? (ฟรี) Dual Cultivation บทที่ 1035 เราสามารถจัดการกับเขาได้ทุกเวลาที่ต้องการ

หลังจากใช้เวลา 30 นาทีในห้องของซูหยางแล้ว ศิษย์หญิงก็มาถึงขีดจำกัดของนาง

"ศิษย์เซี่ยว... เจ้ามาเป็นคู่ร่วมฝึกของข้าเป็นอย่างไร? ข้าจะทิ้งคู่ร่วมฝึกคนปัจจุบันหากว่าเจ้าพยักหน้า" ศิษย์หญิงพูดกับเขาหลังจากนั้น

ซูหยางส่ายหน้า "ขออภัย แต่ข้าไม่ต้องการรับคู่ร่วมฝึกในตอนนี้"

"หือ? ทำไมถึงไม่? เจ้ารู้ไหมเจ้าจะถูกไล่ออกจากนิกายถ้าเจ้าไม่พบคู่ร่วมฝึกภายในหนึ่งปีหลังจากรับเจ้าเข้ามาแล้ว"

"ข้ามีเวลาเหลือเฟือ และข้าจะได้คู่ร่วมฝึกก่อนหน้านั้นอย่างแน่นอน" ซูหยางพูดด้วยน้ำเสียงมั่นใจ

"อืม ถ้าเจ้าเปลี่ยนใจเมื่อไหร่ เจ้าไปหาข้าได้ที่ยอดเขา 58"

ศิษย์หญิงออกจากสถานที่แห่งนั้นหลังจากนั้นไม่นาน

ในเวลาที่คู่ร่วมฝึกยุทธ์ครั้งแรกของวันนั้นจากไป ศิษย์ใหม่สามคนก็ปรากฏตัวขึ้นที่บ้านของเขา

แน่นอน พวกนางทั้งหมดมาจากบ่อน้ำพุร้อนหยินหยางเมื่อวานนี้ แม้ว่าพวกนางจะดูเรื่องราวที่เกิดขึ้นจากระยะไกล แต่พวกนางก็ได้ตัดสินใจมาเยี่ยมเขาเพื่อจะได้สัมผัสกับกระบี่อันทรงพลังของเขา

"สวัสดีศิษย์เซี่ยว เมื่อวานข้าเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นที่บ่อน้ำพุร้อนหยินหยาง และชื่นชมวิธีที่เจ้ายืนหยัดสู้กับศิษย์ใน เจ้ายินดีที่จะฝึกยุทธ์กับข้าในวันนี้หรือไม่" หนึ่งในศิษย์กลุ่มนั้นถามเขาอย่างสุภาพ

"แน่นอน" ซูหยางพยักหน้าโดยไม่ลังเล

ศิษย์อีกสองคนดูสิ้นหวังทันทีหลังจากนั้น

ซูหยางสังเกตเห็นและพูดต่อไปอีกว่า "ไม่ต้องห่วง ข้ายังสามารถฝึกยุทธ์กับพวกเจ้าทั้งสองในวันนี้ได้ ถ้าเจ้าไม่คิดอะไรกับการรอสักครู่ นั่นไม่นานเกินไปนัก"

ที่จริงแล้ว ศิษย์สองคนนี้ไม่คิดว่าพวกนางจะได้ฝึกยุทธ์ร่วมกับเขาในวันนี้ เพราะเขาเลือกคู่ร่วมฝึกแล้ว

ไม่ว่าอย่างไร ศิษย์ส่วนใหญ่ในนิกายนี้สามารถฝึกยุทธ์ได้เป็นเวลาหลายวันโดยไม่หยุดพัก และเนื่องจากซูหยางได้เลือกคู่ร่วมฝึกยุทธ์แล้ว ก็สมเหตุผลที่จะคิดว่าเขาจะไม่ว่างในอีกสองสามวันข้างหน้า

ศิษย์ทั้งสองยิ้มทันทีหลังจากได้ยินคำพูดของซูหยาง แต่ตอนนี้ศิษย์ที่เขาเลือกรู้สึกเศร้าเล็กน้อย ขณะที่คิดว่าคำพูดของเขาเยาะเย้ยนางทางอ้อม

"โอ ข้าไม่ได้ประเมินเจ้าต่ำไป ข้าจะรับประกันเจ้าว่าเจ้าจะจากที่นี่ไปอย่างพึงพอใจ จริงแล้ว เราจะฝึกยุทธ์ด้วยกันจนกว่าเจ้าจะพอใจ"

ศิษย์พยักหน้า รู้สึกดีขึ้นมากหลังจากได้ยินคำพูดดังกล่าว

นางตามเขาเข้าไปข้างในหลังจากนั้นไม่นาน

"นานแค่ไหนที่เจ้าคิดว่าพวกเขาจะฝึกยุทธ์ร่วมกัน?"

ศิษย์สองคนที่รออยู่ข้างนอกเริ่มสนทนาเพื่อฆ่าเวลา

"ใครจะรู้ อาจจะหกชั่วโมง?"

อย่างไรก็ตาม ที่สร้างความประหลาดใจอย่างสมบูรณ์ให้แก่พวกนางก็คือ ศิษย์คนนั้นออกมาพร้อมกับซูหยางในเวลาเพียงแค่หนึ่งชั่วโมง

"ไม่มีทาง ...พวกเขาเสร็จแล้วงั้นรึ?" ศิษย์ทั้งสองไม่เชื่อ แต่เมื่อพวกนางมองหน้าศิษย์หญิงนั้น ก็พบว่านางพอใจอย่างชัดเจน

"ใครจเป็นคนต่อไป?" ซูหยางถามผู้หญิงสองคนที่รออยู่ข้างนอก

“ข-ข้า”

"ตามข้ามา"

พวกเขาเข้าไปในบ้าน และพวกเขากลับมาในหนึ่งชั่วโมงหลังจากนั้น

“ข้าไม่ต้องการจะเชื่อเลย เจ้าทำให้ข้าหมดแรงจริงๆ หลังจากผ่านไปหนึ่งชั่วโมง เจ้ามีอะไรดีจริงๆ ศิษย์เซี่ยว” ศิษย์หญิงพูดกับเขาก่อนจะจากที่แห่งนั้ด้วยการเคลื่อนไหวที่ไม่มั่นคง

ศิษย์คนสุดท้ายสวมชุดสีที่แตกต่างจากศิษย์คนก่อนและจริงแล้วก็คือศิษย์ใน

"ถ้าเจ้าคิดว่าเจ้าจะเอาชนะข้าได้ในหนึ่งชั่วโมงเหมือนกับสองคนนั้น คิดให้ดี" ศิษย์นั้นกล่าวด้วยรอยยิ้มมั่นใจบนใบหน้าสวยของนาง

ซูหยางยิ้มให้กับคำพูดของนาง และทั้งสองก็เข้าไปในห้องของเขาหลังจากนั้นไม่นาน

ในขณะเดียวกัน ที่ไหนสักแห่งในนิกาย ผู้อาวุโสโต่วได้นั่งอยู่ในห้องของเขากับศิษย์อีกคน

"ว่าแต่หมูตัวใหม่ของผู้อาวุโสชูมีคู่ร่วมฝึกแล้วรึยัง?" เขาถามศิษย์

“ยังไม่เป็นทางการ แต่ช่วงนี้เขาได้ต้อนรับศิษย์จำนวนมากเข้าไปในบ้าน เป็นเพียงแค่เรื่องของเวลาก่อนที่เขาจะคู่ร่วมฝึกหากเป็นเช่นนี้ต่อไป”

"เขายังทะเลาะกับศิษย์ในอีกสองสามคนที่บ่อน้ำพุร้อนหยินหยาง"

"ข้าเข้าใจ … ข้าเดาว่าข้าประเมินศิษย์ใหม่คนนี้ต่ำไป"

ผู้อาวุโสโต่วพึมพำกับตัวเอง

"เจ้าต้องการให้เราทำอะไรบางอย่างเกี่ยวกับศิษย์คนนี้หรือไม่? เราสามารถบดขยี้ศิษย์นอกที่ไร้ความเป็นมาได้อย่างง่ายดาย" ศิษย์คนนั้นถาม

ผู้อาวุโสโต่วยิ้มแล้วพูด "จะเร่งรีบไปทำไมกัน? ก็แค่ศิษย์นอกที่เข้ามาในนิกายนี้ด้วยโชค เราสามารถจัดการกับเขาได้ทุกเวลาที่ต้องการ ข้าไม่ต้องการให้ผู้อาวุโสชูบ่น มันเจ็บไปถึงกระดองในการจัดการกับนาง”

"แต่ถึงจะกล่าวเช่นนั้น เจ้าก๊ยังสามารถยุ่งกับเขาได้เล็กน้อยโดยไม่ฆ่าเขา เขาได้พบกับศิษย์หญิงจำนวนมาก ใช่ไหม? เราจะให้คู่ร่วมฝึกของพวกนางทำงานให้เรา”

"เป็นความคิดที่เยี่ยมมาก ผู้อาวุโสโต่ว ข้าจะรีบไปจัดการเดี๋ยวนี้”

เมื่อเขาอยู่ตามลำพังอีกครั้ง ผู้อาวุโสโต่วก็ยิ้มแสยะอย่างเย็นเยียบ "หมูอย่างเจ้านั่นกล้าดีอย่างไรมาฝึกยุทธ์กับดอกไม้งามของนิกาย เจ้านั่นทำให้พวกนางเสียหาย"

ย้อนกลับไปที่ที่พักของซูหยาง ศิษย์ในถึงจุดสูงสุดไป 17 ครั้งแล้ว

"ดูเหมือนว่าข้าเป็นคนที่ประเมินเจ้าต่ำไปมาโดยตลอด ศิษย์เซี่ยว..." ศิษย์ในหอบหายใจ ขณะที่ร่องหลืบของนางรั่วไหลปราณหยินออกมาอย่างต่อเนื่อง

ผ่านไปเพียงชั่วโมง แต่นางหมดแรงแล้วทั้งร่างกายและจิตใจ

"ถ้าข้ารู้ว่ามีคนอย่างเจ้าทำงานในเมืองเกษมสันต์ ข้าจะไปเยี่ยมเจ้าทุกวัน"

ซูหยางยิ้มแล้วพูดว่า "เจ้าสามารถมาเยี่ยมข้าทุกวันได้ตามสบายในเมื่อข้าอยู่ที่นี่แล้ว"

ศิษย์นั้นเลิกคิ้ว "เจ้าทำเหมือนกับว่าเจ้าจะไม่อยู่ตรงนี้เป็นเวลานานทั้งที่เจ้าเป็นแค่ศิษย์นอก เจ้ารู้ไหม ศิษย์ส่วนใหญ่อยู่ที่นี่อย่างน้อยหนึ่งพันปีก่อนที่พวกเขาจะออกไปผจญภัยข้างนอก”

"พันปีงั้นรึ นั่นฟังดูเยอะมาก"

"จริง แล้วเจ้าอายุเท่าไหร่?" ศิษย์นั้นพลันถามเขา

##เราไม่ทิ้งกันที่ www.thai-novel.com หรือ mynovel.co นะคะ

ซูหยางไม่เคยสนใจเรื่องอายุเลยในเมื่อเขาอยู่มานานพอแล้ว

"ประมาณยี่สิบกว่าๆ ข้าเดาว่าเช่นนั้น ข้าเลิกสนใจไปนานแล้ว" เขายักไหล่

"อะไรนะ เจ้าอายุยังไม่ถึง 30 ปีเลยงั้นรึ" ศิษย์ในตกใจ

ไม่ว่าอย่างไร นางมีอายุมากกว่า 300 ปี