DC บทที่ 63: แหวนมิติ(ฟรี)

“ตอนนี้การประมูลแก่นพลังสัตว์อสูรเขตปฐมก็เสร็จสิ้นแล้ว เรามาเริ่มกับแก่นพลังสัตว์อสูรเขตคัมภีร์กันต่อ ราคาประมูลก้อนแรกเริ่มต้นที่หินวิญญาณ 30 ก้อน”

“หินวิญญาณ 40 ก้อน”

อีกครั้งที่ศิษย์หญิงเริ่มประมูล เพิ่มราคาขึ้นไปถึง 10 ก้อนหินวิญญาณ

“เธอยังคงมีเงินพอที่จะซื้อแก่นพลังสัตว์อสูรงั้นรึ”

ตอนนี้แขกทั้งหลายในที่นั้นเกือบยอมแพ้ที่จะประมูลแข่งกับศิษย์หญิง แม้ว่าพวกเขาล้วนเป็นผู้ที่มีความมั่งคั่ง แต่ก็ยังมีความแตกต่างระหว่างผู้ฝึกปราณที่ร่ำรวยกับคนร่ำรวยธรรมดา ด้วยค่าของทรัพย์ของพวกเขาล้วนแตกต่างกันเป็นอย่างมาก

ต่อจากนั้นไม่นานนักการประมูลแก่นพลังสัตว์อสูรเขตคัมภีร์ก้อนที่สองก็ได้เริ่มต้นขึ้น และไม่เป็นที่น่าแปลกใจเลยว่าศิษย์หญิงยังสามารถเอาชนะการประมูลทุกคนที่นั้นได้โดยไม่มีปัญหา

ต่อจากนั้นก็เป็นแก่นพลังสัตว์อสูรก้อนที่สาม และอีกครั้งมันถูกฉวยไปอย่างรวดเร็วโดยศิษย์หญิง

ก้อนที่สี่ ก้อนที่ห้า… ไปจนกระทั่งก้อนสุดท้ายของแก่นพลังสัตว์อสูรเขตคัมภีร์ ศิษย์หญิงประมูลมันไปจนหมดโดยไม่มีพลาด

ตั้นแต่ต้นจนจบ ศิษย์หญิงใช้หินวิญญาณไปมากกว่า 800 ก้อนสำหรับแก่นพลังสัตว์อสูรธาตุหยินสายฟ้าทั้งหมด มันเป็นเงินจำนวนมากเกินจินตนาการสำหรับคนส่วนใหญ่ในนั้น

หลังจากการประมูลแก่นพลังสัตว์อสูร ศิษย์หญิงเดินขึ้นไปบนเวทีด้วยก้าวย่างที่สง่างามฉายแววของความภาคภูมิใจที่เธอได้แก่นพลังสัตว์อสูรจำนวนนั้น เมื่อเธอถือบรรดาแก่นพลังสัตว์อสูรไว้ในมือ รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าสวยของเธอเล็กน้อย

เมื่อผู้คนมองเห็นรอยยิ้มของเธอ หัวใจพวกเขาพากันเต้นเร็วแรงขึ้น

แม้ว่าพวกเขาจะรู้ดีว่าเธอเป็นคนของนิกายกุสุมาลย์พ้นพิสัยและแน่นอนว่าเป็นหญิงดอกทอง พวกเขาก็อดไม่ได้ที่จะชื่นชมความงามของเธอ

หลังจากที่ศิษย์หญิงได้รับแก่นพลังสัตว์อสูรและกลับไปยังที่นั่ง การประมูลก็ดำเนินต่อไป

-

-

-

เวลาผ่านไป หวังซูเหรินก็แสดงแหวนเล็กๆ ให้ผู้คนเห็น

“นี่คือแหวนมิติระดับวิญญาณ มันมีความสามารถในการเก็บของหลายอย่างไว้ภายในและสามารถนำออกมาได้ตามปรารถนา ไม่เพียงแต่เหมาะสำหรับผู้ที่ต้องการเดินทางโดยไม่ต้องการถือสัมภาระ แต่มันยังมีที่ว่างภายในพอที่จะใส่เตียงขนาดใหญ่เข้าไปได้ถึงสองเตียง ราคาเริ่มต้นที่ 75 ก้อนหินวิญญาณ”

“หินวิญญาณ 80 ก้อน”

แขกคนหนึ่งตะโกน

“หินวิญญาณ 81 ก้อน”

อีกคนตะโกน

“หินวิญญาณ 82 ก้อน”

“หินวิญญาณ 83 ก้อน”

“หินวิญญาณ 84 ก้อน”

“หินวิญญาณ 85 ก้อน”

การประมูลเริ่มร้อนแรงกับการปรากฏตัวของแหวนมิติ เนื่องจากว่ามันถือว่าเป็นวัตถุวิญญาณเช่นเดียวกับกระบี่วิญญาณ

พลันเสียงทุ้มลึกก็ดังขึ้นจากภายในห้อง

“หินวิญญาณ 100 ก้อน”

เมื่อเสียงทุ้มลึกดังขึ้น หวังซูเหรินก็มองไปทางห้องวีไอพี สายตาเธอแสดงถึงความประหลาดใจ

“ในที่สุดเขาก็ตัดสินใจซื้ออะไรบ้าง ตอนแรกข้าคิดว่าเขามาที่นี่เพียงเพื่อขายแก่นพลังสัตว์อสูร” เธอคิดในใจ

หลังจากซูหยางเสนอหินวิญญาณ 100 ก้อนสำหรับแหวนมิติ สถานที่นั้นพลันเงียบลง

อย่างไรก็ตามความเงียบงันนั้นคงอยู่ได้เพียงไม่กี่วินาทีเมื่อเสียงอันคุ้นเคยดังขึ้นทำลายความเงียบ

“หินวิญญาณ 125 ก้อน”

เมื่อผู้คนมองไปยังต้นเสียง พวกเขาก็เห็นว่าเป็นศิษย์หญิงของนิกายกุสุมาลย์พ้นพิสัย

“ในที่สุดเธอก็มองหาอะไรอีกครั้ง จบกัน เธอต้องชนะการประมูลนี้แน่…”

ผู้คนพากันถอนหายใจหลังจากเห็นศิษย์หญิงเริ่มประมูลอีกครั้ง

“หินวิญญาณ 150 ก้อน...” เสียงปลอมของซูหยางดังขึ้นภายในไม่กี่วินาทีหลังจากการนำเสนอครั้งล่าสุด

“หินวิญญาณ 175 ก้อน” ศิษย์หญิงมองไปยังผนังกระจกของห้องวีไอพีและนำเสนอ

"..."

สองสามวินาทีผ่านไปหลังจากศิษย์หญิงนำเสนอ แต่ซูหยางยังไม่ส่งเสียงประมูล

เวลาผ่านไปอีกหลายวินาที ขณะที่ศิษย์หญิงมั่นใจว่าเธอเป็นผู้ชนะ เสียงปลอมของซูหยางพลันดังขึ้นอีกครั้ง

“หินวิญญาณ 250 ก้อน”

"!!!"

ผู้คนเกือบพากันร้องลั่นเมื่อพวกเขาได้ยินข้อเสนอ แหวนมิติระดับวิญญาณจะมีราคาประมาณ 100 ก้อนหินวิญญาณ ดังนั้นข้อเสนอที่ 175 ก้อนหินวิญญาณนั้นถือว่าเกินจริงไปแล้ว แต่ยังมีคนที่ยอมเพิ่มราคาเข้าไปอีกถึง 75 ก้อนหินวิญญาณ เมื่อกล้าที่จะทุ่มเงินมากมายขนาดนี้ ไม่น่าแปลกใจที่คนผู้นี้ถึงอยู่ในห้องวีไอพี

เมื่อศิษย์หญิงได้ยินข้อเสนอของซูหยาง เธอกัดริมฝีปากด้วยความหงุดหงิด เพราะว่าเธอใช้หินวิญญาณส่วนใหญ่ไปกับแก่นพลังสัตว์อสูร เธอไม่สามารถที่จะประมูลสู้กับข้อเสนอใหม่

“มีใครอีกไหมที่ต้องการจะประมูลสู้ข้อเสนอของท่านแขกผู้ทรงเกียรติ” หวังซูเหรินถามทุกคนที่นั่นหลังจากรอชั่วขณะโดยไม่มีข้อเสนอใหม่

ห้องประมูลพลันเปลี่ยนเป็นเงียบสงัด ไม่มีใครที่นั่นสามารถสู้กับข้อเสนอของซูหยาง แม่ม แม้ว่าจะมีบางคนที่นั่นที่มีความร่ำรวยพอที่จะประมูลแข่งกับซูหยาง คนนั้นก็ไม่โง่เง่าพอที่จะจ่ายเกินจำนวนมากมายไปเพียงแค่แหวนวิญญาณนั้น

“เช่นนั้นแหวนมิติวงนี้จักขายให้กับท่านแขกผู้ทรงเกียรติที่ 250 ก้อนหินวิญญาณ ขอแสดงความยินดีด้วย” หวังซูเหรินประกาศด้วยรอยยิ้มสดใส

-

-

-

ภายในห้องวีไอพี หลังจากที่เขาชนะการประมูลสำหรับแหวนมิติ ซูหยางพลันยืนขึ้นจากที่นั่งของเขาและเดินตรงไปยังประตู

“ท่านแขกผู้ทรงเกียรติ” จางซิวยิงผู้ที่แต่งตัวกลับมาดูสง่างามเรียบร้อยอีกครั้งเรียกเขาไว้เมื่อเธอสังเกตเห็นการกระทำของเขา

“ข้าได้สิ่งที่ข้ามาที่นี่เพื่อหามันแล้ว มิมีอะไรที่นี่ที่ข้าต้องการแล้ว”

“ข้าเข้าใจแล้ว…” จากซิวยิงผงกศีรษะและเริ่มพาเขากลับไปยังห้องที่เขาพบกับหวังซูเหรินครั้งแรก

เมื่อมาถึงห้อง ซูหยางนั่งลงบนเก้าอี้ยาวและหลับตาลงเพื่อฝึกฝนแก่นพลังหยินขนาดจ้อยที่ได้รับจากจางซิวยิง แม้ว่ามันจะมีปริมาณน้อยมากและแทบจะไม่ได้ช่วยเพิ่มพลังการฝึกปรืออะไรเลย แต่มันก็ยังดีกว่าไม่มีอะไรเลย

“หลังจากพบกับเธอ ในที่สุดข้าก็ตื่นขึ้นอีกครั้งสามารถมองเห็นความโง่เขลาของต้วข้า…ข้ามิได้เป็นเซียนดังเช่นครั้งที่ข้าเคยเป็นอีกแล้ว เป็นแต่เพียงผู้ฝึกวิชาเขตคัมภีร์วิญญาณ ระดับที่ต่ำต้อยยิ่งกว่ามดในโลกก่อน...ข้าต้องเพิ่มความพยายามในการฝึกวิชามากขึ้นกว่านี้จริงๆ…” เขาถอนหายใจอย่างเงียบงัน