บทที่ 110: พลังของห้าผู้เฒ่า (ฟรี)
บทที่ 110: พลังของห้าผู้เฒ่า (ฟรี)
มาร์ส เซนต์ ไล่ล่ากลุ่มโจรสลัดโรจิไปทั่วอลาบา สต้าอย่างไม่ลดละ แถมยังตามไปในทะเลต่ออีกครึ่งวัน แต่สุดท้ายก็ไม่เจอร่องรอยของกลุ่มโรจิ
เห็นสภาพอิดโรยของอัศวินเทพและ CP0 มาร์ส เซนต์ก็ได้แต่จำใจถอยกลับอลาบา สต้าด้วยความโกรธ เพื่อจัดการปัญหาที่ครอกโคไดล์ทิ้งไว้ และรอข่าวการปรากฏตัวครั้งต่อไปของโรจิ
ส่วนกลุ่มโจรสลัดโรจิ ไม่กล้าโผล่หัวในแกรนด์ไลน์อีก อาศัยจังหวะข้ามคาล์มเบลท์ มุ่งหน้าสู่ทะเลเซาท์บลู
พวกเขาต้องกบดานสักพัก
โรจิไม่นึกเลยว่ารัฐบาลโลกจะส่งห้าผู้เฒ่า ผู้มีอำนาจสูงสุดลงมาไล่ล่าเขาด้วยตัวเอง
ขนาดราชาโจรสลัดโรเจอร์ยังไม่เคยได้รับเกียรติขนาดนี้
ดูท่าห้าผู้เฒ่าจะให้ความสำคัญกับแบบแปลนพลูตันจริง ๆ
สิ่งที่โรจิไม่รู้คือ หลังจากกองเรือใหญ่ของกลุ่มร้อยอสูรและกลุ่มบิ๊กมัมถอยทัพไป ไคโดร้อยอสูร, บิ๊กมัม ชาร์ล็อต ลินลิน และคิง อัคคีภัย ก็แอบแยกตัวออกจากกองเรือ บินตรงเข้าสู่แกรนด์ไลน์ทางอากาศ
พวกเขาตั้งใจจะมาจับตัวไอ้เด็กเวรโรจิด้วยตัวเอง
ทั้งห้าผู้เฒ่าและสี่จักรพรรดิ ต่างเคลื่อนไหวเพื่อจับตัวโรจิคนเดียว
ไลน์อัพผู้ล่าระดับนี้ น่ากลัวอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน
สองวันต่อมา
เมื่อเรืออาร์ค แม็กซิมเข้าสู่คาล์มเบลท์ สีหน้าของโรจิก็ผ่อนคลายลง
ห้าผู้เฒ่าคงเดาไม่ถึงหรอกว่าเขาจะหนีไปเซาท์บลู ปล่อยให้พวกมันงมหาในแกรนด์ไลน์ต่อไปเถอะ
"มามะ มาฉลองต้อนรับโรบินกันเถอะ!"
พอรู้สึกว่าปลอดภัยแล้ว โรจิก็ผ่อนคลายเต็มที่
สาว ๆ สังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงของโรจิได้อย่างชัดเจน
พวกเธอไม่เข้าใจว่าทำไมหลังจากได้รับโทรศัพท์จากราชาคอบรา โรจิถึงระวังตัวแจขนาดนี้
"โรจิ รัฐบาลโลกส่งคนเก่งมาก ๆ มาเหรอ? ทำไมฉันรู้สึกว่านายกลัวนิด ๆ นะ?"
ยามาโตะอดถามสิ่งที่ค้างคาใจไม่ได้
ต้องรู้ก่อนนะว่า ตอนป่วนวาโนะคุนิ ฆ่าอัศวินเทพ หรือปล้นวอเตอร์เซเว่น โรจิไม่เคยแสดงอาการประหม่าเลยสักนิด
"คนที่ทำให้โรจิระวังตัวได้ขนาดนี้ ต้องเก่งมากแน่ ๆ ระดับสุดยอดฝีมือของรัฐบาลโลกเลยล่ะ"
เชอร์ลีย์มองโรจิด้วยสายตาจริงจัง สงสัยว่าเขาจะไปเจอยอดฝีมือที่จะมาสู้กับเขาในอนาคต คนที่มีพลังพอจะทำลายเรดไลน์รึเปล่า
"เบบี้ไฟว์ รีบเตรียมอาหารและเหล้าดี ๆ วันนี้ฉันจะเล่าความลับและพลังที่แท้จริงของรัฐบาลโลกให้ฟัง"
โรจินอนแผ่บนเก้าอี้อาบแดด น้ำเสียงเกียจคร้าน พลางหัวเราะเบา ๆ
"ในรัฐบาลโลกมีคนเก่งกว่าสามพลเรือเอกด้วยเหรอคะ?"
ทุกคนถามด้วยความสงสัย เพราะตอนนี้กำลังรบสูงสุดของกองทัพเรือที่เปิดเผยคือพลเรือเอก
ถ้าโรจิไม่ฆ่าอัศวินเทพไปสองคน คนส่วนใหญ่ก็แทบไม่รู้การมีอยู่ของอัศวินเทพด้วยซ้ำ
แม้แต่ครอกโคไดล์และฮานาฟุดะก็หูผึ่ง อยากรู้เหมือนกันว่าใครที่ทำให้โรจิกลัวจนต้องหนีออกจากแกรนด์ไลน์
"ก็แค่พวกขี้ขลาด! มีเรือเทพของข้าแท้ ๆ แต่ดันหนีหัวซุกหัวซุนเหมือนมดปลวก!
โรจิ แกไม่คู่ควรกับเรืออาร์ค แม็กซิมของข้า!
ปล่อยข้าสิ แล้วข้าจะช่วยจัดการพวกที่ตามมาให้!"
เอเนลตะโกนอย่างอวดดี เรืออาร์ค แม็กซิมคือเรือเทพที่เข้ากันได้ดีที่สุดกับพลังผลสายฟ้าของเขา
มีแค่เขาเท่านั้นที่จะดึงพลังที่แท้จริงของเรือออกมาได้
ส่วนไอ้พวกยอดฝีมือที่ตามมา เจอ 'ไรโก' (อาณาจักรสายฟ้า) ของเขาเข้าไปทีเดียวก็หายเกลี้ยง
เอเนลยังไม่ยอมรับความพ่ายแพ้ เขาคิดว่าตัวเองแค่ประมาทโดนยามาโตะลอบกัด
การต่อสู้ครั้งนั้นเขายังไม่ได้โชว์ฝีมือแม้แต่เปอร์เซ็นต์เดียว ก็แพ้ไปแบบงง ๆ
"เมฆสายฟ้า จัดชุดใหญ่ไฟกระพริบให้มันหน่อยซิ"
ได้ยินเอเนลยังปากดี โรจิก็ไม่เกรงใจ สั่งให้เมฆสีทองคินโตอุนปล่อยสายฟ้าใส่เอเนลให้หายซ่า
"อ๊าก!"
"บ้าเอ๊ย!"
เอเนลร้องลั่น กระโดดเหยง ๆ ในกรงหินไคโรเพราะโดนไฟช็อต
เทพสายฟ้าผู้ยิ่งใหญ่ กลับมาโดนสายฟ้าลงโทษซะเอง
ต้องยอมรับว่าโรจินี่แสบจริง ๆ
"แกมันกบในกะลา ไม่รู้อะไรเลยยังจะมาคุยโวว่าจะจัดการห้าผู้เฒ่า"
"รู้ไหมว่าห้าผู้เฒ่าน่ะ นอกจากจะเป็นผู้ใช้ผลโซออนมายาสายบินได้ ยังเป็นปรมาจารย์ฮาคิสามรูปแบบด้วยนะ? แค่ฮาคิราชันย์หุ้มการโจมตีทีเดียว แกก็ร่วงแล้ว"
โรจิมองเอเนลอย่างเย็นชา เขายอมรับว่าท่า 'ไรโก' ของเอเนลมีพลังทำลายล้างสูง แต่ท่าไม้ตายระดับล้างเกาะนั้นใช้เวลาชาร์จนานเกินไป
มาร์ส เซนต์สามารถฆ่าเอเนล ผู้ใช้ผลสายฟ้าที่ใช้ฮาคิเกราะไม่เป็น ได้ในพริบตา
มาร์ส เซนต์ไม่เพียงใช้ฮาคิราชันย์หุ้มการโจมตีได้ แต่ฮาคิสังเกตก็แข็งแกร่งระดับปีศาจ ขนาดจับสัมผัสแมลงโทรสารที่ซ่อนอยู่ในเกาะเอ้กเฮดได้
ต่อให้สายฟ้าของเอเนลจะเร็วแค่ไหน แต่มาร์ส เซนต์อ่านทางได้หมด เอเนลคงไม่รอดแม้แต่ท่าเดียว
"ตาแก่ห้าคนนั่นเก่งขนาดนั้นเลยเหรอ?"
ฮานาฟุดะไม่ค่อยอยากจะเชื่อ เขาเองก็ไม่ค่อยได้เจอห้าผู้เฒ่าเท่าไหร่ แค่เคยได้ยินเสียงผ่านแมลงโทรสารตอนรับภารกิจลอบสังหารพิเศษ
"โรจิ! ห้าผู้เฒ่าทุกคนเก่งขนาดนั้นเลยเหรอ?"
ยามาโตะตาโต พอได้ยินโรจิอธิบาย นางถึงเข้าใจว่าฮาคิราชันย์หุ้มการโจมตีมันหายากขนาดไหนในทะเลนี้
เจ็ดเทพโจรสลัดส่วนใหญ่ยังไม่มีฮาคิราชันย์ด้วยซ้ำ อย่าว่าแต่เอามาหุ้มการโจมตีเลย
"ใช่แล้ว! ห้าผู้เฒ่าทุกคนเป็นผู้ใช้ผลโซออนมายา มีฮาคิสามรูปแบบ และใช้ฮาคิราชันย์หุ้มการโจมตีได้ทุกคน"
"ถึงพวกมันจะอยู่สูงส่งและไม่ค่อยลงมือเอง แต่ฝีมือการต่อสู้ไม่ด้อยไปกว่าสามพลเรือเอกหรือสี่จักรพรรดิเลย!"
สีหน้าโรจิจริงจัง เขาเองยังใช้ฮาคิราชันย์หุ้มการโจมตีไม่ได้เลย จะไปสู้กับห้าผู้เฒ่าคนเดียวยังยาก นับประสาอะไรกับห้าคนที่ไปไหนมาไหนด้วยกันเหมือนแฝดสยาม
ด้วยความสามารถวาร์ปหากันได้ สู้กับห้าผู้เฒ่าหนึ่งคน ก็เท่ากับสู้กับห้าคน
ใครจะไปรับมือไหว!
ถ้าห้าผู้เฒ่าตั้งใจจะกวาดล้างกลุ่มโจรสลัดสี่จักรพรรดิสักกลุ่ม
กลุ่มร้อยอสูรที่โอนิงะชิมะ หรือกลุ่มบิ๊กมัมที่เกาะโฮลเค้ก ก็ต้านทานการบุกของห้าผู้เฒ่าไม่ไหวหรอก
โรจิเองก็ไม่เข้าใจว่าทำไมห้าผู้เฒ่าถึงไม่ลงมือจัดการสี่จักรพรรดิด้วยตัวเอง
บางทีอาจเป็นเพราะ 'ฉันเลี้ยงหมากองทัพเรือไว้แล้ว ทำไมต้องลดตัวลงไปจัดการหมาป่าสี่จักรพรรดิเองด้วย?'
'ฉันฆ่าหมาป่าพวกนี้ได้'
'แต่คนระดับสูงส่งอย่างฉัน จะไปสู้คลุกฝุ่นกับหมาป่าสกปรก มันเสียเกียรติไหมล่ะ?'
อีกอย่าง ห้าผู้เฒ่าอยู่มาหลายร้อยปี โจรสลัดผู้ยิ่งใหญ่และสี่จักรพรรดิผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันมาไม่รู้กี่รุ่น ฆ่าเท่าไหร่ก็ไม่หมด
ต่อให้ไม่ลงมือ ปล่อยให้พวกมันผยองไป เดี๋ยวก็แก่ตายกลายเป็นผุยผงไปเอง
พวกเขายืนอยู่เหนือกระแสธารแห่งกาลเวลา มองดูมดปลวกพวกนี้ เกิด แก่ เจ็บ ตาย อย่างเฉยเมย
พอนึกสนุก ก็ใช้กองทัพเรือเป็นหมากไปกำราบโจรสลัดที่เริ่มเหิมเกริมบ้าง
เป้าหมายเดียวของพวกเขาคืออาวุธโบราณและเทพพระอาทิตย์ นิกะ สิ่งที่จะสั่นคลอนการปกครองของพวกเขาได้
"อะไรนะ!! ห้าผู้เฒ่าเป็นผู้ใช้ผลโซออนมายาทุกคน มีฮาคิสามรูปแบบทุกคน และใช้ฮาคิราชันย์หุ้มการโจมตีได้ทุกคน!"
ไม่ใช่แค่ลูกเรือโรจิที่อึ้ง แม้แต่ครอกโคไดล์และฮานาฟุดะ สองเจ็ดเทพโจรสลัด รูม่านตาก็หดเกร็ง
ห้าผู้เฒ่าเก่งขนาดนั้นเลยเหรอ!
...