บทที่ 371 หนึ่งเดียวในใต้หล้า (สองตอนรวบยอด)

บทที่ 371 หนึ่งเดียวในใต้หล้า (สองตอนรวบยอด)

"ไม่มีเอาต์ รันเนอร์อยู่เบสหนึ่ง!"

ยูกิ เท็ตสึยะ ออกไปที่เบสแรกได้สำเร็จ ซุ้มม้านั่งทีมโรงเรียนเซย์โดก็ระเบิดเสียงเชียร์ทันที

ในขณะที่เกมกำลังตึงเครียด แบตเตอร์ไม้ 4 ของทีมก็ทำผลงานได้สมกับความคาดหวัง คว้าฮิตสวยๆ มาได้

นี่เปรียบเสมือนยาชูกำลังชั้นดีสำหรับผู้เล่นเซย์โด

พวกเขารู้สึกจริงๆ ว่าเกมนี้อาจไม่ต้องยืดเยื้ออีกต่อไป

พวกเขาจะได้แต้มแรกแน่นอน

ด้วยสถานการณ์ปัจจุบันของทั้งสองทีม เมื่อพวกเขาได้แต้มแรก ผลลัพธ์ก็จะชัดเจน

ไม่ว่าผู้เล่นทีมเคียวมะ ไดฟูจิ จะดูฮึกเหิมแค่ไหนในสนาม

พวกเขาก็จะรู้สึกสิ้นหวังเช่นกัน

เมื่อคู่แข่งเริ่มสิ้นหวัง ก็หมายความว่าพวกเขาอยู่ไม่ไกลจากชัยชนะแล้ว

"อยู่แค่เอื้อม!"

"ไปได้สวยแน่นอน!!"

ทุกคนคึกคักกันใหญ่

โดยเฉพาะเพื่อนร่วมทีมในซุ้มม้านั่งเซย์โด อารมณ์ของพวกเขาย่อมลึกซึ้งที่สุด

ยังไงซะ แบตเตอร์ไม้ 4 ของทีมก็คือกัปตันของพวกเขา และเป็นความหวังในใจทุกคน

เกมดำเนินต่อไป โดยมีรุ่นพี่โคฮิเกะเป็นคิวต่อไป

ผู้เล่นทีมเคียวมะ ไดฟูจิ รู้สึกเหมือนหัวใจกำลังทำสงครามสวรรค์

อิชิอิ พิชเชอร์ของทีมพวกเขาโชว์ฟอร์มได้ดีขนาดนี้ แต่ยังโดนตีได้อีกเหรอ?

ผู้เล่นทีมเคียวมะ ไดฟูจิ เจอสถานการณ์แบบนี้ ก็อดรู้สึกทำตัวไม่ถูกไม่ได้

ชั่วขณะหนึ่ง พวกเขาคิดไม่ออกว่าจะทำยังไงต่อดี

ในจังหวะนี้เอง อิชิอิบนเนินพิชเชอร์ เป็นคนแรกที่สงบสติอารมณ์ลงได้

"สมกับเป็นคลีนอัพฮิตเตอร์ของเซย์โด"

ไม่ว่าผู้เล่นเคียวมะ ไดฟูจิ คนอื่นจะคิดยังไง?

ในใจของอิชิอิรู้ชัดเจนเสมอว่าพวกเขากำลังแข่งกับใคร

นี่คือเวทีรอบชิงชนะเลิศโคชิเอ็ง...

"คู่แข่งที่แข็งแกร่งย่อมมีอยู่แล้ว แม้จะเจออุปสรรค ก็ห้ามถอยเด็ดขาด"

คิดได้ดังนั้น สายตาของอิชิอิก็ยิ่งมุ่งมั่นขึ้น

แม้แต่สภาพการขว้างของเขาก็ดูเหมือนจะเปลี่ยนไป

จากนั้นผู้คนก็เห็นอิชิอิ ตั้งท่าและขว้างลูกเบสบอลในมือออกไป

"ฟุ่บ!"

ลูกเบสบอลพุ่งหวีดหวิวเข้ามา และจู่ๆ ก็เปลี่ยนทิศทางในจังหวะที่จะเข้าสไตรค์โซน

รุ่นพี่โคฮิเกะที่ชอบสวิงอยู่แล้ว ย่อมไม่ปล่อยโอกาสนี้หลุดมือ

เขากำไม้แบตแน่นด้วยสองมือ และทันทีที่เห็นลูกเบสบอล เขาก็หวดสวนอย่างเด็ดขาด

"วื้ด!"

เสียงไม้แหวกอากาศทุ้มต่ำ

ไม้แบตกระทบลูกเบสบอล และหลังจากลูกเบสบอลสัมผัสไม้ มันก็กระดอนพื้น

มันกระดอนไปด้านหลังแคชเชอร์

หมายความว่า อิซาชิกิ จุน ที่สวิงอย่างดุดัน แตะโดนแค่ส่วนบนของลูกเท่านั้น

ผลก็คือ เขาไม่ได้ส่งลูกลอยออกไป เขาแค่เปลี่ยนทิศทางการบินของลูกเบสบอล

"ฟาวล์!"

โชคดีที่แคชเชอร์รับลูกนี้ไม่ได้

ทุกคนในสนามอึ้งไปชั่วขณะ

ผู้เล่นทีมเคียวมะ ไดฟูจิ เป็นกลุ่มแรกที่ได้สติ

"เกิดอะไรขึ้น?"

"อิชิอิ หมอนั่นโชว์ฟอร์มเท่เกินไปแล้ว!!"

"ลูกเคิร์ฟที่เขาขว้างดูคมกว่าตอนที่เราเคยเห็นซะอีก"

ต้องบอกว่าผู้เล่นทีมเคียวมะ ไดฟูจิ เหล่านี้ตาแหลมคมมาก

พวกเขาเห็นชัดเจนว่าเอซของทีมพวกเขาดูเหมือนจะเกิดใหม่

จนถึงขั้นที่แม้แต่ตอนนี้

ต่อให้คู่แข่งเป็นทีมโรงเรียนเซย์โด พวกเขาก็ไม่มีวิธีรับมือที่ดีนัก

"เยี่ยมเลย ตอนนี้ต้องตีเหล็กตอนร้อน"

ผู้เล่นทีมเคียวมะ ไดฟูจิ รู้สึกเหมือนก้อนหินหนักอึ้งในใจถูกยกออกไปจนหมด

พวกเขารู้สึกสบายตัวไปทั้งร่าง

พวกเขาแบกรับความกดดันมหาศาลในระหว่างการปะทะกับ ฟุรุยะ ซาโตรุ ก่อนหน้านี้

เผชิญหน้ากับเด็กหนุ่มสัตว์ประหลาดคนนั้น

สมาชิกทีมเคียวมะ ไดฟูจิ เคยรู้สึกว่าพวกเขาหมดหวังไปแล้ว

แต่ตอนนี้ดูเหมือนความคิดของพวกเขาจะมองโลกในแง่ร้ายเกินไป

แม้พวกเขาจะไม่มีวิธีรับมือกับจอมมารปีหนึ่งของทีมโรงเรียนเซย์โดจริงๆ

แต่ตราบใดที่พิชเชอร์ของทีมพวกเขาสามารถประคองสถานการณ์ไว้ได้

ตราบใดที่พิชเชอร์ของทีมพวกเขารับประกันได้ว่าจะไม่เสียแต้ม

เกมก็ยังดำเนินต่อไปได้แน่นอน!

ผู้เล่นทีมเคียวมะ ไดฟูจิ สมองใสแจ๋ว

ตราบใดที่พิชเชอร์ของพวกเขายื้อไว้ได้ พวกเขาจะต้องรอโอกาสโต้กลับได้อย่างแน่นอน

แน่นอน!!

รุ่นพี่โคฮิเกะในแบตเตอร์บ็อกซ์มีสีหน้ามืดมน

เพื่อนร่วมทีมเซย์โดคนอื่นก็รู้สึกไม่สบายใจเช่นกัน

ความแข็งแกร่งของคู่แข่งดูเหมือนจะเพิ่มขึ้นอีกระดับกะทันหัน

นี่ไม่ใช่ข่าวดีสำหรับทีมพวกเขาแน่

คุราโมจิที่อารมณ์ร้อน เริ่มบ่นอุบแล้ว

"ลูกรักพระเจ้าบ้าบออะไรเนี่ย? รู้สึกเก่งขึ้นกว่าเดิมอีก!"

เพื่อนร่วมทีมเซย์โดคนอื่นก็รู้สึกแบบเดียวกัน

ตรงกันข้ามคือปฏิกิริยาของผู้เล่นจากทีมเคียวมะ ไดฟูจิ

แต่ละคนตื่นเต้นสุดขีด

แน่นอน พวกเขามีเหตุผลที่จะตื่นเต้น

ยังไงซะ การที่คู่แข่งตกที่นั่งลำบาก ก็ถือเป็นเรื่องน่ายินดีสำหรับพวกเขาอยู่แล้ว

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าพิชเชอร์ของทีมพวกเขาดูเหมือนจะวิวัฒนาการ

นี่คืออะไร?

นี่คือโชคสองชั้นชัดๆ

"เราจะชนะ!"

"แม้แต่เทพีแห่งโชคชัยก็อยู่ข้างเรา"

ผู้เล่นทีมเคียวมะ ไดฟูจิ ต่างแสดงอาการบ้าคลั่ง

เด็กหนุ่มที่ยืนอยู่บนเนินพิชเชอร์ แม้จิตใจจะยังสงบ

แต่เหตุการณ์ต่อเนื่องนี้ก็ทำให้เด็กหนุ่มเชื่อว่าพวกเขาอาจได้รับพรจากเทพีแห่งโชคชัยจริงๆ

"ไม่ว่าจะยังไง จัดการคู่แข่งก่อน!"

อิชิอิใช้สติที่เหลืออยู่บอกตัวเองว่าควรทำอะไรต่อไป

เขาตั้งท่า เตรียมขว้าง

ในจังหวะที่เขากำลังจะปล่อยลูก อิชิอิก็ได้ยินเสียงตะโกนตกใจดังขึ้น

"ระวัง!!"

แต่กว่าอิชิอิจะได้ยินสองคำนั้น เขาก็ตอบสนองไม่ทันแล้ว เขาทำได้แค่ขว้างลูกเบสบอลในมือออกไปก่อน

"ฟุ่บ!"

ลูกเบสบอลสีขาวพุ่งหวีดหวิวออกไป

อิชิอิไม่เห็น แต่แคชเชอร์ตัวจริงของทีมพวกเขาเห็นชัดเจน

ในเวลานี้ ดวงตาของแคชเชอร์ตัวจริงทีมเคียวมะ ไดฟูจิ แทบจะถลนออกมา

เขาจ้องมองไปข้างหน้าอย่างไม่อยากเชื่อ

ปรากฏว่าเมื่อกี้ อิชิอิมุ่งมั่นกับการขว้างเพื่อจัดการแบตเตอร์เพียงอย่างเดียว

ไม่คาดคิดเลยว่า ยูกิที่เพิ่งไปถึงเบสแรก จะไม่ยอมอยู่นิ่ง

ในจังหวะที่อิชิอิเปลี่ยนท่าทีไม่ได้ ยูกิก็ลงมืออย่างเด็ดขาด

เพื่อนร่วมทีมเซย์โดที่ตระหนักเรื่องนี้ หัวใจเต้นแรงด้วยความตึงเครียด

พวกเขาไม่รู้เลยว่าทำไมยูกิถึงกล้าบ้าบิ่นขนาดนี้

พูดตามตรง คู่แข่งที่พวกเขาเจอวันนี้ไม่ใช่เล่นๆ

ความแข็งแกร่งของคู่แข่งสูงมาก

แม้คู่แข่งจะมาจากฮอกไกโด แต่การตอบสนองในสนามของพวกเขาไม่ได้ด้อยไปกว่าผู้เล่นระดับท็อปจากภูมิภาคยอดนิยมอื่นๆ เลย

ในสถานการณ์แบบนี้ ยูกิยังกล้าวิ่งไปข้างหน้าอย่างไม่ลังเล

เพื่อนร่วมทีมเซย์โดย่อมกังวลแทนเขา

แต่ไม่นาน ทุกคนก็รู้ว่าความกังวลของพวกเขาดูเหมือนจะไม่จำเป็น

แคชเชอร์ตัวจริงของทีมเคียวมะ ไดฟูจิ ตอบสนองเร็วมากจริงๆ

เมื่อรู้ตัวว่ายูกิขโมยเบส เขาก็ลงมือทันที

วินาทีที่รับลูกได้ เขาขว้างไปที่เบสสอง

"ฟุ่บ!"

ลูกเบสบอลสีขาวพุ่งหวีดหวิว ไปถึงเบสสองในพริบตา

ชอร์ตสต็อปของทีมเคียวมะ ไดฟูจิ ก็ประสานงานได้ดีมาก

เขามารอรับลูกอยู่ตรงนั้นแล้ว

ในแง่ของชุดการกระทำนี้ ต่อให้ให้ทีมโรงเรียนเซย์โดมาทำแทน ก็อาจจะทำได้ไม่ดีไปกว่านี้

อย่างไรก็ตาม แม้แต่การประสานงานที่สมบูรณ์แบบขนาดนั้น ก็ยังหยุดยั้งยูกิไม่ได้

"เซฟ!"

ภายใต้สายตาไม่อยากเชื่อของทุกคน ยูกิไปถึงเบสสองได้สำเร็จ

"ไม่มีเอาต์ รันเนอร์อยู่เบสสอง"

เพื่อนร่วมทีมเซย์โดรู้สึกเหมือนยกภูเขาออกจากอกในที่สุด

"เยี่ยมมาก!!"

"สมกับเป็นกัปตัน! แข็งแกร่งที่สุดจริงๆ!!!"

บางทีแม้แต่เพื่อนร่วมทีมเซย์โดเองก็อาจจะไม่ค่อยเข้าใจว่าทำไมกัปตันของพวกเขาถึงทำผลงานได้โดดเด่นขนาดนี้

แต่โค้ชนิตตะ ผู้จัดการทีมเคียวมะ ไดฟูจิ รู้ซึ้งและเข้าใจจุดนี้เป็นอย่างดี

"โดนจูงจมูกโดยสมบูรณ์!!"

โค้ชนิตตะมองยูกิด้วยความหวาดหวั่น

แม้ผู้เล่นคนอื่นของทีมเคียวมะ ไดฟูจิ จะทำผลงานได้ดีมาก

แต่จุดอ่อนของพิชเชอร์กลับสร้างปัญหาร้ายแรงในที่สุด

อิชิอิ พิชเชอร์ของทีมพวกเขา มองจากภายนอก เขาเป็นพิชเชอร์ที่เก่งมากคนหนึ่งอย่างไม่ต้องสงสัย

แม้การขว้างของเขาจะช้า

แต่คุณก็หาข้อผิดพลาดในการขว้างของเขาไม่ได้มากนัก

แน่นอน นี่เป็นแค่มุมมองของคนอื่น

จากมุมมองของผู้จัดการทีมเคียวมะ ไดฟูจิ เอง

อิชิอิ พิชเชอร์ของทีมพวกเขา จริงๆ แล้วมีปัญหาสองอย่าง

ปัญหาสองอย่างนี้ไม่ได้โดดเด่นมาก่อน

จนกระทั่งตอนนี้ ในสถานการณ์พิเศษนี้ จุดอ่อนที่ไม่โดดเด่นสองอย่างของอิชิอิ จึงถูกเปิดเผยออกมาอย่างหมดเปลือก

อย่างแรก การง้างขว้างของอิชิอินานเกินไป

อย่างที่สอง ความเร็วลูกของอิชิอิไม่เร็วพอ

ดูเผินๆ ปัญหาสองอย่างนี้ดูเหมือนจะไม่ร้ายแรง

แต่ในจังหวะวิกฤตนี้ จุดอ่อนสองอย่างนี้รวมกันกลายเป็นแผลฉกรรจ์ทันที

การตัดสินใจของคลีนอัพฮิตเตอร์ทีมโรงเรียนเซย์โดนั้นเฉียบขาดจนน่าตกใจ

เขาไม่ได้บุ่มบ่าม แต่ตัดสินใจอย่างแม่นยำ

เขามั่นใจมาก

ตราบใดที่เขาขโมยเบส โอกาสที่จะไปถึงเบสสำเร็จจะสูงมาก

และก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ

คลีนอัพฮิตเตอร์ของทีมโรงเรียนเซย์โดไปอยู่ที่เบสสองแล้วไม่ใช่เหรอ?

เบสหนึ่งกับเบสสองเป็นคนละเรื่องกันเลย

การไปถึงเบสสองได้สำเร็จ หมายความว่าเขาเข้าสู่ตำแหน่งทำแต้มแล้ว

เขามีโอกาสทำแต้มได้ทุกเมื่อ

"งานเข้าแล้วไง!"

แม้เด็กหนุ่มบนเนินพิชเชอร์จะยังคงโชว์ฟอร์มได้แข็งแกร่งเหมือนเดิม

ความสามารถในการขว้างของอิชิอิพัฒนาขึ้นด้วยซ้ำ

แต่ผู้จัดการทีมเคียวมะ ไดฟูจิ ก็ยังตัดสินใจได้อย่างชัดเจน

เด็กหนุ่มในทีมคนนี้ เขาคงผ่านบททดสอบนี้ไปไม่ได้แน่

ผู้เล่นจากทีมโรงเรียนเซย์โดเหล่านี้ ฝ่าฟันมาจนถึงจุดนี้

จนกลายเป็นทีมวางอันดับหนึ่งของประเทศ

เอซสัตว์ประหลาดปีหนึ่งของทีมพวกเขาเป็นเหตุผลสำคัญที่สุดแน่นอน

แต่ไม่ใช่แค่เขาคนเดียวแน่นอน

พลังเกมรุกของทีมโรงเรียนเซย์โดก็เป็นเหตุผลที่สำคัญมากเช่นกัน

แบตเตอร์ในทีมพวกเขามีนิสัยที่แยบยลอยู่อย่างหนึ่ง

ถ้าไม่เห็นความหวัง ก็แล้วไป...

แต่ถ้าผู้เล่นทีมโรงเรียนเซย์โดเห็นความหวังแม้เพียงริบหรี่ พวกเขาจะไม่มีวันอยู่นิ่ง

พวกเขาเหมือนหมาป่าที่กำลังมองหาเหยื่อ ไม่ยอมปล่อยให้เหยื่อหลุดมือไปต่อหน้าต่อตา

ในขณะที่โค้ชนิตตะกำลังคิดเช่นนี้

การดวลในสนามก็เริ่มขึ้นอีกครั้ง

อิชิอิเกิดใหม่แล้วจริงๆ แม้เผชิญหน้ากับยูกิที่อยู่บนเบสสองแล้ว เขาก็ยังวางเฉยได้

อิชิอิรวบรวมสมาธิทั้งหมดไปที่คู่แข่ง

เขาตั้งท่าและขว้างลูกออกไปอย่างเด็ดขาด

"อย่ามาดูถูกกันนะ คิดว่าจะจัดการฉันได้ง่ายๆ เหรอ"

รุ่นพี่โคฮิเกะในแบตเตอร์บ็อกซ์รู้สึกโกรธจนเลือดขึ้นหน้า

เขาเหวี่ยงไม้แบตในมือ หวดสวนลูกเบสบอลที่พุ่งเข้ามาอย่างเด็ดขาด

ความคิดของเด็กหนุ่มชัดเจน

เขาไม่จำเป็นต้องตีให้ดี แต่เขาต้องตีลูกออกไปให้ได้

ยิ่งไกล ยิ่งดี

"แค๊ง!"

ไม้แบตตีไม่โดนจุดโฟกัส แต่ก็ยังส่งลูกลอยออกไปได้

ผู้เล่นทีมเคียวมะ ไดฟูจิ คาดเดาจุดตกของลูกนี้ไว้ล่วงหน้าแล้ว

ดังนั้นเมื่อลูกตกลงมา พวกเขาจึงเตรียมรับลูกไว้อย่างมั่นคง

แต่ที่ทำให้พวกเขาประหลาดใจคือ

ลูกเบสบอลไม่ได้ตกลงในที่ที่พวกเขาต้องการ

ผลก็คือ พวกเขาไม่ได้รับลูกทันที

ลูกเบสบอลกระดอนพื้น

หลังจากผู้เล่นทีมเคียวมะ ไดฟูจิ เก็บลูกได้ แม้พวกเขาจะจัดการ อิซาชิกิ จุน ได้สำเร็จ

แต่พวกเขาก็ต้องมองดูยูกิ ที่เดิมอยู่เบสสอง วิ่งรวดเดียวไปถึงเบสสาม

"แอสซิสต์สวย!!"

"สมกับเป็นนาย จุนคุง!!!"

บนอัฒจันทร์ กองเชียร์เดนตายของทีมโรงเรียนเซย์โดต่างตื่นเต้น

แม้รุ่นพี่โคฮิเกะจะเอาต์อย่างเลี่ยงไม่ได้

แต่เขาทำหน้าที่ได้ดีแล้ว

เขายอมสละหนึ่งเอาต์เพื่อส่ง ยูกิ เท็ตสึยะ ไปถึงเบสสามได้สำเร็จ

สถานการณ์กลายเป็นหนึ่งเอาต์ รันเนอร์อยู่เบสสาม

ผู้เล่นและกองเชียร์ทีมเคียวมะ ไดฟูจิ อดตะลึงไม่ได้เมื่อเห็นฉากนี้

เพื่อขัดขวางเกมบุกของทีมโรงเรียนเซย์โด พวกเขางัดทุกกลเม็ดเด็ดพรายออกมาใช้หมดแล้ว

แต่ผลลัพธ์กลับน้อยนิด

เกมบุกของทีมโรงเรียนเซย์โดไม่ได้หยุดลง แต่กลับรุกคืบไปข้างหน้าอย่างมั่นคง

จนถึงตอนนี้ รันเนอร์ไปถึงเบสสามได้สำเร็จแล้ว

และพวกเขายังมีโควตาเอาต์เหลือให้ใช้อีก

ต่อให้อิชิอิบนเนินพิชเชอร์จะทำผลงานได้ดีแค่ไหน ผู้เล่นและกองเชียร์ทีมเคียวมะ ไดฟูจิ ก็ยังต้องกลั้นหายใจ

การตอบโต้ของทีมโรงเรียนเซย์โดรุนแรงเกินไป!

แค่ดูจากผลงาน ก็รู้สึกได้ว่าผู้เล่นทีมเคียวมะ ไดฟูจิ จริงๆ แล้วไม่มีปัญญาจะรับมือกับพวกเขา

พวกเขาคือหนึ่งเดียวในใต้หล้า