เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 30 : ปรมาจารย์นักตกปลา

ตอนที่ 30 : ปรมาจารย์นักตกปลา

ตอนที่ 30 : ปรมาจารย์นักตกปลา


เฉินโม่ตกใจมาก

ตอนที่เขาเห็นเฉินเหมิงครั้งแรกนั้น เฉินโม่คิดว่าเธอน่าจะมีอายุมากกว่าเขาไม่มากนัก แต่ไม่ได้คิดเลยด้วยซ้ำว่าเธอเองก็เป็นปรมาจารย์วิญญาณคนหนึ่งเหมือนกัน

แต่เป็นเรื่องจริงที่ ปรมาจารย์วิญญาณระดับสูงนั้นจะแก่ช้ากว่าคนทั่วไปมาก พวกเขาสามารถใช้สมบัติต่างๆที่หาได้มาช่วยรักษาความงามของพวกเขาให้คงอยู่ แม้แต่ปรมาจารย์วิญญาณที่มีอายุ 70-80 ปี ยังสามารถคงรูปลักษณ์ให้เหมือนเด็กสาวรุ่นๆได้เลย

หรือที่จริงแล้ว เธอไม่ใช่พี่สาวเหมิง แต่เป็นคุณป้าเหมิงหรือคุณยายเหมิง?

“ถ้าฉันพูดความจริงล่ะ ฉันเป็นผู้จัดการทั่วไปของหงเหมิง กรุ๊ปประจำเมืองเฉิงไห่ และจะเป็นเจ้านายคนต่อไปของนาย ทีนี้ บอกฉันมาทีซิว่า นายยังมีเงื่อนไขอะไรอีกบ้าง?”

"อะแฮ่ม พี่เหมิง ผมขอเข้าร่วมแผนกต่อสู้ของดาวสีน้ำเงินก่อนได้ไหมครับ ถ้าจะให้ดี ของานที่ไม่หนักและสามารถทํางานในตอนเย็นได้ หลังจากนั้น เมื่อสัตว์วิญญาณของผมพัฒนาไปถึงระดับพิเศษ ผมค่อยเข้าร่วมแผนกต่อสู้ของโลกวิญญาณ แน่นอนว่าสถานที่ที่ดีที่สุดที่ผมสามารถรับผิดชอบได้คือที่ที่มีพลังงานสายฟ้าไหวเวียน ถ้าเป็นตามแผนนี้ พี่จะโอเคไหมครับ?"

"นายไม่อยากจะได้เงินเดือนจริงๆ ใช่ไหมหะ?!?"

เฉินเหมิงมองทะลุความคิดของเฉินโม่ได้อย่างรวดเร็ว เธอพูดด้วยรอยยิ้ม

"เอางี้ นายค่อยมาหาฉันตอนที่สัตว์วิญญาณของนายพัฒนาไปจนถึงระดับพิเศษก็แล้วกัน! เมื่อถึงตอนนั้นฉันจะส่งนายไปที่อาณาจักรลับ Thunder Bluff ซึ่งเป็นอาณาจักรที่เหมาะสมที่สุดสําหรับสัตว์วิญญาณธาตุสายฟ้าในตงเซี่ย ส่วนระหว่างนี้ ฉันจะจ่ายให้นาย 100,000 หยวนต่อเดือน ตามที่ตกลงกันไว้ก็แล้วกัน”

“พี่สาวเหมิง พี่ประเมินศักยภาพของผมไว้สูงขนาดนั้นเลยหรอ?”

เฉินโม่รู้สึกประหลาดใจและสับสนในเวลาเดียวกัน เงื่อนไขนี้ไม่เอื้ออํานวยเขาเกินไปหน่อยหรือ? แต่เห็นได้ชัดว่า เฉินเหมิงไม่ได้มีเจตนาร้ายต่อเขา

หรืออาจจะไม่

เฉินโม่เหลือบมองใบหน้าที่หล่อเหลาของตัวเองในกระจกโดยไม่รู้ตัว

"แน่นอน! ถ้าจะพูดให้ชัด ฉันประเมินศักยภาพของจิ้งจอกเพลิงไว้สูงเชียวล่ะ" เฉินเหมิงตอบอย่างใจเย็น

“ขอบคุณนะครับพี่เหมิง! ผมมีคําขอเล็กๆ น้อยๆอีกข้อนึง”

"พูดมา!"

“หลังจากที่คุณรักษาคุณยายของผมจนหายดีแล้ว ถ้าคุณยายของผมถาม คุณจะช่วยบอกเธอได้ไหมว่า ที่คุณคัดเลือกผมมาเพราะความสามารถด้านงานวิจัย? และแผนกที่ผมจะเข้าร่วมคือแผนกวิจัย ผมไม่อยากให้คุณยายต้องเป็นกังวลน่ะครับ”

"ไม่มีปัญหา แต่นายต้องคิดให้รอบคอบนะ ในสายงานของเรา อุบัติเหตุเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ ถ้าจิตใจของคุณยายนายยังไม่พร้อม เธออาจจะได้รับความกระทบกระเทือนทางจิตใจก็ได้ หากมีอะไรเกิดขึ้น"

เฉินเหมิงเป็นคนรักษาสัญญา

ยี่สิบนาทีต่อมา เฉินโม่ก็พาเธอไปที่ห้องผู้ป่วยของคุณยาย เมื่อเสร็จสิ้นการรักษาและให้คุณหมอมาตรวจอีกครั้งหนึ่ง ก็พบว่า ตอนนี้เซลล์มะเร็งในร่างกายของคุณยายได้หายไปอย่างสมบูรณ์แล้ว

คุณยายบอกว่ามีผู้หญิงที่สวยมากคนหนึ่งมาหาเธอ จากนั้นยูนิคอร์นแห่งแสงตัวหนึ่งก็ทำให้เกิดฝนแห่งการชำระล้าง จากนั้นเธอก็หายจากอาการป่วย

เมื่อได้ยินแบบนั้นก็ทําให้เฉินโม่รู้สึกสะเทือนใจเล็กน้อย

สัตว์วิญญาณที่ทรงพลังนั้นสามารถสร้างปาฏิหาริย์ได้จริงๆ

“เสี่ยวโม่ ยายได้ยินผู้หญิงคนนั้นบอกว่าหลานเข้าร่วมแผนกวิจัยของบริษัทหงเหมิงเหรอจ๊ะ” ดวงตาของหญิงชราเต็มไปด้วยความสงสัย

ทําไมเธอถึงไม่เคยรู้มาก่อนว่าหลานชายคนนี้มีความสามารถด้านนี้ด้วย?

“บทความงานการวิจัยเกี่ยวกับสัตว์วิญญาณกลายพันธุ์ที่ตีพิมพ์ในโรงเรียนถูกบริษัทหงเหมิงเห็นเข้าน่ะครับ เพราะแบบนั้น พวกเขาจึงเชิญให้ผมเข้าไปร่วมกับพวกเขา อีกไม่นาน หลานชายของคุณยายก็จะกลายเป็นดาวรุ่งในโลกวิชาการแล้วนะครับ!” เฉินโม่กล่าว

ก่อนมา เขาได้คิดแล้วว่าจะตอบอย่างไรเพื่อให้หญิงชรารู้สึกสบายใจ

“คุณยาย ผมอาจจะต้องเข้าไปที่แผนกวิจัยเพื่อดำเนินงานเกี่ยวกับโครงการใหม่ ดังนั้นผมคงไม่สามารถมาหาคุณยายได้ทุกวันอีก แต่ตอนนี้วิดีโอคอลในโทรศัพท์ก็สะดวกมากนะครับ ไว้ผมจะโทรหาคุณยายตอนที่ว่าง ดีไหมครับ?”

"ดีจ๊ะ ดี!"

————————

วันที่ 1 กันยายน

วันแรกของการเปิดภาคเรียน

สิ่งแรกที่เฉินโม่ทําเมื่อเขาตื่นนอน ก็คือการตรวจสอบภารกิจรายเดือนของเดือนนี้

[ราชาแห่งสายฟ้า] ของเดือนที่แล้วให้ผลลัพธ์ที่น่าประทับใจมาก เขาไม่รู้ว่าจะมีภารกิจอะไรจะเจ๋งๆบ้างไหมในเดือนนี้

[กล้ามโต] (สีน้ําเงิน)

ออกกําลังกายแบบ high-intensity ทุกวัน วันละไม่น้อยกว่า 8 ชั่วโมง ติดต่อกันเป็นเวลาอย่างน้อยหนึ่งเดือน

เอฟเฟกต์ [กล้ามโต]:สมรรถภาพทางกาย, ความแข็งแกร่ง, ความสามารถในการป้องกันดีขึ้นเล็กน้อย, ความคล่องตัวดีขึ้นเล็กน้อย, และเชี่ยวชาญทักษะ "กล้ามเนื้อระเบิดเสื้อผ้า"

เอฟเฟกต์นี้อาจกล่าวได้ว่าเป็นเวอร์ชันอัปเกรดของรายการสีขาว [Fitness Master]

แม้ว่าผลของมันจะค่อนข้างดี แต่การออกกําลังกาย 8 ชั่วโมงทุกวันนั้นเสียเวลาในการฝึกฝนเกินไป และหากจะให้เขาจินตนาการภาพที่ เสี่ยวจูกลายเป็นจิ้งจอกที่มีกล้ามโตเป็นมัดๆ เฉินโม่ก็ปัดภารกิจนี้ทิ้งในทันที

รีเฟรช!

ตัวอักษรสีน้ำเงินแตกกระจาย คราวนี้ไม่มีข้อความสีม่วงปรากฏ มันยังคงเป็นภารกิจสีน้ำเงินอยู่

[ปรมาจารย์นักตกปลา] (สีน้ําเงิน)

ภายในหนึ่งเดือน ให้คุณจับปลาให้ได้ 50 ชนิด โดยต้องเป็นปลาวิญญาณไม่ต่ำกว่า 10 ชนิด และเป็นปลาวิญญาณระดับพิเศษไม่ต่ำกว่า 1 ชนิด

เอฟเฟกต์ [ปรมาจารย์นักตกปลา] : คุณมีแนวโน้มที่จะพบปลาหายาก และทักษะการตกปลาของคุณจะมีความเชี่ยวชาญมากขึ้น ความเสียหายของคุณที่สามารถทำต่อปลาและสัตว์วิญญาณประเภทปลาจะเพิ่มขึ้นเป็น +100%

“นี่ไม่ดีเท่าเอฟเฟกต์กล้ามโตก่อนหน้านี้! ปลาวิญญาณหาได้ง่ายๆซะที่ไหน ฉันจะไปจับพวกมันจากที่ไหนกัน!” เฉินโม่พูดไม่ออก

แม้ว่าโลกทั้งสองจะเชื่อมเข้าหากันแล้ว ปลาวิญญาณบางตัวอาจจะพบได้ในแม่น้ําและภูเขาของดาวสีน้ำเงิน แต่ตัวเลขนั้นก็ต่ำมาก

และเนื่องจากพลังจิตวิญญาณในดาวสีน้ำเงินนั้นเบาบาง ปลาวิญญาณระดับพิเศษจึงไม่มีเลย

เฉินโม่หาข้อมูลเกี่ยวกับการแข่งขันตกปลาของปรมาจารย์วิญญาณในออนไลน์อีกครั้ง เขาก็พบว่าการแข่งขันเหล่านี้ส่วนใหญ่จะถูกจัดขึ้นที่โลกวิญญาณ และการแข่งขันตกปลาเพียงรายการเดียวที่จัดขึ้นในดาวสีน้ำเงิน นั้น ไม่ได้จัดขึ้นในเดือนนี้

กล่าวอีกนัยหนึ่ง ถ้าฉันต้องการทําภารกิจนี้ให้สําเร็จ ฉันต้องเดินทางไปที่โลกวิญญาณงั้นสินะ

ปัญหาคือ - เว้นแต่จะมีสถานการณ์พิเศษ โดยปกติจะมีปรมาจารย์วิญญาณรุ่นเยาว์เท่านั้นที่จะมีคุณสมบัติเข้าไปสํารวจในโลกวิญญาณได้!

“เดี๋ยวก่อน! ฉันจําได้ว่าในคลาสมีให้ไปหาประสบการณ์ในโลกวิญญาณเดือนนี้นี่!”

จู่ๆ เฉินโม่ก็นึกอะไรออก เขาเริ่มค้นหาอาณาจักรลับเผิงไหล ซึ่งเป็นจุดเชื่อมต่อวิญญาณในเมืองเซิ่งไห่ทันที

จนถึงตอนนี้ มิติที่ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหันบนดาวสีน้ำเงิน จะนําเราไปโผล่ที่ไหนสักแห่งในโลกวิญญาณได้

แต่เนื่องจากโลกวิญญาณนั้นกว้างใหญ่เกินไป ตําแหน่งของโลกวิญญาณที่ประตูมิติพาไปโผล่นั้น จึงอยู่ห่างไกลกันมาก

และเพื่ออํานวยความสะดวกในเรื่องนี้ ผู้คนจึงเรียกพื้นที่ขนาดใหญ่ที่เชื่อมต่อกับโลกวิญญาณแต่ละแห่งว่าอาณาจักรลับ

จบบทที่ ตอนที่ 30 : ปรมาจารย์นักตกปลา

คัดลอกลิงก์แล้ว