บทที่ 141 - การผ่าตัดถอดกระดูกคืออะไร?

บทที่ 141 - การผ่าตัดถอดกระดูกคืออะไร?

เพื่อยืนยันว่าลู่ผิงเป็นมะเร็งกระดูกจริงหรือไม่ จำเป็นต้องมีการถ่ายภาพรังสีและทำ MRI เพื่อประเมินก้อนเนื้องอกในเบื้องต้น

จากนั้นต้องเจาะไขกระดูก (Bone Marrow Aspiration) และตัดชิ้นเนื้อไปตรวจ (Biopsy) เพื่อวิเคราะห์เซลล์มะเร็ง

ถ้าผลออกมาว่ามีความรุนแรงสูง ก็สามารถวินิจฉัยได้ว่าเป็นมะเร็งกระดูก

ลู่ผิงไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่า แค่ตั้งใจจะพาแฟนมาหาหมอ

บทสรุปคือตัวเองดันตรวจเจอมะเร็งกระดูกซะงั้น

โดยเฉพาะการเจาะไขกระดูกที่ขึ้นชื่อเรื่องความเจ็บปวด ชาวเน็ตเห็นแล้วก็อดเวทนาไม่ได้

"พี่ชายคนนี้น่าสงสารจัดๆ มาหาหมอทีเดียวเสียทั้งแฟน เสียทั้งสุขภาพ"

"มองในแง่ดีสิครับ เลิกกับผู้หญิงแบบนั้นได้ถือว่าโชคดี ส่วนมะเร็งเนี่ย ยิ่งเจอเร็วยิ่งมีโอกาสหายสูงนะ"

"นั่นสิ โรคภัยไข้เจ็บไม่เลือกคนจนคนรวยจริงๆ พี่แกรวยขนาดนี้ มะเร็งยังถามหา"

"เดี๋ยวนะ เมนต์บน มีเงินกับไม่มีเงินรักษามันคนละเรื่องเลยนะเว้ย"

ฉินเจียงไม่ได้สนใจคอมเมนต์ชาวเน็ต เขาถือผลตรวจในมือด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

ลู่ผิงถามเสียงสั่น "หมอฉิน... อาการผมหนักไหมครับ?"

ฉินเจียงพยักหน้า

"จากข้อมูลที่ได้ ยืนยันแล้วครับว่าเป็นมะเร็งกระดูก"

"ข่าวดีคือเจอเร็ว ตอนนี้ยังอยู่ในระยะที่ 1 (Stage 1) แต่ถ้าไม่รีบรักษา มันจะพัฒนาไปเป็นระยะที่ 2 เร็วๆ นี้"

"และถ้าเข้าสู่ระยะที่ 2 เมื่อไหร่ มันจะเริ่มกระทบการใช้ชีวิตของคุณ"

ลู่ผิงฟังแล้วมึนตึ้บ

"หมอฉินครับ ไอ้ระยะหนึ่งระยะสองเนี่ย ผมไม่เข้าใจครับ ช่วยอธิบายง่ายๆ ได้ไหม?"

ฉินเจียงอธิบายอย่างใจเย็น

"มะเร็งกระดูกแบ่งเป็น 4 ระยะครับ ระยะที่ 1 คือระยะเริ่มต้น รักษาได้ผลดีที่สุด"

"ระยะที่ 2 ก้อนมะเร็งจะใหญ่ขึ้นจนสังเกตเห็นได้ชัดเจน"

"ระยะที่ 3 มีความเสี่ยงที่จะลุกลาม อันตรายมาก"

"ส่วนระยะที่ 4 คือเซลล์มะเร็งแพร่กระจาย (Metastasis) ไปยังอวัยวะอื่นแล้ว อวัยวะภายในจะล้มเหลว หรือที่เราเรียกว่ามะเร็งระยะสุดท้าย"

ได้ฟังคำอธิบาย หัวใจของลู่ผิงก็หนักอึ้ง

เขายังหนุ่ม!

แถมยังมีธุรกิจครอบครัวใหญ่โตต้องสืบทอด

เขาไม่เข้าใจเลยว่าทำไมคนที่รักษาสุขภาพอย่างเขาถึงเป็นมะเร็ง

ในขณะที่พวกขี้เหล้าเมายา นอนดึกเป็นกิจวัตร กลับอายุยืนหมื่นปี

ฉินเจียงสังเกตเห็นความท้อแท้ของลู่ผิง จึงพูดปลอบว่า "เคสของคุณ ถ้าผ่าตัดรักษา อัตราการหายขาดค่อนข้างสูงครับ"

ลู่ผิงรีบถาม "หมอฉินครับ ไม่ผ่าได้ไหม? รักษาแบบประคับประคอง (Conservative Treatment) กินยาอะไรพวกนี้ไม่ได้เหรอครับ?"

ฉินเจียงชะงักไปนิดหนึ่งก่อนตอบ "ปัจจุบันยังไม่มียาวิเศษตัวไหนกำจัดเซลล์มะเร็งได้โดยตรงครับ อย่างมากก็แค่ยับยั้งการเติบโต"

"ผมมียา 'ชื่อหลงกานเฉ่า' (Chilong Gancao Agent) ที่ช่วยยับยั้งเซลล์มะเร็งได้ แต่ก้อนเนื้องอกที่มีอยู่แล้ว เราต้องหาทางกำจัดมันออกไปครับ"

ลู่ผิงลังเล

"แต่พรุ่งนี้ผมมีประชุมสำคัญต้องเข้า..."

"ประชุมสำคัญแค่ไหนก็ไม่สำคัญเท่าสุขภาพครับ" ฉินเจียงสวนทันควัน

"คนเรามีชีวิตอยู่เพื่อเงิน เพื่ออำนาจ หรือเพื่อความรัก"

"แต่จำไว้นะครับ ไม่ว่าจะเพื่ออะไร คุณต้อง 'มีชีวิต' ก่อน ถึงจะครอบครองสิ่งเหล่านั้นได้"

"ถ้าตายไป ก็ไม่เหลืออะไรสักอย่าง"

คำพูดของฉินเจียงกระแทกใจลู่ผิงอย่างจัง

จริงด้วย ถ้าเขาตายไป ธุรกิจจะใหญ่โตแค่ไหนก็ไร้ความหมาย

โลกนี้ขาดเขาไปก็ยังหมุนต่อ แต่ตัวเขาเองนี่สิ ต้องรักตัวเองให้มากที่สุด

ลู่ผิงกัดฟันตัดสินใจ

"ตกลงครับ ผมเชื่อหมอ หมอว่ามาเลยครับ จะผ่าตัดยังไง?"

ฉินเจียงหยิบมือถือขึ้นมา บนหน้าจอแสดงแผนการรักษา 3 แบบที่คอมพิวเตอร์อัจฉริยะประมวลผลมาให้

"ผมมีทางเลือกให้คุณ 3 ทาง ลองพิจารณาดูครับ"

"ทางแรก เคมีบำบัด (Chemotherapy) หรือที่คุณเรียกว่ารักษาแบบประคับประคอง กินยาคุมอาการ"

"ข้อดีคือไม่ต้องเจ็บตัวผ่าตัด ยืดอายุได้ระดับหนึ่ง แต่สุขภาพคุณจะแย่ลงเรื่อยๆ ก้อนเนื้อก็จะโตขึ้นเรื่อยๆ"

ลู่ผิงส่ายหน้าทันที

"ผมยังหนุ่ม ผมอยากอยู่ไปนานๆ ไม่ใช่แค่ยืดเวลาตายไปไม่กี่ปี ไม่เอาครับ"

ฉินเจียงพยักหน้าเข้าใจ แล้วชี้ไปที่ทางเลือกที่สอง

"ทางที่สอง รังสีรักษา (Radiotherapy) ฉายรังสีเอกซ์หรือรังสีอื่นเพื่อทำลายเซลล์มะเร็งเฉพาะจุด ทำให้ก้อนเนื้อฝ่อลง"

"ข้อเสียคือ โอกาสกลับมาเป็นซ้ำค่อนข้างสูง"

ลู่ผิงสูดหายใจลึก

"หมอฉินครับ บอกทางที่สามมาเลยครับ"

ฉินเจียงพยักหน้า

"ทางที่สาม ผ่าตัดรักษา (Surgical Treatment) มีตั้งแต่การตัดอวัยวะ (Amputation), การขูดออก (Curettage), หรือการผ่าตัดแบบถอดกระดูก (Extracorporeal Devitalization) วิธีนี้กำจัดโรคได้ตรงจุดที่สุด และโอกาสกลับมาเป็นซ้ำต่ำที่สุด"

ได้ยินทางเลือกที่สาม ลู่ผิงหน้าถอดสี

ชาวเน็ตในไลฟ์สดก็ฮือฮา

"เชี่ย ตัดทิ้งเลยเหรอ? โหดไปไหม?"

"เพื่อน นี่มะเร็งนะ ไม่ใช่ไข้หวัด วิธีที่ดีที่สุดคือตัดไฟแต่ต้นลม"

"รู้ไหมทำไมมะเร็งกระดูกถึงมีโอกาสหายมากกว่ามะเร็งปอดหรือลำไส้? เพราะถ้ามันขึ้นที่แขนขา เรายังตัดทิ้งรักษาชีวิตได้ไง แต่มะเร็งปอดตัดปอดทิ้งไม่ได้ทั้งหมดนะ"

"ฟังแล้วสยอง แต่ถ้าแลกกับชีวิต ยอมแขนด้วนข้างนึงก็คงคุ้มมั้ง"

ชาวเน็ตวิเคราะห์กันอย่างมีเหตุผล แต่สำหรับลู่ผิงที่เป็นคนเจอกับตัว มันทำใจยากเหลือเกิน

เขาเป็นทายาทตระกูลลู่ เป็นความหวังของพ่อแม่

จะให้กลายเป็นคนพิการแขนด้วน เขาจะรับได้ยังไง?

ลู่ผิงถามด้วยความหวาดหวั่น "หมอฉิน... นอกจากตัดทิ้ง ไม่มีวิธีอื่นแล้วเหรอครับ?"

"ผม... ผมอยากเก็บแขนไว้..."

ลู่ผิงรู้สึกว่าตัวเองขอมากเกินไปหรือเปล่า

แต่ฉินเจียงกดเปิดดูรายละเอียดการผ่าตัดแล้วตอบว่า

"ไม่มีปัญหาครับ ถ้าคุณอยากเก็บแขนไว้ เราสามารถใช้วิธี 'ผ่าตัดแบบถอดกระดูก' (Extracorporeal Devitalization and Replantation) ได้"

"การทำแบบนี้อาจทำให้แขนคุณใช้งานได้ไม่คล่องแคล่วเหมือนเดิม แต่อัตราการหายขาดสูง และที่สำคัญคือโครงสร้างร่างกายภายนอกของคุณจะยังดูเหมือนเดิมทุกประการ"

ลู่ผิงฟังแล้วงง

"หมอฉินครับ ไอ้ผ่าตัดแบบถอดกระดูกที่ว่าเนี่ย มันคือยังไงครับ?"

ฉินเจียงนึกหาคำอธิบายง่ายๆ

"พูดง่ายๆ ก็คือ ผ่าเอาท่อนกระดูกที่มีเนื้องอกของคุณออกมาทั้งท่อน ขูดเนื้องอกออก แล้วเอาไปแช่ในไนโตรเจนเหลว (Liquid Nitrogen) เพื่อฆ่าเซลล์มะเร็งให้ตายสนิท จากนั้นก็เอากระดูกท่อนเดิมนั่นแหละ ใส่กลับเข้าไปที่เดิม"

ซี๊ด!

ฟังฉินเจียงอธิบายเห็นภาพ ลู่ผิงหน้าซีดเผือดจนแทบไร้สีเลือด

รักษาแบบดิบเถื่อนขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย?

(จบแล้ว)