(ฟรี) Dual Cultivation บทที่ 955 ฝึกฝน

"ผู้จัดการ ข้ากลับมาแล้ว" เม่ยซิงกล่าวหลังจากเข้าสู่ร้านนวด

"มาแล้วรึ" ซูหยางหยุดฝึกเพื่อมองนาง

"แม่ของข้ากำลังทำงานอยู่ ดังนั้นข้าจึงไม่สามารถพบนางได้จนกว่านางจะเลิกงานตอนเที่ยงคืน" นางพยักหน้า

"ดังนั้นข้าตัดสินใจกลับมาที่นี่ ข้าหวังว่าเจ้าจะไม่สนใจการคงอยู่ของข้า ผู้จัดการ"

"ข้าชื่อเซี่ยวหยาง" ซูหยางพูดกับนาง

"ข้าชื่อเม่ยซิง" จากนั้นนางก็ตอบกลับด้วยการแนะนำตัว ทั้งๆ ที่บอกชื่อนางมาก่อนแล้ว

ซูหยางยิ้มและพูดว่า "ข้าหมายถึงว่าเจ้าไม่ต้องเรียกข้าว่าผู้จัดการ แค่เรียกหาข้าว่าเซี่ยวหยาง"

อย่างไรก็ตาม เม่ยซิงส่ายหน้าแล้วพูดว่า "ข้าไม่สามารถทำเช่นนั้นได้ ผู้จัดการ มันคงเป็นการไม่ให้เกียรติ"

"ทำตามที่เจ้าต้องการ" ซูหยางยอมแพ้อย่างรวดเร็ว

จากนั้นเขาก็พูดว่า "ในเมื่อเนื่องจากเจ้ามาแล้ว เจ้าต้องการที่จะฝึกฝนสักเล็กน้อยก่อนเปิดพรุ่งนี้หรือไม่ เจ้ายังไม่มีประสบการณ์เป็นพนักงานต้อนรับเลย ใช่หรือไม่"

เม่ยซิงพยักหน้าและพูดว่า "ข้าก็หวังในสิ่งเดียวกัน ผู้จัดการ"

จากนั้นซูหยางก็ยืนขึ้นและชี้ไปที่แผนกต้อนรับ "ยืนตรงนั้น—"

"เจ้าไม่สูงพอ หือ" จากนั้นซูหยางก็ย้ายเก้าอี้ของลูกค้าตัวหนึ่งไปวางไว้ด้านหลังโต๊ะเพื่อให้นางยืน

จากนั้นเม่ยซิงก็ยืนบนเก้าอี้ ทำให้นางมองเห็นประตูและส่วนอื่นๆ ของห้องได้อย่างเหมาะสม

หลังจากนั้นไม่นาน ซูหยางก็พูดว่า "ตอนนี้ข้าจะแกล้งทำเป็นลูกค้า ดังนั้นปฏิบัติกับข้าเช่นนั้น"

จากนั้นเขาก็เดินออกไปข้างนอกร้านนวดและถึงกับปิดประตู

ไม่กี่วินาทีหลังจากนั้น ซูหยางก็เปิดประตูและเดินเข้าไปข้างในด้วยใบหน้าที่เยือกเย็น

"ข้าต้องการนวด" เขาพูด

อย่างไรก็ตาม เม่ยซิงขอโทษด้วยน้ำเสียงที่เยือกเย็นว่า "ขออภัยในความไม่สะดวก แต่ร้านนวดนี้มีไว้สำหรับลูกค้าผู้หญิงเท่านั้น"

ซูหยางเบิกตากว้างเมื่อได้ยินคำพูดของเม่ยซิงเนื่องจากเขาไม่ได้บอกเรื่องนี้กับนาง และหลังจากเงียบไปชั่วขณะเขาก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมาและพูดว่า "นี่มันโคตรดี ข้าไม่ได้คาดหวังเช่นนั้นจริงๆ ตกลง เจ้าชนะรอบนี้ อย่างไรก็ตาม ให้ปฏิบัติกับข้าเหมือนเป็นลูกค้าผู้หญิงในคราวต่อไป"

เม่ยซิงพยักหน้า

จากนั้นซูหยางก็เดินออกไปข้างนอกอีกนาทีก่อนจะกลับเข้าไป

"ยินดีต้อนรับสู่นวดขั้นเทพ วันนี้เราจะช่วยเจ้าอย่างไรได้บ้าง" เม่ยซิงถามเขาด้วยรอยยิ้มที่อบอุ่น

แม้ว่าเสียงนางจะดูเด็ก ท่าทางนางค่อนข้างเป็นผู้ใหญ่

"ข้าต้องการนวด" เป็นคำพูดจากซูหยาง

“จะต้องใช้หินวิญญาณระดับกลาง 5 ก้อนสำหรับการนวด 30 นาที หากเจ้าไม่รังเกียจ”

"หินวิญญาณระดับกลาง 5 ก้อนสำหรับการนวดงั้นรึ นั่นคือการปล้นตอนกลางวัน" ซูหยางพลันเริ่มบ่นเพื่อทดสอบเม่ยซิง

แล้วเขาก็พูดต่อ "ร้านนวดอีกร้านจ่ายเพียงแค่ครึ่งเดียวที่นี่ ทำไมที่นี่ถึงแพงกว่ามาก มันเป็นแค่การนวด"

ถึงแม้ว่าจะจริงที่ร้านนวดของซูหยางเรียกเก็บเงินมากกว่าคนอื่น แต่เขาไม่ได้รับการร้องเรียนจากลูกค้าเลยตั้งแต่เริ่มธุรกิจ

อันที่จริงแล้ว เขามีผู้คนมากมายเสนอให้เขาเป็นสิบเท่าเพื่อขยายเวลาการนวดไปอีกครึ่งชั่วโมง

"ราคาตัดสินโดยคุณภาพของการนวด และผู้จัดการมีวิชาการใช้มือที่ดีที่สุดในตรอกโคมชมพูทั้งหมดตามความเห็นของลูกค้าทั้งหมด นอกจากนี้ ลูกค้าส่วนใหญ่ที่เคยมานวดที่นี่ เห็นด้วยกับราคา" เม่ยซิงกล่าว

"โอ เจ้ามีหลักฐานสนับสนุนคำกล่าวอ้างนี้หรือไม่ หรือเจ้าก็แค่ผายลมเพื่อให้ข้าหุบปาก" ซูหยางยังคงกดดันนางต่อไป

"แน่นอน" จากนั้นเม่ยซิงก็ใช้เวลาชั่วขณะมองเข้าไปในลิ้นชัก ก่อนจะดึงม้วนกระดาษออกมา

"ชื่อทั้งหมดในม้วนกระดาษนี้เป็นลูกค้าที่กำลังรอการนวดจากผู้จัดการ ซึ่งมีหลายร้อยชื่อที่นี่ ไม่นับลูกค้าที่พึงพอใจหลายร้อยคนที่ได้รับการนวดจากสถานที่นี้ในราคาเดียวกันไปแล้ว"

"ถ้าเจ้ายังไม่เชื่อข้า เจ้าสามารถนัดหมายกับผู้จัดการได้ด้วยตัวเอง แต่เจ้าไม่ต้องจ่ายจนกว่าจะนวดเสร็จ และถ้าเจ้าพบว่าการนวดไม่เป็นที่น่าพอใจ เจ้าก็ไม่ต้องจ่ายอะไรเลย"

ซูหยางยิ้มและพูดว่า "แน่ใจนะว่าเจ้าไม่มีประสบการณ์ในฐานะพนักงานต้อนรับเลย เจ้าดูโครตจะมีประสบการณ์สำหรับข้า”

เม่ยซิงพยักหน้า

"เช่นนั้นข้ามีคำถามสองสามข้อสำหรับเจ้า"

"เจ้ารู้ได้อย่างไรเกี่ยวกับรายชื่อนี้"

"ข้าได้ยินเกี่ยวกับเรื่องนี้จากคนอื่น แต่ข้าไม่ได้คาดหวังว่าจะพบรายชื่อในลิ้นชักจริงๆ" นางกล่าว

“แล้วประโยคสุดท้ายของเจ้าล่ะ เกี่ยวกับไม่ต้องจ่ายเงินจนกว่าจะนวดเสร็จ ข้าไม่มีกฎเกณฑ์เช่นนั้น ถ้าลูกค้าไม่พอใจและออกไปโดยไม่จ่ายล่ะ มันคงไม่ดีสำหรับธุรกิจไม่ใช่รึ”

ดังนั้นเม่ยซิงก็ตอบด้วยเสียงที่ชัดเจน "ข้ามั่นใจในความสามารถของผู้จัดการ ดังนั้นข้าจึงไม่กังวลว่าลูกค้าจะไม่พอใจ"

"โอ อะไรทำให้เจ้ามั่นใจขนาดนั้น"

"แม้ว่าข้าจะไม่เคยมีประสบการณ์การนวดด้วยตัวเองมาก่อน แต่ข้าสามารถบอกได้เพียงแค่ดูลูกค้าหลังจากที่พวกนางออกจากร้านนวดและสีหน้าเมื่อพวกนางพูดถึงประสบการณ์ของพวกนางที่นี่"

“เช่นกัน ถ้าการนวดของผู้จัดการไม่ดีนัก มันก็จะไม่เป็นที่นิยมอย่างรวดเร็วหลังจากเปิด” เม่ยซิงอธิบายให้เขาฟังว่าความมั่นใจของนางมาจากไหน

"ไม่เลว" ซูหยางพยักหน้าด้วยท่าทางเห็นด้วย

"ตกลง มาดูสถานการณ์กันอีกสองสามสถานการณ์ก่อนที่เราจะจบงาน"

เม่ยซิงพยักหน้า และพวกเขาก็เริ่มฝึกต่อไปอีกหนึ่งชั่วโมง

เมื่อเสร็จแล้ว ซูหยางก็เริ่มเล่าให้นางฟังเกี่ยวกับร้านนวดและความคาดหวังของเขาที่มีต่อนางอีกเล็กน้อย

เวลาผ่านไปเร็วมาก และก่อนที่พวกเขาจะรู้ตัว มันก็เป็นเวลาเที่ยงคืนแล้ว

"พรุ่งนี้ข้าจะเจอเจ้าตอนพระอาทิตย์ขึ้น" ซูหยางพูดกับนาง

"พรุ่งนี้เจอกัน และราตรีสวัสดิ์ ผู้จัดการ"

หลังจากออกจากร้านนวด เม่ยซิงก็กลับไปยังที่ทำงานของแม่โดยตรง

ในขณะเดียวกัน ซูหยางก็นั่งอยู่ในห้องนวดและฝึกยุทธ์อย่างเงียบๆ ตลอดทั้งคืน