Dual Cultivation บทที่ 640 การเปิดค่ายกลก่อนกำหนด (ฟรี)

Dual Cultivation บทที่ 640 การเปิดค่ายกลก่อนกำหนด

"เมื่อท่านเข้าไปในประตูมิติ ให้ใช้พลังวิญญาณของท่านเพื่อเปิดใช้งานยันต์เหล่านี้ เมื่อยันต์ทำงานในอีกเจ็ดวันให้หลัง ท่านจะมีเวลา 60 วินาทีในการหยุดการฝึกวิชาและออกไปจากประตูมิติ ซึ่งห่างจากสระสวรรค์เพียงไม่กี่เมตรซึ่งท่านก็จะมีเวลาเหลือเฟือ" เจ้าซีอธิบายขณะที่เขาส่งยันต์ให้พวกเธอ

"ข้าจะไม่กดดันต่อไป แต่ถ้าท่านไม่ออกจากสถานที่นั้นทันเวลา ท่านจะติดอยู่ที่นั่นเป็นเวลา 100 ปี และไม่มีแม้แต่สวรรค์จะสามารถช่วยท่านได้ในตอนนั้น"

โหลวหลานจีและเหล่าศิษย์กลืนน้ำลายอย่างเป็นกังวลในคำเตือนสำคัญนั้น พวกเธอไม่อาจจะจินตนาการได้ว่าการติดอยู่ในที่แห่งเดียวเป็นเวลา 100 ปีนั้นจะเป็นอย่างไร และที่แย่ยิ่งกว่านั้นก็คือจะไม่สามารถโอบกอดซูหยางได้อีกเป็นเวลาถึง 100 ปี

สองสามอึดใจให้หลัง เจ้าซีก็กล่าวต่อไปว่า "เมื่อผนึกปรากฏขึ้นและท่านเห็นประตู ให้กระโดดเข้าไปในนั้นทันทีและท่านจะถูกส่งเข้าไปในโลกที่ว่างเปล่า ที่ซึ่งมีเพียงสระสวรรค์เท่านั้น จงจำไว้ว่าประตูมิติจะยังคงเปิดอยู่เป็นเวลาเจ็ดวัน และท่านสามารถออกจากสถานที่เมื่อใดก็ได้ในช่วงเจ็ดวัน แต่ท่านจะเสียเวลาอันมีค่าไปถ้าทำเช่นนั้น ข้าขอแนะนำให้ท่านอยู่ข้างในจนถึงนาทีสุดท้าย"

"ตอนนี้ สิ่งที่สำคัญที่สุดเกี่ยวกับสระสวรรค์ก็คือ… ท่านต้องฝึกฝนวิชาในสระสวรรค์เพื่อที่จะใช้ประโยชน์จากสมบัติชิ้นนี้ มันจะไม่ได้ผลถ้าท่านฝึกฝนวิชาภายนอกหรือรอบๆ"

"ท่านมีคำถามหรือสิ่งที่ท่านไม่เข้าใจหรือไม่"

โหลวหลานจีและคนอื่นๆส่ายหน้า

"ดี ถ้าเช่นนั้นเรามารอให้สระสวรรค์เปิดในอีกหนึ่งชั่วโมงข้างหน้า"

อย่างไรก็ตามซูหยางได้เข้ามาขัดจังหวะเขาอย่างอย่างฉับพลันและกล่าวว่า "เจ้าไม่จำเป็นต้องรอหนึ่งชั่วโมงเพราะมันจะเปิดใน 5 นาทีนี้"

"อะไรกัน" เจ้าซีหันมามองเขาด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง

"ค่ายกลถูกเปิดใช้งานแล้ว มันควรจะเผยตัวเองในอีกไม่กี่นาที"

"เป็นไปได้ยังไง บ่อสวรรค์เปิดในเวลาเดียวกันเสมอตั้งแต่โบราณ ทำไมมันถึงเปิดเร็วกว่าเวลาปกติถึงหนึ่งชั่วโมงล่ะ" เจ้าซีพูดกับเขาด้วยความสงสัยในคำพูดเห็นได้อย่างชัดเจน

เมื่อเห็นเจ้าซีขมวดคิ้วและจ้องมองอย่างสงสัย ซูหยางก็พูดพร้อมกับรอยยิ้มบนใบหน้าอันหล่อเหลา "เจ้าลืมสิ่งที่ข้าพูดไปเมื่อวานนี้แล้วรึ เจ้าไม่ต้องรอ 100 ปีสำหรับที่จะทำให้ค่ายกลเปิดออก ในเมื่อสิ่งที่ปกป้องสระสวรรค์ไม่ใช่ปรากฏการณ์ทางธรรมชาติ แต่เป็นค่ายกล หากว่ามีความสามารถพอ พวกเขาสามารถเปิดหรือปิดค่ายกลได้ตามต้องการ "

"อะไรนะ หมายความว่าอย่างไร---"

ก่อนที่เจ้าซีจะได้สิ่งที่เขาคาดหวัง ซูหยางก็ส่ายหน้าและพูดว่า "เพียงเพราะเจ้ามีวิธีเปิดประตู มิได้หมายความว่าอะไรก็ตามที่อยู่ในประตูนั้นจะใช้การได้ สระสวรรค์ไม่ได้มีที่สิ้นสุด เมื่อเจ้าใช้ทรัพยากรนั้นจนหมด มันก็จะต้องใช้เวลาในการฟื้นฟูตัวเองตามธรรมชาติ"

"..."

เจ้าซีไม่มีอะไรจะพูดหลังจากได้ยินคำพูดของซูหยาง เนื่องจากสิ่งที่เขาพูดนั้นสมเหตุสมผล หากจะตักน้ำในแอ่งน้ำให้หมด ก็ต้องรอให้แม่น้ำเติมน้ำในแอ่งน้ำนั้นก่อนจึงจะกลับมาใช้ได้อีกครั้ง

"แม้นั่นจะเป็นความจริง จะเกิดอะไรขึ้นถ้าสระสวรรค์ใช้เวลาน้อยกว่า 100 ปีในการฟื้นตัว เช่นอาจจะใช้เวลา 90 ปีในการฟื้นตัว หากเราสามารถเปิดประตูมิติและเข้าสู่สระสวรรค์ได้ตามที่เราต้องการ นั่นก็คือเราจะใช้เวลารอน้อยกว่า 10 ปีจากที่เราเคยรอทุกครั้งที่เราต้องการฝึกวิชาในสระสวรรค์” ซีหวังพลันพูดขึ้น

“นั่นก็จริง” ซูหยางพยักหน้าหลังจากได้ยินคำพูดของซีหวังและเขาก็พูดต่อไปว่า “อย่างไรก็ตาม ใครในโลกนี้กันที่จะมีความสามารถในการเปิดค่ายกล ในเมื่อกระทั่งผู้เชี่ยวชาญด้านค่ายกลระดับสูงก็มิสามารถมองเห็นค่ายกลได้ ก็เหมือนท่านขอให้คนธรรมดาให้เริ่มบิน”

"... "

ซีหวังพูดไม่ออก ถูกต้องแล้ว ใครจะสามารถเปิดค่ายกลได้ เมื่อมีเพียงซูหยางเท่านั้นที่สามารถมองเห็นสิ่งนี้ได้

"แล้วเจ้าล่ะ เจ้าสามารถจัดการกับค่ายกลและทำให้มันเปิดให้เร็วกว่าที่กำหนดไว้หนึ่งชั่วโมง เจ้าต้องมีความสามารถในการเปิดค่ายกลตามที่เจ้าต้องการ" เจ้าซีกล่าวพร้อมกับจ้องมองไปที่ซูหยางผู้ซึ่งมีรอยยิ้มสบายๆบนใบหน้า

"อันที่จริงค่ายกลระดับนี้ไม่มีอะไรในสายตาของข้าและข้าสามารถเปิดมันได้ตามที่ข้าต้องการ อย่างไรก็ตามข้าดูเหมือนคนเฝ้าประตูที่แสนใจดีสำหรับเจ้ารึ ข้ามิมีเวลามาเปิดค่ายกลให้เจ้าทุกครั้งที่เจ้ารู้สึก ต้องการเข้าไปข้างใน”

"ในตอนแรกมันอาจจะน่าเบื่อ แต่เมื่อเราทราบแล้วว่าจะต้องใช้เวลานานแค่ไหนในการฟื้นตัวของสระสวรรค์ เจ้าก็เพียงแค่เปิดเมื่อตอนที่มันฟื้นตัวแล้วและเราจะจ่ายให้เจ้าด้วย" เจ้าซีพูดกับเขา

อย่างไรก็ตามซูหยางส่ายหน้าและพูดว่า "ข้ามิสามารถจะทำได้ แม้ว่าเจ้าจะเสนอโลกให้ข้าเพราะข้าจะไม่อยู่ในอนาคตอันใกล้นี้"

"ท่านหมายความว่าอย่างไร ซูหยาง ท่านกำลังจะไปที่ไหนสักแห่งอย่างงั้นรึ" ซีซิงฟางก็ถามเขาพร้อมกับขมวดคิ้วเล็กน้อย

เขาพยักหน้าว่า "ใช่ ข้ามีที่ซึ่งจะต้องไปในอนาคต และไม่รู้ว่าข้าจะกลับมาเมื่อไหร่ ถ้าข้าได้กลับมา แต่นี่ไม่ใช่เวลาที่เหมาะสมสำหรับการสนทนา"

จากนั้นเขาก็หันไปมองที่ค่ายกลและพูดว่า "ค่ายกลกำลังเปิดออกแล้ว เตรียมตัวเข้าไปข้างในได้เลย"

เมื่อโหลวหลานจีและเหล่าศิษย์ได้ยินคำพูดของเขา พวกเธอก็เตรียมที่จะเคลื่อนตัวในทันที

แคร่ก แคร่ก แคร่ก

ทันใดนั้นอากาศที่ว่างเปล่าก็แตกออกราวกับกระจกแตก และมีช่องขนาดมหึมาปรากฏขึ้นในรอยแตกนั้นในไม่กี่อึดใจต่อมา เผยให้เห็นประตูมิติสีม่วงที่ปล่อยความรู้สึกพ้นโลกออกมา

“เข้าไปข้างในเดี๋ยวนี้” ทันใดนั้น เจ้าซีก็ตะโกนบอกพวกเธอ

เมื่อได้ยินเสียงของเขาโหลวหลานจีและศิษย์คนอื่นๆ ต่างก็ตอบสนองอย่างรวดเร็ว โดยการเข้าใกล้ช่องในอากาศนั้น ก่อนที่จะกระโดดเข้าไปในประตูมิติ และหายตัวไปจากทวีปตะวันออก