ตอนที่ 51 ราชาแห่งสัตว์ร้าย สัตว์ร้ายแห่งแผ่นดิน!

อัศวินแมงมุมแดงหัวเราะคิกคัก

รีไวล์ตั้งสติแล้วและเตรียมพร้อมที่จะยิงได้ทุกเมื่อ

หลังจากที่ชุบยาพิษแล้ว ชายและหญิงก็ซ่อนตัวอยู่ข้างหน้าไม้ทะลวงเกราะอย่างเงียบ ๆ พุ่มไม้ข้าง ๆ ปกปิดรูปร่างของพวกเขา รีไวล์สามารถได้ยินเสียงหัวใจของอัศวินแมงมุมแดงเต้น เหมือนว่าเธอจะตื่นเต้นอยู่บ้าง ไม่ได้เป็นเหมือนที่เธอแสดงออกมาว่าไม่สนใจ

ในเวลาเดียวกัน พร้อมกับเสียงคำรามดังก้องกังวานไปทั่วหุบเขา ดังเหมือนเสียงคำรามของไทแรนโนซอรัส

รีไวล์และอัศวินแมงมุมแดงต่างก็ตื่นตัวขึ้นทันที

พวกเขาเห็นได้อย่างเลือนลางว่าในป่าทึบอันไกลโพ้น ต้นไม้สั่นไหว นกบินหนีไปนับไม่ถ้วน สัตว์ป่าทุกชนิด ไม่ว่าจะเป็นสัตว์กินพืชที่เชื่องหรือสัตว์กินเนื้อที่ดุร้าย ต่างก็วิ่งหนีอย่างบ้าคลั่งเมื่อได้ยินเสียงคำรามนี้

ภายใต้การแผ่ขยายของเสียงคำรามแห่งราชา ดูเหมือนว่าสิ่งมีชีวิตทั้งมวลบนแผ่นดินโลกจะเริ่มสั่นสะเทือนและหวาดกลัว

แม้แต่รีไวล์ในฐานะอัศวินอย่างเป็นทางการ ก็ยังรู้สึกไม่สบายใจอยู่บ้าง

นี่คือพลังแห่งสัตว์ร้ายแห่งแผ่นดินที่เทียบเท่ากับอัศวินผู้ยิ่งใหญ่!

ราชาแห่งสัตว์ร้ายทั้งมวลบนแผ่นดินผืนนี้!

ในป่าทึบอันไกลโพ้นนั้น กราฟและคนอื่น ๆ ก็วิ่งหนีตายอยู่ในขณะนี้ สัตว์ร้ายที่โกรธเกรี้ยววิ่งพุ่งตรงมาจากด้านหลัง พวกมันชนต้นไม้และก้อนหินระหว่างทางให้กระเด็นไป

นั่นคือสัตว์ร้ายเกล็ดขนาดยักษ์ที่มีขนาดพอๆ กับไทแรนโนซอรัส ความสูงของไหล่เกินสามเมตร และมีความยาวเต็มที่เกินสิบเมตร

ร่างกายของมันปกคลุมไปด้วยเกล็ดปลาที่คล้ายกับปลาอะโรวาน่า หลายชั้น ทุกครั้งที่กล้ามเนื้อเคลื่อนไหว ก็ทำให้เกล็ดบนพื้นผิวร่างกายส่งเสียงดังก้องเหมือนโลหะกระทบกัน

ขาของมันแข็งแรงและทรงพลัง คล้ายกับแรดสุมาตรา มีผิวหนังที่ย่นเป็นชั้น ๆ คล้ายกับแผ่นเกราะเหล็กที่หนักหน่วงของอัศวิน

อัศวินเหยี่ยวสีเขียวได้ละทิ้งม้าของตนไปแล้ว เพราะเขาพบว่าแม้ว่าสัตว์ร้ายแห่งแผ่นดินจะไม่เก่งในการวิ่ง แต่ความเร็วในการวิ่งระยะสั้นก็ไม่ใช่สิ่งที่ม้าที่อ่อนแอของเขาจะเทียบได้

โชคดีที่เทคนิคการหายใจที่เขาฝึกฝนคือเทคนิคการหายใจของเหยี่ยวสีเขียว ซึ่งเป็นเทคนิคการหายใจระดับพื้นฐาน

เหยี่ยวสีเขียว ตามตำนานเล่าว่าเป็นนกศักดิ์สิทธิ์ที่โบยบินอยู่บนท้องฟ้า โบยบินเพียงครั้งเดียวก็ไกลถึงร้อยลี้!

ขณะนี้ อัศวินเหยี่ยวสีเขียวเปรียบเสมือนเหยี่ยวสีเขียวที่โฉบลงมา เขาเหวี่ยงแขนไปด้านหลังด้วยท่าทางคล้ายกับการวิ่งของนารูโตะ ในการวิ่งระยะสั้น ความเร็วของสัตว์ร้ายแห่งแผ่นดินนั้นยังเทียบไม่ได้กับเขา

สัตว์ร้ายแห่งแผ่นดินที่โกรธเกรี้ยวเห็นดังนั้น จึงวิ่งไล่ตามกราฟที่วิ่งช้า

"อัศวินแรดดำ ขึ้นมาสิ!" กราฟตะโกน

อัศวินแรดดำที่กำลังวิ่งหนีอย่างบ้าคลั่งหันกลับมามอง เขาแลบลิ้นมองสัตว์ร้ายแห่งแผ่นดินที่มีขนาดเหมือนภูเขา

แม้ว่าเทคนิคการหายใจแรดขนาดยักษ์ที่เขาฝึกฝนจะเชี่ยวชาญในด้านพละกำลัง แต่ก็มีแผ่นเกราะและโล่ขนาดใหญ่ แต่เมื่อเขาได้ยืนอยู่ตรงหน้าสัตว์ร้ายขนาดยักษ์ตัวนี้จริง ๆ เขาก็เริ่มรู้สึกหวาดกลัวโดยสัญชาตญาณ

เขาเพิ่งตระหนักว่าเรื่องราวในตำนานของกวีเร่ร่อนยังคงเล่าเรื่องราวความแข็งแกร่งของสัตว์ร้ายแห่งแผ่นดินอย่างไม่เปิดเผย

พระบิดาผู้เมตตาแห่งสรวงสวรรค์ สิ่งนี้ แม้แต่เหล่าอัศวินผู้ยิ่งใหญ่ก็ยังยากที่จะต่อต้านได้โดยตรงใช่ไหม?

น้ำหนักตัวเพิ่มขึ้นทุกครั้ง พลังก็จะเพิ่มขึ้นมากมาย!

"แรดดำ! เร็ว เข้าไปนำเจ้าสัตว์ร้ายตัวนี้ไป! นำไปที่ระยะ 400 เมตรของหน้าไม้ทะลวงเกราะ พิสัยการยิงที่มีประสิทธิภาพของหน้าไม้ทะลวงเกราะมีเพียง 400 เมตร ยิ่งใกล้ยิ่งดี!" กราฟปีนต้นไม้ใหญ่ขนาดลำต้นเท่าถังน้ำอย่างรวดเร็ว พยายามหลบหนีการโจมตีของสัตว์ร้ายแห่งแผ่นดิน ในวินาทีถัดมา สัตว์ร้ายแห่งแผ่นดินก็ชนเข้ากับต้นไม้โดยตรง ต้นไม้ล้มลง อัศวินกราฟกระโดดไปยังต้นไม้อีกต้นหนึ่งในขณะที่ต้นไม้ล้มลง

อัศวินแรดดำก็กัดฟัน ทั้งร่างเหมือนกระทิงป่าพุ่งเข้ามา ดาบขนาดใหญ่แทงตรงไปที่ก้นของสัตว์ร้ายแห่งแผ่นดิน

ปัง!

เสียงโลหะกระทบกัน!

ดาบขนาดใหญ่ของอัศวินแรดดำเหมือนกับแทงเข้าไปในแผ่นเกราะ ไม่สามารถป้องกันได้เลย

"อย่าเสียแรงเปล่าเลย หากต้องการจะทะลวงเกราะป้องกันของสัตว์ร้ายแห่งแผ่นดิน นอกจากหน้าไม้ทะลวงเกราะพิเศษแล้ว ก็มีเพียงอัศวินผู้ยิ่งใหญ่ที่ใช้พลังมืดพันรอบอาวุธเท่านั้นที่จะทำได้!" กราฟกล่าว พลังมืดพันรอบ เป็นเทคนิคการใช้อาวุธพลังมืดที่อัศวินผู้ยิ่งใหญ่เท่านั้นที่จะสามารถควบคุมได้

ในวินาทีถัดมา สัตว์ร้ายแห่งแผ่นดินก็หันกลับมา ด้านข้างของมันมีบาดแผลที่น่ากลัว ราวกับถูกหอกแทงทะลุ บาดแผลนั้นลึกมาก แทงเข้าไปถึงไขกระดูก แต่ดูจากบาดแผลแล้ว เหมือนว่าจะเริ่มหายแล้ว เนื้อเยื่อใหม่มากมายงอกขึ้นเต็มบาดแผล

"อัศวินเหยี่ยวสีเขียว มาช่วยข้า!" อัศวินแรดดำตะโกน

ตูม สัตว์ร้ายแห่งแผ่นดินกระโดดขึ้นและไล่ตามไป

อัศวินเหยี่ยวสีเขียวหันกลับไปมอง สัตว์ร้ายแห่งแผ่นดินไล่ตามอัศวินแรดดำมาแล้ว

"ซวยแล้ว!"

ร่างกายของเขาเหมือนแสงสีฟ้า ใช้หอกยาวในมือขว้างไปที่สัตว์ร้ายแห่งแผ่นดินอย่างแรง

หอกยาวไม่สามารถทะลวงเกราะได้ จึงร่วงหล่นลงพื้น

สัตว์ร้ายแห่งแผ่นดินถูกอัศวินสามคนรุมโจมตีจนมึนงง

ถึงแม้ว่าอัศวินทั้งสามจะอ่อนแอ แต่ก็เหมือนกับแมลงวันตอมไม่เลิก

ประกอบกับก่อนหน้านี้ไม่นาน สัตว์ร้ายแห่งแผ่นดินเพิ่งต่อสู้กับนักรบมนุษย์ผู้แข็งแกร่ง แม้ว่านักรบมนุษย์จะได้รับบาดเจ็บสาหัสและหลบหนีไปได้ แต่ตัวสัตว์ร้ายแห่งแผ่นดินเองก็ได้รับบาดเจ็บไม่น้อย

อย่างไรก็ตาม มันยังคงไล่ล่าอัศวินแรดดำที่วิ่งช้าที่สุดได้ทัน จากนั้นก็อ้าปากใหญ่แล้วกัดอัศวินแรดดำ

อัศวินแรดดำใช้โล่ห์ยาวป้องกันตัว แต่ทั้งตัวและโล่ห์ก็ถูกกัดจนติดแน่น

เสียงโลหะถูกบีบอัดดังขึ้น โล่ห์มีรอยบุบเล็กน้อย แสดงให้เห็นถึงพลังกัดที่รุนแรงของสัตว์ร้ายแห่งแผ่นดิน

ส่วนอัศวินแรดดำพยายามฟันด้วยดาบใหญ่เพื่อปลดปล่อยตัวเอง แต่ก็ไร้ผล โล่ห์หล่นลงพื้นระหว่างการต่อสู้

ในขณะนั้น สีหน้าของอัศวินแรดดำสิ้นหวัง

"กร๊อบ..."

พร้อมกับเสียงดังกรอบแกรบ เขาถูกตัดขาดจากเอว ชุดเกราะไม่ได้ช่วยอะไรมากนัก รอยต่อของชุดเกราะถูกบีบจนแยกออกจากกัน เนื้อและเลือดของอัศวินแรดดำขาดออกจากกัน ในที่สุดขาของเขาก็ร่วงลงพื้น ร่างกายทั้งหมดของเขายังคงร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดจนกระทั่งถูกสัตว์ร้ายแห่งแผ่นดินกัดและโยนทิ้ง

มนุษย์ไม่อร่อย มันจึงคายออกมา

ในเสี้ยววินาทีนั้น อัศวินโล่ห์ผู้รับหน้าที่ต่อสู้ตัวต่อตัวถูกสังหารในทันที จิตใจของอัศวินกราฟก็ตกต่ำลงไปถึงขีดสุด

สัตว์ร้ายแห่งแผ่นดินยังคงไล่ล่าอัศวินหยี่ยวสีเขียวต่อไป อัศวินหยี่ยวสีเขียวตกใจกลัวอย่างสุดขีด เขาใช้พลังทั้งหมดของตัวเอง แทบจะสูญเสียพลังชีวิตของตัวเอง โดยการอัดพลังมืดเข้าไปที่ขาของตัวเอง ร่างกายของเขาดูเหมือนรถจักรไอน้ำที่วิ่งไปยังทิศทางที่รีไวล์อยู่

รีไวล์ดูสงบนิ่งอยู่ภายนอก แต่ในใจนั้นรู้สึกตื่นตระหนกเล็กน้อย

"ท่านหมาป่าขาว ถึงตาของท่านแล้ว!" อัศวินแมงมุมแดงไม่กล้าที่จะอยู่ต่ออีกต่อไป เธอรู้สึกถึงวิกฤตที่รุนแรงมาก! เธอรู้อยู่แก่ใจว่าภารกิจในครั้งนี้จะต้องเกิดเรื่องขึ้น! เธอเคลื่อนไหวร่างกายอย่างรวดเร็วและหนีออกจากที่สูงแห่งนี้ไป

รีไวล์เหลือบตามองอัศวินแมงมุมแดงที่หนีไปอย่างรวดเร็ว แววตาของเขามีประกายแห่งความโกรธเกรี้ยวแวบผ่าน "พวกหมู พึ่งพาไม่ได้เลยจริง ๆ"

สามพันเมตร

หนึ่งพันเมตร

...

สี่ร้อยเมตร

ถึงแม้ว่าจะอยู่ในระยะยิง แต่รีไวล์ก็ยังไม่ยิง เพื่อป้องกันไม่ให้พลังทำลายล้างไม่เพียงพอเนื่องจากระยะทางที่ไกลเกินไป

"ยิงเร็วสิ ข้าทนไม่ไหวแล้ว!" อัศวินหยี่ยวสีเขียวตะโกนด่า

สามร้อยเมตร

สองร้อยเมตร

ร่างกายของอัศวินหยี่ยวสีเขียวราวกับลูกโป่งที่ถูกปล่อยลม ความเร็วลดลงอย่างฉับพลัน เขาเพิ่งวิ่งหนีมาไกลเกินไปแล้ว จึงไม่สามารถที่จะทนต่อไปได้

ในขณะนี้ สัตว์ร้ายแห่งแผ่นดินไล่ตามมาทันแล้ว

เมื่อปากขนาดใหญ่ของมันกำลังจะกัดอัศวินหยี่ยวสีเขียว

เสียงดังฟิ้ว

เสียงแหลมคมดังขึ้น

ตามมาด้วยเสียงดังสนั่น เป็นลูกศรพิเศษยาวสองเมตร!

เสียงดังปัง

ลูกศรทะลุเกล็ดที่หัวของสัตว์ร้ายแห่งแผ่นดิน พุ่งตรงไปยังจุดสำคัญของมัน

ในที่สุด ลูกศรก็ทะลุร่างของสัตว์ร้ายแห่งแผ่นดิน

สัตว์ร้ายแห่งแผ่นดินแผดเสียงร้องด้วยความเจ็บปวด เห็นได้ชัดว่าเมื่อครู่มันไม่ได้สังเกตเห็นว่ามีคนอยู่ในพุ่มไม้บนที่สูง!

มันโกรธเกรี้ยวอย่างรุนแรง เอาชีวิตสุดท้ายเหยียบย่ำอัศวินหยี่ยวสีเขียวที่สิ้นหวัง จากนั้นก็ตรงไปยังรีไวล์บนที่สูง

"ยังไม่ตายอีกเหรอ?"