บทที่ 483 ความคิดบ้าคลั่ง

จางซีเป่าเกิดความคิดบ้าคลั่งขึ้นในสมอง!

ถ้าเขาสามารถใช้ตราประทับซวีฉีหลอมรวมโลกของปีศาจสวรรค์ทั้งหมดเข้าไปในโลกเสมือนของเขาได้ ดาวแผ่นดินก็จะไม่ถูกคุกคามอีกต่อไป

สนามรบจะย้ายจากโลกจริงไปสู่เกมเสมือน จางซีเป่าจะใช้ระบบรางวัลแจกอาวุธฟ่างรุ่ยให้ผู้เล่น ผู้เล่นในโลกเสมือนทั้งหมดจะกลายเป็นผู้ปราบปีศาจสวรรค์!

การผสานกันของตราประทับเทพและอาณาจักรเทพ การปะทะกันระหว่างความจริงและมายา! พอความคิดนี้ผุดขึ้นมา จางซีเป่าก็ไม่อาจลืมมันได้อีก เพราะมันช่างเย้ายวนเหลือเกิน!

แต่จั้นเหนียนกลับส่ายหน้า มองจางซีเป่าเหมือนมองคนโง่: "ไม่ต้องพูดถึงว่ามันไม่สมจริง แม้จะย้ายมาได้ โลกของปีศาจสวรรค์ก็จะทำให้ทะเลจิตของเจ้าระเบิด แม้เจ้าจะอยู่ในระดับเทพสวรรค์ก็ตาย!"

"อย่าเพิ่งร้อนใจสิ!"

จางซีเป่าโบกมือ: "เรายังไม่รู้ว่าโลกของปีศาจสวรรค์ใหญ่แค่ไหน ถ้ามันเล็กล่ะ?"

จั้นเหนียนย้อนถาม: "ประตูใหญ่แห่งปีศาจสวรรค์ที่เชื่อมกับดาวแผ่นดินมีอย่างน้อยร้อยกว่าบาน ทุกครั้งที่ปีศาจสวรรค์ออกมาก็มีจำนวนนับไม่ถ้วน เจ้าคิดว่าโลกของปีศาจสวรรค์จะเล็กเหรอ?"

"ใหญ่หรือเล็ก พวกเราไปดูกับตาก็รู้แล้ว!"

จางซีเป่าฮัมเพลงพลางขึ้นหลังนกฟีนิกซ์

"จั้นเหนียน เรื่องติดต่อเกิ่งหยวนกับเซวียนหมิง เจ้าจะติดต่อเองหรือให้ข้าติดต่อ?"

"ตราประทับซวีฉีหลอมรวมเสร็จแล้ว ฉันตั้งใจจะเริ่มเปิดประตูระหว่างดาวแผ่นดินกับโลกของปีศาจสวรรค์"

"การปรับปรุงเรือฉีหลินเสร็จแล้ว ถ้าประตูเปิดได้จริง ฉันตั้งใจจะขับเรือฉีหลินเข้าไปสำรวจ ตอนนี้ลูกเรือที่ฉันกำหนดไว้มีพวกฮั่วเจี้ย มนุษย์อีกา และคนอื่นๆ ถ้าเกิ่งหยวนกับเซวียนหมิงมีข้อเรียกร้อง ฉันก็ให้โควตาลูกเรือสองที่กับพวกเขาได้"

จั้นเหนียนได้ยินจางซีเป่าวางแผนอย่างละเอียด เงียบไปสักพัก แล้วตอบ: "ฉันจะติดต่อสองคนนั้นเอง เมื่อตัดสินใจจะเข้าไปดูแล้ว ก็ต้องเตรียมพร้อมทุกอย่าง!"

"ตกลงตามนั้น!"

ฟีนิกซ์บินผ่านประตูมิติว่าง จากสุสานดาบตรงไปยังหนานซื่อ

จางซีเป่าตั้งใจจะเปิดประตูมิติว่างไปสู่โลกของปีศาจสวรรค์ข้างๆ ประตูใหญ่แห่งปีศาจสวรรค์บนเกาะหมอกลวง! "ฉันอยากรู้นักว่าอะไรซ่อนอยู่ด้านหลังนั่น!"

จางซีเป่าจ้องประตูใหญ่แห่งปีศาจสวรรค์ที่มืดมิดพลางพูด: "รอให้เรือฉีหลินของฉันไปถึง จะระเบิดแกตาย!"

การเปิดประตูมิติว่างข้างๆ ประตูใหญ่แห่งปีศาจสวรรค์ ส่วนหนึ่งเพื่อท้าทายสิ่งที่อยู่หลังประตู อีกส่วนหนึ่งจางซีเป่าต้องการเปิดทางลัดที่ดีที่สุดตามเส้นทางของประตูใหญ่แห่งปีศาจสวรรค์

เหมือนกับการขุดอุโมงค์ในภูเขาใหญ่ ถ้าขุดแบบสุ่มโดยไม่ใช้เครื่องมือวัด คนขุดอุโมงค์อาจเดินทางผิด แต่ถ้ามีอุโมงค์ที่ขุดเสร็จแล้วอยู่ข้างๆ เป็นไม้บรรทัด อุโมงค์ที่สองก็จะขุดได้ตรง

ประตูมิติว่างคืออุโมงค์ที่สองที่จางซีเป่าจะขุด ส่วนประตูใหญ่แห่งปีศาจสวรรค์คืออุโมงค์แรกที่ใช้เป็นไม้บรรทัด

แต่สถานการณ์ตอนนี้คือ อุโมงค์แรกออกได้แต่เข้าไม่ได้ จางซีเป่าจะต้องขุดอุโมงค์ที่ทั้งเข้าและออกได้ แถมยังจะกระโดดข้ามไปจับคนที่อยู่อีกฝั่งมาตีด้วย! ลูกแก้วมิติว่างคือพลั่วขุดอุโมงค์ของจางซีเป่า เขาเริ่มใช้ลูกแก้วมิติว่างขุดอย่างขยันขันแข็งข้างๆ ประตูใหญ่แห่งปีศาจสวรรค์เหมือนชาวนา

จั้นเหนียนเริ่มใช้อาเรย์สื่อสารติดต่อเกิ่งหยวนและเซวียนหมิงแล้ว จางซีเป่าควบคุมลูกแก้วมิติว่างไปพลางแอบอ่านข้อความในอาเรย์สนทนาไปพลาง

จั้นเหนียนบอกเทพยิ่งใหญ่สองคนนั้นตรงๆ ในอาเรย์สื่อสาร: 『พวกเรากำลังเตรียมสำรวจโลกของปีศาจสวรรค์ พวกเจ้าสองคนมาด้วยกันสิ!』

เงียบไปพักใหญ่ เซวียนหมิงถึงตอบ: 『จริงเหรอ?』

จั้นเหนียนถามเขา: 『เจ้าคิดว่าข้ากำลังล้อเล่นเหรอ?』

เห็นเกิ่งหยวนไม่ตอบ จั้นเหนียนจึงเสริม: 『ประตูมิติว่างไปสู่โลกของปีศาจสวรรค์กำลังจะเปิด ถ้าสองท่านไม่สนใจ พวกเราก็จะเข้าไปเอง แต่ข้อมูลใดๆ ที่ได้มาพวกเราก็จะไม่แบ่งปัน』

『ไปสิ!』 เกิ่งหยวนตอบสั้นๆ

เซวียนหมิงก็รีบตอบ: 『ฉันก็ไปด้วย พวกเรามีศัตรูร่วมกัน จะได้ช่วยเหลือกันด้วย』

"จั้นเหนียนทำงานได้มีประสิทธิภาพจริงๆ!"

จางซีเป่าอดไม่ได้ที่จะชูนิ้วโป้งให้จั้นเหนียน

หลังจากใช้พลังเทพอย่างบ้าคลั่งไปสามเดือน จางซีเป่าก็หัวเราะลั่นออกมา: "สำเร็จแล้ว!"

ประตูมิติว่างได้สำรวจไปถึงโลกของปีศาจสวรรค์แล้ว แต่จางซีเป่าไม่ได้เปิดประตูทันที เขาหันไปจัดการเรือฉีหลินและลูกเรืออย่างฮั่วเจี้ย มนุษย์อีกา เหล่านั้น นอกจากนี้ยังกำชับให้เหอเสี่ยนเฉิงเตรียมอาวุธทั้งหมดให้พร้อม

รอแค่จั้นเหนียนและเทพยิ่งใหญ่อีกสองคนมารวมตัวกัน ทั้งสี่คนก็จะบุกโลกของปีศาจสวรรค์! จั้นเหนียนอยู่ใกล้ที่สุดจึงมาเร็วที่สุด เขาพกแค่ฟางชุนอันเดียว ข้างในบรรจุกระบี่ป้องกันตัวของเขาและแก่นวิญญาณจำนวนมากที่จางซีเป่าให้มา

เกิ่งหยวนมาเป็นคนที่สอง เธอพาร่างภายนอกของตัวเองมาด้วย มังกรแดงตัวมหึมานั่น! โชคดีที่มังกรแดงสามารถย่อขนาดตามใจเกิ่งหยวนได้ ไม่งั้นแม้แต่เรือฉีหลินที่ปรับปรุงแล้วก็รับน้ำหนักยักษ์ใหญ่ตัวนี้ไม่ไหว

มังกรแดงปีนขึ้นเรือฉีหลินแล้วนอนสงบนิ่งบนดาดฟ้า ดูเหมือนรูปปั้นอันยิ่งใหญ่

เกิ่งหยวนมองจั้นเหนียนแวบหนึ่งแต่ไม่พูดอะไร กลับเดินมาหาจางซีเป่า

"โอ้ น้องชายขึ้นระดับเทพสวรรค์แล้วเหรอ? น่ายินดีจัง บอกพี่สาวหน่อยสิว่าจุดเปลี่ยนของน้องคืออะไร?"

เกิ่งหยวนยิ้ม แต่แววตาดุดันในดวงตามังกรนั้นปิดบังไม่มิด

จางซีเป่าหัวเราะ: "ความลับของผมก็คือ…ขอไม่ตอบดีกว่า!"

เกิ่งหยวนพ่ายแพ้ แค่นเสียงเย็นชา แล้วเริ่มเดินสำรวจเรือฉีหลิน

นอกจากห้องเครื่องยนต์ของเรือฉีหลินที่เป็นเขตหวงห้าม ที่อื่นก็ไม่มีความลับอะไร เมื่อมังกรแดงตัวนั้นนอนสงบบนดาดฟ้า จางซีเป่าก็ให้เกียรติเกิ่งหยวนบ้าง ปล่อยให้เธอเดินสำรวจบนเรือฉีหลิน

เซวียนหมิงมาถึงช้าที่สุด เขาพาเซินฉีป่าที่มีหัวเป็นสิงโตร่างเป็นมนุษย์มาด้วย

เซินฉีป่าหัวสิงโตร่างมนุษย์ตนนี้ ตอนนั้นหนีการสังหารของจั้นเหนียนทัน บัดนี้ถูกเซวียนหมิงรับไว้เป็นเทพรับใช้แล้ว

สิงโตตัวนี้ทำตัวเหมือนทาสต่อหน้าเซวียนหมิง แต่เมื่อมองมาที่คนบนเรือฉีหลิน กลับเผยแววตาดุร้าย

พวกมนุษย์อีกาทนไม่ได้ทันที ต่างกางปีกคมกริบออกมา ส่งเสียงร้องก้องประกาศอาณาเขต แม้แต่พวกฮั่วเจี้ยก็เข้าสู่สถานะเตรียมรบ ท่าทางพร้อมจะชักอาวุธออกมาสังหารสิงโตตัวนี้หากมีคำพูดไม่เข้าหูแม้แต่คำเดียว

จางซีเป่าแค่นเสียงใส่เซวียนหมิง: "ดูแลสุนัขเลี้ยงของนายให้ดีๆ ไม่งั้นคืนนี้อาหารเย็นก็จะเป็นหัวสิงโตแล้ว"

เซวียนหมิงโบกมือ เซินฉีป่าหัวสิงโตร่างมนุษย์ก็รีบไปหามุมบนดาดฟ้าเพื่อนั่งสมาธิอย่างว่าง่าย

จางซีเป่า จั้นเหนียน เกิ่งหยวน และเซวียนหมิง นั่งล้อมโต๊ะทั้งสี่ด้าน

เกิ่งหยวนเอ่ยถาม: "การสำรวจโลกของปีศาจสวรรค์ครั้งนี้ มีแผนการอย่างไรบ้าง?"

"เก็บข้อมูลเป็นหลัก"

จางซีเป่าวางฟันที่กลายเป็นหินบนโต๊ะ บอกพวกเขา: "นี่คือสิ่งที่ได้มาจากอีกด้านของประตูใหญ่แห่งปีศาจสวรรค์ อีกฝั่งของประตูไม่ได้มีแค่ปีศาจสวรรค์เท่านั้น......"