(ฟรี) Dual Cultivation บทที่ 878 เข้าสู่กระจกมิติ (จบเล่ม 9)

"ถ้าเจ้าไม่รังเกียจ บอกข้าเกี่ยวกับบ้านเกิดและความเป็นมาของตระกูลเจ้าได้หรือไม่" เซียนหนี่ถาม

"ความเป็นมาของข้า หือ" ซูหยางเอียงคอและมองดูท้องฟ้าสีครามสดใส

"เช่นเดียวกับดาราสวรรค์ ความเป็นมาของข้าไม่มีอะไรน่าประทับใจหรือแตกต่างจากคนอื่น ข้าเกิดในตระกูลธรรมดา เมื่อข้าสามารถเริ่มฝึกยุทธ์ได้ ข้าก็ได้ละทิ้งตระกูลและเริ่มสำรวจพิภพ"

"อันที่จริง ตอนแรกข้าไม่ได้จริงจังเรื่องการฝึกยุทธ์ด้วยซ้ำ จนกระทั่งข้าได้พบกับรักแรกของข้า ข้าก็จึงเริ่มฝึกยุทธ์อย่างจริงจัง"

"รักแรกของเจ้างั้นรึ ฟังดูน่าสนใจนะ"

"มันเป็นเรื่องราวความรักทั่วไป นางเป็นนักรบที่ทรงพลังที่ต่อสู้เพื่ออาณาจักรหนึ่ง ข้าตกหลุมรักนางตั้งแต่แรกเห็น และเพื่อให้นางรู้จักข้า ข้าจึงฝึกยุทธ์จนกระทั่งสุดท้ายนางสังเกตเห็นข้า ข้าทำสำเร็จ และเราก็แต่งงานกัน เราใช้ชีวิตอย่างมีความสุขได้สองสามปี แต่ในที่สุด เราก็รู้ว่านางมีบุตรยาก ซึ่งหมายความว่านางไม่สามารถคลอดบุตรได้ ข้าไม่ถือ แต่นางถือ”

"ตอนนั้นข้าและนางไม่สามารถทำอะไรได้ และในที่สุดนางก็เสียชีวิตจากวัยชราเพราะนางเป็นนักรบมนุษย์สามัญ อืม นางก็เป็นผู้ฝึกยุทธ์เช่นกัน แต่นางไม่ได้อยู่ในระดับที่นางจะสามารถมีชีวิตอยู่ได้หลายพันปี”

"เขตอัมพรวิญญาณ นั่นคือจุดสูงสุดของนาง ในขณะที่ข้ายังคงเติบโตต่อไป ในที่สุดข้าก็กลายเป็นเซียน" ซูหยางถอนหายใจ

"ข้าไม่ได้คาดหวังว่าจะเป็นเรื่องราวที่น่าสลดใจ… ข้าขอโทษ ถ้าข้านำความทรงจำที่ไม่ดีของเจ้าขึ้นมา"

ซูหยางส่ายหน้าแล้วพูดว่า “ความทรงจำที่เลวร้ายงั้นรึ ฮ่าฮ่าฮ่า… แม้ว่ามันจะยากลำบากบ้างในบางครั้ง แต่มันก็ไม่เป็นเช่นนั้นเสมอไป ที่จริงแล้ว เรามีความทรงจำที่หวานซึ้งมากมายร่วมกัน มากเสียจนบดบังความทรงจำเชิงลบส่วนใหญ่ และพวกมันก็อยู่ในช่วงเวลาที่มีค่าที่สุดในชีวิตของข้า”

"ข้าเข้าใจแล้ว… แล้วเส้นทางการฝึกยุทธ์ของเจ้าล่ะ เจ้าเป็นผู้ฝึกวิชาคู่เสมอมาเลยงั้นรึ" เซียนหนี่ถามเขา

"ไม่ ข้าเริ่มต้นจากการเป็นผู้ฝึกยุทธ์ทั่วไปเหมือนคนส่วนใหญ่ และข้าก็เป็นผู้ฝึกกระบี่เป็นเวลาสองสามร้อยปีก่อนที่ข้าตัดสินใจเป็นผู้ฝึกวิชาคู่"

"เจ้าเป็นคนหนึ่งในบรรดาคนที่ไม่เหมือนใครที่สุดเท่าที่ข้าเคยเจอมา เจ้ารู้หรือไม่" เซียนหนี่หัวเราะหึหึ

สองสามอึดใจต่อมา ชิวเยว่ก็พลันโผล่มาข้างหลังเหมือนผีและตะโกนด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น "ซูหยาง มันปรากฏขึ้นแล้ว"

ในเวลานี้เองที่ซูหยางก็ได้ตระหนักถึงการเปลี่ยนแปลงในพื้นที่

"รวมตัวทุกคน กระจกปรากฏขึ้นแล้ว" เขาพูดอย่างรวดเร็ว

ในเวลาเพียงไม่กี่นาที ทุกคนบนเรือเหาะก็มารวมตัวกันบนดาดฟ้า บางคนได้ผล็อยหลับไปหลังจากฝึกยุทธ์กับซูหยาง แต่พวกนางก็ตื่นขึ้นทันทีเมื่อได้ยินว่าสมบัติได้ปรากฏขึ้น

เมื่อทุกคนมารวมตัวกันแล้ว ซูหยางก็นำพวกนางลงไปที่พื้นและเก็บยานสมบัติบิน

คนอื่นๆ ที่รวมตัวกันอยู่ในสถานที่แห่งนั้นจ้องมองพวกเขาด้วยดวงตาเบิกกว้าง

พวกเขาสงสัยว่าเป็นใครกันที่อยู่ในยานบินในตำนานเช่นนี้ในช่วงสองสามวันที่ผ่านมา แต่ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้และถาม เมื่อลองคิดดูว่ามีสาวงามจากสวรรค์มากมายอยู่บนเรือบิน ก็คงไม่มีใครคิดไปนอกเหนือจากว่านี่คือสวรรค์สำหรับผู้ชาย

ไม่กี่นาทีหลังจากซูหยางกับบรรดาหญิงสาวลงมาที่พื้น กระจกสีเงินขนาดใหญ่ที่มีประตูมิติอยู่ตรงกลางก็ปรากฏขึ้นจากอากาศบางๆ ราวกับวิญญาณ

"มาแล้ว ในที่สุดกระจกแห่งความมืดก็มาอยู่ที่นี่แล้ว พบกับพวกเจ้าทุกคนที่อีกด้านหนึ่งนะ" ผู้คนที่นั่นเริ่มเดินเข้าไปในประตูมิติทันทีโดยไม่ลังเล และหายตัวไปจากทวีปใต้

อย่างรวดเร็ว ทุกคนยกเว้นกลุ่มของซูหยางเข้าไปในกระจก

"แล้วเจอกันพวกสาวเจ้า" ซูหยางพูดกับพวกนางหลังจากดึงพื้นที่ห้วงมิติออกมา

"แล้วเจอกัน ซูหยาง"

ซุนจิงจิงจูบเขาที่ริมฝีปากอย่างเร่าร้อนก่อนจะเข้าประตูเป็นอันดับแรก ตามด้วยซูลี่ชิง ชีเยว่ วูจิงจิง ซูเมิ่งอี้ เหลียนลี่ หวังชูเหริน ฟางซีหลาน ฟางเซี่ยวหรู หลี่เซียวโม่ จางซิวยิง ไป่ลี่ฮัว ซีซิงฟาง ชินเหลียงหยู หงอวี้เอ๋อร์ที่ไม่มีการจูบ ซูหยิน เยี่ยนเยี่ยนที่ไม่ได้จูบ และสุดท้ายแต่ไม่ท้ายสุด ชิวเยว่

อย่างไรก็ตาม ก่อนที่ซูหยางจะส่งเหล่าหญิงสาวเข้าไปในพื้นที่ห้วงมิติจริงๆ เขาก็ได้หยิบยาเปลี่ยนรูปลักษณ์สูงสุดออกมาแล้วกลืนเข้าไปกลายเป็นร่างที่เตี้ยและอ้วน ทำให้ทุกคนที่นั่นตกตะลึง

"พวกเจ้าคิดว่ายังไง" ซูหยางถามพวกนางในรูปลักษณ์ใหม่ของเขา นายน้อยหนุ่มร่างอ้วนเตี้ยที่มีใบหน้าที่ดูดี หากว่าเขาลดน้ำหนักลงสักสิบยี่สิบกิโลกรัม

"ไม่น่าเชื่อ…" พวกนางทั้งหมดพึมพำด้วยน้ำเสียงไม่อยากเชื่อ

"แม้ว่าข้าจะรู้ว่าเจ้าคือซูหยางอยู่ในนั้น แต่จะต้องรู้สึกอึดอัดใจอย่างแน่นอนที่ฝึกยุทธ์กับเจ้าในลักษณะนี้…ไม่ผิดแน่" หวังชูเหรินยักไหล่เมื่อจินตนาการว่าร่างกลมๆ กำลังโอบกอดนาง

คนอื่นๆ ก็เห็นด้วย รู้สึกดีใจที่พวกนางเลือกที่จะฝึกยุทธ์กับเขาก่อนการเปลี่ยนแปลง

ซูหยางหัวเราะออกมาดังๆ ด้วยน้ำเสียงที่ไม่คุ้นเคยหลังจากได้ยินคำพูดของพวกนาง

"แล้วเจอกัน" เขาพูดกับพวกนางด้วยรอยยิ้มแย้มแจ่มใส ก่อนจะปิดประตูและเก็บพื้นที่ห้วงมิติไว้ในตันเถียน

##รอเพื่อนนักอ่านอยู่ที่ www.thai-novel.com หรือ mynovel.co นะคะ

คนเดียวที่ไม่เข้าไปในพื้นที่ห้วงมิติคือเซี่ยวหรง ผู้ที่ซูหยางจะเก็บนางไว้เคียงข้างในกรณีที่มีอะไรเกิดขึ้น เพราะนางอยู่ที่เขตบรรพชน และเซียนหนี่ที่จะเข้าสู่กระจกแห่งความมืดพร้อมกับเขา

"เซี่ยวหรง เจ้าเข้าไปที่ตันเถียนของข้าด้วยได้หรือไม่ จะได้ไม่มีปัญหาว่าพวกเราจะแยกทางกัน" เขาพูดกับนาง

เซี่ยวหรงพยักหน้า แปลงร่างเป็นแมวจอมภูตก่อนจะพุ่งเข้าไปในร่างกายของเขาราวกับผี เซียนหนี่ตะลึงงันที่ไม่เคยเห็นภาพดังกล่าวมาก่อนจนกระทั่งถึงตอนนี้

"เจ้าพร้อมหรือไม่" ซูหยางถามเขาหลังจากนั้น

"พร้อม" เซียนหนี่พยักหน้าด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

ทั้งสองเดินเข้าไปใกล้กระจกและยืนอยู่ตรงข้างหน้า

ซูหยางไม่ได้เข้าไปทันที และเขาใช้เวลาหลังจากนี้เพื่อมองดูไปยังท้องฟ้า

"ลาก่อน ทุกคน หวังว่าเจ้าทุกคนจะยังอยู่ที่นี่ตอนที่ข้ากลับมา" ซูหยางสูดหายใจเข้าลึกๆ เพื่อสงบสติอารมณ์ก่อนจะก้าวไปข้างหน้าและเข้าสู่กระจกมิติ ตามด้วยเซียนหนี่ หายไปจากพิภพที่ไม่รู้จักแห่งนี้

PS: น่าจะบอกว่าจบภาค 1 เนาะ