บทที่ 190 งานเลี้ยงและค่าหัวใหม่ของเอส (ฟรี)

วันรุ่งขึ้น เวลาเที่ยง

หลังจากการรักษาด้วยวิทยาการล้ำสมัยมาทั้งคืน หนวดขาวรู้สึกตัวเบาสบายขึ้นมาก

ราวกับย้อนวัยกลับไปสู่อายุหกสิบกว่า

"กุระระระระ! ต่อไปนี้เวลาฉันกินเหล้า มัลโก้กับพวกพยาบาลตัวเล็กๆ ก็จะไม่ได้มาวุ่นวายกับฉันอีกแล้ว"

หนวดขาวรู้สึกสบายตัวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

"ลูกๆ เอ๋ย! มาฉลองกันเถอะ!"

หนวดขาวที่อารมณ์ดี รีบเดินออกจากห้องรักษา ตะโกนอย่างมีความสุข

"อาการบาดเจ็บเรื้อรังของพ่อหายแล้วเหรอ?!"

"เยี่ยมไปเลย!"

"พ่อจงเจริญ!"

"ฉลองกันเลย!"

กลุ่มโจรสลัดหนวดขาวทั้งกลุ่มส่งเสียงเชียร์ลั่น การที่หนวดขาวหายป่วยคือเรื่องน่ายินดีที่สุดสำหรับพวกเขา

"พวกแกรีบไปเตรียมงานเลี้ยงที่ลานกว้างโน่นไป

เราจะเอาสถาบันวิจัยกับห้องรักษานี้ไปด้วย"

โรจิและอิสโชปรากฏตัว 'เชิญ' หนวดขาวและพรรคพวกออกไป จากนั้นก็ยกตึกสำคัญหลังสุดท้ายนี้ส่งเข้าไปในโลกคัมภีร์เวอร์ชันเกาะเอ้กเฮด

โรจิไม่เพียงแต่กวาดล้างตึกสำคัญที่ผลิตแปซิฟิสต้าไปจนเกลี้ยง แต่ยังเก็บเมฆเกาะ (Island Cloud) ไปจนหมดด้วย

ราวกับฝูงตั๊กแตนลงลง

ตอนนี้ เกาะเอ้กเฮดยิ่งโล่งเตียนกว่าเกาะบานาโรที่หนวดดำ ทีช ใช้พลังความมืดถล่มจนราบซะอีก กลายเป็นแค่ลานดินเหลืองๆ ที่เต็มไปด้วยหลุมบ่อ

เพราะพลังผลแรงโน้มถ่วงของอิสโชดึงทั้งตึกทั้งดินขึ้นมา ทิ้งหลุมยักษ์ไว้เพียบ

"กุระระระระ! โรจิ แกนี่นะ ปากบอกไม่ใช่โจรสลัด!

แต่ปล้นเกลี้ยงยิ่งกว่าโจรสลัดซะอีก!"

"แกกะจะไม่เหลืออะไรไว้ให้รัฐบาลโลกเลยรึไง?!"

หลังจากหนวดขาวออกจากห้องรักษาและสถาบันวิจัย ก็เห็นสภาพเกาะเอ้กเฮดที่รกร้างว่างเปล่า นี่ใช่เกาะแห่งอนาคตที่เต็มไปด้วยเทคโนโลยีเมื่อวานแน่เหรอ?

ถ้าลูกๆ ไม่ได้อยู่ข้างๆ หนวดขาวคงนึกว่าตัวเองวาร์ปมาโผล่ที่เกาะร้างที่ไหนสักแห่งแล้ว

"แฮะๆ ช่วยไม่ได้นี่ครับ ดร.เวก้าพังค์บอกอยากได้โน่นอยากได้นี่ พวกเราเลยจำใจต้องขนไปให้หมด"

โรจิไม่รู้สึกเขินอายสักนิด แถมยังยืดอกภูมิใจ

ช่วยไม่ได้ โลกคัมภีร์ของฉันมันกว้างนี่นา!

ใส่อะไรลงไปก็ได้!

เขาถึงขั้นให้สมาชิกคณะรณรงค์เพื่อโลกโรจิแพ็คนักวิทยาศาสตร์ส่วนใหญ่ไปด้วย

หน่วยวิทยาศาสตร์และเกาะเอ้กเฮดที่รัฐบาลโลกอุตส่าห์ทุ่มเทสร้างมา ถูกโรจิรับช่วงต่ออย่างมีความสุข

"ได้เวก้าพังค์ นักวิทยาศาสตร์ที่เก่งที่สุดในโลกไป ดูท่าแกจะมีหวังโค่นล้มรัฐบาลโลกได้จริงๆ สินะ"

หนวดขาวต้องยอมรับว่าความฝันสูงสุดของโรจินั้นบ้าบิ่นและยิ่งใหญ่กว่าการเป็นราชาโจรสลัดเสียอีก

เขายิ่งปักใจเชื่อว่าโรจิคือคนตระกูล D ที่โรเจอร์พูดถึง

เอส ลูกชายที่ขาดความอบอุ่น คงไม่ใช่ ส่วนทีช คนที่รับภาระหนักไม่ไหว ยิ่งเป็นไปไม่ได้ใหญ่

มังกี้ ดี. ดราก้อน ที่ตั้งคณะปฏิวัติ ยังพอมีลุ้นบ้าง

"จริงๆ แล้วเป้าหมายของฉันคือ ภาคีอัศวินเทพ ห้าผู้เฒ่า และท่านอิม ต่างหาก!"

โรจิพูดช้าๆ พูดตามตรง รัฐบาลโลก องค์กรยักษ์ใหญ่ที่รวบรวมโลกเป็นปึกแผ่น ก็มีเหตุผลในการดำรงอยู่ของมัน

ในบรรดายี่สิบกษัตริย์ผู้ก่อตั้งในยุคนั้น ก็มีกษัตริย์ที่มีวิสัยทัศน์กว้างไกล อยากให้โลกนี้เจริญรุ่งเรืองและสวยงาม

เพียงแต่เผ่ามังกรฟ้าเน่าเฟะจนกู่ไม่กลับ ทำให้รัฐบาลโลกทำหน้าที่ที่ควรจะเป็นไม่ได้

ดังนั้น แทนที่จะเรียกว่า 'โค่นล้มรัฐบาลโลก' ตอนนี้โรจิอยากเรียกว่า 'โค่นล้มเผ่ามังกรฟ้า' ให้ถูกต้องมากกว่า

ปัจจุบัน คนเดียวที่คุกคามชีวิตเขาได้คือท่านอิมและห้าผู้เฒ่า

4 จักรพรรดิและกองทัพเรือมีโอกาสน้อยมากที่จะกำจัดคณะรณรงค์เพื่อโลกโรจิได้

มีแต่ท่านอิมและห้าผู้เฒ่า พวกอมตะเฒ่าที่รวมหัวกันนี่แหละ คือภัยคุกคามที่ใหญ่หลวงที่สุดของโรจิ

"กุระระระระ! งั้นแกอาจจะต้องไปจับมือกับเจ้าดราก้อนนั่นแล้วล่ะ"

หนวดขาวหัวเราะลั่น ยังไงซะเขาก็ไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับสงครามชิงความเป็นใหญ่ระดับโลกแบบนี้ และเขาก็ไม่คิดจะถามโรจิเรื่องแบบแปลนพลูตันที่มีอยู่ด้วย

เขาแค่อยากใช้เวลาไม่กี่ปีที่ยังขยับตัวไหว ฝึกฝนเอส และใช้ชีวิตครอบครัวอย่างมีความสุขกับลูกๆ ต่อไป

"ฮ่าฮ่า อย่าคุยเรื่องน่าปวดหัวพวกนี้เลย มาเถอะ พวกเรา สองกลุ่มโจรสลัด 5 จักรพรรดิ มาฉลองกันให้เต็มคราบแบบมิตรภาพดีกว่า"

โรจิเปลี่ยนเรื่องอีกครั้ง กับยอดฝีมืออย่างหนวดขาวที่สนใจแต่ครอบครัว คุยเรื่องพวกนี้ไปก็เท่านั้น

ยังไงซะ 'ขนแกะ' บนตัวกลุ่มหนวดขาวส่วนใหญ่ก็โดนเขาไถไปเกือบหมดแล้ว

เหลือแค่ผลความมืดที่ยังไม่โผล่ออกมาเท่านั้นเอง

...

ภายใต้คำสั่งของสองกัปตัน งานเลี้ยงฉลองสองจักรพรรดิสุดยิ่งใหญ่ก็ถูกจัดขึ้นบนเกาะเอ้กเฮดที่เต็มไปด้วยหลุมบ่อแห่งนี้

แต่อิสโชใช้ท่า 'แรงกดดันปฐพี' ปรับพื้นที่สร้างลานจัดเลี้ยงชั่วคราวขึ้นมาได้ในพริบตา

หน่วยที่ 4 หน่วยพ่อครัวของกลุ่มหนวดขาว ที่มีคนเกือบร้อย รับหน้าที่ดูแลงานเลี้ยงทั้งหมด

คณะรณรงค์เพื่อโลกโรจิที่มีคนน้อยกว่า แค่จัดหาอาหารรสเลิศและวัตถุดิบหายากมาให้ก็พอ

กลุ่มโจรสลัดหนวดขาวกลุ่มหลัก นอกจากเรือธง โมบี้ ดิ๊ก เรือรูปวาฬสีขาวขนาดยักษ์แล้ว ยังมีเรือวาฬสีขาวขนาดเล็กอีกหลายลำ รวมเป็นกองเรือวาฬสีขาว

สมาชิก 16 หน่วยหลักกว่า 1,600 คน อาศัยอยู่บนเรือธงและเรือลูกหลายลำ

ถ้ามีภารกิจรับคนเพิ่ม หัวหน้าหน่วยก็จะขับเรือลูกขนาดเล็กออกไปปฏิบัติภารกิจ

เมื่อไม่มีอันตราย งานเลี้ยงก็ลากยาวตั้งแต่เที่ยงวันยันดึกดื่นเกือบสว่าง

เช้าวันที่สาม

กลุ่มโจรสลัดหนวดขาวออกเรือก่อน แยกทางกับคณะรณรงค์เพื่อโลกโรจิ ออกจากเกาะเอ้กเฮด

หลังจากโรจิและพวกรวจสอบจนแน่ใจว่าปล้นเกาะเอ้กเฮดจนเกลี้ยงแล้ว ก็ออกเรืออาร์ค แม็กซิม จากเกาะเทคโนโลยีที่รกร้างแห่งนี้เช่นกัน

หลังจากออกเรือไม่นาน ทั้งสองกลุ่มโจรสลัด 5 จักรพรรดิ ก็บังเอิญเจอนกส่งหนังสือพิมพ์ และซื้อข่าวล่าสุดของสองวันที่ผ่านมา

บนเรือโมบี้ ดิ๊ก

"เกิดอะไรขึ้นเนี่ย? โรจิฆ่าห้าผู้เฒ่า แซทเทิร์น เซนต์ เหรอ?"

"โรจิไม่ได้บอกว่าราชาแห่งโลก ท่านอิม เป็นคนฆ่าแซทเทิร์น เซนต์ หรอกเหรอ?"

"แกนี่โง่จริง! รัฐบาลโลกต้องโยนความผิดให้โรจิอยู่แล้วสิ!"

"กลุ่มโจรสลัดโรจิและกลุ่มโจรสลัดหนวดขาวร่วมมือกันบุกยึดเกาะเอ้กเฮดของรัฐบาลโลก?"

"ดูค่าหัวใหม่นี่สิ!!"

"ไม่ยุติธรรม! ไม่ยุติธรรมเลย! ทำไมค่าหัวของกลุ่มโรจิพุ่งกระฉูดขนาดนั้น แต่ของพวกเราไม่ขึ้นเลยสักนิด!!"

"กลุ่มโรจิสู้กับห้าผู้เฒ่า พวกเราสู้กับพลเรือโท..."

"แปลว่าสู้กับพลเรือโทไม่ได้ค่าหัวเพิ่มงั้นสิ!!"

"เอส ค่าหัวแกขึ้นแล้ว!! ดูเหมือนการปะทะกับคิซารุจะช่วยปั๊มค่าหัวได้เร็วแฮะ!"

...

เหล่าหัวหน้าหน่วยถือหนังสือพิมพ์และใบประกาศจับ เถียงกันอย่างดุเดือด

"ขึ้นมาแค่ 100 ล้านเบรีเอง ดูถูกกันชัดๆ!!"

เอสถือใบประกาศจับล่าสุด บ่นอุบ เทียบกับยามาโตะและโรจิไม่ได้เลย!

[เอส หมัดอัคคี หัวหน้าหน่วยที่ 2 กลุ่มหนวดขาว ค่าหัว: 650 ล้านเบรี!]

"ฮ่าฮ่า เอส อย่างน้อยค่าหัวนี้ก็แซงหน้าแม่ทัพขนมหวานตัวปลอมคนนั้นแล้วนะ"

วิสต้า เพลงดาบดอกไม้ ตบไหล่เอสหัวเราะร่า ตอนนี้ ชาร์ลอตต์ สแน็ค แม่ทัพขนมหวานอันดับสุดท้าย มีค่าหัว 600 ล้านเบรี

และฮูส์ฮู หัวหน้ากลุ่มหกล่องนภา มีค่าหัว 546 ล้านเบรี

"ใช่แล้ว 600 ล้านเบรีคือเกณฑ์วัดนะ เอส ยินดีด้วย ตั้งแต่นี้ไป นายคือโจรสลัดผู้ยิ่งใหญ่ตัวจริงแล้ว!"

หัวหน้าหน่วยหลายคนแซวเอส กลุ่มหนวดขาวมีโจรสลัดผู้ยิ่งใหญ่เพิ่มมาอีกคนแล้ว

"แต่ค่าหัวของพวกโรจิมันขึ้นน่ากลัวเกินไปแล้ว!!"