บทที่ 101 - ในที่สุดก็เจอต้นตอของโรค

บทที่ 101 - ในที่สุดก็เจอต้นตอของโรค

พอได้ยินว่าเป็นปัญหาที่เส้นประสาท เหอหว่านก็ไม่ได้แปลกใจเท่าไหร่

คนแก่ก็งี้แหละ พออายุเยอะ เส้นประสาทก็มักจะไวต่อความรู้สึกหรือเสื่อมถอยเป็นธรรมดา

ฉินเจียงถามต่อ "คุณยายครับ ปกติยังมีอาการไม่สบายตรงไหนอีกไหม?"

หญิงชรายังคงทำหน้าบอกบุญไม่รับ ตอบเหมือนเดิมเป๊ะ "ปวดหัว ปากชา นอนไม่หลับ"

โอเค ยายแกท่องมาแค่ประโยคเดียวสินะ

รู้ว่าถามคุณยายไปก็คงไม่ได้ความ ฉินเจียงเลยหันไปมองเหอหว่าน

เหอหว่านเสริมว่า "อาการของย่าเริ่มเป็นมาได้ปีนึงแล้วค่ะ"

"จู่ๆ วันหนึ่งแกก็บ่นว่าปากชา กินอะไรก็รู้สึกชาไปหมด พอนานวันเข้า ย่าก็เริ่มปวดหัว นอนไม่หลับ"

"พวกเราพาไปหาหมอที่อื่นแล้ว แต่ก็ตรวจไม่เจอสาเหตุเลยค่ะ"

ฟังเหอหว่านเล่า ฉินเจียงพอจะมีสมมติฐานในใจแล้ว

อาการแรกเริ่มของปัญหาเส้นประสาทคืออาการชา

เหมือนกับผู้ป่วยอัมพฤกษ์อัมพาตหลายคน ไม่ใช่จู่ๆ ก็ขยับไม่ได้เลย แต่จะเริ่มจากรู้สึกชาที่ส่วนใดส่วนหนึ่งของร่างกายก่อน แล้วอาการถึงค่อยๆ ทรุดลง

อาการของคุณยายตอนนี้คล้ายกันมาก

"คุณยายครับ หลับตานะครับ เดี๋ยวผมจะฝังเข็มให้"

ถึงหญิงชราจะไม่เข้าใจว่าฝังเข็มทำไมต้องหลับตา แต่ก็ทำตามอย่างว่าง่าย

ฉินเจียงหยิบเข็มเงินออกมา ฆ่าเชื้อแล้วปักลงบนศีรษะคุณยาย

พอเข็มปักลงไป นิ้วชี้ข้างขวาของคุณยายก็กระตุกยิกๆ

ชาวเน็ตเห็นฉากนี้ก็พากันถาม

"ทำอะไรน่ะ? ทำไมนิ้วชี้ยายแกกระตุก?"

"หมอฉินน่าจะใช้วิธี 'กระตุ้นจุดฝังเข็ม' เพื่อเช็กว่าเส้นลมปราณเส้นไหนมีปัญหา เทพมาก วิธีนี้ฉันเคยเห็นแต่ในตำราโบราณ"

ตามหลักแพทย์แผนจีน ร่างกายมนุษย์มีเส้นลมปราณมากมาย เชื่อมโยงอวัยวะภายในและแขนขา

ดังนั้นขอแค่เข้าใจการทำงานของเส้นลมปราณและจุดฝังเข็มอย่างถ่องแท้ ก็สามารถใช้วิธีกระตุ้นจุดฝังเข็มเพื่อวินิจฉัยความเสียหายของเส้นลมปราณได้

เปรียบเทียบง่ายๆ เส้นลมปราณก็เหมือนสายไฟ นิ้วมือนิ้วเท้าก็เหมือนหลอดไฟที่ต่ออยู่กับสายไฟ

การกระตุ้นจุดฝังเข็ม ก็เหมือนการปล่อยกระแสไฟฟ้าเข้าสู่สายไฟที่ควบคุมนิ้วชี้

ถ้านิ้วชี้มีปฏิกิริยา (ไฟติด) แสดงว่าเส้นลมปราณนั้นปกติ

แต่ถ้านิ่งสนิท ก็แสดงว่าเส้นลมปราณนั้นมีปัญหา

ฉินเจียงใช้วิธีนี้ปักเข็มบนหัวคุณยายไปสี่สิบกว่าเข็ม ผลปรากฏว่าร่างกายคุณยายปกติดี เส้นลมปราณทุกเส้นไหลเวียนสะดวก ไม่มีปัญหาอะไรเลย

คราวนี้ฉินเจียงเริ่มงง

ถ้าเส้นลมปราณปกติ ร่างกายคุณยายก็น่าจะแข็งแรงดีสิ แล้วทำไมถึงปากชาล่ะ?

เห็นฉินเจียงทำหน้าเครียด เหอหว่านก็รู้ทันที

เธอพูดแก้เก้อให้ฉินเจียงอย่างอับอายว่า

"ไม่เป็นไรค่ะหมอฉิน โรคของย่าหมอคนอื่นก็รักษาไม่หาย หมอไม่ต้องคิดมากนะคะ"

"หนูจะยังสนับสนุนหมอต่อไป จะดูไลฟ์หมอตลอดไปค่ะ"

ฉินเจียง: ...

แม่หนูนี่ใจร้อนจัง

หมอยังไม่ทันสรุปผลเลย จะรีบถอดใจทำไม?

ฉินเจียงพูดเสียงขรึม "โรคของคุณยายซับซ้อนนิดหน่อย ช่วงนี้แกเคยผ่าตัดใหญ่บ้างไหมครับ? แบบที่ต้องลงมีดน่ะ"

เหอหว่านส่ายหน้า

"ไม่ค่ะ ย่าสุขภาพแข็งแรงมาก ปกติไม่ค่อยป่วย"

"ถ้าจะนับจริงๆ ถอนฟันนับไหมคะ?"

"ปีที่แล้วย่ากัดวอลนัทจนฟันหักไปสองซี่ พ่อเลยพาไปใส่ฟันปลอมสองซี่ค่ะ"

พอได้ยินเหอหว่านเล่า ชาวเน็ตในไลฟ์สดก็ขำกลิ้ง

"ยายแกเฟี้ยวว่ะ ใช้ฟันกัดวอลนัท มิน่าล่ะฟันถึงหัก"

"พ่อฉันก็เหมือนกัน ใช้ฟันเปิดขวดเบียร์ ตอนนี้ฟันหลอหมดแล้ว ไม่มีตังค์ซ่อมด้วย"

"คนแก่ก็งี้แหละ ไม่เหมือนฉัน ฉันใช้นิ้วบีบวอลนัทแตกคามือ"

"ไม่ใช่สิ พวกนายไม่รู้จักสิ่งที่เรียกว่า 'ที่แกะวอลนัท' เหรอ? เป็นมนุษย์ถ้ำกันหรือไง?"

ชาวเน็ตมัวแต่สนใจเรื่องวิธีแกะวอลนัท

แต่ฉินเจียงกลับสะดุดใจกับข้อมูลสำคัญ

"เมื่อกี้บอกว่าคุณยายเปลี่ยนฟันเมื่อปีที่แล้ว?"

"อาการปากชา เป็นก่อนเปลี่ยนฟัน หรือหลังเปลี่ยนฟัน?"

เหอหว่านนึกย้อนดู "เป็นหลังเปลี่ยนฟันค่ะ"

ฉินเจียงนึกอะไรบางอย่างออก สั่งให้คุณยายอ้าปากอีกครั้ง

คราวนี้ฉินเจียงมองเห็นชัดเจน และได้ข้อสรุปในใจ

"โอเค ผมรู้วิธีรักษาโรคของคุณยายแล้ว จ่ายเงินมาครับ สามร้อยหยวน สแกนเลย"

ในฐานะแฟนคลับตัวยง เหอหว่านรู้ดีว่าถ้าถึงขั้นตอนจ่ายเงิน แปลว่ารอดแล้ว

เหอหว่านสแกนจ่ายทันที เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นในหัวฉินเจียง

ติ๊ง

[ตรวจพบว่าโฮสต์พูดความจริงกับคนไข้ เปิดเผยโรคที่ซ่อนเร้น ช่วยเหลือคนไข้ได้อย่างดีเยี่ยม ภารกิจสำเร็จ]

[ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับรางวัล: ลูกอมกระต่ายขาวระดับเทพ!]

หือ?

เอาอีกแล้วเหรอ?

ไอ้ระบบเวร เอ็งจะปั่นไปถึงไหน!

ฉินเจียงหน้าตึง

ก่อนหน้านี้ให้ไม้ขนไก่ยังพอทน รอบนี้ให้ลูกอมกระต่ายขาว (White Rabbit Creamy Candy) หมายความว่าไง?

ลูกอมรักษาโรคได้ด้วยเหรอ?

"หมอฉินคะ เป็นอะไรไปคะ? โรคของย่ามีปัญหาเหรอคะ?"

เห็นหน้าฉินเจียงบูดบึ้ง เหอหว่านก็ใจคอไม่ดี

หรือว่าโรคของย่าจะรักษายาก?

พอรู้ตัวว่าอารมณ์ตัวเองกระทบคนไข้ ฉินเจียงก็สูดหายใจลึก ปรับอารมณ์ให้ปกติ "ไม่มีอะไรครับ ผมแค่นึกถึงเรื่องไม่ค่อยดีขึ้นมาเฉยๆ"

"โรคของคุณยายรักษาง่ายมากครับ ปัญหาอยู่ที่ฟันนั่นแหละ"

"คะ?"

เหอหว่านไม่เข้าใจ

ฉินเจียงอธิบาย "ฟันปลอมของคุณยาย ซี่หนึ่งเป็นทอง อีกซี่เป็นอะลูมิเนียมใช่ไหม?"

เหอหว่านพยักหน้า

"ตอนแรกกะว่าจะใส่ฟันทองทั้งสองซี่ แต่ที่บ้านฐานะไม่ค่อยดี เลยใส่ฟันอะลูมิเนียมไปซี่นึงแก้ขัดก่อนค่ะ"

"นั่นแหละครับ ไอ้ที่ว่าแก้ขัดนี่แหละตัวปัญหา"

ฉินเจียงอธิบายต่อ "ฟันทองกับฟันอะลูมิเนียม เนื่องจากวัสดุต่างกัน มันเลยทำหน้าที่เป็นขั้วบวกขั้วลบ ส่วนน้ำลายของคุณยายก็ทำหน้าที่เป็นสารละลายอิเล็กโทรไลต์"

"พูดง่ายๆ คือ พอใส่ฟันสองซี่นี้เข้าไป ในปากของคุณยายก็กลายเป็น 'ถ่านไฟฉาย' (เซลล์กัลวานิก) ขนาดย่อมๆ"

"นี่คือสาเหตุที่คุณยายรู้สึกปากชาตลอดเวลา เพราะถ่านมันกำลังปล่อยกระแสไฟอยู่ไงล่ะ"

"และกระแสไฟในปากพวกนี้ ก็ไปรบกวนคลื่นไฟฟ้าชีวภาพในตัวคุณยาย ทำให้แกปวดหัวและนอนไม่หลับ"

ฉินเจียงพูดจบ ทุกคนก็อึ้ง

แบบนี้ก็ได้เหรอ?

ใส่ฟันปลอมกลายเป็นสร้างโรงไฟฟ้าในปาก?

(จบแล้ว)