บทที่ 380: ช่องว่างอันมหาศาล (ฟรี)

เอ็นกานนูก้าวลงจากเครื่องชั่งอย่างเชื่องช้า เขาหันหน้าไปหาฝูงชนที่อัดแน่นอยู่เบื้องล่าง ทันใดนั้นก็แหงนหน้าขึ้นและอ้าปากกว้าง ปลดปล่อยเสียงคำรามประหนึ่งสัตว์ป่าที่ฟังดูไม่ใช่มนุษย์ แต่เหมือนหลุดออกมาจากป่าดงดิบยุคดึกดำบรรพ์!

"โฮก!!!"

เสียงคำรามนั้นอัดแน่นไปด้วยความรุนแรงและการข่มขวัญที่ดิบเถื่อนบริสุทธิ์ที่สุด มันถูกส่งผ่านระบบเสียงของสนามราวกับเสียงฟ้าคำราม ก้องกังวานไปทั่วทุกมุมจนทำให้แก้วหูของทุกคนสั่นสะเทือน! บรรยากาศในงานพุ่งทะยานสู่จุดพีคแรกในนาทีนี้!

ทันใดนั้น เสียงของโจ โรแกน ก็ดังขึ้นอีกครั้งด้วยระดับเสียงที่สูงและตื่นเต้นกว่าเดิม!

"และบัดนี้! สุภาพบุรุษและสุภาพสตรี! เตรียมต้อนรับการมาถึงของตำนาน! แชมป์โลกห้ารุ่น! ราชาปอนด์ต่อปอนด์! 'ทรราช' จากตะวันออก... ซุนเซิ่ง!!!"

ยังไม่ทันสิ้นเสียงประกาศ คลื่นเสียงเชียร์ที่รุนแรงกว่าตอนเอ็นกานนูปรากฏตัวถึงสิบเท่า ประหนึ่งภูเขาถล่มหรือสึนามิ ก็ถาโถมเข้ากลบทุกสรรพเสียงในฮอลล์จนมิดในพริบตา!

ท่ามกลางเสียงดนตรีเปิดตัวที่เปี่ยมด้วยกลิ่นอายอำนาจแห่งจักรพรรดิตะวันออก ซุนเซิ่งค่อยๆ เดินออกมา ใบหน้าของเขายังคงสงบนิ่งไม่ไหวติงเช่นเคย แต่ทุกคนสังเกตเห็นได้ชัดเจนว่าเขาดูแตกต่างจากไฟต์ล่าสุดในรุ่นไลต์เฮฟวี่เวตอย่างสิ้นเชิง

ร่างกายของเขาแข็งแกร่งขึ้น ไหล่กว้างขึ้น ความหนาของกล้ามเนื้ออกและหลังเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด เส้นสายกล้ามเนื้อทั่วร่างคมชัดราวกับรูปปั้นหินอ่อน อัดแน่นด้วยพลังโดยไม่ดูเทอะทะแม้แต่น้อย เขาผสมผสานพละกำลังและความงดงามเข้าด้วยกันอย่างสมบูรณ์แบบ ทว่าเมื่อเขาเดินไปที่กลางเวทีและยืนเทียบกับเอ็นกานนูที่อยู่ไม่ไกล เขาก็ยังดู "กะทัดรัด" กว่ามากในทางสายตา

เขาก้าวขึ้นเครื่องชั่งอย่างใจเย็นและถอดเสื้อผ้าออก สายตาทุกคู่จับจ้องไปที่หน้าจออิเล็กทรอนิกส์ขนาดยักษ์ ตัวเลขเริ่มขยับ สองร้อยสิบปอนด์... สองร้อยยี่สิบปอนด์... ในที่สุดก็หยุดนิ่ง

สองร้อยยี่สิบหกปอนด์

ตัวเลขนี้ตรงกับเป้าหมายที่ทีมงานตั้งไว้ในช่วงแรกของการเตรียมตัวอย่างแม่นยำ นี่คือน้ำหนักที่คำนวณด้วยหลักวิทยาศาสตร์ที่ละเอียดที่สุด เพื่อให้ความเร็ว พละกำลัง และความอึดของเขาอยู่ในจุดสมดุลที่สมบูรณ์แบบที่สุด แต่แล้ว พิธีกรโจ โรแกน ก็ใช้น้ำเสียงที่ดราม่าและเกินจริง ประกาศข้อมูลอย่างเป็นทางการที่ทำให้บรรยากาศแข็งค้างไปในทันที

"สุภาพบุรุษและสุภาพสตรี! หลังจากยืนยันน้ำหนักอย่างเป็นทางการ ช่องว่างระหว่างผู้เข้าแข่งขันทั้งสอง... มีความต่างของน้ำหนักถึงสามสิบเจ็ดปอนด์เต็มๆ!!!"

สามสิบเจ็ดปอนด์!

เมื่อตัวเลขที่เย็นชาและโหดร้ายนี้ถูกตะโกนออกมาจากปากของโจ โรแกน ทั้งผู้ชมสองหมื่นคนในฮอลล์และแฟนมวยนับร้อยล้านคนหน้าจอต่างสูดหายใจเฮือกพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย! ไม่ใช่สามปอนด์ ไม่ใช่เจ็ดปอนด์ แต่เป็นสามสิบเจ็ดปอนด์เต็มๆ! นั่นเท่าน้ำหนักตัวของเด็กแปดขวบคนหนึ่งเลยทีเดียว!

ตัวเลขนี้ฉีกกระชากภาพความสมดุลของการแข่งขันให้ขาดสะบั้นในพริบตา เผยให้เห็นหุบเหวทางกายภาพที่นองเลือดและไม่อาจก้าวข้ามได้ประหนึ่งคูเมืองธรรมชาติที่ขวางกั้นอยู่ตรงหน้าทุกคน เสียงอึกทึกในงานชะงักไปชั่วขณะ และความคิดเดียวกันก็ผุดขึ้นในหัวของทุกคน... เป็นไปได้จริงๆ หรือ?

ช่วงสุดท้ายของพิธีชั่งน้ำหนัก และเป็นช่วงที่น่าตื่นเต้นที่สุดอย่างการเผชิญหน้าก่อนชกเริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ ภายใต้การกำกับดูแลของดานา ไวต์ ประธานยูเอฟซี สองตัวเอกค่อยๆ เดินเข้าหากันที่กลางเวที ห่างกันไม่ถึงช่วงแขน สายตาประสานกัน การปะทะกันของเจตจำนงที่เงียบงันทว่าอันตรายยิ่งกว่าการต่อสู้ทางกายภาพได้เริ่มขึ้นแล้ว

แววตาของเอ็นกานนูเต็มไปด้วยความกระหายเลือดแบบดั้งเดิมที่ไม่ปิดบัง รูม่านตาขยายเล็กน้อย และรอยยิ้มเหี้ยมเกรียมก็ผุดขึ้นที่มุมปากโดยไม่รู้ตัว เขาก้มมองซุนเซิ่งที่เตี้ยกว่าครึ่งศีรษะ สายตานั้นราวกับไม่ได้มองคู่ต่อสู้ แต่กำลังพิจารณาอาหารมื้อค่ำรสเลิศที่เขากำลังจะฉีกกระชากและกลืนกิน

ซุนเซิ่งที่ยืนอยู่ตรงข้ามกลับอยู่ในสภาวะที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง สายตาของเขาคมกริบ สงบนิ่ง และลึกล้ำประหนึ่งบ่อน้ำโบราณที่ถูกแช่แข็งมานับพันปี ไร้ซึ่งร่องรอยความหวั่นไหวทางอารมณ์ ไม่มีความโกรธ ไม่มีความกลัว แม้แต่จิตสังหารก็สัมผัสไม่ได้ เขาเพียงแค่มองสบตากับดวงตาของสัตว์ร้ายคู่นั้นอย่างเรียบเฉย

ทว่าความสงบถึงขีดสุดที่เยือกเย็นประหนึ่งศูนย์สัมบูรณ์นี้เอง ที่ทำให้ทุกคนที่มองผ่านเลนส์กล้องรู้สึกหวาดผวาถึงกระดูกดำ ยิ่งกว่าจิตสังหารที่เอ็นกานนูแสดงออกมาเสียอีก นั่นคือแววตาของ "ผู้ฝึกยุทธ" ที่แท้จริง ผู้ซึ่งละวางความเป็นความตายและมองเห็นทุกสรรพสิ่งเป็นความว่างเปล่า

การเผชิญหน้าอันเงียบงันบีบอัดบรรยากาศทั้งฮอลล์จนถึงจุดวิกฤตที่พร้อมจะระเบิด ทุกคนกลั้นหายใจ พวกเขารู้ดีว่าศึกแห่งศตวรรษที่ยิ่งใหญ่ที่สุดซึ่งจะถูกจารึกในประวัติศาสตร์การต่อสู้ของมนุษยชาติ ได้เข้าสู่การนับถอยหลังช่วงสุดท้ายแล้ว

ในที่สุด หลังจากดานา ไวต์ เข้าแทรกกลางเพื่อแยกทั้งสองออกจากกันตามธรรมเนียม การเผชิญหน้าที่ชวนอึดอัดนี้ก็สิ้นสุดลง ขณะที่เอ็นกานนูหันหลังกลับ เขาไม่ลืมที่จะส่งเสียงคำรามยั่วยุใส่ฝูงชนอีกครั้ง ส่วนซุนเซิ่งเพียงแค่พยักหน้าเล็กน้อยให้แก่ฝูงชนที่ส่งเสียงเชียร์ดังกึกก้อง แล้วหันหลังเดินหายลับเข้าไปในอุโมงค์หลังเวทีโดยไม่เอ่ยคำใดตั้งแต่ต้นจนจบ

ทว่า แม้พิธีชั่งน้ำหนักจะจบลง แต่คลื่นสึนามิแห่งกระแสสังคมที่มันก่อขึ้นเพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้น ภาพการเผชิญหน้าของซุนเซิ่งและเอ็นกานนูที่แสดงความแตกต่างทางสรีระอย่างชัดเจน แพร่กระจายประหนึ่งไวรัสไปทั่วทุกมุมของโลกอินเทอร์เน็ตภายในเวลาเพียงหนึ่งชั่วโมง

และตัวเลข "สามสิบเจ็ดปอนด์" ที่โหดร้ายและได้รับการยืนยันอย่างเป็นทางการนั้น ก็กลายเป็นแกนกลางของทุกบทสนทนา ตาชั่งแห่งความคิดเห็นสาธารณะที่เคยสมดุลเพราะปาฏิหาริย์ในอดีตของซุนเซิ่ง ได้เอียงกะเท่เร่อย่างรุนแรงอีกครั้งหลังจากผู้คนได้ประจักษ์ถึงช่องว่างทางร่างกายแบบ "ผู้ใหญ่ปะทะเด็ก" นี้ เสียงกังขาและการมองโลกในแง่ร้ายผุดขึ้นมาราวกับดอกเห็ด

"พระเจ้าช่วย! ฉันเคยคิดจริงๆ ว่าซุนเซิ่งมีลุ้น แต่ตอนนี้... ฉันขอถอนคำพูด นี่มันการแข่งขันคนละมิติกันเลย! ซุนเซิ่งยืนอยู่หน้าเอ็นกานนูดูเหมือนนักสู้รุ่นมิดเดิลเวตชัดๆ!"

"ใช่เลย! พูดตามตรงนะ หุ่นของซุนเซิ่งดูจะฝืนๆ ตั้งแต่รุ่นไลต์เฮฟวี่เวตแล้ว และนี่เขากล้ามาท้าทายสัตว์ประหลาดเฮฟวี่เวตตัวจริงที่หนักกว่าถึงสามสิบเจ็ดปอนด์? ชัยชนะที่ผ่านมาทำให้เขาหน้ามืดตามัวไปหมดแล้วหรือไง?"