Dual Cultivation บทที่ 850 การประชุมภาคพื้นทวีป(ฟรี ฟรี)

ซูหยางและโหลวหลานจีไปพบกับจักรพรรดิเหลียนและเฟิงชิงเต๋าที่ทางเข้าด้านหน้าไม่กี่นาทีหลังจากนั้น

"ซูหยาง ข้าขอคุยกับเจ้าหลังจากนี้ได้หรือไม่" เฟิงชิงเต๋าพูดกับเขาทันทีที่พวกเขาไปถึง

ซูหยางพยักหน้า ติดตามเฟิงชิงเต๋าไปยังที่ไหนสักแห่งที่ค่อนข้างเป็นส่วนตัวมากขึ้น

"ข้าหวังว่าเจ้าจะมีความสุขกับการอยู่ที่นี่" จักรพรรดิเหลียนพูดกับโหลวหลานจี

"ใช่ ขอบคุณท่านมากที่ให้พวกเราอยู่ที่นี่" โหลวหลานจีตอบด้วยใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส

ในขณะเดียวกัน หลังจากที่พวกเขาหยุดเดินแล้ว เฟิงชิงเต๋าก็ก็ตัวลงคำนับซูหยาง "ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งที่เจ้าทำเพื่อข้าและตระกูล ซูหยาง"

ซูหยางยิ้มแล้วพูดว่า "ว่าแต่ ในที่สุดเจ้าก็ตัดสินใจกลับมาอยู่เคียงข้างเขาแล้วใช่หรือไม่"

ดวงตาของเฟิงชิงเต๋าเบิกกว้างด้วยความประหลาดใจ เขารู้ได้อย่างไรว่าเธอคิดอะไรอยู่❓

"และเจ้าไม่จำเป็นต้องขอบคุณข้า ข้าแค่ทำในสิ่งที่ข้าต้องการ และในเมื่อเจ้าเป็นแม่ของเหลียนลี่ เป็นเรื่องธรรมดาสำหรับข้าที่จะช่วยเจ้าที่กำลังทุกข์ทรมาน" ซูหยางกล่าว

"มันเป็นประสบการณ์ที่คุ้มค่า แม้ว่าจะอยู่ได้ไม่ถึงที่สุด ซูหยาง ถ้าเจอเจ้าเร็วกว่านี้อีกนิด บางที..."

ซูหยางส่ายหน้าและขัดจังหวะว่า "อย่าดำเนินต่อไปเลย เจ้าจะได้แค่เพียงสงสัยในตัวเองในอนาคตเท่านั้น"

"เราไปรวมกลุ่มกับคนอื่นกันเถอะ มันคงไม่ดีสำหรับพวกเราถ้าไปประชุมสาย" ซูหยางพูด หันหลังและเดินจากไป

เฟิงชิงเต๋าสูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนกลับไปที่ด้านข้างของจักรพรรดิเหลียน

"เจ้าไม่เป็นอะไรใช่ไหม" จักรพรรดิเหลียนถามเฟิงชิงเต๋าเมื่อเธอกลับมา และได้สังเกตเห็นแววแห่งความเศร้าโศกบนใบหน้าเธอ

"ข้าไม่เป็นไร" เธอตอบด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม

"เราไปพบกับคนอื่นๆ กันไหม" จักรพรรดิเหลียนพูดกับพวกเขา

เวลาต่อมาหลังจากนั้น พวกเขาก็ออกไปด้านนอกและเข้าไปในรถม้าที่รออยู่

แม้ว่าพวกเขาจะสามารถบินไปที่นั่นได้ง่ายๆ มันก็จะไม่เป็นทางการเท่ากับการนั่งรถม้า และการสร้างความประทับใจแรกพบที่ดีก็เป็นสิ่งจำเป็นสำหรับตระกูลที่มีฐานะใหญ่โตเช่นนั้น

แน่นอน นี่ไม่ใช่รถม้าธรรมดา ที่จริงแล้ว รถม้าเหล่านี้ผูกติดไว้กับสัตว์อสูรที่มีปีกคล้ายกับนกขนาดใหญ่ที่ได้รับการฝึก ซึ่งช่วยให้พวกมันทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าได้อย่างง่ายดาย

"เราจะโดยสารไปกับนกนี้กันงั้นรึ" นี่เป็นครั้งแรกของโหลวหลานจีที่เห็นวิธีการเดินทางแบบนี้ อย่าว่าแต่จะเดินทางสักครั้ง

"ถ้าเจ้าคิดว่านี่น่าประทับใจแล้ว ลองนึกภาพการโดยสารบนมังกรและหงส์" ซูหยางหัวเราะหึหึ

"ข้าจะจินตนาการถึงสิ่งที่ไม่มีอยู่ในพิภพนี้ได้อย่างไร" เธอส่ายหน้า

เมื่อพวกเขาเข้าไปในรถม้าแล้ว นกก็กระพือปีกขนาดมหึมาและบินขึ้นไปบนฟ้า

อีกชั่วโมงให้หลัง พวกเขาก็ไปถึงพื้นที่กว้างขวางและว่างเปล่าที่เคยเป็นที่ตั้งของสำนักสุวรรณสิงห์ และตรงกลางของสถานที่แห่งนี้ก็คืออาคารชั้นเดียวที่ดูเหมือนจะเพิ่งสร้างขึ้นไม่นาน

หลังจากที่พวกเขาลงจอด ซูหยางและคนอื่นๆ ก็เข้าไปในอาคาร

อย่างไรก็ตาม ก่อนที่พวกเขาจะเข้าไปในอาคาร ซูหยางก็รู้สึกว่าคนในอาคารจ้องมองมาทางพวกเขาแล้ว

"ยินดีต้อนรับ ซูหยาง พวกเรารอคอยเจ้าอยู่" เซียนหนี่จากทวีปตะวันตกกล่าว

ถึงแม้ว่าพวกเขาจะมีค่ายกลข้ามมิติบนทวีปตะวันตกแล้ว แต่เขาก็ยังคงตัดสินใจเข้าร่วมการประชุมเพื่อไม่ให้ทวีปอื่นๆ เข้าใจผิดเกี่ยวกับพวกเขา

สำหรับผู้เข้าร่วมคนอื่นๆ ก็มีมารดาของซูเมิ่งอี้จากสถาบันสี่ฤดู และบิดาของวูจิงจิงจากสำนักเทพกระบี่ที่เป็นตัวแทนของทวีปศักดิ์สิทธิ์กลางร่วมกับตระกูลเหลียน

ในทวีปใต้ ก็คือตระกูลหลูและตระกูลจีร่วมกับอีกสองสามคนที่ซูหยางไม่คุ้นเคย

ตระกูลหนิงและผู้คนอีกมากมายที่ซูหยางไม่รู้จักเป็นตัวแทนของทวีปเหนือ

สุดท้าย ตระกูลซีและนิกายกุสุมาลย์พ้นพิสัยเป็นตัวแทนของทวีปตะวันออก

เวลาต่อมาหลังจากนั้น เมื่อทุกคนนั่งรอบโต๊ะขนาดใหญ่แล้วซูหยางก็พูดว่า "ขอบคุณทุกคนที่เข้าร่วมในงานนี้ ตอนนี้ พวกเรามาพูดให้ตรงประเด็นกันดีกว่า ทวีปตะวันตกและทวีปตะวันออกได้ตกลงที่จะเป็น 'เพื่อนบ้าน' กันและกันผ่านค่ายกลข้ามมิติเรียบร้อยแล้ว มีอะไรอีกที่ทำให้พวกเจ้าที่เหลือไม่ทำเช่นเดียวกัน"

##พี่ชาย~~ ข้ารอท่านอยู่ที่ mynovel.co กับ www.thai-novel.com นะคะ

จักรพรรดิเหลียนเป็นคนแรกที่พูด "เอาล่ะ ให้ข้าเริ่มด้วยปัญหาที่ชัดเจนที่สุดก่อน นั่นคือความปลอดภัยของคนของเรา แม้ว่าการเชื่อมต่อกับทวีปต่างๆ ดูเหมือนจะเป็นความคิดที่ดี แต่ก็ยังคงเป็นปัญหาหากใครก็ตามที่มีเจตนาร้ายต้องการจะก่อความวุ่นวายในต่างแดน เราสามารถป้องกันไม่ให้เกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้นได้หรือไม่”

ซูหยางพยักหน้าและพูดว่า "ง่ายมาก โดยการจำกัดค่ายกลข้ามมิติ อนุญาตให้เฉพาะผู้ที่น่าเชื่อถือเท่านั้นที่จะใช้มัน ก่อนที่จะใช้ค่ายกลข้ามมิติได้ พวกเขาจะต้องได้รับอนุญาตจากตระกูลที่ควบคุมค่ายกล นอกจากนี้พวกเจ้าสามารถปรึกษากับอีกฝั่งก่อนได้ เพื่อให้แน่ใจว่าพวกเขาจะยอมให้บุคคลนี้เข้าสู่ดินแดนของตน"

"มีข้อกังวลอะไรอีกหรือไม่"

"นี่ไม่ใช่เรื่องน่าเป็นห่วงเท่าไหร่นัก แต่จุดประสงค์ที่แท้จริงของค่ายกลข้ามมิติคืออะไร ข้านึกไม่ออกว่าจะทำอะไรแบบนี้เพียงเพื่อเราจะได้เจอกัน" หนึ่งในบุคคลจากทวีปเหนือที่ซูหยางจำไม่ได้ถาม

"ขึ้นอยู่กับแต่ละบุคคล เราสามารถเดินทางไปยังอีกทวีปหนึ่งในค่ายกลข้ามมิติเพื่อเยี่ยมชม เจ้ายังสามารถทำธุรกิจร่วมกับผู้อื่นได้ด้วยเช่นกัน ความเป็นไปได้ที่แทบจะไม่มีที่สิ้นสุด" ซูหยางกล่าว

"แล้วราคาล่ะ❓จากที่ได้ยินมาไป ต้องใช้หินวิญญาณอย่างน้อยหนึ่งล้านก้อนเพื่อใช้ค่ายกลข้ามมิติ นั่นแพงเกินไปสำหรับประชาชนส่วนใหญ่ใช้ประโยชน์"

ซูหยางยักไหล่แล้วพูดว่า "ค่ายกลข้ามมิติไม่ได้มีไว้สำหรับทุกคนเช่นเดียวกับที่ทุกคนไม่สามารถใช้ชีวิตอย่างหรูหราได้"

ผู้คนที่นั่นยังคงถามคำถามซูหยางต่อไป

สองชั่วโมงหลังจากนั้น หลังจากตอบคำถามส่วนใหญ่แล้ว ซูหยางก็พูดกับพวกเขาว่า "เอาอย่างงี้เป็นไง เรามามีช่วงทดลองดูก่อนว่าเจ้าต้องการค่ายกลข้ามมิติในทวีปของเจ้าหรือไม่ ถ้าเจ้าไม่ชอบเจ้าก็เพียงแค่ทำลายมันเพียงเท่านั้น"

คนในห้องต่างมองหน้ากันและเริ่มครุ่นคิด