บทที่ 163 เล่นบั๊กแล้วจะโดนไล่ออก

จางซีเป่าฮัมเพลงเบาๆ ขณะฝังหงเช่อถู่(ดินเพลิง)ที่มีธาตุไฟลงในกระถางดอกไม้

กระถางเป็นแบบขนาดใหญ่สำหรับปลูกต้นร่ำรวย ที่จางซีเป่าหามาจากตลาดนกและดอกไม้

แต่ที่ปลูกในกระถางไม่ใช่ต้นร่ำรวย แต่เป็นเมล็ดของต้นอู๋ถงเปลวไฟ......

จางซีเป่าเอาเมล็ดสมบัติวิเศษที่มีมูลค่าเป็นร้อยล้านมาปลูก!

"ถ้าปลูกไม่ขึ้น ฉันขาดทุนยับเลย!"

จางซีเป่าค่อยๆ กลบเมล็ดด้วยดินหงเช่อถู่อย่างระมัดระวัง แล้วรดด้วยน้ำพุศักดิ์สิทธิ์ปี 82

น้ำพุนี้เป็นน้ำที่จางซีเป่าให้จินเมาซูไปรับมาจากภูเขาตงซานในเมืองเป่ยซื่อ มีปริมาณลมปราณบริสุทธิ์สูงกว่าน้ำประปาหลายเท่า

เรื่องนี้จางซีเป่าคิดมานาน

เมล็ดสมบัติวิเศษมีค่ามาก เมล็ดเดียวมีมูลค่าเป็นพันล้านหรือหมื่นล้าน ทุกคนรู้เรื่องนี้ แต่ทำไมไม่มีใครปลูก?

เพราะพวกเขาปลูกไม่ขึ้น!

ลองคิดดู ถ้าคนซื้อเมล็ดสมบัติวิเศษมาอย่างเจ็บปวด เขาจะกินมันเพื่อกลายเป็นผู้มีพลังพิเศษ หรือจะเสี่ยงกับความเป็นไปได้ที่ไม่แน่นอนด้วยการปลูก

มีแต่องค์กรขนาดใหญ่อย่างสมาคมห้ามังกรเท่านั้นที่รับมือกับต้นทุนความผิดพลาดนี้ได้

การให้เช่าที่ดินในดินแดนลี้ลับ แผน "ทุกคนเป็นผู้มีพลังพิเศษ" คือเป้าหมายสุดท้ายของแผนการเพาะพันธุ์เมล็ดสมบัติวิเศษของสมาคมห้ามังกร

จางซีเป่าเป็นเกษตรกรรายแรกในประวัติศาสตร์ที่ปลูกเมล็ดสมบัติวิเศษ ถ้าสมาคมห้ามังกรรู้เข้า คงจะมอบรางวัลให้เขา

เมื่อเร็วๆ นี้ จางซีเป่าได้รับสมบัติวิเศษระดับเซวี่ยนเจี้ยเจียอีกชิ้น

สมบัติวิเศษชิ้นนี้เป็นพัด ทำจากกรงเล็บอินทรีปีกเหล็กเป็นด้าม กระดูกปีกอินทรีปีกเหล็กเป็นซี่ และขนหางนกกระเรียนขาวเป็นหน้าพัด เป็นพัดขนหยินหยาง

พัดนี้ไม่ได้หลอมออกมาสุ่มๆ จากหม้อทะลุฟ้า แต่หลอมตามบันทึกในกระจกเป่าเจี้ยน

『อิ๋นหยางหลงกู่จุย: สมบัติวิเศษระดับเซวี่ยนเจี้ยเจีย พัดแบ่งเป็นหยินหยาง ด้านหยางเรียกลม พัดไฟแล้วไฟลุก ด้านหยินขับลม พัดไฟแล้วไฟดับ』

พัดมีขนาดเท่าพัดธรรมดา ด้านหนึ่งสีขาว อีกด้านสีดำ เหมือนกับไม้เท้าเหลียงจิงจิง ใส่ลมปราณบริสุทธิ์เข้าไปก็ใช้ได้

พูดง่ายๆ คือพัดนี้พัดได้แรงมาก ลมแรงมาก! ช่วงปิดเทอมหน้าร้อนนี้ มีพัดนี้แล้ว จางซีเป่าประหยัดเงินซื้อแอร์ไปได้เลย......

ไป๋เหวยเหวยจากฝ่ายรับสมัครนักศึกษาของชิงเป่ยแห่งตี้ตูมาหาจางซีเป่าอีกครั้ง นำจดหมายตอบรับจากชิงเป่ยแห่งตี้ตูมาให้ และสัญญาว่าจะให้รางวัลเป็นสองเท่า แต่รางวัลจะมอบให้หลังเปิดเทอมเท่านั้น

จางซีเป่าถามไป๋เหวยเหวย: "พอรับรางวัลแล้วลาออกได้ไหม?"

"ลาออก?"

ไป๋เหวยเหวยงุนงง: "ทำไมล่ะ?"

จางซีเป่าตอบอย่างจริงจัง: "ปีหน้าผมสอบเข้ามหาวิทยาลัยใหม่ ถ้าได้ที่หนึ่งของต้าเซีย ชิงเป่ยจะให้รางวัลผมอีกครั้งไหม?"

"นี่นายกำลังเล่นบั๊กหาประสบการณ์อยู่เหรอ!" ไป๋เหวยเหวยแทบจะพับแขนเสื้อเข้าไปต่อยเขา

ไป๋เหวยเหวยโกรธจนควันออกหู: "ขอเตือนอย่างจริงจัง คุณจาง ถ้าคุณกล้าทำแบบนี้ ชิงเป่ยจะรายงานสมาคมห้ามังกร และยกเลิกสิทธิ์เข้าเรียนของคุณ!"

"รู้แล้วๆ ผมแค่ถามด้วยความสงสัย ไม่ได้คิดจะทำจริงๆ สักหน่อย!" จางซีเป่ายักไหล่

"ไม่จริงหรอก!"

ไป๋เหวยเหวยเชื่อว่าถ้าทำได้ เจ้าหนูนี่คงทำแบบนั้นจริงๆ

ก่อนจากไป ไป๋เหวยเหวยบอกจางซีเป่า: "คุณถูกจัดเข้ากลุ่มฝึกพิเศษนักศึกษาใหม่ของชิงเป่ยในฐานะนักเรียนดีเด่น เปิดเทอมก่อนหนึ่งเดือน คุณควรมารายงานตัวช่วงปลายเดือนกรกฎาคม ฉันจะพาคุณไปดูสถานที่ แล้วเจอกันตอนเปิดเทอมนะ!"

"ไม่จริงน่า? เปิดเทอมก่อนหนึ่งเดือนเลยเหรอ!"

จางซีเป่าอยากจะพูดอะไรอีก แต่ไป๋เหวยเหวยรีบจากไปราวกับกำลังหนี

ชีวิตปิดเทอมกลับสู่ความสงบอีกครั้ง จางซีเป่าตั้งใจจะสอบผ่านการทดสอบผู้เชี่ยวชาญการประเมินของมีค่าระดับสูง แต่เขาพบว่าการทดสอบระดับสูงมีข้อกำหนดเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งข้อจากระดับต้นและกลาง

ข้อกำหนดแรกคือผ่านการสอบข้อเขียน 2,000 ข้อ จางซีเป่าทำเสร็จแล้ว และยังได้อันดับหนึ่งในการทดสอบ สร้างความตกตะลึงให้กับฟอรั่มหลายวัน

ข้อกำหนดที่สองคือต้องเข้าร่วมสมาคมผู้เชี่ยวชาญการประเมินของมีค่าแห่งต้าเซีย ลงทะเบียนเป็นสมาชิกของสมาคม

ปัญหาคือ การลงทะเบียนเป็นสมาชิกต้องมีปรมาจารย์การประเมินของมีค่าหนึ่งคนหรือผู้เชี่ยวชาญการประเมินของมีค่าระดับสูงสามคนแนะนำ

จางซีเป่าเกลียดความยุ่งยาก ดังนั้นการทดสอบผู้เชี่ยวชาญการประเมินของมีค่าระดับสูงจึงติดอยู่ที่ด่านที่สอง

วันนี้ จางซีเป่าเตรียมไลฟ์สดประเมินของมีค่า

เห็นเขาถือแก้วน้ำชาใหญ่ด้วยมือซ้าย มือขวาถืออิ๋นหยางหลงกู่จุย เท้าขยี้หางของมู่เอ่อร์ ด้านหลังมีลูกน้องอีกาหลายตัวกำลังทำความสะอาด

『ตาฉันฝาดไปหรือเปล่า ฉันเห็นอีกากำลังกวาดพื้น()』

『อีกาตัวใหญ่จัง พันธุ์อะไรเนี่ย?』

『โอ้โห อสูรระดับเซวี่ยนเจี้ยเจีย อีกาเพลิงจากหุบเขาเอี้ยนโม่!!!』

『ระดับเซวี่ยนเจี้ยเจีย ธรรมดา ก็แค่สู้ฉันได้สิบคนมั้ง!』

『ไม่จริงน่า ไม่จริงน่า ถ้าฉันมีสัตว์เลี้ยงระดับเซวี่ยนเจีย คงเลี้ยงดูเหมือนบรรพบุรุษ เปาเย่ให้อสูรทำความสะอาด?』

จางซีเป่าโบกพัด จิบชา พูดกับแฟนคลับที่ส่งข้อความมา: "ไม่ถึงขนาดนั้นหรอก ไม่ถึงขนาดนั้น วิสัยทัศน์แคบไปแล้ว เพื่อน!"

"ต้องเปิดกว้าง วิสัยทัศน์ต้องกว้าง!"

จางซีเป่าวางแก้วชา ใช้นิ้วโป้งและนิ้วชี้ทำท่าเปิดกว้าง

『วิสัยทัศน์ของเปาเย่กว้างมากเลย!』

『เปาเย่ช่วยสนองความอยากรู้ของผมหน่อยได้ไหมครับ? ให้ผมดูอีกาเพลิงใกล้ๆ หน่อย ขอร้องละ......』

"มีอะไรยาก?" จางซีเป่าดีดนิ้ว

ลูกน้องอีกาสามตัวเดินโซเซมา พื้นเพิ่งถูเสร็จ เดินบนนั้นยังลื่นอยู่......

"มา แสดงอะไรให้เพื่อนๆ ดูหน่อย!"

ลูกน้องอีกาสามตัวแสดงการตีลังกาหลัง ขาแยก ตั้งหอคอย และล้อไฟ อย่างต่อเนื่องในทันที! การแสดงของลูกน้องอีกาสามตัวทำให้เพื่อนๆ ตะลึง ข้อความในห้องแชทเต็มไปด้วยอีโมจิแสดงความตกใจ

งานรื่นเริงภายในธงอีกาเพลิงครั้งแรกประสบความสำเร็จอย่างงดงาม ลูกน้องอีกาสามตัวนี้ได้รางวัลสามอันดับแรกในงานรื่นเริงครั้งนี้ จางซีเป่าให้รางวัลพิเศษโดยไม่ต้องออกไปลาดตระเวน แค่รับผิดชอบทำความสะอาดห้องก็พอ

ลูกน้องอีกาสามตัวแสดงความสามารถเสร็จแล้วยังไม่ลืมโค้งคำนับ แสดงให้เห็นว่ามีสติปัญญาสูงกว่าพวกเดียวกันอย่างชัดเจน

『เฮ้ย นกทำขาแยก ผมตกตะลึงไปเลย!』

จางซีเป่าโบกมือ: "เรื่องพื้นๆ เรื่องพื้นๆ คราวหน้าจะให้พวกมันแสดงการร้องแร็ป......"

"ขอแค่กๆ...... พูดเรื่องไร้สาระพอแล้ว มาทำเรื่องจริงจังกันเถอะ เริ่มประเมินของมีค่ากัน!"

"กฎเดิม สิบชิ้นแล้วปิดไลฟ์......"

"หวังว่าจะไม่ทำให้ผมผิดหวังนะ!"

จางซีเป่าเริ่มรับสายจากเพื่อนๆ

จริงๆ แล้วสมบัติวิเศษที่โทรเข้ามาในห้องไลฟ์เหมือนกับของหลุดในเมืองสมบัติวิเศษ หายากมาก ไลฟ์สดไม่กี่ครั้งหลังนี้แทบไม่เห็นของดีๆ เลย

"ต่อสายแล้ว"

"เพื่อนที่ชื่อ【หมิงเยวี่ยหมานฉางอัน】 คุณจะให้ประเมินอะไรครับ?"

เพื่อนชื่อ【หมิงเยวี่ยหมานฉางอัน】 ใช้กล้องหลัง ดังนั้นบนหน้าจอทุกคนจึงเห็นแค่ก้อนหินสีน้ำตาลแดงที่อยู่ในมือเขา

จางซีเป่าขมวดคิ้ว ดูว่าคนนี้จะทำอะไรแปลกๆ