บทที่ 8 - พี่ชาย แฟนหนุ่มของนายสบายดีไหม?

บทที่ 8 - พี่ชาย แฟนหนุ่มของนายสบายดีไหม?

"อู๋ทง! ไหนนายบอกฉันว่านายอาบน้ำทุกครั้งไง! นายกล้าดียังไงมาหลอกฉัน?"

อู๋ทงที่ยืนอยู่ข้างๆ ขาอ่อนยวบยาบ เกือบจะคุกเข่าลงไปกราบซุนเวย

ลูกผู้ชายอ่ะนะ เรื่องแอบอู้งานเป็นเรื่องปกติ

ผู้หญิงอาบน้ำขัดตัวครึ่งชั่วโมง ผู้ชายอาบน้ำสองนาทีเสร็จ

คุณคิดว่าเป็นเพราะผู้ชายทำเวลาได้ดีมีประสิทธิภาพเหรอ?

ผิดถนัด

นั่นเป็นเพราะผู้ชายคิดว่าแค่ตัวเปียกน้ำ ก็ถือว่าสะอาดแล้วต่างหาก

ด้วยความมักง่ายแบบนี้แหละ อู๋ทงถึงโกหกซุนเวยทุกครั้งว่าตัวเองล้างสะอาดเอี่ยมอ่องแล้ว

อะไรนะ มีกลิ่นเหรอ?

นั่นมันกลิ่นกายตามธรรมชาติ กลิ่นลูกผู้ชายตัวจริงต่างหาก!

ในห้องถ่ายทอดสด คอมเมนต์หลั่งไหลเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง!

"เรียบร้อย อู๋ทงเสียคนไปแล้ว!"

"เพิ่งรู้นะเนี่ยว่าในปากคนเราติดเชื้อราได้ด้วย เปิดโลกชิบหาย!"

"ถ้าสตรีมเมอร์ไม่บอก ผมนึกว่ารายการเรื่องจริงผ่านจอจะเอาไปทำสกู๊ปสักสามร้อยตอน!"

"พี่ๆ ครับ ผมเป็นเด็กประถม ขอถามหน่อยว่าสตรีมเมอร์พูดเรื่องอะไรกันครับ?"

"เด็กดีอย่าดูเลยลูก รีบไปนอนซะ"

ตอนนี้ซุนเวยแทบจะอกแตกตายด้วยความโมโห

เธอคิดไม่ถึงเลยว่า อาการปวดฟันของตัวเอง จะมีต้นเหตุมาจากอู๋ทง แฟนหนุ่มของเธอ!

เห็นซุนเวยอารมณ์พุ่งพล่าน ฉินเจียงรีบห้ามทัพ "คุณผู้หญิงครับ ใจเย็นๆ ก่อน ดับไฟโทสะลงหน่อย ยิ่งโกรธยิ่งป่วยง่ายนะครับ"

ตอนนี้ซุนเวยหูดับไปแล้ว

เธอมาหาหมอครั้งเดียว ความเป็นส่วนตัวพังยับแถมยังโดนถ่ายทอดสดไปทั่วโลก!

จังหวะที่ซุนเวยง้างมือเตรียมจะสั่งสอนบทเรียนให้อู๋ทง จู่ๆ อาการปวดฟันก็กำเริบอย่างรุนแรงจนหน้ามืด ซุนเวยล้มตึงลงไปทันที

ฉินเจียงตาไว รีบเข้าไปประคองซุนเวยไว้ได้ทัน

"เร็ว เข้ามาช่วยอุ้มเธอไปนอนบนเตียง"

อู๋ทงรีบเข้ามาช่วย อุ้มซุนเวยขึ้นไปนอนบนเตียงคนไข้

"หมอครับ แฟนผมคงไม่เป็นอะไรใช่ไหมครับ?"

ฉินเจียงสั่ง "คุณจับแฟนคุณไว้นิ่งๆ อย่าให้ดิ้น เดี๋ยวผมไปปั้นยาแป๊บเดียว เดี๋ยวมา"

สั่งการเสร็จ ฉินเจียงก็รีบเดินจ้ำอ้าวเข้าไปในห้องยา

ซุนเวยที่นอนอยู่ฟื้นขึ้นมาอย่างรวดเร็ว

แต่พอฟื้นปุ๊บ ความเจ็บปวดที่เหงือกก็แล่นพล่านจนเธอพยายามจะลุกขึ้นนั่ง

"โอ๊ย ฟันฉัน ปวดจะตายอยู่แล้ว!"

อู๋ทงรีบกดตัวเธอไว้ "ที่รัก หมอบอกห้ามขยับ นอนนิ่งๆ นะคนดี"

ศัตรูคู่อาฆาตมาอยู่ตรงหน้า มีหรือจะปล่อยไว้

ซุนเวยคว้าหมับเข้าที่ต้นขาของอู๋ทง แล้วบิดเต็มแรง

"ยังมีหน้ามาพูดอีก ก็เพราะนายนั่นแหละ! โอ๊ย เจ็บ!"

อู๋ทงร้องเสียงหลง "โอ๊ย เจ็บ!"

ฉินเจียงที่กำลังปั้นยาอยู่ถึงกับชะงัก

ทำไมอู๋ทงถึงร้องเจ็บด้วยวะ?

เชื้อรามันระบาดเร็วขนาดนั้นเลยเหรอ?

ไม่น่าใช่นะ!

ติ๊ง

[ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ พูดความจริงเกี่ยวกับโรคที่ซ่อนเร้นของคนไข้ได้อย่างตรงไปตรงมา รางวัล: สูตรยาแก้อักเสบระดับเทพ]

มาได้จังหวะพอดี!

เดิมทีฉินเจียงกะว่าจะจัดยาต้มให้ซุนเวย

แต่ยาต้มมันต้องใช้เวลาดูดซึม เห็นผลช้า

แต่ถ้ามียาแก้อักเสบสูตรนี้ ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป

ฉินเจียงหยิบสมุนไพรตามสูตรอย่างรวดเร็ว บดให้ละเอียด แล้วใช้น้ำผึ้งเป็นตัวประสานปั้นเป็นลูกกลอน

ท่วงท่าลีลาของฉินเจียงลื่นไหลต่อเนื่อง ดูแล้วเพลินตา

แฟนคลับสายสมุนไพรในห้องไลฟ์ต่างพากันชื่นชม

"สตรีมเมอร์เทพจัด หยิบยาไม่ต้องชั่งเลยเหรอ?"

"เคยได้ยินว่าหมอแผนจีนเก่งๆ มือแม่นเหมือนตาชั่ง หยิบปุ๊บเป๊ะปั๊บ ไม่ต้องพึ่งเครื่องชั่ง"

"ความเห็นบน คุณก็บอกเองว่าเป็นหมอแก่ๆ ดูอายุสตรีมเมอร์สิ หน้ายังกับดาราแบบนี้จะใช่หมอแก่เหรอ?"

"ดูความเร็วในการปั้นลูกกลอนของเขาสิ นี่มันเกินคำว่าชำนาญไปไกลแล้วนะ"

ความเร็วในการปั้นยาของฉินเจียงนั้นไวว่องปานลิงหลอกเจ้า ไม่ถึงสามนาทีก็ได้ยามาเม็ดหนึ่ง

ฉินเจียงถือยาเดินออกมา เห็นอู๋ทงเหงื่อแตกพลั่ก

"หมอครับ ถ้าหมอยังไม่ออกมา ผมคงเจ็บตายก่อนแน่"

เห็นมือซุนเวยที่บิดเนื้อต้นขาอู๋ทงอยู่ ฉินเจียงก็เข้าใจสถานการณ์ทันที

"ง้างปากแฟนคุณหน่อย"

"หา?"

อู๋ทงลังเล

เมื่อกี้ตอนซุนเวยปวดฟัน เธอเกือบจะงับนิ้วหมอฉินขาดเลยนะ

"ทำไม ไม่อยากช่วยแฟนแล้วหรือไง?"

อู๋ทงกัดฟัน ใช้สองมือสอดเข้าไปง้างปากซุนเวยออก

ซุนเวยน้ำตาไหลพราก ไอ้ผู้ชายบ้าพลัง แรงควายขนาดนี้ จะฉีกปากฉันให้ถึงรูหูเลยหรือไง!

ฉินเจียงเล็งไปที่จุดเกิดเหตุ ยัดยาเข้าไป แล้วใช้นิ้วขยี้ยานั้นให้แตกตัว

น่าอัศจรรย์มากที่ยาแก้อักเสบเม็ดนี้พอโดนน้ำลาย มันก็อ่อนตัวลงคล้ายดินน้ำมัน ทำให้ฉินเจียงพอกยาลงบนเหงือกสีม่วงคล้ำได้อย่างง่ายดาย

ซุนเวยที่เมื่อกี้ยังร้องโอดโอย สงบลงทันตาเห็น

"เอ๊ะ ไม่ปวดแล้ว?"

ซุนเวยเองยังรู้สึกทึ่ง

เมื่อกี้ยังปวดเจียนตาย แต่พอยาแปะลงไป ความเจ็บปวดทั้งหมดก็หายวับไปเหมือนภาพลวงตา

ไม่ใช่แค่หายปวด แต่ยังรู้สึกเย็นวาบๆ สบายปากอีกด้วย

"หมอเทวดา!"

ซุนเวยยกนิ้วโป้งให้ฉินเจียง

วินาทีนี้เธอไม่สงสัยในฝีมือของฉินเจียงอีกต่อไป!

ฉินเจียงเดินไปล้างมือด้วยสบู่หลายรอบ แล้วพูดว่า "โรคของคุณรักษาไม่ยาก แปะยาวันละเม็ด ติดต่อกันสามวันก็หาย"

"ไม่ต้องถอนฟันเหรอคะ?" ซุนเวยถาม

"ไม่จำเป็นครับ ปัญหามันไม่ได้อยู่ที่ฟันแต่แรกแล้ว"

ซุนเวยชี้ไปที่แก้มซ้าย "งั้นฉันยังมีฟันผุอีกหลายซี่ตรงนี้ หมอช่วยดูให้หน่อยได้ไหมคะ?"

"ไม่มีปัญหาครับ ค่ารักษาทั้งหมด 4,300 หยวน สแกนจ่ายหรือเงินสดครับ?"

เชี่ย สี่พันสาม แพงฉิบหาย!

หมอหน้าเลือด!

ความประทับใจที่ซุนเวยเพิ่งมีให้ฉินเจียงเมื่อครู่ มลายหายไปในพริบตา

แต่พอคิดว่าฟันหายปวดแล้ว ซุนเวยก็จำใจหยิบมือถือขึ้นมาสแกนจ่าย

หลังจากรับยาอีกสามเม็ดจากฉินเจียง ซุนเวยก็เตรียมจะกลับ แต่ฉินเจียงกลับชี้ไปที่อู๋ทง

"พ่อหนุ่ม ผมดูโหงวเฮ้งแล้วคุณก็มีปัญหานะ นั่งลงสิ เดี๋ยวผมดูให้ทีเดียวเลย"

ฉินเจียงยิ้มเย็นในใจ

มาถึงถิ่นแล้ว ไม่ตรวจโรคสักหน่อย คิดว่าจะเดินออกไปได้ง่ายๆ เหรอ?

ไม่มีทาง!

อู๋ทงเห็นกระบวนการรักษาซุนเวยมากับตา ตอนนี้จะกล้านั่งลงได้ยังไง

อู๋ทงฝืนยิ้ม "หมอครับ ผมคงไม่ต้องตรวจหรอกมั้ง ผมแข็งแรงจะตาย ดูสิ ซิกแพคผม"

อู๋ทงเลิกเสื้อขึ้นโชว์กล้ามท้องสี่ลูก

ฉินเจียงยกชาขึ้นจิบ แล้วพูดเนิบๆ "กล้ามสวยไม่ได้แปลว่าสุขภาพดี เชื่อผมเถอะ นั่งลง ถ้าคุณคิดว่าผมมั่ว ผมไม่คิดเงินก็ได้"

อู๋ทงน้ำตาจะไหล

มันใช่เรื่องเงินที่ไหนกันเล่า?

ซุนเวยที่ยังแค้นอู๋ทงอยู่ พอได้ยินฉินเจียงพูดแบบนั้น ก็รีบสั่งให้อู๋ทงนั่งลงทันที

"หมอบอกว่านายมีปัญหา นายก็นั่งลงดีๆ สิ"

"คุณหมอคะ ไม่ต้องเกรงใจค่ะ เขาเป็นโรคอะไรคุณพูดตรงๆ ได้เลย!"

ฉินเจียงพยักหน้า "งั้นผมพูดตรงๆ เลยนะ?"

"ว่ามาเลย!"

"อ้อ พ่อหนุ่ม นายเป็น 'แผลปริที่ขอบทวารหนัก' (Anal Fissure) ใช่ไหม?"

(จบแล้ว)