บทที่ 130 ข้าคือมนุษย์ป่า อารามากิ (ฟรี)

ดินแดนศักดิ์สิทธิ์แมรี่จัวส์

ห้าผู้เฒ่ากำลังสื่อสารทางไกลผ่านพลังพิเศษ

พวกเขาถ่ายทอดข้อมูลการปรากฏตัวของกลุ่มโจรสลัดโรจิในเซาท์บลู ให้มาร์ส เซนต์ ที่ยังคงอยู่บนเกาะใกล้ๆ อลาบา สต้า ได้รับทราบ

"ไอ้เด็กเวรนี่ ข้ามคาล์มเบลท์ไปโผล่ที่เซาท์บลูจริงๆ ด้วยสินะ?"

ดวงตาเรียวรีของมาร์คัส มาร์ส เซนต์ เต็มไปด้วยความโกรธ

หนูสกปรกพวกนี้วิ่งเร็วจริงๆ!

"ยังมีข่าวร้ายอีกเรื่อง โรจิได้ลูกน้องที่มีฝีมือระดับพลเรือเอกมาด้วย"

"อารามากิ นายตำรวจกองรักษาการณ์แห่งอาณาจักรทายา เป็นผู้ใช้ผลโมริ โมริ สายโลเกีย"

"แม้ชื่อเสียงจะยังไม่กระจายไปทั่วแกรนด์ไลน์และโลกใหม่ แต่จากข้อมูลของ CP ประเมินว่า พลังการต่อสู้โดยรวมของหมอนี่ น่าจะเหนือกว่าโมโมอุซางิ กิออน และจาตง คาเค สองพลเรือโทที่เป็นแคนดิเดตพลเรือเอกซะอีก!"

"บาโซโลมิว คุมะ ไอ้ลูกผสมเผ่าบัคคาเนียร์นั่น ก็สงสัยว่าจะเข้าร่วมกลุ่มโรจิไปแล้วเหมือนกัน"

"พูดง่ายๆ คือ ตอนนี้กลุ่มโจรสลัดโรจิ มีความแข็งแกร่งเทียบเท่ากลุ่มสี่จักรพรรดิแล้ว"

ห้าผู้เฒ่าทั้งสี่คนผลัดกันให้ข้อมูล กลุ่มโจรสลัดโรจิขยายตัวรวดเร็วจนน่าตกใจ!

"งั้นต้องรีบกำจัดพวกมันให้เร็วที่สุด!"

"ข้าจะออกเดินทางไปเซาท์บลูเดี๋ยวนี้ คอยอัปเดตความเคลื่อนไหวของกลุ่มโรจิให้ข้าตลอดเวลาด้วย"

มาร์ส เซนต์พูดเสียงเย็น แล้วนำกองกำลังอัศวินเทพและ CP0 มุ่งหน้าสู่เซาท์บลูทันที

"ดูเหมือนโรจิกำลังรวบรวมยอดฝีมือ รีบตรวจสอบดูว่าในเซาท์บลูมียอดฝีมือพเนจร หรือพวกยอดฝีมือที่ถูกขังคุกแบบอารามากิอยู่อีกไหม!"

"กว่ามาร์ส เซนต์จะไปถึงอาณาจักรทายา กลุ่มโรจิคงหนีไปไกลแล้ว เราจะมีโอกาสดักทางมันได้ก็ต่อเมื่อรู้เป้าหมายต่อไปของมัน!"

ห้าผู้เฒ่ารีบแจกจ่ายงาน สั่งให้ดึงข้อมูลยอดฝีมือในเซาท์บลูทั้งหมดออกมาดู

พวกเขาต้องพยายามคาดเดาเป้าหมายต่อไปของโรจิ

คราวนี้ ไม่เพียงแต่ต้องกำจัดโรจิ แต่คุมะ เผ่าบัคคาเนียร์คนสุดท้ายที่แหกคอกซ้ำซาก ก็ต้องถูกกำจัดให้สิ้นซาก

ในสงครามก็อดวัลเลย์ คุมะที่เป็นทาสเคยหนีรอดไปได้ครั้งหนึ่ง และคราวนี้ หลังถูกดัดแปลงร่าง คุมะก็ยังหลุดจากการควบคุมได้อีก

ดูเหมือนเผ่าบัคคาเนียร์คนสุดท้ายนี้จะมีโชคช่วยอยู่บ้าง

ตัวแปรที่ไม่แน่นอนที่หนีรอดมาได้ถึงสองครั้ง จะปล่อยไว้ไม่ได้อีกต่อไป

...

ในขณะที่รัฐบาลโลกและมารีนฟอร์ดเริ่มเคลื่อนไหว กลุ่มโจรสลัดโรจิก็กวาดสมบัติจากวังลับของเอิร์ลยูคาวะจนเกลี้ยง

โรจิไม่สนใจความวุ่นวายที่จะตามมาในอาณาจักรทายา เขาพาอารามากิ สมาชิกใหม่ ออกจากอาณาจักรทายา มุ่งหน้าหาลูกเรือคนต่อไปทันที

บนเรืออาร์ค แม็กซิม ณ น่านน้ำแห่งหนึ่ง

"อะไรนะ!! พวกนายโดนรัฐบาลโลกไล่ล่าอยู่เหรอ?!"

"พวกนายฆ่าเผ่ามังกรฟ้าไปแล้วด้วย!!"

"ฉิบหายแล้ว! ฉันขอลงจากเรือตอนนี้ยังทันไหม?"

อารามากิตะโกนโวยวาย เหงื่อกาฬไหลซึมหน้าผาก

นี่เขาหลวมตัวมาอยู่กับกลุ่มโจรสลัดอันตรายระดับนี้ได้ยังไง

ไหนบอกว่าเป็นโจรสลัดที่จัดการแค่ขุนนางชั่วไง

ขุนนางชั่วที่ว่า คือเผ่ามังกรฟ้า ขุนนางโลกเนี่ยนะ?

"พรุ่งนี้ ข่าวที่นายเข้ากลุ่มโรจิคงแพร่สะพัดไปทั่วโลก และใบประกาศจับของนายในนามกลุ่มโรจิ ก็น่าจะออกใหม่สดๆ ร้อนๆ เลยล่ะ"

โรจินอนเอนหลังบนเก้าอี้ มองอารามากิที่กำลังสติแตกด้วยสายตาเรียบเฉย

"แกหลอกฉัน!!! ทำไมไม่บอกกันก่อนวะ..."

อารามากิด่าโรจิ แล้วเงยหน้าตะโกนระบายความอัดอั้นใส่ท้องฟ้า

โทษฐานฆ่าเผ่ามังกรฟ้านี่มันเรื่องใหญ่ระดับชาติ ต่อไปนี้คงต้องหนีหัวซุกหัวซุนแน่

"ใจเย็นๆ น่า! กลัวอะไร! ฝีมือพวกเรารวมกัน ล้มพลเรือเอกได้สบาย!"

"อีกอย่าง เราบินอยู่บนฟ้า จะไปกลัวพวกมันตามทันทำไม?"

ท่าทีมั่นใจของโรจิ ทำให้อารามากิค่อยๆ สงบลง

"ช่างแม่ง ยังไงก็โดนประกาศจับอยู่ดี"

อารามากินั่งอ่านหนังสือพิมพ์อย่างหดหู่ ไล่อ่านข่าวใหญ่ๆ ตลอดปีที่ผ่านมา

"ถ้าเรากล่อมเจ้าพวกนี้สำเร็จ กลุ่มเราจะยิ่งแข็งแกร่งขึ้นไปอีก!!"

จู่ๆ โรจิก็นำเอเนล ฮานาฟุดะ และครอกโคไดล์ ออกมาวางกองไว้ที่มุมดาดฟ้าเรือ

"ส่วนไอ้สายลับนี่ไม่ต้องกล่อมให้เสียเวลา ไอ้ไร้น้ำยานี่เอาไว้เป็นกระสอบทราย ไม่ต้องพูดมาก!"

โรจิปล่อยบลูโน่กับโอโรจิออกมาด้วย สภาพบนเรือกลับมาครึกครื้นเหมือนเดิม

"เจ็ดเทพโจรสลัดสองคน? พวกนายนี่มันสุดยอดจริงๆ!"

"ไอ้หูยาวนี่คือผู้ใช้ผลโกโร โกโร (สายฟ้า) สายโลเกียเหรอ?"

เห็นเชลยพวกนี้ อารามากิก็เดาได้ทันทีว่าเอเนลคือผู้ใช้ผลสายฟ้า จากข้อมูลที่เขาพอรู้มา

"เหอๆ ถ้าฉันไม่ยอมเข้าพวก นายก็จะอัดฉันจนน่วมแล้วจับขังเหมือนกันใช่มั้ย?"

อารามากิชำเลืองมองโรจิ ยามาโตะ และคุมะ ประเมินโอกาสรอดถ้าคิดจะหนี

"คิดว่าไงล่ะ? ฉันมีไพ่ตายที่นายคิดไม่ถึงอีกเยอะ อยากลองไหม?"

โรจิเลิกคิ้วมองอารามากิ หมอนี่มั่นใจในฝีมือตัวเองมาก และดูเหมือนยังไม่ค่อยยอมรับโรจิ กัปตันที่ดูฝีมือไม่เท่าไหร่คนนี้

"ไม่เอาดีกว่า กัปตัน คุณนี่เสน่ห์แรงจริงๆ!"

เห็นยามาโตะกับคุมะที่เชื่อฟังโรจิสุดๆ อารามากิก็รีบแบมือยอมแพ้ การที่มีคนเก่งระดับนี้ยอมติดตาม ก็ถือเป็นความแข็งแกร่งอย่างหนึ่งของโรจิ

ถ้ายามาโตะกับคุมะไม่เชื่อฟังโรจิ ป่านนี้อารามากิคงคิดจะยึดตำแหน่งกัปตัน ตั้งตัวเป็นบอสใหญ่ไปแล้ว

"คุมะจอมป่าเถื่อน!"

ครอกโคไดล์มองร่างใหญ่โตนั่น หมอนั่นคือคนที่มาแทนที่ฮานาฟุดะสินะ

แต่เขาไม่รู้จักอารามากิ

"ไอ้หมอนั่นคือเจ็ดเทพโจรสลัดคนใหม่!"

ฮานาฟุดะก็จ้องคุมะเขม็ง ไฟแค้นลุกโชนในดวงตา

แต่ทำไมคุมะถึงมาอยู่บนเรือโจรสลัดของโรจิ?

หรือว่า...

ฮานาฟุดะและครอกโคไดล์เหมือนจะนึกอะไรขึ้นได้ รูม่านตาหดเกร็งทันที

คุมะเข้ากลุ่มโรจิแล้วเหรอ?

"เฮ้ยๆๆ พวกแกเมินฉันเกินไปแล้วมั้ง!"

อารามากิเห็นสองเจ็ดเทพโจรสลัดเอาแต่จ้องคุมะ ก็เริ่มไม่พอใจ

ผู้ใช้ผลโมริ โมริ สายโลเกีย ยืนหัวโด่อยู่ตรงนี้ทั้งคน หัดมองกันบ้างสิ

นิ้วทั้งห้าของอารามากิกลายเป็นเถาวัลย์ ลอดผ่านกรงหินไคโรเข้าไปมัดตัวฮานาฟุดะและครอกโคไดล์

"จุ๊ๆๆ อยากลองกินเจ็ดเทพโจรสลัดดูสักสองคนจังแฮะ!"

อารามากิแสยะยิ้ม เถาวัลย์พันรอบตัวทั้งสองคนราวกับกำลังสัมผัสเหยื่อ

"ไอ้เวร! ไสหัวไป!!"

"ไอ้สิ่งสกปรก ออกไปนะโว้ย!"

ฮานาฟุดะและครอกโคไดล์ด่าลั่น ถ้าไม่ติดหินไคโร พวกเขาฆ่าไอ้ตัวน่าขยะแขยงนี่ไปนานแล้ว

"ได้ข่าวว่าผลทรายของแกดูดน้ำออกจากศัตรูให้เป็นมัมมี่ได้นี่"

"บังเอิญจัง ฉันก็ดูดสารอาหารจากศัตรูให้เป็นมัมมี่ได้เหมือนกัน"

อารามากิเลียริมฝีปาก เถาวัลย์แหลมแทงเข้าที่แขนของครอกโคไดล์ ดูดจนแขนเหี่ยวแห้งลงอย่างรวดเร็ว

"ไสหัวไป!! ไอ้ตัวน่ารังเกียจ!!"

ครอกโคไดล์ด่าอย่างเกรี้ยวกราด แววตาเต็มไปด้วยจิตสังหาร

"ทะเลทรายคือศัตรูของป่าไม้สินะ"

อารามากิไม่ได้ทำเกินเลย รีบหดเถาวัลย์กลับ ยังไงซะครอกโคไดล์ก็เป็นเชลยของกลุ่มโรจิ ไม่ใช่เหยื่อของเขา

"ขอแนะนำตัวอย่างเป็นทางการ ข้าคือมนุษย์ป่าผู้กินผลโมริ โมริ สายโลเกียเข้าไป นายตำรวจฮีโร่อารามากิ ข้าคิดว่าข้าเก่งกว่าเจ็ดเทพโจรสลัดอย่างพวกแกสองคนเยอะ"

อารามากิยืนยืดอกต่อหน้าเชลยเจ็ดเทพโจรสลัดทั้งสอง แนะนำตัวอย่างหยิ่งผยอง

เมื่อก่อนเขาเอาแต่เก็บตัวทำงานหนักในอาณาจักรทายา หวังเลื่อนขั้น ชื่อเสียงเลยไม่ดังออกไปนอกประเทศหรือนอกเซาท์บลู

ตั้งแต่นี้ไป ชื่อเสียงอันยิ่งใหญ่ของเขาจะดังกระฉ่อนไปทั่วโลก!

...