บทที่ 8 โฆษณาต่อเนื่อง

หนูขนทองร้องจี๊ดๆ เรียกร้องให้จางซีเป่าแลกยาลูกกลอนมาให้กิน

"หน้าตาไม่สวยแต่คิดว่าสวยนะเรา!" จางซีเป่าเบ้ปาก "คะแนนฉันได้มาไม่ง่ายนะ จะเอาไปแลกยาลูกกลอนกินทั้งหมดได้ยังไง?"

『พูดเหลวไหล!』

หนูขนทองเขียนตัวอักษรสองตัวใหญ่ๆ มันเห็นชัดๆ ว่าจางซีเป่าใช้คู่มืออภิมหาทรัพย์ทะลุฟ้าโกงมา ใช้เวลาไม่ถึง 5 นาทีก็ได้ตำแหน่งนักประเมินระดับต้น แล้วได้รับรางวัล 1,000 คะแนน! เขายังกล้าบอกว่าคะแนนได้มาไม่ง่ายอีก?

หนูขนทองทำท่าเหมือนจะพุ่งชนหัวจางซีเป่าให้ตายไปด้วยกันทั้งคู่ แต่จางซีเป่ายังคงนิ่งเฉยไม่สะทกสะท้าน

ในที่สุด หนูขนทองก็ใช้ไม้ตายของมัน

มันเขียนลงบนกระดาษว่า:

『ฉันรู้ที่ซ่อนของสัตว์ประหลาดบางตัว ถ้านายแลกยาลูกกลอนให้ฉันกิน ฉันจะบอกที่อยู่ของสัตว์ประหลาดพวกนั้นในเมืองให้』

"บอกฉันแล้วได้อะไร ฉันก็สู้พวกมันไม่ได้อยู่ดี"

หนูขนทองเขียนต่อ: 『พวกมันอ่อนแอมาก แต่ซ่อนตัวเก่ง เลยไม่มีผู้มีพลังพิเศษคนไหนเจอ ฉันสู้พวกมันไม่ได้ แต่นายสู้ได้ หลังจากนั้นเราแบ่งกัน 50-50!』

"ไม่ได้ 20-80!" จางซีเป่าต่อรองต่อ "ฉันไปสู้กับสัตว์ประหลาด แล้วยังต้องแบ่งให้แกครึ่งนึง ฉันไม่ทำหรอก!"

หนูขนทองรีบเขียนอย่างร้อนรน:

『มากสุด 40-60!』

จางซีเป่าส่ายหน้า "No No No 30-70 ดีกว่า นี่คือขีดสุดของฉันแล้วนะ"

หนูขนทองแทบจะโมโหตาย มันอดไม่ได้ที่จะร้องจี๊ดๆ สองสามที

『30-70 ก็ 30-70 ยาลูกกลอนที่นายแลกมาให้ฉันครึ่งนึง!』

ตาของจางซีเป่าเป็นประกาย คิดว่าทำได้ เขาจึงตกลง

สุดท้ายจางซีเป่าใช้คะแนน 300 แต้มแลกยาบำรุงกำลังและโลหิต 5 เม็ด ยาบำรุงพลังอึด 5 เม็ด และยาแก้พิษ 2 เม็ด หลังจากกรอกที่อยู่จัดส่งเรียบร้อย การซื้อขายก็สำเร็จ

พอกดปุ่มชำระเงิน คะแนน 300 แต้มก็ถูกหักไป บัญชีของจางซีเป่าเหลือคะแนน 700 แต้ม

『ชำระเงินสำเร็จ ขอบคุณที่อุดหนุน!』

『เปาเย่ เราจะจัดส่งสินค้าให้คุณโดยเร็วที่สุด!』

จางซีเป่าปิดร้านค้ายาลูกกลอนอย่างอาลัยอาวรณ์ แล้วสายตาก็เหลือบไปเห็นร้านค้าสมบัติวิเศษ เขาอุทานเบาๆ

"เอ๊ะ? ฉันเหมือนจะเจอบั๊กอันนึงนะ!"

เขากดเข้าไปในร้านค้าสมบัติวิเศษ มองข้ามสมบัติที่มีราคาหลายหมื่นหรือแม้แต่หลายแสนไป แล้วกรองเลือกสมบัติวิเศษแบบมาตรฐานที่ราคาถูกที่สุดออกมา

สมบัติวิเศษแบบมาตรฐานก็เหมือนกับยาลูกกลอนสังเคราะห์ คือเป็นผลิตภัณฑ์ที่ผู้มีพลังพิเศษได้รับโอกาสในดินแดนลี้ลับ แล้วเปลี่ยนอาชีพมาเป็นช่างหลอมของวิเศษหรือหมอปรุงยา สิ่งของเหล่านี้แม้จะไม่ล้ำค่าเท่าสมบัติวิเศษและยาลูกกลอนจากดินแดนลี้ลับ แต่ก็มีข้อดีคือมีจำนวนมากและราคาถูก

ในร้านค้าคะแนน สมบัติวิเศษแบบมาตรฐานที่ถูกที่สุดมีสามชนิด ได้แก่: ดาบสั้นราคา 500 แต้ม หยกอุ่นราคา 300 แต้ม และยันต์ฟ้าผ่าราคา 100 แต้ม คิดเป็นเงินก็คือ 50,000 30,000 และ 10,000 หยวนตามลำดับ

ไม่รู้ทำไม สมองของจางซีเป่ามักจะแปลงคะแนนเป็นเงินโดยอัตโนมัติ!

ดาบสั้นไม่มีอะไรพิเศษ แค่คมกว่าดาบโลหะผสมทั่วไป สามารถฟันทะลุขนและหนังของสัตว์ประหลาดธรรมดาได้

หยกอุ่นราคา 30,000 หยวน มีคุณสมบัติทำให้จิตใจสงบ ช่วยให้ผู้มีพลังพิเศษฝึกฝนได้ดีขึ้น

ส่วนยันต์ฟ้าผ่าก็อย่างที่ชื่อบอก สามารถปล่อยสายฟ้าออกมาได้หนึ่งสาย สำหรับผู้มีพลังพิเศษที่ร่ำรวยถือเป็นของใช้แล้วทิ้ง แต่สำหรับจางซีเป่าแล้วถือว่าเป็นของฟุ่มเฟือย

ตอนนี้จางซีเป่ายังไม่จำเป็นต้องใช้ดาบสั้น ส่วนหยกอุ่นน่ะเหรอ? ถ้าวันนี้จางซีเป่าเอาเงิน 30,000 หยวนไปซื้อหยกอุ่นมาพกติดตัว เกรงว่าคงไม่มีวันที่จิตใจจะสงบได้อีกเลย

สุภาษิตโบราณกล่าวไว้ดีว่า รู้ไหมอะไรคือความทุกข์ที่สุดในชีวิต? คือการที่คนยังมีชีวิตอยู่ แต่เงินหมดแล้ว!

ที่ถูกที่สุดก็คือยันต์ฟ้าผ่า ราคา 100 แต้มยังอยู่ในขอบเขตที่จางซีเป่ายอมรับได้

"ฮิๆ ถ้า《คู่มืออภิมหาทรัพย์ทะลุฟ้า》กินยันต์ฟ้าผ่าพวกนี้เข้าไปแล้ว จะคายยาลูกกลอนชำระไขกระดูกออกมาอีกไหมนะ?"

"ยาลูกกลอนชำระไขกระดูกมีราคาตั้ง 1,000 แต้มนะ ถ้าบั๊กนี้ใช้ได้ ฉันก็จะรวยโดยไม่ต้องทำอะไรเลย!"

จางซีเป่ายิ่งคิดยิ่งตื่นเต้น เขากดซื้อยันต์ฟ้าผ่าหนึ่งแผ่นสำเร็จ

"เหลือ 600 แต้มแล้ว ควรจะแลกเป็นเงินดีไหมนะ?"

จางซีเป่าเลื่อนดูในช่องแชทของแอป พบว่ามีนายหน้ารับซื้อคะแนนอยู่หลายคน พวกนี้ก็คือพ่อค้าคนกลางนั่นเอง

ผู้บริหารเบื้องหลังของ《อี๋》ยอมให้มีนายหน้าพวกนี้อยู่ พวกเขาหาลูกค้าไปทั่ว ขายข้อมูลเกี่ยวกับดินแดนลี้ลับหรือสมบัติวิเศษ หรือรับซื้อคะแนน แล้วหักค่านายหน้า

ในช่องแชทคึกคักมาก เนื่องจากจางซีเป่าอยู่ในเขตเมืองเป่ย ระบบจึงให้เขาเข้าช่องแชทของเมืองเป่ยโดยอัตโนมัติ

『รับซื้อคะแนนจำนวนมาก อัตรา 1 ต่อ 90 ยิ่งมากยิ่งดี รับซื้อแบบไม่อั้น!』

"โอ้โห หักค่านายหน้าตั้ง 10 หยวนต่อ 1 แต้ม กำไรโหดจริงๆ" จางซีเป่าส่ายหน้าพลางดูดฟันแล้วเลื่อนดูต่อ

『ช็อก! พบความผิดปกติของมิติใกล้ภูเขาจี๋หมิงซาน เมืองเป่ยซื่ออาจจะกลายเป็นเมืองที่มีดินแดนลี้ลับสองแห่งเป็นลำดับที่ 23 ของประเทศ!』

『เมืองเป่ยซื่อของเรายอดเยี่ยม!』

『เมืองเป่ยซื่อ ยอดเยี่ยม 666 ที่รักของฉัน!』

『คนแรกกินขี้! หักค่านายหน้าแพงขนาดนั้น ขอถุย! ที่นี่ 1 แต้มแลกได้ 95 มาเร็ว!』

จางซีเป่าอ่านแล้วขำ เขากดเข้าไปดูโปรไฟล์ของคนสุดท้าย ชื่อเล่นว่าเจียเคอลู่ รูปโปรไฟล์เป็นลาดำตัวใหญ่ที่อ้าปากยิงฟัน

พูดแบบนี้ก็เหมือนพี่ชายที่อารมณ์ร้อน ชื่อก็ตรงตัวจริงๆ นิสัยช่างดื้อรั้น!

"หักค่านายหน้า 5 หยวนต่อ 1 แต้มเหรอ ก็ไม่เลวนะ"

จางซีเป่าคิดคำนวณในใจ ตัดสินใจจะแลก 100 แต้มเป็นเงินสดก่อน อีกฝ่ายจะหัก 500 ตัวเองจะได้ 9,500 เงินจำนวนนี้ถ้าประหยัดๆ ใช้ก็พอใช้ได้ครึ่งปี

คิดแบบนั้นแล้ว จางซีเป่าก็กดเพิ่มเพื่อน พร้อมเขียนข้อความว่าต้องการขายคะแนน

『เจียเคอลู่ยอมรับคำขอเป็นเพื่อนของคุณแล้ว』

ติ๊ง! เจียเคอลู่ทักมาก่อน

『ชื่อเล่นนายนี่เท่ห์ดีนะ?』

จางซีเป่าหัวเราะเบาๆ เอามือลูบจมูก

ยังไม่ทันที่จางซีเป่าจะพูดอะไร อีกฝ่ายก็ส่งข้อความมาอีก

เจียเคอลู่: 『อยากแลกคะแนนเป็นเงินสดเหรอ?』

เปาเย่: 『อืม ใช่』

เจียเคอลู่: 『แลกเท่าไหร่?』

เปาเย่: 『100 แต้ม』

เจียเคอลู่: 『น้อยไปแฮะ ที่นี่รับแลกขั้นต่ำ 1,000 แต้ม 100 แต้มของนายทำให้ฉันได้กำไรแค่ 500 หยวน ไม่คุ้มค่าเวลาเลย』

จางซีเป่ารู้สึกอึดอัด 100 แต้มของเขาน้อยเกินไปจริงๆ แค่พอซื้อยาลูกกลอนถูกสุดได้สองเม็ดเท่านั้น

『เดี๋ยวก่อน...』

เจียเคอลู่ส่งรูปมาให้ เป็นภาพหน้าจอของอันดับนักประเมินระดับต้น ชื่อเปาเย่อยู่อันดับหนึ่งอย่างเด่นชัด

『นี่คือนายเหรอ?』 เจียเคอลู่ถาม

เนื่องจากจางซีเป่ายังไม่ได้ตั้งรูปโปรไฟล์ เปาเย่บนกระดานอันดับจึงใช้รูปเริ่มต้นของแอป ผู้ใช้ไม่สามารถเห็น ID เต็มของคนอื่นได้ เจียเคอลู่จึงไม่แน่ใจว่าเปาเย่สองคนนี้เป็นคนเดียวกันหรือเปล่า

จางซีเป่าตอบ: 『อืม ใช่ฉันเอง มีอะไรเหรอ?』

เจียเคอลู่ตอบ: 『นายลองไปดูช่องแชทระดับประเทศดูสิ』

จางซีเป่าออกจากหน้าแชทกับเจียเคอลู่ชั่วคราว แล้วเปลี่ยนจากช่องแชทเมืองเป่ยซื่อเป็นช่องแชทระดับประเทศ มีข้อความประกาศทั่วประเทศสามข้อกำลังวิ่งเป็นแสงสีทอง

【ดินแดนลี้ลับแห่งที่สองของเมืองเป่ยซื่อกำลังจะเปิด ขอเชิญผู้มีพลังพิเศษจากทั่วประเทศมาสำรวจ! ประกาศโดยสำนักงานบริหารดินแดนลี้ลับเมืองเป่ยซื่อ】

【ขอแสดงความยินดีกับเปาเย่แห่งเมืองเป่ยซื่อที่ได้อันดับหนึ่งบนกระดานคะแนนนักประเมินระดับต้น! ประกาศโดยสำนักงานประเมินสมบัติเมืองเป่ยซื่อ】

【เมืองเป่ยซื่อมีคนเก่งและภูมิประเทศงดงาม ขอเชิญผู้มีพลังพิเศษจากทั่วประเทศมาสำรวจและตั้งรกราก! ประกาศร่วมโดยสำนักงานบริหารดินแดนลี้ลับและสำนักงานประเมินสมบัติเมืองเป่ยซื่อ】

จางซีเป่า: "......"