บทที่ 30 ประโยชน์ของห้องมืด

วันแรกของการเปิดเทอมตรงกับวันอังคาร ทำให้หลินอวี่และเพื่อนๆ มีเรียนแค่ครึ่งวัน

หลังเลิกเรียน เขากลับหอพักและเปิดเกม CSGO เล่นต่อทันที

เว่ยเฉิงเห็นความมุมานะของหลินอวี่แล้วก็ได้แต่ทึ่ง

จริงอยู่ที่ CSGO มันสนุก แต่เว่ยเฉิงยอมรับตามตรงว่าเขาคงเล่นทุกวันแบบหลินอวี่ไม่ไหวแน่

คำตอบของหลินอวี่ต่อเรื่องนี้มีเพียงประโยคเดียว "ผู้ที่ทนทานต่อความยากลำบากเท่านั้นจึงจะเป็นยอดคน"

เขารู้ดีว่าการพึ่งพาการอัปเกรดจากระบบเพียงอย่างเดียวนั้นช้าเกินไป หากต้องการก้าวเข้าสู่เส้นทางสายอาชีพให้เร็วที่สุด เขาต้องทุ่มเทให้หนักพอ

เขาลงเล่นโหมดจัดอันดับต่อเนื่องเก้าชั่วโมงรวด และวันนี้ผลลัพธ์ก็น่าพอใจเช่นเคย

ความเข้าใจในแผนที่ Dust2 ของหลินอวี่เพิ่มขึ้นอีกครั้ง ทะลุจาก 39 แต้มไปแตะที่ 40 แต้มอย่างเป็นทางการ ซึ่งเป็นครั้งแรกที่ความเข้าใจแผนที่ของเขาแตะหลัก 40

เขาลองสำรวจความรู้สึกของตัวเองที่มีต่อแผนที่ Dust2 ก็ไม่ได้รู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงที่วิเศษพิสดารอะไรมากนัก หลักๆ คือเขารู้จุดปาระเบิดมากขึ้น และเข้าใจพื้นที่ที่จะสร้างความได้เปรียบในการดวลปืนได้มากขึ้นเท่านั้น

ส่วนอื่นๆ ตอนนี้ยังสัมผัสไม่ได้

เขาเหลือบมองเวลา พบว่าปาเข้าไปห้าทุ่มแล้ว

หลินอวี่หาวออกมาโดยไม่รู้ตัว ก่อนจะทิ้งตัวลงนอนบนเตียงและเข้าสู่ 'ห้องมืด' อีกครั้ง

เมื่อความมืดมิดเข้าปกคลุมรอบกาย หลินอวี่นั่งลงหน้าคอมพิวเตอร์ เตรียมพร้อมสำหรับการฝึกซ้อม

แต่จู่ๆ มือที่กำลังจะจับเมาส์ก็ชะงัก

เขามองตัวเลข "0/24" ที่ระบบแสดงขึ้นมา แล้วตกอยู่ในห้วงความคิด

ทันใดนั้น ราวกับคิดอะไรออก เขาเริ่มกระดกลิ้นแล้วเปล่งเสียงประหลาดๆ ที่ฟังไม่ได้ศัพท์ออกมา

เขาทำเสียงนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนกระทั่งลิ้นเริ่มชาถึงได้หยุด

จากนั้น หลินอวี่มองภารกิจประจำวันที่ยังคงขึ้นว่า "0/24" ด้วยดวงตาเป็นประกาย

เขาไม่มีพรสวรรค์ในการฝึกภาษารัสเซียจริงๆ ก่อนหน้านี้เขาเคยกังวลว่าจะฝึกภาษารัสเซียให้พอสื่อสารได้ทันการสอบคัดเลือกนักเรียนแลกเปลี่ยนในอีกสองเดือนข้างหน้าหรือไม่

แต่ตอนนี้ 'ห้องมืด' ของระบบเปรียบเสมือนตัวช่วยขยายเวลาให้เขาได้อย่างไม่มีที่สิ้นสุด ขอแค่หลินอวี่จำเนื้อหาในคลิปสอนได้ แล้วเข้ามาฝึกในห้องมืดเรื่อยๆ เขาต้องทำสำเร็จแน่ขอแค่มีความเพียร

ต่อให้จำไม่ได้ก็ไม่เป็นไร

เพราะระบบมีกฎว่า ขอแค่หลินอวี่เล่น CSGO ครบหกชั่วโมง ระบบจะให้รางวัลเป็นเวลาเล่นโทรศัพท์หนึ่งชั่วโมง

เขาสามารถใช้เวลาหนึ่งชั่วโมงนั้นค้นหาคลิปสอนภาษารัสเซียแล้วเปิดฝึกตามซ้ำๆ ได้สบาย

นี่เขาเพิ่งค้นพบวิธีใช้งานห้องมืดแบบใหม่โดยบังเอิญหรือเปล่าเนี่ย?

หลังจากตระหนักได้ดังนั้น สมองของหลินอวี่ก็แล่นเร็วรี่ คิดวิเคราะห์ต่อยอดจนพบว่า ประโยชน์ของห้องมืดไม่ได้จำกัดอยู่แค่การฝึกยิงปืน

แม้แต่ตอนเป็นโปรเพลเยอร์แล้ว เขาก็ยังใช้ห้องมืดทบทวนและวิเคราะห์แผนการเล่นของคู่แข่งซ้ำๆ ได้

ยกตัวอย่างเช่น โปรเพลเยอร์ทั่วไปอาจมีเวลาศึกษาคู่แข่งแค่ไม่กี่ชั่วโมง แต่สำหรับหลินอวี่ เขาสามารถยืดเวลาตรงนี้ออกไปได้ไม่จำกัด

แน่นอนว่านั่นเป็นแค่ทฤษฎี ในความเป็นจริงความจำของหลินอวี่มีขีดจำกัด เขาคงจำเดโมการแข่งทั้งแมตช์มานั่งแกะอย่างละเอียดในห้องมืดไม่ได้หรอก

แต่ถึงอย่างนั้น เวลาที่เขาใช้ศึกษาคู่แข่งได้ ก็ยังมากกว่าเวลาที่คู่แข่งใช้ศึกษาเขาอยู่ดี

หลินอวี่ไม่รู้ว่าเขาฝึกไปนานแค่ไหน แต่เมื่อเขาก้าวออกจากห้องมืดอีกครั้ง เขาก็สามารถออกเสียงกระดกลิ้นรัวๆ ขั้นพื้นฐานได้แล้ว

ขอแค่ฝึกฝนอย่างต่อเนื่อง หลินอวี่เชื่อว่าเขาจะเชี่ยวชาญภาษารัสเซียก่อนไปเรียนต่อที่รัสเซียแน่นอน

จากนั้น หลินอวี่ก็นอนตะแคงข้าง หลับตาลง แล้วเข้าสู่ห้วงนิทราอันแสนสุข...

เช้าตรู่วันที่สาม หลินอวี่ตื่นเพราะเสียงนาฬิกาปลุก ขณะกำลังจะลุกจากเตียง เขาก็เห็นข้อความส่วนตัวจากหัวหน้าห้อง

[หัวหน้าห้อง: วันนี้หิมะตกหนัก ยกเลิกคลาสเรียนที่ห้อง เปลี่ยนเป็นเรียนออนไลน์แทน ไปโหลดคลิปมาดูเองได้เลย]

เห็นข้อความนี้ หลินอวี่มองออกไปนอกหน้าต่าง เห็นหิมะขาวโพลนปกคลุมไปทั่ว หนาจนเกือบมิดข้อเท้า

เมื่อนึกขึ้นได้ว่าวิชาผู้ประกอบการตอนเช้าเป็นวิชาที่ไร้สาระที่สุด การยกเลิกคลาสนี้จึงไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจ

มหาลัยของพวกเขาช่างมีเมตตาธรรมจริงๆ

ส่วนเรื่องดูคลิปน่ะเหรอ... ฝันไปเถอะ หลินอวี่แค่กด 'ดาวน์โหลด' ทิ้งไว้เพื่อให้มีชื่อขึ้นในระบบบันทึกเท่านั้น

แล้วเขาก็ล้มตัวลงนอนต่อ

ตื่นมาอีกทีก็ปาไปเก้าโมงเช้า

เขาบิดขี้เกียจด้วยความกระปรี้กระเปร่า แล้วลุกจากเตียง ความรู้สึกของการได้นอนต่อ (Carbine Sleep) หลังจากตื่นมาแล้วรอบนึงมันช่างวิเศษสุดๆ โดยเฉพาะเมื่อมีประกาศยกเลิกคลาสเป็นตัวกระตุ้น

ทางด้านเว่ยเฉิงที่รู้สึกตัวตื่นเพราะเสียงกุกกักของหลินอวี่ ก็ค่อยๆ ลุกจากเตียง แล้วอุทานออกมา

"เชี่ยเอ๊ยเพื่อน"

"รู้ไหมว่าเมื่อกี้ฉันหลับไปเหมือนเก้าชั่วโมงเลยว่ะ ตื่นมาสดชื่นโคตรๆ"

ได้ยินแบบนั้น หลินอวี่กลอกตาใส่ แล้วบุ้ยใบ้ให้ดูเวลา

เว่ยเฉิงเกาหัวแกรกๆ หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู แล้วก็ต้องร้อง "เชี่ย!" ด้วยความตกใจ

แต่แล้วเหมือนจะนึกอะไรขึ้นได้ เขาก็ถอนหายใจโล่งอก

"ตกใจหมด นึกว่าสาย"

จากนั้นเขาเงยหน้ามองหลินอวี่แล้วถาม

"เล่นเกมป่ะ?"

"เล่นไร? CS เหรอ?"

"ไม่ไหว แรงก์นายสูงเกิน ไปกด Honor of Kings กันไหม?"

"ไม่ล่ะ ช่วงนี้ฉันโฟกัสแต่ CS เอาไว้ตอนแอบเล่นในคาบเรียนค่อยว่ากัน"

"เค"

จากนั้นเว่ยเฉิงหันไปหารูมเมทอีกสองคนที่ตื่นมาไถมือถืออยู่

"ผู่ซวน เล่อเฉิน พวกนายเล่น Honor of Kings ไหม?"

"เอาดิ"

"ล็อกอินเลย!"

...เห็นเพื่อนร่วมห้องทั้งสามเริ่มตั้งตี้ลงแรงก์ หลินอวี่ก็ปีนลงจากเตียงแล้วเริ่มเส้นทางโซโล่คิวของเขาต่อ

ด้วยความพยายามอย่างไม่ลดละตลอดช่วงที่ผ่านมา ตอนนี้เขาไต่มาถึงระดับ 'จอมมาร S ทองคำ' 21 ดาวแล้ว ขาดอีกแค่ 4 ดาวก็จะขึ้นสู่ระดับ 'จอมมาร S เพชร' (Diamond S)

และเมื่อถึงระดับ Diamond S หลินอวี่ก็จะถูกนับว่าเป็นยอดฝีมืออย่างแท้จริง

เรียกได้ว่าความพยายามตลอดสองเดือนหลังย้อนเวลามา ส่งผลให้อันดับปัจจุบันของเขาเป็นสิ่งที่เขาในอดีตได้แต่ฝันถึง

เมื่อถึงระดับ Diamond S ทักษะการยิงของเขาก็จะเทียบเท่ากับมาตรฐานของเด็กฝึกทีมเยาวชนบางคนแล้ว

เพราะไม่ใช่เด็กฝึกทุกคนจะเข้าทีมด้วยระดับ 'จอมมาร S' (ระดับสูงสุด) มีผู้เล่นระดับ Diamond S จำนวนมากที่ได้เข้าร่วมทีมเยาวชนเช่นกัน

ในต่างประเทศก็เช่นกัน ทีมเยาวชนมักจะเน้นดูที่ 'ศักยภาพ' มากกว่าความเก่งกาจในปัจจุบัน

และนี่ก็เป็นเหตุผลว่าทำไมหลินอวี่ถึงได้รับคำเชิญจากทีม Spirit