(ฟรี) Dual Cultivation บทที่ 880 เก้ามณฑลดารา

ซูหยางและเซี่ยวหรงใช้เวลาในอากาศอีกสองสามชั่วโมง จนในที่สุดพวกเขาก็เจอเมืองหนึ่ง ถึงแม้ว่าพวกเขายังไปด้วยความเร็วไม่เต็มที่ พวกเขาก็ยังคงเดินทางค่อนข้างเร็ว และหากพวกเขายังอยู่ในทวีปตะวันออกพวกเขาจะสามารถวนรอบทั่วทั้งทวีปนับร้อยรอบแล้ว

ระหว่างการเดินทางนั้น ซูหยางก็ได้ส่งข่าวไปยังชิวเยว่และคนอื่นๆ ว่าพวกเขาได้กลับมายังสวรรค์ศักดิ์สิทธิ์สำเร็จแล้ว และพวกเขาอยู่ในดาราสวรรค์ที่เขาได้เกิด

บรรดาหญิงสาวต่างพากันโล่งใจที่ได้ยินว่าพวกนางได้มาถึงสวรรค์ศักดิ์สิทธิ์อย่างปลอดภัย และแม้ว่าพวกนางต้องการออกมาจากอุปกรณ์มิติเพื่อมองดูรอบๆ พวกนางก็รู้ว่ามันยังอันตรายเกินไป

เมื่อพวกเขามาถึงเมือง ซูหยางก็ลงมานอกเมืองก่อนจะเก็บยานสมบัติบิน

หลังจากหายใจเข้าลึกๆ แล้ว ซูหยางก็เดินเข้าไปใกล้ทหารยามที่ยืนอยู่ข้างประตูและพูดว่า "สวัสดี เพื่อนฝูง พวกเจ้าช่วยบอกชื่อเมืองนี้หน่อยได้หรือไม่"

ทหารยามหันมามองชายหนุ่มร่างเตี้ยที่เพิ่งพูดกับพวกเขา ซึ่งบนใบหน้ามีรอยยิ้มที่สดใสร่าเริง

"เจ้าไม่รู้จักชื่อเมืองของเรารึ ฟังนะ เจ้าอ้วน เมืองที่สวยงามแห่งนี้ถูกเรียกว่าเมืองพันหาญกล้า" ทหารยามพูดกับซูหยางด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน ปฏิบัติกับเขาเหมือนคนบ้านนอกที่ไม่รู้อะไรเลย

"เมืองพันหาญกล้ารึ นั่นหมายความว่าตอนนี้เราอยู่ในมณฑลหลิน…" ซูหยางเพิกเฉยต่อทัศนคติของทหารยามและพึมพำกับตัวเอง

เมื่อเขารู้ตำแหน่งของตนเองแล้ว ซูหยางก็เดินออกจากเมืองและกลับขึ้นไปบนท้องฟ้าด้วยยานสมบัติบินของเขา

อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้ไปไหนและเพียงลอยอยู่บนท้องฟ้าขณะนั่งอยู่ที่นั่นด้วยสีหน้าครุ่นคิด

หลังจากเงียบไปหลายนาที ซูหยางก็พูดขึ้นในที่สุดว่า "เซี่ยวหรง ข้าจะสอนเจ้าเล็กน้อยเกี่ยวกับดาราสวรรค์ในตอนนี้ นี่เป็นข้อมูลสำคัญที่เจ้าจะต้องรู้"

เซี่ยวหรงพยักหน้าและรีบแสดงสีหน้าเรียนรู้ บางสิ่งที่นางติดมาจากการเรียนบทเรียนของชินเหลียงหยูมากเกินไป

"ดาราสวรรค์ถูกแยกออกเป็นเก้ามณฑลหลัก เราเรียกพวกมันว่าเก้ามณฑลดารา แต่ละมณฑลถูกปกครองโดยตระกูลที่มีอำนาจ และมักถูกเรียกว่าตระกูลดารา เหนือตระกูลดาราคือราชวงศ์ดารา ราชวงศ์ที่ปกครองดาราสวรรค์ทั้งหมด เจ้าสามารถคิดได้ว่าพวกเขาเป็นผู้ปกครองที่แท้จริง”

"ตระกูลดารามีเบื้องหลังที่ทรงอำนาจที่สุดเป็นอันดับสองในดาราสวรรค์ ซึ่งอยู่ต่ำกว่าราชวงศ์ดาราเท่านั้น แต่นั่นเป็นเพียงแค่ชื่อเท่านั้น"

"นอกจากตระกูลดาราและราชวงศ์ดาราแล้ว ก็ยังมีมหาอำนาจภายนอกอีกมากมายที่ไม่มีตำแหน่งอย่างเป็นทางการในดาราสวรรค์ อีกทั้งยังแข็งแกร่งกว่าตระกูลดาราและอาจจะยิ่งกว่าราชวงศ์ดาราด้วยซ้ำไป ยกตัวอย่างก็คือก็คือเผ่าเทพอาชูร่าและวังจันทราศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งนับได้ว่าเป็นมหาอำนาจภายนอก"

"ตอนนี้ เหตุผลที่พวกเขาถูกมองว่าเป็น 'ภายนอก' ก็เพียงเพราะสำนักใหญ่ของพวกเขาไม่ได้อยู่ในสวรรค์ศักดิสิทธิ์ทั้งสี่ ตระกูลที่ทรงอำนาจและมีอิทธิพลอย่างแท้จริงส่วนใหญ่ตั้งอยู่นอกสวรรค์ศักดิสิทธิ์ทั้งสี่ อยูในพิภพเล็กๆ ของตนเอง แต่พวกเขามีส่วนร่วมอย่างมากในสวรรค์ศักดิสิทธิ์ทั้งสี่ ดังนั้นแม้ว่าพวกเขาจะไม่มีตำแหน่งอย่างเป็นทางการในสวรรค์ศักดิ์สิทธิ์ การมีอยู่ของพวกเขาก็ไม่สามารถละเลยได้ และมักจะได้รับความนับถือมากกว่าตำแหน่งที่เป็นทางการ" ซูหยางอธิบายให้นางฟัง

"แน่นอน สิ่งนี้ไม่เพียงแค่ใช้กับตระกูลเหล่านี้เท่านั้น เนื่องจากยังมีสำนักต่างๆ นอกสวรรค์ศักดิ์สิทธิ์ด้วยเช่นกัน"

"เอาหละ ตอนนี้เราอยู่ในอาณาเขตของตระกูลหลิน มณฑลหลิน และเราต้องมุ่งหน้ามาไปยังมณฑลเฉียง เพื่อที่ข้าจะได้หยิบของบางอย่างที่ข้าได้ทิ้งไว้ก่อนหน้านี้ น่าเสียดายสำหรับพวกเรา มณฑลเฉียงนั้นตั้งอยู่อีกฟากหนึ่งของพิภพ และหากเราต้องการไปถึงที่นั่น จะต้องใช้เวลาหลายปี ถึงแม้ว่าจะเป็นยานสมบัติบินก็ตาม ดังนั้น เราจึงได้แต่เพียงอาศัยค่ายกลข้ามมิติเท่านั้น"

##ให้กำลังใจผู้แปลที่ mynovel.co หรือ www.thai-novel.com ด้วยนะคะ

"อืม… ถ้าข้าจำไม่ผิด น่าจะมีอยู่แห่งหนึ่งในเมืองพายุแดง แต่ก่อนที่จะไปที่นั่น เราต้องหาเงินเพื่อนำไปใช้กับสิ่งนั้นก่อน"

แม้ว่าเขาจะนำหินวิญญาณหลายพันล้านก้อนติดตัวมาด้วย แต่มันก็อาจจะไม่เพียงพอที่จะใช้กับค่ายกลข้ามมิติที่ปกติจะใช้หินวิญญาณหลายหมื่นล้านก้อน โดยเฉพาะอย่างยิ่งหากพวกเขาเดินทางข้ามพิภพ

"ควรมีตลาดนัดขนาดใหญ่ในเมืองที่อยู่ห่างจากเมืองพายุแดงเพียงสองสามวัน ข้าสามารถไปที่นั่นเพื่อหาทุนสำหรับการเดินทางของข้าก่อนได้"

"และนี่จะใช้เวลาประมาณหนึ่งสัปดาห์" ซูหยางพูดกับเซี่ยวหรงที่พยักหน้าอย่างสงบ

โชคดีสำหรับเซี่ยวหรง พวกเขาอยู่ในพิภพที่นางไม่คุ้นเคย ทำให้ทุกอย่างใหม่และสนุกสนานสำหรับนาง

สำหรับซูหยาง ถึงแม้ว่าเขาต้องการใช้เวลาชมทิวทัศน์จนกว่าพวกเขาจะไปถึง แต่เขาก็ต้องเพิ่มพลังยุทธ์ของเขาให้เร็วที่สุด

ตอนนี้พวกเขากลับมาที่สวรรค์ศักดิ์สิทธิ์แล้ว แล้วการฝึกยุทธ์ของเขาที่หยุดอยู่ยังเขตราชันวิญญาณจะสามารถพัฒนาต่อไปในอัตราที่เหมาะสมได้

แน่นอน เมื่อเทียบกับการฝึกยุทธ์คู่ การฝึกยุทธ์ตามปกติจะยังคงด้อยกว่า

หนึ่งสัปดาห์หลังจากนั้น ซูหยางก็นำยานสมบัติบินลงจอดห่างจากเมืองแห่งหนึ่งประมาณสองสามกิโลเมตร และเดินไปที่ประตูโดยมีเซี่ยวหรงอยู่เคียงข้างเขา

"เจ้ามีธุระอะไรที่เมืองดาวเหลือง"

"ข้าต้องการขายของบางอย่างที่ตลาดนัดดาว" พูดซูหยางกับทหารยามที่ประตู

"เจ้าเคยมาที่นี่ก่อนหรือไม่"

"ไม่"

"ถ้าเช่นนั้นเจ้าก็จะต้องไปที่โถงลงทะเบียนและลงทะเบียนเพื่อขอใบอนุญาต ซึ่งจะมีค่าธรรมเนียม และก่อนที่เจ้าสามารถไปที่โถงลงทะเบียน เจ้าต้องชำระค่าธรรมเนียมแรกเข้าเมือง"

"เท่าไหร่" ซูหยางถาม

"100 ก้อนหินวิญญาณ" ทหารยามตอบอย่างใจเย็น

"ตกลง"

แม้จะมีค่าธรรมเนียมแรกเข้ามหาศาล ซูหยางก็ได้มอบหินวิญญาณ 100 ก้อนให้ทหารยามโดยไม่กระพริบตา

เมื่อเทียบกับพิภพอื่นๆ ส่วนใหญ่ที่ต้องการเงินเพียงสองสามเหรียญเงินเพื่อเข้าสู่เมือง การขอหินวิญญาณ 100 ก้อนสำหรับค่าธรรมเนียมแรกเข้านั้นก็เหมือนกับการปล้นกลางวันแสกๆ แต่ในสวรรค์ศักดิ์สิทธิ์แล้วมันเป็นเรื่องปกติ