บทที่ 11 กลยุทธ์

ทันทีที่ได้รับคำสั่งจากหลินอวี่ รุ่นพี่ไมก็รีบปาแฟลชออกไปทันที แต่ดูเหมือนว่าองศาการปาจะมีปัญหา ระเบิดแฟลชเจ้ากรรมดันไปกระแทกกำแพงทางสั้น A แล้วเด้งกลับมาในมุมมหัศจรรย์ที่แม้แต่คนปาเองก็ยังงง

เมื่อเห็นดังนั้น "มีชีวิตเพื่อรุ่นพี่ไมคนเดียว" รีบกดปุ่มไมค์กะจะบอกหลินอวี่ว่า "แฟลชว่าว!" แต่ก็ช้าไปหนึ่งก้าว

ด้วยความเชื่อใจในเพื่อนร่วมทีม ทันทีที่ได้ยินเสียงระเบิดกระทบกำแพง หลินอวี่ก็พุ่งตัวออกไป (Peek) ทันที ภาพที่เห็นคือตำรวจนายหนึ่งถือ M4A4 ยืนจังก้าดักรอเขาอยู่ในระยะประชิด

ถ้าเป็นตรงบันไดทางสั้น หลินอวี่อาจจะแค่เช็คจุดยืนมาตรฐานทั่วไป แต่สำหรับจุดประชิดตรงนี้ เขาโดนศัตรูตัวแรกในห้องมืดทรมานจนจำฝังใจ ร่างกายขยับไปไวกว่าสมองเสียอีก

แทบจะในพริบตา มือขวาสะบัดเป้าเล็งไปที่หัวอิงอวี่ ส่วนมือซ้ายกดปุ่ม Ctrl (นั่ง) พร้อมปุ่ม A (ซ้าย) ผสานกัน กลายเป็นท่า 'สไลด์นั่งยิง' สไตล์ donk

แม้จะไม่ใช่ยุค CS2 และท่าสไลด์นั่งยิงของ donk จะยังไม่ทรงพลังเท่าอนาคต แต่ในระยะประชิดแบบนี้ บวกกับอีกฝ่ายไม่ใช่โปรเพลเยอร์ แค่นี้ก็เพียงพอแล้วที่จะช่วยให้หลินอวี่เอาตัวรอดได้

ท่ามกลางสายตาคนดูในสตรีมของอิงอวี่ โจรที่พุ่งออกมาจากทางสั้นแสดงท่าทางการเคลื่อนไหวแปลกตา... การหยุดตัวด้วยการนั่ง (Crouch Peek) ที่รวดเร็วปานสายฟ้า

คราวนี้อิงอวี่เตรียมตัวมาดี เขากดยิงสวนไปแล้ว แต่เพราะจังหวะการย่อตัวของหลินอวี่มันลื่นไหลและเป็นธรรมชาติเกินไป กระสุนของอิงอวี่จึงพลาดเป้า พุ่งผ่านศีรษะหลินอวี่ไปอย่างหวุดหวิด

ปัง!

หลินอวี่ลั่นไกสวนกลับ สังหารอิงอวี่ดับคาที่

เห็นสตรีมเมอร์คนดังพลาดท่าให้กับผู้เล่นโนเนมอีกครั้ง ช่องแชทที่มีคนดูแค่สิบกว่าคนก็ระเบิดทันที

"นี่จอมมาร S จริงดิ?"

"ไหวไหมเนี่ย?"

"ทำไมรู้สึกว่าสตรีมเมอร์เล่นกากกว่ากูอีกวะ?"

"ลงมาตบเด็กในบ่อปลา แต่โดนปลาตบคว่ำซะเอง ฮาฉิบเป๋ง"

พอรู้ตัวว่ากำลังโดนคนดูเยาะเย้ย เส้นเลือดบนหน้าผากอิงอวี่ก็ปูดโปน แต่จะให้เถียงกลับก็ทำไม่ได้

เหตุผลก็ง่ายๆ... จากการปะทะกันสั้นๆ สองสามครั้ง อิงอวี่ตระหนักได้แล้วว่าฝีมือเขาเป็นรองหลินอวี่จริงๆ

แต่เขาไม่ยอมรับความพ่ายแพ้ง่ายๆ แบบนี้หรอก สิ่งเดียวที่ทำได้คือสาดโคลนใส่หลินอวี่ซะ

"มันโปรชัวร์!"

"กูมั่นใจร้อยเปอร์เซ็นต์"

แต่ยังไม่ทันพูดจบประโยค หลินอวี่ที่ดันขึ้นทางสั้นมาได้แล้ว ดันทำพลาดอย่างมหันต์ตอนเจอกับตำรวจที่โยกมาจากฐานเกิด (CT Spawn) เขารัวกระสุนไปเป็นสิบกว่านัดแต่ฆ่าศัตรูไม่ตาย

ภาพที่เกิดขึ้นเหมือนตบหน้าอิงอวี่ฉาดใหญ่

คราวนี้คอมเมนต์ในช่องแชทไม่ไว้หน้าเขาอีกต่อไป

"โธ่เอ๊ย ยิงกากขนาดนี้ยังจะหาว่าเขาโปรอีกเหรอ?"

"เลิกเป็นสตรีมเมอร์เหอะพี่ ฝั่งนู้นถึงจะกากไปหน่อย แต่ก็เก่งกว่าพี่เยอะว่ะ"

"จริง"

"สตรีมเมอร์กากจัด โดนยิงร่วงซ้ำซาก ยิงไม่ทันเขาสักนัด นี่นะจอมมาร S?"

...อิงอวี่มองคำเยาะเย้ยตรงหน้าจนพูดไม่ออก มือเขากำแน่น เล็บจิกเข้าเนื้อจนเป็นรอย

เขาเริ่มสงสัยแล้วว่าไอ้หลินอวี่คนนี้จงใจเล่นงานเขาแน่ๆ ตั้งใจจะฉีกหน้าเขาให้ยับเยิน

ไม่งั้นจะอธิบายยังไง... ยิงใส่เขาแม่นราวจับวาง แต่พอยิงคนอื่นกลับว่าวไปคนละทิศละทาง

แต่ตอนนี้เขาจะสติแตกไม่ได้

อิงอวี่เหลือบมองเงินในตัว ยังมีเหลือสองพันกว่า รอบหน้ายังพอซื้อ M4A1 ได้ นี่คือโอกาสสุดท้าย

แน่นอนว่าหลินอวี่ไม่ได้จงใจแกล้งอิงอวี่ เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าอีกฝ่ายเป็นสตรีมเมอร์

ส่วนที่ยิงพลาดเมื่อกี้ เหตุผลก็ง่ายๆ... ฝีมือจริงๆ ของหลินอวี่ยังไม่ถึงขั้น เขาคุมเมาส์ยังไม่นิ่งพอ โดยเฉพาะเวลาเจอศัตรูในมุมที่ไม่คุ้นเคย โอกาสพลาดเลยสูงลิ่ว

ช็อตยิงว่าวเมื่อกี้ก็เป็นเครื่องยืนยันชั้นดี

อย่างไรก็ตาม ถึงหลินอวี่จะตาย แต่ภารกิจเขาก็สำเร็จแล้ว ในฐานะ Entry Fragger (ตัวเปิด) แค่แลกหนึ่งต่อหนึ่งได้ หน้าที่เขาก็ถือว่าสมบูรณ์แบบ

รุ่นพี่ไมที่ตามหลังมาก็ไม่ได้ยืนเฉย พอหลินอวี่ตาย เธอก็รีบยิงซ้ำ (Trade kill) สังหารตำรวจที่ทางลาดฐานเกิดได้สำเร็จ ถือเป็นการแก้ตัวจากการปาแฟลชว่าวเมื่อกี้

จากนั้นเธอประสานงานกับเพื่อนที่ทางยาว A ช่วยกันเก็บกวาดตำรวจที่เหลือ ยึดไซท์ A ได้สำเร็จ ตำรวจที่เหลืออีกสองคนจำใจต้องเซฟปืน

เห็นสกอร์เริ่มห่าง คราวนี้แม้แต่ 'เสี่ยเลี้ยง' สองคนของอิงอวี่ก็นั่งไม่ติด

"ตำนานที่แกร่งที่สุดแห่งหลี่ถัง: 'พี่ อีกไม่กี่วินผมจะขึ้น B แล้วนะ ห้าหยวนนี่ความหวังผมเลยนะพี่ อย่าแพ้นะเว้ย'"

"คนที่ผมชอบไม่มีผมอยู่ในใจ: 'สู้ๆ เชื่อมือสตรีมเมอร์ครับ'"

ได้ยินคำให้กำลังใจ (แกมกดดัน) จากแฟนคลับ แทนที่อิงอวี่จะรู้สึกดีขึ้น เขากลับรู้สึกถึงแรงกดดันมหาศาล

เริ่มรอบที่สี่ อิงอวี่ถือ M4A1 แต่คราวนี้เขาไม่มีท่าทีหยิ่งยโสเหมือนก่อน

เขามองชื่อ Shark ฝั่งตรงข้าม สูดควันบุหรี่เข้าปอดลึกๆ แล้วขยี้บุหรี่ดับ

เขาจะเอาจริงแล้ว เขาไม่เชื่อหรอกว่าอีกฝ่ายจะเป็น 'ฉลาม' ของจริง และไม่เชื่อด้วยว่าจะเอาชนะไม่ได้เลยสักครั้ง

และถ้ายังแพ้อีก เขาจะกดรีพอร์ตส่งแพลตฟอร์มแน่นอน ไอ้หมอนี่ถ้าไม่สเมิร์ฟมาจากแรงก์สูงกว่าเขา ก็ต้องเปิดโปรแน่ๆ ยังไงก็ต้องมีอะไรไม่ชอบมาพากล

ในฐานะสตรีมเมอร์ อิงอวี่เกลียดพวกสเมิร์ฟที่สุด... การตบเด็กควรเป็นสิทธิ์ของเขาคนเดียวสิ คนอื่นห้ามทำ!

ด้วยความคิดนี้ รอบที่สี่ก็เริ่มขึ้น

คราวนี้อิงอวี่ระวังตัวแจ เขาไม่ดันไปทางสั้นแล้ว แต่เลือกยืนปักหลักอยู่ข้างหลังอย่างเจียมตัว

ตำแหน่งที่เขาเลือกยืนไม่ใช่การสุ่ม แต่ผ่านการคิดมาแล้ว... หลังกล่องใบแรกฝั่งทางลาด A (A Ramp)

จากจุดนี้ เขาใช้กล่องบังตัวได้มิดชิด เวลาเล็งไปทางสั้น A จะโผล่แค่หัว (Headshot Angle) ซึ่งได้เปรียบมากในการดวลปืน

แต่ข้อเสียคือ... จุดนี้มันเป็นมุมอับ ถ้าโดนบุกหนักๆ หรือมีสถานการณ์ไม่คาดฝัน เขาจะหนีไปไหนไม่ได้เลย

ทางเดียวที่รออยู่คือความตาย

แต่อิงอวี่ไม่กลัว เขามั่นใจว่าด้วยความแม่นระดับเขา เขาจะเป่าหัวหลินอวี่ได้ก่อนที่อีกฝ่ายจะรู้ตำแหน่งเขาด้วยซ้ำ

ทางด้านหลินอวี่ เขายังคงยึดมั่นในแผนเดิม

เขาคิดง่ายๆ ว่า ในเมื่อเขาเล่นทางสั้น A ได้ดี และไม่มีใครในทีมตรงข้ามหยุดเขาได้ แล้วทำไมต้องเปลี่ยนแผน?

ในฐานะเด็กมหาลัยบ้าอีสปอร์ต หลินอวี่ดูแข่งมาเยอะ สิ่งหนึ่งที่เขาไม่เข้าใจคือ ทำไมหลายทีมชอบสติแตก หรือดื้อด้านไม่เข้าเรื่อง

อย่างเช่น ปล่อยตัวโกงอย่าง Galio หรือ Magnus หลุดแบนมาทั้งที่รู้ว่ารับมือไม่ได้

หรือบางทีมที่ใช้แผนเดิมได้แต้มรัวๆ จู่ๆ ก็เปลี่ยนแผนกะทันหันจนแพ้ยับเยิน

หลินอวี่เชื่อเสมอว่า การเปลี่ยนแผนจะถูกต้องก็ต่อเมื่อแผนเดิมมันใช้ไม่ได้ผลแล้วเท่านั้น

เพราะฝ่ายตรงข้ามไม่ได้มีตาทิพย์เห็นภาพรวมทั้งแมพ ต่อให้คุณใช้แผนเดิมทุกรอบ อีกฝ่ายก็อาจจะไม่รู้ตัว

แค่ทำให้ศัตรูระแวงว่า 'รอบนี้มันอาจจะเปลี่ยนแผน' แต่จริงๆ เราก็ยังใช้แผนเดิมตบมันต่อไป

แบบนี้... ก็ถือเป็นกลยุทธ์อย่างหนึ่งไม่ใช่เหรอ?