บทที่ 210 ฐานบัญชาการทีมชุดใหญ่ (ฟรี)

เมื่อหลินอวี่เดินทางมาถึง Spirit Academy ในวันหยุดสุดสัปดาห์และได้รับทราบข่าว ความปีติยินดีอย่างหาที่เปรียบมิได้ก็พวยพุ่งขึ้นในใจ

หลังจากใช้เวลาเนิ่นนานในสังกัด มังกรเขียว ในที่สุดเขาก็ทำสำเร็จ

เทียบกับหลินอวี่แล้ว donk รู้ข่าวเร็วกว่า แต่ความตื่นเต้นของเขาก็ไม่ได้ลดน้อยลงเลย เขายังคงตะโกนโหวกเหวกไปทั่วฐานทัพ คันไม้คันมืออยากจะโชว์ฝีมือในทีมชุดใหญ่เต็มแก่

ส่วน baz สโมสรไม่ได้มอบตำแหน่งตัวจริงให้เขา—มีเพียงตำแหน่งตัวสำรองเท่านั้น

เมื่อ baz รู้ข่าว จะบอกว่าไม่เสียใจเลยก็คงโกหก แต่เขาก็ยังแสดงความยินดีกับหลินอวี่และ donk จากใจจริง

ยังไงซะ ทั้งสองคนก็ทำผลงานได้โดดเด่นกว่าเขาทั้งในแง่การเล่นและศักยภาพ

ถ้าเขาเป็นฝ่ายบริหาร เขาก็คงตัดสินใจแบบเดียวกัน

และแล้ว เรื่องราวตลอดหนึ่งปีเต็มใน Spirit Academy ก็เดินทางมาถึงบทสรุป—ทั้ง 5 คนต่างได้ที่ทางที่เหมาะสมกับตัวเอง

เพื่อปลอบใจ baz S0tF1k กล่าวว่า

'Shark กับ donk เข้ามาก่อนนาย อย่าเอาตัวเองไปเปรียบเทียบกับพวกเขาเลย ตราบใดที่นายไม่ยอมแพ้ การพลาดทีมชุดใหญ่ครั้งนี้ไม่ได้หมายความว่าจะไม่มีทีมอื่นต้องการนาย นายยังย้ายไปที่อื่นและเป็นนักแข่งอาชีพได้'

'อย่างแย่ที่สุด นายก็ยังอยู่ที่นี่ช่วยเทรนเด็กใหม่ได้'

ได้ยินดังนั้น baz พยักหน้า ยอมรับมุมมองของ S0tF1k

แต่หลินอวี่กลับมอง baz ด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย

เพราะเขารู้ดีว่า baz เป็นคนเดียวใน Spirit Academy ชุดนี้ที่จะก้าวข้ามไปเป็นนักแข่งอาชีพไม่ได้

พรสวรรค์ของหมอนี่ถือว่าใช้ได้—เหนือกว่าหลินอวี่แน่ๆ—แต่เมื่อขาดแรงสนับสนุนอย่างเป็นระบบและมีเพดานศักยภาพต่ำกว่าคนอื่นๆ ใน Spirit

เขาจึงถูกกำหนดให้ต้องล้มเหลวบนเส้นทางสายอาชีพ

นี่คือความโหดร้ายของอีสปอร์ต: ต่อให้เป็นนักแข่งทีมเยาวชนที่มีพรสวรรค์ระดับหนึ่งในหมื่น แต่ระดับแค่นั้นก็ยังห่างไกลจากคำว่าเพียงพอ...

ฐานบัญชาการของทีม Spirit ชุดใหญ่อยู่ใกล้ตัวเมืองมากกว่าของทีมเยาวชนมาก

ด้วยตารางการแข่งขันที่ถี่ยิบ—แทบจะมีทุกเดือน—การอยู่ใกล้ใจกลางเมืองและสนามบินจึงช่วยให้ทีมได้พักผ่อนมากขึ้น

ก่อนจะออกจากทีมเยาวชนอย่างเป็นทางการ หลินอวี่เขียนจดหมายขอบคุณด้วยลายมือมอบให้ S0tF1k อาจารย์ผู้ชี้แนะเขามาตลอด

ถ้า S0tF1k ไม่มองเห็น 'พรสวรรค์' ของเขา หลินอวี่ก็คงลงเอยด้วยการเล่น CS ระดับเอเชียในประเทศไปแล้ว

แม้เวลาจะเป็นสิ่งเดียวที่หลินอวี่มีเหลือเฟือ แต่การแข่ง CS ระดับเอเชียในบ้านเกิดไม่ได้มอบอัตราการเติบโตหรือโอกาสในการฉายแสงเท่ากับการเล่น CS ในยุโรป

S0tF1k เพียงแค่รับจดหมายไว้และกำชับให้หลินอวี่ขยันฝึกซ้อมต่อไปเมื่อก้าวสู่ทีมชุดใหญ่

ในสายตาของ S0tF1k 'พรสวรรค์' ของหลินอวี่นั้นสูงจนน่ากลัว ขอแค่ไม่ขี้เกียจสันหลังยาว ไม่ช้าก็เร็วเขาต้องแจ้งเกิดได้แน่...

ฐานทัพทั้งสองแห่งอยู่ห่างกันหลายสิบกิโลเมตร หลินอวี่และ donk เรียกแท็กซี่คันหนึ่งและยัดอุปกรณ์ทั้งหมดเข้าไป

เมื่อมาถึงฐานทัพ หลินอวี่พบว่ามันใหญ่กว่าที่คาดไว้

มันกินพื้นที่ชั้นล่างทั้งหมดของอาคารสำนักงานที่สโมสรเช่าไว้

เนื่องจากเป็นอาคารสำนักงาน มันจึงตั้งอยู่บนถนนย่านการค้าที่มี KFC อยู่ข้างๆ—สะดวกมากเวลาหลินอวี่คิดไม่ออกว่าจะกินอะไร

นอกจากนั้น ฐานทัพยังมีสองชั้น ชั้นแรกจัดแสดงเกียรติยศของสโมสร

แต่ด้วยผลงานอันจืดชืดของแผนก CS ถ้วยรางวัลส่วนใหญ่จึงเป็นของเกมอื่น—ของจริงหรือของปลอม หลินอวี่ก็ดูไม่ออกเหมือนกัน

ผ่านตู้โชว์เข้าไป มีคนสามคนรออยู่ในล็อบบี้

สองคนเป็นหน้าคุ้นเคยที่ขึ้นมาทีมชุดใหญ่ก่อนหน้านี้: zont1x และ w0nderful

คนที่สามคือ magixx

เห็นหลินอวี่และ donk เดินเข้ามา ทั้งสามก็ทักทายอย่างอบอุ่น

zont1x และ w0nderful ช่วยยกกระเป๋าและพาไปดูห้องพัก

ส่วน magixx กวักมือเรียกเด็กใหม่ให้ตามเขาขึ้นไปชั้นบน

ชั้นบนกว้างขวาง แบ่งเป็น 4 โซน: พักผ่อน, ฝึกซ้อม, บันเทิง และโซนสำนักงาน

โซนสำนักงานถูกกั้นผนังแยกส่วน ส่วนอีก 3 โซนเชื่อมต่อกัน การจะเข้าถึงโซนเหล่านี้จากสำนักงานต้องผ่านประตูบานหนึ่ง ในขณะที่ถ้าขึ้นมาจากชั้นล่างจะโผล่ที่สำนักงานเลย—ซึ่งมีความเป็นส่วนตัวน้อยกว่าส่วนที่เหลือ

magixx ชี้ไปที่ประตูกั้นโซน

'ข้างในนั้นคือที่ที่เรานอน เล่นเกม และกินข้าว'

'ข้างนอกคือพวกเจ้าหน้าที่—โค้ช, นักวิเคราะห์, ทีมโซเชียลมีเดีย'

'ตามฉันมา เดี๋ยวจะพาไปหา hally โค้ชของเรา แล้วค่อยพาดูที่พัก'

หลินอวี่และ donk พยักหน้า จดจำผังห้องไว้ในใจ

พวกเขาเดินตาม magixx ไปยังประตูบานใหญ่ หลังจากเคาะสองสามที เสียงตอบรับก็ดังขึ้น

'เข้ามาได้'

หลินอวี่และ donk ก้าวเข้าไปในห้องทำงานของ hally และเห็นสภาพห้อง: เรียบง่าย มีโต๊ะหนึ่งตัว เก้าอี้สามตัว—ตัวหนึ่งเป็นเบาะหนังนุ่มๆ ที่ hally นั่งอยู่ อีกสองตัวตั้งอยู่ฝั่งตรงข้าม ชัดเจนว่าเตรียมไว้ให้พวกเขา

เห็นทั้งคู่เข้ามา hally ผายมือเชื้อเชิญให้นั่งลง