บทที่ 220 ยึดเจอร์ม่า 66 (ฟรี)

"นี่มันความสามารถกากๆ ที่เพิ่มแค่แรงรัดเนี่ยนะ"

โรจิไม่ค่อยชอบชุดรบสีเขียวนี่เท่าไหร่ แต่ยามาโตะอยากลองเสื้อผ้าใหม่ เขาเลยจำใจโปรยเหรียญทองแปลงร่างชุดรบต่อไป

ให้พวกนี้เล่นกันเองเถอะ

"แวนด้า ชุดรบสีน้ำเงินนี่เสริมพลังไฟฟ้าได้ด้วย!"

กระต่ายน้อยแครอทค้นพบว่าชุดรบสีน้ำเงินที่ปล่อยกระแสไฟฟ้าได้ เหมาะกับพรสวรรค์สายฟ้าของเผ่ามิงค์พวกเธอมาก

ทำเอาเธอไม่อยากเปลี่ยนไปใส่ชุดรบแบบอื่นเลย

"เหมาะกับพวกเราจริงๆ!"

แวนด้ามองกระแสไฟฟ้าที่พลุ่งพล่านในมือ ซึ่งแรงกว่าท่าสายฟ้าปกติของเธอหลายเท่า

พวกเธอพุ่งเข้าใส่กองทหารโคลน ช็อตทหารโคลนสลบไปเป็นร้อยในพริบตา ต่อสู้กันอย่างมันส์มือ

เปโดร ยอดฝีมือเผ่ามิงค์ ก็รู้สึกถึงพลังสายฟ้าที่เพิ่มขึ้นมหาศาลหลังจากเปลี่ยนจากชุดรบพิษมาเป็นชุดรบสายฟ้า ทำให้เขาไม่อยากเปลี่ยนไปใช้ชุดต่อไปเท่าไหร่

ดังนั้น นอกจากยามาโตะที่อยากลองของใหม่ แทบไม่มีใครเปลี่ยนไปใช้ชุดรบ [Capstan Green] (กว้านสีเขียว) เลย

"ซิฮ่าฮ่าฮ่า~ ไอ้จระเข้ตายซาก! แกมีปัญญาแค่นี้เองเหรอ?!"

ฮานาฟุดะเปลี่ยนมาใส่ชุดรบ Electric Blue แล้ว เยาะเย้ยครอคโคไดล์ที่ยังจัดการอิจิจิไม่ได้

"ไสหัวไป!"

หน้าครอคโคไดล์เต็มไปด้วยความโกรธ พริบตาเดียวเขาก็กัดกร่อนพื้นดินและสิ่งก่อสร้างบางส่วนให้กลายเป็นทรายและกรวดแห้งแล้ง สร้างดาบทรายเพชรและพายุทรายขนาดใหญ่ขึ้น

"เฮ้ยๆ ถ้าทำลายตึกพวกนี้ เดี๋ยวกับตันโกรธเอานะ"

ฮานาฟุดะเตือนอย่างกวนประสาท แล้วไม่สนเสียงคัดค้านของครอคโคไดล์ เข้าไปแทรกการต่อสู้และโจมตีอิจิจิทันที

เพราะเขาไม่อยากเสียเวลา และโรจิกำลังรอชุดรบสีแดงนั่นอยู่

สองเจ็ดเทพโจรสลัดลงมือพร้อมกัน ต่อให้อิจิจิสวมชุดรบ [Spark Red] (ประกายแสงสีแดง) ที่แข็งแกร่ง ก็ต้านทานไม่ไหว

แต่ก่อนที่อิจิจิจะถูกจัดการ เอเนลได้ช็อตจัดจ์จนสลบเหมือดไปแล้ว และโยนร่างจัดจ์ที่บาดเจ็บสาหัสไปทางโรจิ

จัดจ์ไม่มีร่างกายโครงกระดูกภายนอกที่แข็งแกร่งเหมือนลูกๆ ดัดแปลงของเขา โดนยามาโตะฟาดไปที แล้วยังโดนเอเนลลงทัณฑ์ซ้ำ สภาพดูไม่จืดเลย

"จึ๊ จึ๊ ชุดรบของแกชื่ออะไรนะ? การูด้า เกรย์ หรือ นกประหลาดสีเทา?"

โรจิหิ้วปีกจัดจ์ที่ตัวเกรียมขึ้นมา ถามน้ำเสียงขี้เล่น

รหัสชุดรบของจัดจ์คือ J เป็นชุดรบสีเทาพร้อมผ้าคลุมสีเหลือง และเหมือนกับ Electric Blue ที่ใช้ไฟฟ้า บินได้เหมือนสัตว์มายาครุฑ (Garuda)

ดังนั้น จัดจ์เลยมีฉายาว่า 'นกประหลาด' ด้วย

"อย่า... ฆ่าฉัน..."

ควันดำพวยพุ่งออกจากปากจัดจ์ เขาขอชีวิตอย่างอ่อนแรง น้ำตาคลอเบ้า เต็มไปด้วยความหวาดกลัวและสิ้นหวัง

"ไม่ต้องห่วง ฉันไม่ฆ่าแกหรอก!"

โรจิยิ้มบางๆ หลังจากศึกษาชุดรบ [Strange Bird Gray] (นกประหลาดสีเทา) บนตัวจัดจ์เสร็จ ก็โยนเขาไปข้างๆ คุมะและอิสโช

"คุมะ แมนเชอร์รี่ อย่าให้มันตายนะ"

โรจิสั่งกำชับ เพราะยามาโตะกับเอเนล สองคนนั้นยั้งมือไม่เป็น เผลอๆ อาจฆ่าคนธรรมดาที่ไม่ได้ดัดแปลงอย่างจัดจ์ตายได้จริงๆ

"โรจิ มีแบบใหม่มารึยัง? เร็วเข้า ชุดเขียวนี่ไม่เห็นสนุกเลย"

ยามาโตะตะโกนเร่งอีกรอบ ชุด Capstan Green นี่สู้ Electric Blue ก่อนหน้านี้ไม่ได้เลย ทำให้นางรู้สึกไม่สะใจเวลาสู้กับทหารโคลน

"เออๆๆ เธอนี่เบื่อง่ายจริงนะ"

โรจิโปรยเหรียญทองแปลงร่างแบบใหม่ออกไปอีกครั้ง แล้วมองไปทางคู่ของครอคโคไดล์

รีบจัดการตัวสุดท้ายให้จบๆ จะได้ไปเก็บเกี่ยวผลประโยชน์อื่นในอาณาจักรเจอร์ม่าต่อ

ดร.เวก้าพังค์กำลังรอเครื่องโคลนนิ่งขนาดใหญ่และวัตถุดิบต่างๆ จากที่นี่อยู่

"ในเมื่อจัดจ์ล้มไปแล้ว ในฐานะพี่สาวคนโต เธอช่วยสั่งให้ทหารโคลนพวกนั้นหยุดสู้ได้ไหม?"

"เรจู เธอคงไม่อยากให้พ่อและน้องชายต้องตายหรอกใช่ไหม?"

โรจิมองเรจูข้างกาย ยิ้มมุมปากเล็กน้อย หัวเราะเบาๆ

"ค่ะ ได้โปรดอย่าทำร้ายพวกเขาเลย"

เรจูรีบตอบรับ แววตาเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก

วินาทีถัดมา เสียงระเบิดตูมตามดังสนั่น เอเนลเข้าไปแจมการต่อสู้ของครอคโคไดล์ด้วย

สายฟ้าทัณฑ์สวรรค์ฟาดใส่อิจิจิ จนควันท่วมตัว แม้แต่ฮานาฟุดะก็โดนลูกหลงไปด้วย

"ไร้น้ำยา! ช้าเกินไป!"

เอเนลแสยะยิ้มเยาะเย้ย แล้วแปลงร่างเป็นสายฟ้าแวบกลับไปที่เรืออาร์ค แม็กซิม คว้าแอปเปิ้ลแดงจากโต๊ะมานั่งแทะบนราวระเบียงสบายใจเฉิบ

"ไอ้บ้าเอ๊ย! แกช็อตฉันด้วย!"

ฮานาฟุดะด่าลั่น โชคดีที่พลังป้องกันและการต้านทานสายฟ้าของชุดรบ Electric Blue นี้ดีพอตัว ไม่งั้นเขาคงได้ลิ้มรสความชาอันน่าตื่นเต้นอีกรอบแน่

"เชอะ!"

ดวงตาครอคโคไดล์เต็มไปด้วยความโกรธ เขาไม่พอใจมากที่ไอ้สองตัวนี้เข้ามายุ่งเรื่องของเขา

เขาโบกมือสร้างพายุทรายพัดร่างอิจิจิที่หมดสภาพไปทางโรจิ

จากนั้นก็แปลงร่างเป็นพายุทรายกลับขึ้นเรืออาร์ค แม็กซิม

"โรจิ เร็วเข้า ฉันรู้ว่าพลังชุดรบของไอ้แดงนั่นคือไฟ"

ยามาโตะเห็นโรจิคว้าตัวอิจิจิไว้ ก็ตะโกนอย่างตื่นเต้น นางอยากลองวิชาเก้าสวรรค์น้ำแข็งและไฟ มือซ้ายน้ำแข็ง มือขวาเปลวไฟดูบ้าง

"เธอนี่กระตือรือร้นที่สุดเลยนะ"

โรจิรีบศึกษาชุดรบ [Spark Red] ของอิจิจิอย่างรวดเร็ว ไม่นานก็โยนเหรียญทองแปลงร่างสำหรับชุดรบเปลวไฟออกมา

"หนูอยากเล่นไฟด้วย!"

บอนนี่ก็กระตือรือร้นไม่แพ้ยามาโตะ รีบคว้าเหรียญทองแปลงร่างอันใหม่ แล้วแปลงร่างเป็นนักรบสีแดงเพลิง

"รับไป หมัดอัคคี!"

"ดูคลื่นกระแทกเปลวไฟของฉัน!"

ยามาโตะและบอนนี่ลองปล่อยท่าโจมตีในจินตนาการอย่างสนุกสนาน

"ต่อไป ได้เวลาเก็บเกี่ยวแล้ว!"

โรจิเตะอิจิจิไปทางอิสโช แล้วดึงตัวเรจูมา สั่งให้เธอออกคำสั่งควบคุมกองทหารโคลนที่ยังสู้ไม่เลิก

ไอ้หมอนั่น อารามากิ แอบ 'สูบ' ทหารโคลนไปตั้งเยอะแล้ว

จะปล่อยให้เสียของไปมากกว่านี้ไม่ได้

"เจอร์ม่า 66 ฟังคำสั่งฉัน หยุดสู้ทั้งหมด รวมพล!"

เมื่อได้รับสัญญาณจากโรจิ เรจูตะโกนสั่งทันที หยุดทหารโคลนที่ดาหน้าเข้ามาตายทีละคน

เมื่อไม่มีจัดจ์ ผู้นำสูงสุด พี่น้องวินสโมคก็คือผู้มีอำนาจรองลงมา

ดังนั้น ภายใต้คำสั่งของเรจู ทหารโคลนเหล่านี้จึงทยอยหยุดสู้

อารามากิทำได้แค่กางมือออก แล้วหยุดการกินบุฟเฟต์ของเขา

ทามะใช้ดังโงะสยบเรือหอยทากยักษ์ไปยี่สิบสามสิบลำ แยกเรือเกาะเล็กๆ ออกมาลำหนึ่ง เธอสั่งให้หอยทากพวกนี้จัดขบวนเป็นเกาะรูปร่างต่างๆ เล่นอย่างสนุกสนาน

"พาฉันไปที่ฐานโคลนนิ่งของเธอ!"

โรจิขี่เมฆสีทอง บินลงไปพร้อมกับเรจู ขณะเดียวกันก็ต่อสายหาดร.เวก้าพังค์

ใช้ทั้งแมลงโทรสารไลฟ์สดและแมลงโทรสารสื่อสาร ตราบใดที่ดร.เวก้าพังค์เห็นอุปกรณ์หรือวัตถุดิบที่ถูกใจ โรจิจะให้ความสำคัญในการย้ายพวกมันเข้าไปในโลกม้วนคัมภีร์ แล้วส่งกลับไปที่เกาะโซก่อน

แน่นอนว่าโรจิอยากได้เรือหอยทากหลายร้อยลำพวกนี้ด้วย

จากนี้ไป อาณาจักรเจอร์ม่าและตระกูลวินสโมค จะกลายเป็นทรัพย์สงครามของคณะรณรงค์เพื่อโลกโรจิ

เอาเรือหอยทากพวกนี้ไปต่อท้ายสุนิชาก็ดูเข้าท่าดี เขาจะพาพวกมันกลับโลกใหม่ สร้างเป็นอาณาเขตเคลื่อนที่ของคณะรณรงค์เพื่อโลกโรจิ

"เรจู ฉันรู้ว่าเธอยังไม่สูญเสียความรู้สึก และฉันก็รู้ว่าเธอมีน้องชายอีกคน"

"อยากมาร่วมกับเราไหม? ฉันช่วยตามหาน้องชายที่ยังมีความรู้สึกเหมือนเธอให้ได้นะ"

โรจิมองเรจูที่สิ้นหวัง แล้วจู่ๆ ก็หัวเราะเบาๆ

มนุษย์ดัดแปลงก็คือมนุษย์ วิถีแห่งหยินหยางก็คือวิถี และเทคนิคก็คือกฎเกณฑ์ สิ่งที่โรจิแสวงหาคือวิถีแห่งธรรมชาติ