บทที่ 511 - ทำดีทำชั่วล้วนมีกรรมตามสนอง

บทที่ 511 - ทำดีทำชั่วล้วนมีกรรมตามสนอง

"วันนี้โดยมีหมอฉินเป็นพยาน ฉันอยากให้ทุกคนดูว่าหมอแผนจีนหลี่รักษาแม่ของฉันยังไง ฉันต้องกระชากหน้ากากเปิดโปงผลประโยชน์ที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังเขาให้ได้ เขาต้องใช้ยาปลอมมารักษาแม่ของฉันแน่ๆ ถ้าไม่ใช่เพราะเขามารักษา แม่ของฉันก็คงยังมีชีวิตอยู่"

ตอนที่ผู้หญิงคนนั้นพูด เนื้อบริเวณแก้มทั้งสองข้างของเธอก็ตอบบุ๋มลงไป

คนที่อยู่ในห้องไลฟ์สดต่างก็มองออกว่า ครั้งนี้พวกเขาต้องการบีบให้หมอแผนจีนหลี่ออกมาให้คำอธิบายให้ได้ หมอหลี่โมโหจนตบต้นขาตัวเองฉาดใหญ่

เขาจำใจต้องวางกระเป๋าเดินทางลง ช่วยไม่ได้นี่นา เขาอุตส่าห์วิ่งหนีสุดชีวิตแล้ว แต่คนพวกนี้ดันมาดักรออยู่ถึงหน้าประตูบ้าน แล้วเขาจะหนีไปไหนรอด?

ยังไงวันนี้ก็ต้องให้คำอธิบายกับเรื่องนี้ให้ได้

"ฉันอธิบายให้พวกแกฟังจนปากจะฉีกแล้วนะ ว่าเรื่องนี้มันไม่เกี่ยวอะไรกับฉันเลย เป็นแม่ของพวกแกเองนั่นแหละที่ดึงดันจะมาซื้อยากับฉัน ตอนนั้นยายแก่บอกฉันเองว่าตัวเองเหลือเวลาอยู่บนโลกนี้อีกไม่กี่ปี แถมยังยืนกรานจะกินยาที่ใช้รักษาสัตว์ด้วย"

หมอแผนจีนหลี่เล่าเหตุการณ์ในตอนนั้นให้ฟังอย่างละเอียด

ตอนนั้นเขากำลังรักษาโรคให้วัวตัวหนึ่ง วัวตัวนั้นอาการสาหัสปางตายจริงๆ สำหรับชาวบ้านแล้ว สัตว์เลี้ยงถือเป็นสิ่งสำคัญมาก หากสัตว์เลี้ยงตายไปสักตัว ตลอดทั้งปีที่ลงแรงไปก็อาจจะสูญเปล่าได้เลย

หมอหลี่ไม่มีทางเลือก จึงทำได้เพียงเพิ่มปริมาณยา และสามารถยื้อชีวิตวัวที่กำลังจะตายให้รอดกลับมาได้สำเร็จ วินาทีที่วัวตัวนั้นฟื้นกลับมา

ยายแก่กลับดีใจยิ่งกว่าเจ้าของวัวเสียอีก เธอรีบวิ่งเข้าไปหาทันที และบอกว่าเขาต้องรักษาโรคให้เธอให้ได้

ตอนที่ยายแก่คนนี้ปรากฏตัวขึ้น ชาวบ้านต่างก็รู้สึกแปลกใจกันมาก

ยายแก่ทั้งร้องห่มร้องไห้โวยวาย แถมยังบอกว่าตัวเองไม่มีลูกหลานคอยดูแล พรรณนาชีวิตตัวเองซะน่ารันทดสุดๆ จุดประสงค์ก็เพื่อจะใช้เงินก้อนหนึ่งมารักษาโรคของตัวเองให้หาย

ตอนแรกทุกคนก็พยายามเกลี้ยกล่อมให้เธอทำใจให้สบาย ยังไงซะหมอหลี่ก็เป็นหมอรักษาสัตว์ ยายแก่เองก็รู้เรื่องนี้ดี

แต่ในเมื่อขนาดวัวตัวหนึ่งยังรักษาให้หายได้ นับประสาอะไรกับคนล่ะ เธอปักใจเชื่อไปแล้วว่าคนตรงหน้าคือหมอเทวดา

เดิมทีหมอแผนจีนคนนี้ก็ไม่อยากจะรักษา และไม่อยากแบกรับความเสี่ยง แต่ยายแก่ดันงัดเอาเงินออกมาโชว์ พร้อมกับประกาศว่าตัวเองรวยมาก เห็นแก่เงินก้อนโต หมอหลี่ถึงได้ยอมตกลง!

เมื่อได้รู้ว่าตอนที่แม่ตาย ยาที่ดื่มเข้าไปคือยารักษาสัตว์ บรรดาลูกๆ ก็แทบจะเป็นลมล้มพับ หมอหลี่เองก็ตระหนักได้ว่าการกระทำของเขามันไม่ถูกต้อง แต่ไม่ถูกต้องแล้วจะให้ทำยังไงได้ล่ะ?

ในเมื่อเรื่องมันบานปลายมาถึงขนาดนี้แล้ว จะให้เขายอมรับผิดต่อหน้าผู้คนมากมายงั้นเหรอ

ถ้าขืนยอมรับ เขาก็ต้องรับความเสี่ยง ต้องชดใช้ด้วยชีวิตเชียวนะ เขารีบโบกไม้โบกมือปฏิเสธพัลวัน

"เป็นเพราะแม่ของพวกแกไม่ยอมสะสมบุญทำความดีเองต่างหาก ทำดีทำชั่วล้วนมีกรรมตามสนอง ถ้าพวกแกจะหาคนผิด ก็ไปโทษแม่ของพวกแกนู่น อย่ามาโทษฉัน"

"ฉันไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อย แม่ของพวกแกดึงดันจะมาหาฉันเอง บอกว่าฉันต้องรักษาโรคให้หายได้แน่ๆ ฉันก็บอกไปแล้วไงว่าฉันรักษาไม่หาย"

ยาสมุนไพรก็วางอยู่ตรงหน้าต่าง เขาไม่ได้เป็นคนขายยาให้ยายแก่เสียหน่อย แต่เป็นยายแก่ที่ทุกครั้งเวลามาหา ก็จะเอาเงินมาวางทิ้งไว้บนขอบหน้าต่าง

จากนั้นก็หยิบยาสมุนไพรไปบางส่วน ใครจะไปรู้ล่ะว่ายายแก่เอาไปกินยังไง?

ยังไงซะกล้องวงจรปิดก็ติดอยู่ตรงนั้น หมอหลี่จึงงัดเอาภาพจากกล้องวงจรปิดออกมาโชว์ให้ดูซะเลย

พอลูกๆ ได้ดูคลิปก็ถึงกับเถียงไม่ออก แต่พวกเขาก็ยังยืนยันว่าจะตามสืบเรื่องนี้ให้ถึงที่สุด

ฉินเจียงรู้สึกขบขัน พอตอนยายแก่ตาย ลูกๆ ก็แห่กันเสนอหน้าออกมาเชียว ตอนที่ยายแก่มาตรวจโรค ลูกๆ ก็น่าจะดูอยู่ในห้องไลฟ์สดด้วยไม่ใช่หรือไง

ไม่อย่างนั้นพวกเขาจะติดต่อมาที่ห้องไลฟ์สดของเขาได้ยังไง แถมหลังจากวันนั้น ดูเหมือนจะมีคนทักข้อความส่วนตัวมาถามเขาด้วยซ้ำว่าแม่ของตัวเองป่วยเป็นโรคอะไร แล้วตอนนั้นมัวไปมุดหัวอยู่ที่ไหนกันล่ะ

พอถึงคราวที่ยายแก่ตายไปแล้ว ทุกคนต่างก็คิดแต่จะกอบโกยเงินทองจากเรื่องนี้ ทำมาเป็นเอาอกเอาใจกันซะเหลือเกิน คนเราเกิดมาบนโลกนี้ บางครั้งการมีลูกก็ไม่ได้ช่วยอะไรเลยจริงๆ

ผู้หญิงที่ทำหน้าตาถมึงทึงคนนั้นหน้าตาละม้ายคล้ายกับยายแก่มาก ตอนนี้เธออยู่ต่อหน้าห้องไลฟ์สด จึงปรับสีหน้าให้ดูอ่อนลง แล้วเอ่ยถามฉินเจียง

"ถ้าสัตวแพทย์คนนี้ไม่ได้เป็นคนรักษาโรคให้แม่ของฉัน แม่ของฉันก็คงจะมีชีวิตอยู่ต่อไปได้อีกหลายปีใช่ไหม? เป็นเพราะเขารักษาโรคให้แม่ของฉัน ถึงทำให้แม่ฉันตายใช่ไหม? หมอฉิน ฉันอยากให้คุณพูดความจริง ฉันให้เงินคุณได้นะ ยังไงซะแม่ของฉันก็ตายไปแล้ว ฉันแค่อยากจะทำหน้าที่ลูกกตัญญูเป็นครั้งสุดท้าย"

ก่อนหน้านี้ตอนที่ฉินเจียงตรวจโรคให้ ยายแก่มีท่าทีไม่พอใจอย่างมาก ลูกๆ ก็ไม่เห็นมีใครโผล่หัวออกมาสักคน แต่ตอนนี้กลับจะให้ฉินเจียงมานั่งเป็นศาลเตี้ยตัดสินความถูกผิดซะงั้น

เขาไม่อยากเอาตัวเข้าไปพัวพันกับเรื่องโสมมพวกนี้หรอก อีกอย่างเขาก็รู้ดีว่าครอบครัวนี้รับมือยากสุดๆ แล้วเขาจะเอาเท้าเข้าไปเหยียบทำไมล่ะ?

"ขอโทษด้วยนะ นี่ไม่ใช่คนไข้ของฉัน ฉันไม่มีสิทธิ์ไปแจ้งข้อมูลอะไรทั้งนั้น และอีกอย่าง ถ้าพวกคุณอยากจะหาคนมาชันสูตรหาสาเหตุการตายของยายแก่ล่ะก็ พวกคุณสามารถไปหาหมอนิติเวชได้เลย ฉันไม่ใช่หมอนิติเวช ฉันเป็นแค่หมอแผนจีน"

หลังจากฉินเจียงพูดจบ เขาก็กดตัดสายทันที ถึงแม้การ PK จะยังไม่จบ แต่เขาก็ถือว่าเป็นฝ่ายชนะ

เมื่อเห็นว่าสายถูกตัดไป คราวนี้ลูกๆ ตระกูลหวังก็ถึงกับเหวอแดก พวกเขานึกไม่ถึงเลยว่าหมอฉินจะไม่ยอมเกาะกระแสนี้

ที่สำคัญที่สุดคือไม่ยอมให้คำอธิบายใดๆ กับพวกเขาเลย เดิมทีพวกเขาคิดว่าหมอฉินจะยืนอยู่ข้างเดียวกันกับพวกเขาเสียอีก

"หมอฉินนี่มันร้ายกาจจริงๆ เห็นคนตายอยู่ตรงหน้าแท้ๆ แต่กลับไม่ยอมช่วยเหลือ ถ้าไม่ใช่เพราะเขาเมินเฉยไม่ยอมรักษา แม่ของพวกเราก็คงไม่ต้องไปหาสัตวแพทย์หรอก โทษเขาคนเดียวนั่นแหละ"

จากการยุยงปลุกปั่นของบรรดาลูกๆ เหล่านี้ ทำให้ฉินเจียงโดนทัวร์ลงจนติดเทรนด์การค้นหา

ที่สำคัญคือพอได้เห็นข้อความบนเทรนด์การค้นหา ฉินเจียงก็ถึงกับพูดไม่ออก เขาแค่ไม่มีปัญญารักษาคนที่ใกล้จะลงโลงแค่นั้นเอง ก็ถึงกับโดนดันขึ้นเทรนด์ซะแล้ว

ประเด็นคือเขาไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อย ต่อให้เขาทำผิดจริง แน่นอนว่าก็ต้องมีชาวเน็ตคอยตรวจสอบอยู่แล้ว แต่ตอนนั้นเขาก็บอกไปแล้วว่ารักษาไม่ได้ กลับมาหาว่าเขาเห็นคนตายแล้วไม่ช่วย หรือว่าหมอจะต้องรักษาได้ทุกโรคบนโลกใบนี้งั้นเหรอ?

ถ้าหมอรักษาได้ทุกโรคจริง เขาก็คงถือบัญชีเป็นตายอยู่ในมือ แล้วไปเป็นพญายมราชแล้วล่ะ จะมานั่งเป็นหมออยู่ในคลินิกเล็กๆ แบบนี้ทำไม?

ต่อหน้าห้องไลฟ์สด ฉินเจียงก็ไม่ไว้หน้าใครทั้งนั้น เขาเริ่มสวนกลับคนพวกนั้นทันที

"พวกคุณเห็นฉันเป็นพญายมราชหรือไง ฉันบอกไปแล้วว่ารักษาไม่ได้ ยังจะมาบังคับให้ฉันรักษาอีกเหรอ? ถ้าพวกคุณไปโรงพยาบาล โรงพยาบาลนั้นไม่โดนพวกคุณฟ้องร้องจนหมดเนื้อหมดตัวเลยหรือไง?"

เจอคำถามตอกกลับแบบนี้เข้าไป ลูกๆ ตระกูลหวังก็ถึงกับเถียงไม่ออก แต่พวกเขาก็ยังไม่ยอมเลิกรา

หลังจากผ่านความวุ่นวายไปหลายตลบ สัตวแพทย์ก็ยอมคืนเงินที่รับมาทั้งหมดให้กับพวกเขา ส่วนสาเหตุการตายของยายแก่ ก็ไม่อาจล่วงรู้ได้อีกต่อไป

พวกลูกๆ ตระกูลหวังยังคิดจะไปรีดไถเงินคืนจากพวกนายแบบหนุ่มวัยละอ่อนพวกนั้น แต่ก็เป็นไปไม่ได้แล้ว พวกนายแบบหอบเงินหนีไปตั้งนานแล้ว

เรื่องการปอกลอกเงินน่ะ พวกเขาเป็นมืออาชีพอยู่แล้ว อะไรที่ตกมาอยู่ในกระเป๋าพวกเขาแล้ว ไม่มีใครหน้าไหนจะล้วงกลับไปได้หรอก ยิ่งไปกว่านั้นเงินพวกนี้ก็เป็นเงินที่พวกเขาต้องกล้ำกลืนฝืนทนความขยะแขยงแลกมา พวกเขายังรู้สึกว่าได้เงินน้อยไปซะด้วยซ้ำ

"พวกแกคิดจะมาทวงเงินคืนจากพวกเรางั้นเหรอ ฝันไปเถอะ ถ้าขืนมาทวงเงินอีก พวกแกต้องจ่ายค่าทำขวัญให้พวกเราด้วยนะ โยนยายแก่ใกล้ตายมาให้พวกเราดูแล แค่ฟังก็ขยะแขยงแล้ว"

(จบแล้ว)