บทที่ 50 - นังหนูหลี่ฮวารับกรรมไปเต็มๆ

บทที่ 50 - นังหนูหลี่ฮวารับกรรมไปเต็มๆ

คำพูดของฉินเจียงเล่นเอาชาวบ้านงงเป็นไก่ตาแตก

ทำไมถึงบอกว่าหลิวฉางชุนติดหรูล่ะ?

หลิวฉางชุนรู้ตัวดีว่าฉินเจียงมีฝีมือ เรื่องลับๆ ของเขาปิดบังคนอื่นได้ แต่ปิดบังฉินเจียงไม่ได้แน่

หลิวฉางชุนเลยจำใจต้องอธิบาย "ในหมู่บ้านเรา ลูกผู้ชาย... จะบอกว่าไม่ไหวไม่ได้ครับ"

พอบอกความจริง ชาวบ้านก็เริ่มเก็ท

"พี่ฉางชุน สรุปว่าที่พี่คุยโวว่ายันเช้าคือหลอกพวกเราเหรอ?"

"เดี๋ยวนะ แล้วเสียงดังสนั่นหวั่นไหวที่ทำพวกเรานอนไม่หลับนั่นมันอะไรกัน!"

"ไอ้หลิวฉางชุน เรื่องดีๆ ไม่ทำ ดันมาแข่งเรื่องพรรค์นี้เนี่ยนะ!"

โดนทุกคนรุมซัก หลิวฉางชุนจำใจสารภาพ "นั่นผมกับหลี่ฮวาเตี๊ยมกันแสดงละครครับ ถ้าผมไม่ทำแบบนั้น แม่ผมคงตีกบาลแยก"

พอได้ยินเหตุผล ชาวบ้านก็เงียบกริบ

คนในหมู่บ้านหัวโบราณ

โบราณว่าอกตัญญูมีสามสถาน การไม่มีทายาทสืบสกุลถือว่าร้ายแรงที่สุด

หลิวฉางชุนแต่งงานกับหลี่ฮวามาห้าปีแล้ว ท้องหลี่ฮวายังเงียบสนิท

แม่หลิวฉางชุนร้อนใจจนแทบบ้า สงสัยว่าลูกชายไม่มีน้ำยาหรือเปล่า วันๆ เอาแต่บ่นอยากอุ้มหลาน

หลิวฉางชุนจนปัญญา ต้องใช้วิธีนี้พิสูจน์ว่าสองผัวเมียขยันทำการบ้านตลอด

แค่ลำบากเพื่อนบ้านหน่อย

นอกจากจะนอนไม่หลับ ยังหลงคิดว่าหลิวฉางชุนฟิตปั๋งจริงๆ

ฉินเจียงมองหลิวฉางชุน "คุณบอกความจริงมาเถอะ คุณทนได้กี่วินาที?"

พรืดดด!

ได้ยินฉินเจียงถาม หลิวเหยียนที่กำลังดื่มน้ำอยู่ถึงกับสำลัก

คนอื่นก็มองหลิวฉางชุนด้วยสายตาแปลกๆ

กี่วินาทีเหรอ?

น่าสมเพชจริงๆ

พวกเขาคิดว่าหลิวฉางชุนอาจจะมีปัญหา แต่ไม่คิดว่าหน่วยนับเวลาของเขาจะกลายเป็นวินาทีไปแล้ว

หลิวฉางชุนยังอายอยู่ ตอบอ้อมแอ้ม "หมอฉินครับ เรื่องนี้ไม่สำคัญมั้งครับ จะมากจะน้อยวิสองวิก็คงไม่ต่างกันหรอก"

"สำคัญสิครับ"

ฉินเจียงทำหน้าจริงจัง "ผมต้องรู้ว่าคุณทนได้นานแค่ไหน ถึงจะวินิจฉัยได้ว่าอาการคุณหนักแค่ไหนแล้ว"

ด้วยความอาย หลิวฉางชุนไม่อยากตอบ

หลี่ฮวาที่ยืนข้างๆ ร้อนใจ ทุบหลังสามีไปทีหนึ่ง

"แกอยากหายป่วยไหมเนี่ย! รีบๆ บอกหมอไปสิ! ไม่งั้นฉันจะหย่ากับแก!"

หลี่ฮวาพูดไปเสียงสั่นไป เห็นได้ชัดว่าเก็บกดมานาน

อย่างที่ชาวบ้านว่า หลี่ฮวาหน้าตาจัดว่าดีในหมู่สาวชาวบ้าน

หลิวฉางชุนล่ำสัน หลี่ฮวาหน้าตาสะสวย

ตามหลักน่าจะเป็นคู่สร้างคู่สม แต่น่าเสียดายที่หลิวฉางชุนดันเสื่อมสมรรถภาพ

โดนเมียบังคับ หลิวฉางชุนไม่มีทางเลือก กัดฟันตอบ "แปดวิ บางทีก็ได้สิบวิ"

ชาวบ้านฮือฮาอีกรอบ

พวกป้าๆ รีบเข้าไปตบไหล่ปลอบใจหลี่ฮวา

หลายปีมานี้ หนูคงลำบากแย่เลยนะลูก!

ไหนๆ ก็ความแตกแล้ว หลิวฉางชุนเลยถามตรงๆ "หมอฉินครับ โรคผมรักษาหายจริงเหรอครับ?"

ฉินเจียงพยักหน้า

"รักษาได้แน่นอน แต่ต้องแก้ที่ต้นเหตุ"

หลิวฉางชุนงง

"แก้ที่ต้นเหตุ? แก้ยังไงครับ?"

ฉินเจียงเขียนใบสั่งยาไปพลาง พูดไปพลาง "ที่คุณเสร็จไวขนาดนี้ เพราะไตพร่อง (หยินพร่อง) คือไตคุณขาดทุนย่อยยับแล้ว"

"ไตไม่แข็งแรง นกเขาก็ไม่ขัน"

"เคยเป่าลูกโป่งไหม? พลังไตก็เหมือนพลังปอดของคุณนั่นแหละ"

"พลังไตไม่พอ พลังปอดน้อย คุณก็เป่าลูกโป่งให้พองไม่ได้ เข้าใจหรือยัง?"

หลิวฉางชุนพยักหน้าหงึกๆ เข้าใจแจ่มแจ้ง

"แล้วผมต้องทำยังไงถึงจะบำรุงไตได้ครับ?"

"สองวิธี"

ฉินเจียงชูนิ้วขึ้นมาสองนิ้ว

"หนึ่ง กินยาตามใบสั่งที่ผมให้ กินต่อเนื่องสักพักเพื่อปรับสมดุล"

"สอง เลิกเล่นไอ้ของพรรค์นั้นซะ"

ฉินเจียงชี้ไปที่เห็ดเนื้อ (ปลอม) ในกะละมัง

ผู้ใหญ่บ้านตบหัวหลิวฉางชุนผัวะ

"ไอ้ตัวดี ที่แท้ก็แกเอง!"

"ทำพวกเราขายหน้าทั้งหมู่บ้าน วันนี้พ่อจะตีให้ตาย!"

หลิวฉางชุนโดนผู้ใหญ่บ้านเอาไม้เท้าไล่ตี ชาวบ้านคนอื่นก็ผสมโรง รุมสหบาทาหลิวฉางชุนคนละตุ้บคนละตั้บ

ช่วยไม่ได้ มันน่าโมโหนี่หว่า!

เล่นของแบบนั้นไม่ว่า แต่เอาไปทิ้งในบ่อน้ำทำซากอะไร!

ทำเอาคนทั้งหมู่บ้านนึกว่าเจอสมบัติ!

หลี่ฮวาก็โกรธจัด ถามด้วยความน้อยใจ "ฉางชุน ฉันทำผิดอะไร ทำไมนายเล่นของแบบนั้นแต่นายไม่ยอมเล่นกับฉัน!"

หลิวฉางชุนที่โดนซ้อมจนน่วมทำหน้าเหมือนจะร้องไห้

โชคดีที่ฉินเจียงช่วยแก้ต่าง "โทษเขาไม่ได้หรอกครับ"

"ไม่ใช่ว่าเขาไม่มีอารมณ์กับคุณ แต่เขาไม่มีความสามารถพอ เลยต้องพึ่งของเล่นช่วย 'ระบายความเครียด' (ช่วยตัวเอง)"

"แต่การใช้ของเล่น กับการมีอะไรกับเมีย มันคนละเรื่องกัน"

"คุณเล่นแบบนั้นบ่อยๆ ไตยิ่งทำงานหนัก ยิ่งหนักก็ยิ่งเสื่อม มันเลยกลายเป็นวงจรอุบาทว์ ยิ่งเสื่อมยิ่งอยากเล่น ยิ่งเล่นยิ่งเสื่อม"

ฟังฉินเจียงอธิบาย ชาวบ้านก็พยักหน้าเห็นด้วย

มิน่าล่ะคนโบราณถึงว่าฝึกวิชาที่แกร่งที่สุดต้องเริ่มจากวิชาพรหมจรรย์

เด็กหนุ่มซิงๆ พลังชีวิตเปี่ยมล้น แววตาก็ไม่เหมือนใคร

ไม่เหมือนเด็กสมัยนี้ ไถคลิปสั้นดูสาวๆ จนตัวซีดตัวเหลืองหมดแล้ว

หลิวฉางชุนยกมือขึ้นสาบาน "หมอฉินครับ ผมสาบานต่อฟ้าเลย ผมจะไม่เล่นแบบนั้นอีกแล้ว!"

"ขอร้องล่ะครับ มีวิธีไหนรักษาผมให้หายขาดไหม?"

ฉินเจียงกระแอมไอ

"ไม่ต้องถึงกับสาบานหรอกครับ ผมบอกแล้วไงว่ากินยาปรับสมดุลเดี๋ยวก็หาย ไม่ใช่โรคร้ายแรงอะไร"

"ไม่ไหวหรอกครับ"

หลิวฉางชุนทำหน้าเศร้า

"ก่อนหน้านี้ผมก็ไปหาหมอคนอื่นมาแล้ว กินยาก็เหมือนจะดีขึ้น แต่พอจะทำภารกิจจริง ก็ล่มปากอ่าวทุกที"

ฟังแบบนี้ ฉินเจียงก็เข้าใจ

ที่แท้ไอ้หมอนี่ก็ 'หลั่งเร็ว' ด้วยนี่เอง!

แต่ก็ปกติ

คนที่เป็นโรคนี้ส่วนใหญ่สาเหตุมาจากจิตใจ

ไม่มั่นใจ หรือจินตนาการบรรเจิดเกินไป ก็ทำให้เกิดอาการนี้ได้

หลิวฉางชุนชัดเจนว่าขาดความมั่นใจ

ดังนั้นนอกจากจะให้ยากระตุ้นพลังกายแล้ว ยังต้องช่วยสร้างความมั่นใจให้เขาด้วย

คิดได้ดังนั้น ฉินเจียงก็ชี้ไปที่คิวอาร์โค้ดบนโต๊ะ

"ผมรู้แล้วว่าต้องทำยังไง สแกนจ่ายเงินเลยครับ ทั้งหมด 5,800 หยวน"

"จ่ายเสร็จแล้วผมจะเข้าไปปรุงยาให้"

หลิวฉางชุนไม่ลังเล รีบสแกนจ่ายทันที

ติ๊ง

[ตรวจพบโฮสต์พูดความจริงกับคนไข้ เผยโรคที่ซ่อนเร้น ซึ่งช่วยเหลือคนไข้ได้อย่างมหาศาล ภารกิจเสร็จสิ้น]

[ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ ได้รับรางวัล: ยาช่วยย่อยระดับเทพ!]

รางวัลจากระบบมาแล้ว!

ฉินเจียงเดินเข้าห้องยา

ไม่นาน เขาก็ถือขวดแก้วเล็กๆ ที่บรรจุน้ำมันเทพออกมา

"ยานี้เก็บไว้ให้ดี ใช้ทีละนิดนะครับ ฤทธิ์แรงมาก"

หลิวฉางชุนถือขวดแก้วมองอย่างงงๆ

"หมอฉินครับ ให้น้อยแค่นี้ จะพอใช้เหรอครับ"

ฉินเจียงมองค้อน เปิดฝาขวด หยดน้ำมันลงไปในกระถางต้นไผ่กวนอิมหยดหนึ่ง

ทุกคนเห็นแค่เงาวูบ

ต้นไผ่กวนอิมบนโต๊ะตั้งตรงแด่ว แข็งโป๊กราวกับเหล็กกล้า!

ผู้ชายเห็นแล้วตาค้าง ผู้หญิงเห็นแล้วหน้าแดง

ในใจทุกคนคิดเหมือนกันเปี๊ยบ

นังหนูหลี่ฮวา คืนนี้เอ็งรับกรรมไปเต็มๆ แน่ (เจอศึกหนักแน่)

(จบแล้ว)