจิงหงสว่างไสว

พนักงานทั้งหมดแทบจะเบียดกันอยู่ในห้อง ขนมและเครื่องดื่มเต็มโต๊ะ ทุกคนกินคุยกันไปพลางรอชมตอนแรกของ "นักแสดงปลอมตัว"

"มาแล้วๆ!" มีคนตะโกนขึ้น ห้องเงียบลงทันที สายตาหลายสิบคู่จ้องมองจอใหญ่บนผนัง

เปิดเรื่องไม่มีเพลงประกอบ ใช้ดนตรีบรรเลงเข้มข้นควบคู่กับภาพจริงทางประวัติศาสตร์ เล่าฉากหลังและสถานที่ของเรื่องได้อย่างรวดเร็ว

ไม่กี่นาทีแทบไม่มีภาพที่เกินจำเป็น ความเข้มข้นของข้อมูลมากพอให้ผู้กำกับบางคนทำได้ทั้งตอน

ฝีมือผู้กำกับทำให้คนต้องยอมรับ

ตอนแรกเริ่มจริงๆ สายลับหน้าโหดออกปฏิบัติการพร้อมกัน ค้น ขู่ จับคน... มุมกล้องเหมาะเจาะ บรรยากาศตึงเครียดแทบจะทะลุจอออกมา

เมื่อกล้องหันไปที่หัวหน้าสายลับชั่วร้าย ภาพก็สวยงามขึ้นทันที - แม้จะสวมชุดจงซานสีเทาดำ แต่ก็ไม่อาจปิดบังความงามของซูหม่าน

เธอเป็นสาวสวยหน้าคม ตอนนี้แต่งหน้าสวยงาม งามจนไม่อาจละสายตา

แต่เนื้อเรื่องต่อมาทำให้คนเปลี่ยนจากตะลึงเป็นขมวดคิ้ว

"หัวหน้าแผนกหวัง" แห่งแผนกพิเศษ นั่งไขว่ห้างดูการทรมานอย่างไม่สะทกสะท้าน สังหาร "ผู้ต้องสงสัยแดง" เองด้วยสีหน้าเรียบเฉย...

ห้านาทีสร้างภาพหญิงงามอสรพิษได้ชัดเจน

ฉากเปลี่ยนเป็นร้านกาแฟบรรยากาศหรูหรา หมิงโหลวผมเสยหลังกำลังจีบสาวรัสเซียสวย ใช้มายากลสืบทอดตระกูลหมิงทำเธอร้องกรี๊ด...

ต่อมาหมิงเฉิง คุณชายสามตระกูลหมิงปรากฏตัว การเคลื่อนไหวลึกลับและความคิดรอบคอบ เพียงไม่กี่ช็อตก็วาดภาพตัวละครชัดเจน

พระเอกหมิงไท่ออกมาท้ายสุด

คุณชายหนุ่มหล่อ ก็ใช้มายากลสืบทอดจีบสาวรัสเซียเช่นกัน แต่เป็นเด็กสาววัยรุ่น ส่งจูบลอยๆ ให้เธอก่อนจาก...

เจ้าชู้ สนุกสนาน ไม่ใส่ใจโลก... ใช้เวลาสั้นๆ วาดโครงร่างพระเอก ไม่มีคำบรรยายเกินจำเป็น

"นี่แหละฝีมือจริงๆ ของผู้กำกับหลิว" มีคนในห้องอดพูดไม่ได้ "'อาชญากรรมไร้หลักฐาน' ปีที่แล้วเป็นอะไรกัน ดูก็รู้ว่าไม่ใช่ฝีมือเขา"

"เฮ้ย อย่าด่า 'อาชญากรรมไร้หลักฐาน' นะ ถ้าไม่ใช่เพราะซีรีส์นั้นทำให้เขาต่อต้าน ผู้กำกับหลิวจะมาอยู่กับเราไหม? ต้องขอบคุณด้วยซ้ำ!"

"จริงด้วย ฮ่าๆๆ..."

"พอแล้ว หยุดคุยก่อน ดูซีรีส์เงียบๆ!"

...

เมื่อหมิงไท่ถูกลากเข้าค่ายฝึกสายลับก๊กหมินตั๋ง เริ่มรับการฝึกสายลับสุดโหด ตอนแรกก็จบ

เทียบกับผลงานก่อนของหลิวเหว่ย ตอนแรกของ "นักแสดงปลอมตัว" ไม่ได้น่าติดตามมาก เน้นแนะนำตัวละครหลักอย่างราบรื่น

เนื้อเรื่องไม่เร่าร้อน ไม่มีจุดดึงดูดพิเศษ ถ้าเป็นทีมงานอื่นอาจทำให้คนดูหายไปครึ่งหนึ่งเพราะ "น่าเบื่อ"

แต่ตรงนี้แหละที่ผู้กำกับและนักแสดงเก่งแสดงคุณค่า - อาศัยการแสดงและฝีมือผู้กำกับ ทำให้ความ "จืด" ของตอนแรกจางหาย

แม้ไม่มีใครชมตอนแรกมาก แต่ก็ไม่มีเสียงบ่น เพราะหาจุดบกพร่องไม่ได้ ในบรรดาตัวละครหลัก คนที่ได้รับความสนใจมากที่สุดไม่ใช่คู่จาก "หลางหยาป่าง" หรือกั๋วเฉินที่กลายเป็นพ่อหนุ่มสุดฮอต แต่เป็น... ซูหม่านที่รับบทหวังม่านชุน

ไม่ใช่ว่าคนอื่นไม่โดดเด่น แต่ซูหม่านโดดเด่นเกินไป

คนอื่นเคยดังมาแล้วจาก "หลางหยาป่าง" หรือเกือบได้รางวัลนักแสดงยอดเยี่ยม ทุกคนมีความคาดหวังอยู่แล้ว

แต่ซูหม่าน คนดูส่วนใหญ่ไม่คุ้น... เพราะฝึกฝนในละครเวทีมาตลอด ไม่เคยสร้างข่าวฉาว จึงแทบไม่มีใครรู้จัก

พอปรากฏตัวครั้งนี้ ทำเอาทุกคนตาลาย

จุดเด่นแรกคือรูปร่างหน้าตา - สวยสะดุดตา รูปร่างดี สายตาเปี่ยมเสน่ห์... เป็นพี่สาวในฝันที่สมบูรณ์แบบ!

จุดเด่นที่สองคือฝีมือการแสดง

เธอพิสูจน์ว่านักแสดงละครเวทีที่ดีเล่นละครโทรทัศน์ สามารถสร้างความแตกต่างได้จริงๆ...

ในบทหัวหน้าแผนกพิเศษที่เป็น "หญิงงามอสรพิษ" เธอไม่ได้พยายามแสดง "ความชั่วร้าย" แต่แสดงอย่างผ่อนคลาย

แต่ในความผ่อนคลายนั้น เธอใช้สายตา สีหน้า และท่าทางเล็กๆ แสดงความโหดร้ายในตัวละครออกมาทีละชั้น...

แทบทุกฉากที่แสดงร่วม คนรอบข้างไม่อยู่ในระดับเดียวกับเธอ... จนครึ่งหลังพบกับหมิงโหลวที่แสดงโดยกั๋วเฉิน

นักแสดงละครเวทีทั้งคู่ปะทะกัน เหมือนเทพเจ้าต่อสู้!

ฉากปะทะของทั้งคู่ไม่มีความขัดแย้งรุนแรง ไม่มีความรักหวานซึ้ง แต่ทั้งคู่ใช้การแสดงที่ควบคุมแต่แม่นยำ แสดงความสัมพันธ์ลึกลับระหว่างหวังม่านชุนกับหมิงโหลวได้ชัดเจน

การแสดงยอดเยี่ยมของทั้งคู่กลายเป็นหัวข้อฮอตในโซเชียล

"ฉากหมิงโหลวกับหวังม่านชุน โอ้โห ดูจนงง"

"หมิงโหลวแกล้งโง่จีบสาว หวังม่านชุนทั้งสงสัยทั้งชอบเขา... การควบคุมจังหวะแบบนี้ เยี่ยมมาก!"

"นี่แหละความรักของผู้ใหญ่ พวกจูบกันนอนด้วยกันตลอดมันอะไรกัน?"

"เชื่อไหม ฉันดูซีรีส์สายลับแล้วยิ้มแบบป้าๆ..."

"ยิ้มแบบป้า +1"

"ให้พวกดาราหน้าใหม่มาดูเป็นตัวอย่างสิ นี่แหละฝีมือการแสดง!"

"เลิกพูดเถอะ ให้พวกเขาตายไปเลยดีกว่า"

"ซูหม่านคนนี้มาจากไหน เก่งจัง? ไม่เคยเห็นมาก่อนเลย"

"เธอเป็นเจ้าหญิงวงการละครปักกิ่งแท้ๆ อยู่โรงละครฝึกฝนมาตลอด ตอนนี้วิชาแก่กล้าแล้วจึงลงเขามาปราบมาร!"

"ความรู้เพิ่มเติม กั๋วเฉินก่อนเข้าวงการก็อยู่โรงละคร ที่นั่นฝึกคนหนักมาก"

"ยังมีป้ากั๋วอีก เป็นผู้ใหญ่ในวงการละครเวทีจริงๆ!"

"ขอร้องละ ให้พวกผู้ใหญ่ในวงการละครเวทีออกมาพร้อมกันเถอะ ฉันไม่อยากดูละครน้ำตาลของพวกคนโง่อีกแล้ว!"

(จบบท)