บทที่ 200: ฮานาฟุดะอาละวาด (ฟรี)

สมาชิกคณะรณรงค์เพื่อโลกโรจิต่างแนะนำตัวกับสุนิชาทีละคน

ส่วนสุนิชาจะจำชื่อพวกเขาได้ไหม ก็พูดยาก

เพราะในใจสุนิชา โนริดะ ตอนนี้ยอมรับแค่โรจิเป็นคู่หูเพียงคนเดียว

คนอื่นคงต้องใช้เวลาอีกนาน หรือรอโอกาสบางอย่าง ถึงจะได้รับการยอมรับจากสุนิชาในฐานะคู่หู

"นี่มันสัตว์ร้ายสงครามชัดๆ! แบบนี้ไม่เจ๋งกว่าปราการน้ำตกธรรมชาติของวาโนะคุนิอีกเหรอเนี่ย?"

ดวงตาฮานาฟุดะเป็นประกาย ในสายตาเขา ช้างยักษ์ตัวนี้ทรงพลังไม่แพ้อาวุธโบราณทั้งสามเลย

ถ้าสุนิชาจะทำลายเกาะ แค่เดินย่ำไปย่ำมาไม่กี่ที เกาะก็ราบเป็นหน้ากลองแล้ว

"กัปตันมักทำให้ฉันทึ่งได้เสมอเลย!"

คุมะไม่ค่อยพูดเองก่อนเท่าไหร่ ตั้งแต่เขาเข้าร่วมคณะรณรงค์เพื่อโลกโรจิ ยอดฝีมืออย่างอารามากิและอิสโชก็ทยอยเข้าร่วมตามมา

ตอนนี้ยิ่งได้ฮานาฟุดะ เวก้าพังค์ และสุนิชา มาเสริมทัพ กลุ่มนี้ยิ่งแข็งแกร่งขึ้นไปอีก

ถ้าโรจิสยบเผ่ามิงค์บนเกาะโซได้สำเร็จ

คณะรณรงค์เพื่อโลกโรจิก็จะกลายเป็นอาณาจักรที่ทรงพลัง พร้อมเปิดศึกซึ่งหน้ากับรัฐบาลโลกได้เลย

"นี่คือฐานทัพใหม่ของพวกเรา ต่อไปอยากไปไหนก็ได้ไป!"

อารามากิกระเหี้ยนกระหือรืออยากสำรวจเกาะโซบนหลังสุนิชา และขึ้นเป็นเจ้าเกาะคนใหม่จะแย่อยู่แล้ว

"ฉันต้องรีบไปดูเผ่ามิงค์!"

ยามาโตะและบอนนี่ก็ใจร้อนอยากขึ้นเกาะไปสำรวจ อยากเห็นเผ่ามิงค์ที่หาดูยากพวกนั้น

ได้ยินมาว่าเผ่าพันธุ์นี้เป็นนักรบแต่กำเนิด ชำนาญการโจมตีด้วยกระแสไฟฟ้า

ในคืนจันทร์เพ็ญ พวกเขายังแปลงร่างเป็นสัตว์ประหลาดที่แข็งแกร่งกว่าเดิมได้ด้วย

"มีคนมาครับกัปตัน น่าจะเป็นเผ่ามิงค์ คนที่นำหน้ามาแข็งแกร่งพอตัวเลย"

อิสโชเอียงคอเล็กน้อย 'ได้ยิน' เสียงยอดฝีมือเผ่ามิงค์ที่กำลังใกล้เข้ามา

แต่ในความรับรู้ของเขา ไม่มีใครแกร่งไปกว่าห้ายอดฝีมือของพวกตน

บางทีพวกนั้นอาจจะพอฟัดพอเหวี่ยงกับฮานาฟุดะ อดีตเจ็ดเทพโจรสลัดที่เพิ่งเข้าร่วมก็ได้

"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า! ในเมื่อสุนิชามาเป็นคู่หูของเราแล้ว ฉันในฐานะ 'เจ้าที่' ก็ต้องไปทักทายผู้อยู่อาศัยพวกนี้หน่อย"

หลังจากโรจิอนุญาตให้สุนิชา โนริดะ เคลื่อนไหวได้อย่างอิสระ สุนิชาก็เริ่มออกเดินอีกครั้ง

แต่คราวนี้ไม่ใช่การเดินตามคำสั่งลงโทษ แต่เป็นการเดินเล่นตามใจชอบจริงๆ

แม้จะยังเป็นการเดิน แต่ความรู้สึกต่างกันลิบลับ

ตอนนี้ฝีเท้าของมันดูร่าเริงขึ้นเยอะ ความเร็วก็เพิ่มขึ้นมาอีกระดับ

โรจิจอดเรืออาร์ค แม็กซิม ไว้บนหัวมหึมาของสุนิชา

ตราบใดที่สุนิชาไม่ส่ายหัว ตรงนี้ก็เป็น 'ลานกว้าง' ขนาดใหญ่เลยทีเดียว

แต่สุนิชาก็ต้องกินต้องอยู่ และต้องพ่นน้ำใส่เกาะโซวันละสองครั้ง หัวมันเลยต้องขยับเยอะหน่อย

ดังนั้น บนหัวสุนิชาจึงไม่เหมาะแก่การสร้างเมือง

ไม่อย่างนั้น เผ่ามิงค์คงขยายเมืองที่สองออกมาสร้างบนหัวสุนิชานอกเหนือจากบนหลังไปแล้ว

"สุนิชานี่ตัวใหญ่จริงๆ!"

ทุกคนกระโดดจากเรืออาร์ค แม็กซิม ลงมายืนบนหัวสุนิชา รอเผ่ามิงค์มาถึง

พวกเขาต่างสัมผัสได้ถึงผิวหนังช้างที่แข็งแกร่งราวกับพื้นดิน

"ระวังตกนะ!"

เห็นยามาโตะกับบอนนี่ซุกซนไปวิ่งเล่นแถวขอบหัวสุนิชา โรจิก็รีบตะโกนเตือน

พร้อมกับเรียกเมฆสีทองและสัตว์แปลงกายบินได้บางตัวไปคอยคุ้มกันสาวๆ

ถ้าโรจิไม่อยากเจอเผ่ามิงค์ที่กำลังมาถึงก่อน ป่านนี้ยามาโตะกับพวกคงวิ่งแจ้นไปสำรวจเกาะโซที่แปลกตาและน่าตื่นเต้นกันแล้ว

"เชิญนั่งครับ กัปตัน!"

'พงไพร-มูซา-บัลลังก์ไม้จันทน์ทองคำ!'

อารามากิเห็นโรจิส่งเมฆสีทองออกไป ก็เสกบัลลังก์ไม้สีทองออกมาอย่างรู้ใจสุดๆ

โรจิกำลังคิดจะนั่งบนหัวโอโรจิอยู่พอดี เลยได้นั่งบัลลังก์ไม้จันทน์ทองคำบนหัวโอโรจิสมใจ

ส่วนทำไมต้องนั่งบนหัวโอโรจิ

ก็โรจิแค่อยากขี่หัวสัตว์แปลงกายเล่นเฉยๆ

แถมมังกรเทพสีชมพูบินได้กับนกฟีนิกซ์สีฟ้าคราม ก็บินไปเป็นบอดี้การ์ดให้สาวๆ หมดแล้ว

...

เมื่อดยุคอินุอาราชิที่วิ่งมาถึง เห็นมังกรเทพสีชมพูกับนกฟีนิกซ์สีฟ้าคราม ก็ตกใจหน้าถอดสี นึกว่าไคโด ร้อยอสูร กับ มัลโก้ ฟีนิกซ์ มาบุก!

ไคโด ร้อยอสูร คือศัตรู ส่วนมัลโก้ ฟีนิกซ์ คืออดีตเพื่อนและคู่หู

ทำไมสองคนนี้ถึงมาอยู่ที่นี่ได้?

ราชสีห์ทองคำ ชิกิ พามาทั้งกลุ่มร้อยอสูรและกลุ่มหนวดขาวเลยเหรอ?

แต่ไม่นาน อินุอาราชิก็รู้ตัวว่าสัตว์แปลงกายสองตัวที่กำลังเล่นกับเด็กสาวมนุษย์ ไม่ใช่ไคโดและมัลโก้เลย

ยิ่งระยะทางใกล้เข้ามา สีหน้าของอินุอาราชิก็ยิ่งเคร่งเครียด เหงื่อเย็นไหลพราก!

แข็งแกร่งมาก!

ออร่าแต่ละคนแข็งแกร่งสุดๆ!

นี่มันน่ากลัวกว่าตอนเผชิญหน้ากับกลุ่มร้อยอสูรในอดีตซะอีก

คนแปลกหน้าพวกนี้แข็งแกร่งกว่าสัตว์ประหลาดอย่างคิงแห่งอัคคีภัยและควีนแห่งโรคระบาดแน่นอน!

แม้แต่หัวหน้าหน่วยกลุ่มหนวดขาว ก็เทียบออร่าทรงพลังของคนพวกนี้ไม่ได้

เขาเหมือนเห็นภาพซ้อนทับของโรเจอร์, เรย์ลี่, กาบัน, โอเด้ง...

ทำให้อินุอาราชิเผลอชะลอฝีเท้าลงโดยไม่รู้ตัว

กองทัพโจรสลัดลอยฟ้าของราชสีห์ทองคำ ชิกิ แข็งแกร่งขนาดนี้แล้วเหรอ?

ต่อให้เขาร่วมมือกับเนโกะมามูชิ พร้อมด้วยหน่วยทหารเสือและผู้พิทักษ์ป่า ก็คงสู้ไม่ได้เลย

แม้ว่าวันนี้จะเป็นคืนจันทร์เพ็ญ และยอดฝีมือเผ่ามิงค์แปลงร่างเป็นซูลอง ก็อาจจะชนะไม่ได้ด้วยซ้ำ

"ซิฮ่าฮ่า! นี่คือความรู้สึกของการมี 5 จักรพรรดิที่แข็งแกร่งที่สุดหนุนหลังสินะ?"

"ศัตรูแค่เห็นหน้าก็กลัวหัวหด สติแตก คิดจะหนีแล้ว"

ฮานาฟุดะทำท่าอวดเบ่ง 'หมาเห่าใบตองแห้ง' อย่างน่าหมั่นไส้

ความรู้สึกแบบนี้ เขาไม่เคยสัมผัสมาก่อนตอนเป็นเจ็ดเทพโจรสลัดฉายเดี่ยว

ที่แท้การมี 'เพื่อนร่วมทีมเทพๆ' มันรู้สึกแบบนี้นี่เอง

เขาเกาะกินแรงเพื่อนแล้วไต่เต้าขึ้นไปได้สบายๆ

พอคณะรณรงค์เพื่อโลกโรจิโค่นล้ม 4 จักรพรรดิ, มารีนฟอร์ด, รัฐบาลโลก และเผ่ามังกรฟ้า ได้สำเร็จ...

ฮานาฟุดะก็จะได้เป็นบุคคลสำคัญที่ถูกจารึกชื่อในประวัติศาสตร์ด้วย

"ฮี่ฮี่! เจ๋งใช่ไหมล่ะ!"

อารามากิสังเกตเห็นฮานาฟุดะพึมพำกับตัวเอง ลูกเรือใหม่คนนี้ ก็ฉีกยิ้มกว้างทันที

ตอนนั้น ฮานาฟุดะ เจ็ดเทพโจรสลัด มองเขาและอิสโชที่ไม่มีชื่อเสียงว่าเป็นพวกบ้านนอกเข้ากรุง เหมือนเอเนลไม่มีผิด

แถมยังกล้าดูถูกเขากับอิสโชอีก

ตอนนี้ดูเหมือนฮานาฟุดะ ราชาจิ้งจกต่างหากที่เป็นพวกบ้านนอกตัวจริง!

"...เชอะ!"

ฮานาฟุดะโดนอารามากิขัดจังหวะความเพ้อฝัน ก็ถลึงตาใส่อารามากิอย่างไม่สบอารมณ์

หนึ่งในเป้าหมายของเขาคือการเอาชนะไอ้สารเลวอารามากิให้ได้!

"อ้าว กลับมาอวดดีอีกแล้วเหรอ?"

"ฉันพนันว่าแกเอาชนะเผ่ามิงค์พวกนี้ไม่ได้ด้วยซ้ำ"

อารามากิยิ้มเจ้าเล่ห์ ยั่วยุฮานาฟุดะให้ไปลองเชิงความแข็งแกร่งของเผ่ามิงค์พวกนี้

ถ้าอดีตเจ็ดเทพโจรสลัดคนนี้แพ้เผ่ามิงค์ หน้าคงแตกยับเยิน ไม่มีที่ยืนแน่

"เชอะ พวกเผ่ามิงค์หน้าตาบ้านนอกพวกนี้เหรอ ฉันไม่เชื่อหรอกว่าจะสู้ฉันได้!"

ฮานาฟุดะก้าวออกมาอย่างมั่นใจ เกล็ดจิ้งจกสีเขียวเข้มโบราณงอกขึ้นบนใบหน้า กรงเล็บแหลมคมงอกยาวที่นิ้วมือ

โรจิที่นั่งบนบัลลังก์บนหัวโอโรจิ ชำเลืองมองฮานาฟุดะเรียบๆ หมอนี่อาจจะสู้อินุอาราชิไม่ได้จริงๆ ก็ได้

ยังไงซะ อินุอาราชิกับเนโกะมามูชิก็สู้กับแจ็ค (Jack the Drought) ได้ถึงห้าวันห้าคืน ผลัดกันรุกรับ จนกระทั่งแจ็คหมดความอดทน ไม่อยากเสียเวลา เลยใช้ก๊าซพิษจัดการพวกเขาสองคน

และถ้าอินุอาราชิกับเนโกะมามูชิอยู่ในร่างซูลอง ก็สามารถเอาชนะแจ็คได้จริงๆ