Dual Cultivation บทที่ 780 เมืองโดดเดี่ยว (ฟรี)

"ข-ขอบคุณ ผู้อาวุโส" หัวหน้าหลงคำนับซูหยางด้วยความเคารพหลังจากคว้ายาได้

"ว่าแต่ เมืองโดดเดี่ยวนี้ไปทางไหน" ซูหยางถามหลังจากนั้น

"จากที่นี่มุ่งหน้าไปทางทิศตะวันออก" หัวหน้าหลงกล่าว

ซูหยางพยักหน้าและกลับไปที่เรือเหาะกับเหลียนลี่

ในเวลาต่อมาไม่นาน พวกเขาก็บินออกจากเผ่ามังกรและมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันออก

เมื่อซูหยางหายไป หัวหน้าหลงก็ทรุดตัวลงก้นกระแทกพื้นอีกครั้งและจ้องไปที่ยาเม็ดลึกลับที่อยู่ในกำมือของเขา

ไม่มีทางที่เขาจะบอกได้ว่ายามีพิษไม่เพราะเขาไมใช่นักปรุงยาและไม่มีนักปรุงยาในเผ่ามังกร อย่างไรก็ตาม เนื่องจากซูหยางรักษาสัญญาและคืนขวานมังกรทมิฬให้ ยาเม็ดลึกลับนี้อาจจะเป็นอย่างที่เขาอธิบายไว้ก็ได้

"อาาา เชี่ยเอ้ย ข้าพิการไปแล้ว ถ้ายานี้จะฆ่าข้าก็ให้เป็นอย่างนั้นเถอะ" หัวหน้าหลงตะโกนก่อนจะโยนยาเข้าปากแล้วกลืนเข้าไปทั้งหมด

ในขณะเดียวกันเหลียนลี่ก็ถามซูหยางหลังจากที่พวกเขาออกจากเผ่ามังกร "หมายความว่าตอนนี้เรามีวัตถุดิบ 2 รายการจากทั้งหมด 9 รายการและถ้าตระกูลนี้มีวัตถุดิบชิ้นที่สาม เราก็เกือบจะครึ่งทางแล้ว ข้าคิดว่าเราค่อนข้างโชคดีแล้ว หรือเจ้ามิได้คิดเช่นนั้นซูหยาง”

ซูหยางพยักหน้าและกล่าว "ใช่ การได้รับวัตถุดิบ 2 รายการจากทั้งหมด 9 รายการถือว่าโชคดีมากสำหรับเรา และเรายังมีอีกสองทวีปให้สำรวจหลังจากทวีปนี้"

ต่อมาเหลียนลี่ก็ชี้ไปที่เมืองใหญ่ซึ่งอยู่ห่างออกไปไม่สองสามกิโลเมตรข้างหน้า แล้วพูดว่า "เจ้าคิดว่านั่นคือเมืองโดดเดี่ยวหรือไม่"

"เราจะได้เห็นกัน"

ในเวลาต่อมาพวกเขาก็ร่อนลงมานอกเมืองและตรงเข้าไปหาทหารยามที่ยืนอยู่ด้านนอก อย่างไรก็ตาม ที่นี่ต่างจากทวีปตะวันออกและทวีปศักดิ์สิทธิ์กลาง ผู้คนเข้าและออกจากเมืองมีไม่มากนัก

ผู้แปลจะแปลต่อไปได้ หากไม่ขาดกำลังใจที่ mynovel.co หรือ www.thai-novel.com ค่ะ

"นี่คือเมืองโดดเดี่ยวรึ" ซูหยางถามทหารยามที่ตกใจ เพราะพวกเขาไม่เคยเห็นใครที่มีผิวขาวและละเอียดอ่อนเหมือนสองคนนี้ และ พวกเขาก็ไม่เคยเห็นผู้หญิงที่สวยได้ถึงครึ่งเดียวของเหลียนลี่มาก่อน

"ช-ใช่ นี่คือเมืองโดดเดี่ยว" ทหารยามพยักหน้าอย่างมึนงง

จากนั้นซูหยางจึงกล่าวขึ้นว่า "มีตระกูลที่ขึ้นชื่อในเรื่องการสะสมสมบัติหายากในเมืองนี้หรือไม่ ข้ามาเพื่อพบกับพวกเขา"

"ตระกูลที่ชอบสะสม…โอ เจ้าหมายถึงตระกูลจีรึงั้น"

ซูหยางพยักหน้าและหยิบหินวิญญาณมาจำนวนหนึ่งก่อนจะถามพวกเขาว่า "เจ้าช่วยเล่าเพิ่มเติมเกี่ยวกับตระกูลจีนี้ให้ข้าฟังหน่อยได้หรือไม่"

ทหารยามจ้องมองไปยังหินวิญญาณวาววับในกำมือของซูหยางด้วยสีหน้าที่เบิกบาน และพวกเขาก็เริ่มบอกซูหยางทุกสิ่งที่พวกเขารู้เกี่ยวกับตระกูลจีในทันที

"ตระกูลจี เป็นหนึ่งในตระกูลที่ร่ำรวยที่สุดในทวีปใต้ และอย่างที่เจ้าทราบ พวกเขามีนิสัยชอบสะสมสมบัติล้ำค่าจากทั่วโลก หากเจ้ามีของหายากต้องการขาย พวกเขาจะซื้อมันด้วยราคาสูงกว่าที่อื่นๆให้ แต่ถ้าเจ้าต้องการบางอย่างจากสิ่งที่พวกเขาสะสมก็คาดว่าจะต้องจ่ายมากขึ้นเช่นกัน"

"ข้าเข้าใจแล้ว… ขอบคุณ นี่เป็นสิ่งตอบแทนสำหรับงานเจ้า"ซูหยางมอบหินวิญญาณให้ทหารยามก่อนเข้าเมืองพร้อมกับเหลียนลี่

"โอ อีกอย่าง ผู้อาวุโส" หนึ่งในทหารยามหยุดพวกเขาอย่างกะทันหัน

"หืม"

จากนั้นทหารยามจึงหันไปมองเหลียนลี่ก่อนพูดด้วยน้ำเสียงกระวนกระวาย “อย่าบอกพวกเขาว่าข้าได้พูดแบบนี้ แต่… ตระกูลจีมีลูกชายคนหนึ่งที่ลามกมาก เป็นที่รู้จักในเรื่องการชอบล่วงละเมิดสาวสวยที่เขาจับตามอง ถ้าข้าเป็นเจ้าข้าจะไปที่นั่นคนเดียว”

"เช่นนั้นรึ ขอบคุณเจ้าที่เตือน แต่ข้ามิใช่คนที่จะซ่อนผู้หญิงของตัวเองไว้เพราะกลัวผู้ชายคนอื่น ถ้าเขากล้าแม้แต่จะจับจ้องเธออย่างไม่เหมาะสม ข้าจะควักตาเขาออกเอง" ซูหยางพูดด้วยใบหน้ายิ้มแย้มอย่างเย็นชา ทำให้ทหารยามสั่นด้วยความกลัว

เมื่อซูหยางออกจากที่แห่งนั้นแล้ว ทหารยามก็พากันกระซิบกระซาบ

"ผู้ชายคนนั้นเป็นใครกัน ถึงกับดูถูกตระกูลจีเช่นนี้ เขาต้องมีแหล่งที่มาที่ทรงพลังอย่างเหลือเชื่อ"

"เจ้าเห็นเทพธิดาที่อยู่เคียงข้างเขาหรือไม่ การได้เห็นความงามของเธอทำให้ข้าได้เพิ่มมาตรฐานของตัวเองอย่างเห็นได้ชัด ข้าไม่เคยคิดเลยว่าผู้หญิงที่สวยขนาดนี้จะมีตัวตนอยู่บนโลกนี้ได้"

"เจ้าล้อเล่นใช่หรือไม่ ข้ามิคิดว่าข้าจะลืมเธอได้ในชีวิตนี้"

"ฮาาา...ถ้าข้ามีผู้หญิงที่มีความสวยถึง 10 เปอร์เซ็นต์ของเทพธิดานั้น ข้าก็คงจะตายอย่างสงบได้ทุกเมื่อ"

"ฮ่าฮ่าฮ่า เจ้าส่องกระจกมาก่อนรึยัง ข้าจะยอมถอดใจถ้าเจ้าสามารถหาผู้หญิงที่สวยเทียบเทพธิดาคนนั้นได้แม้แต่ 1 เปอร์เซ็นต์"

"พวก เชี่ย"

ในขณะเดียวกันซูหยางและเหลียนลี่เพิ่งมาถึงบ้านของตระกูลจี ซึ่งกินพื้นที่ทั้งถนน

"คนพวกนี้รวยแน่นอน…" เหลียนลี่พึมพำหลังจากเห็นอาคารที่ตกแต่งมากเกินความจำเป็น รู้สึกเหมือนกำลังจ้องมองไปยังอาคารที่ทำจากทองคำบริสุทธิ์

หลังจากยืนนิ่งอยู่ชั่วขณะ ซูหยางก็เดินเข้าไปใกล้ประตู มีทหารยามคนเดียวที่อยู่ในระดับจุดสูงสุดของเขตปฐพีวิญญาณยืนอยู่

“หืม”

เมื่อทหารยามเขตปฐพีวิญญาณสังเกตเห็นการเข้าใกล้ของซูหยาง เขาก็เริ่มครุ่นคิดทันทีเพื่อค้นหาตัวตนของซูหยาง

'ข้ามิเคยเห็นผู้ชายคนนี้หรือผู้หญิงที่อยู่ข้างๆเขามาก่อน แต่...พวกเขาเป็นจอมยุทธ์อย่างแน่นอน กระแสพลังที่ปล่อยออกมานั้นแข็งแกร่งกว่าทุกผู้ฝึกวิชาเขตอัมพรวิญญาณที่ข้าเคยเจอมา' ทหารยามคิดในใจ

"ยินดีต้อนรับสู่ตระกูลจี แขกผู้มีเกียรติ วันนี้เราจะช่วยเจ้าได้อย่างไร"

ทหารยามโค้งคำนับพวกเขาด้วยความเคารพ

"ข้ามาที่นี่เพื่อทำธุรกิจกับตระกูลจี ข้าอาจมีสมบัติบางอย่างที่พวกเขาต้องการ และพวกเขาอาจมีบางอย่างที่ข้าต้องการ พวกเขาอยู่บ้านหรือไม่" ซูหยางถามทหารยาม

"ใช่ พวกเขาอยู่ โปรดตามข้าไปที่ห้องรับแขกในขณะที่ข้าแจ้งให้ตระกูลจี ทราบถึงการมาถึงของเจ้า"