บทที่ 362 มดทหารพันนาย

เมื่อเห็นเสี่ยยู่หานแบกยางรถขนาดใหญ่วิ่งไปแล้ว นักเรียนที่กำลังเลือกยางอยู่ต่างมองหน้ากัน แล้วสายตาทุกคู่ก็พร้อมใจกันหันไปมองที่เฉินหมิง

นี่... พลังกายของเสี่ยยู่หานทำไมน่ากลัวขนาดนี้!?

ทั้งที่ตัวเล็กนิดเดียว ทำไมถึงแบกยางหนักสองตันขึ้นมาได้อย่างง่ายดาย!?

ความกดดันตกมาอยู่ที่เฉินหมิงในทันที

สายตาของนักเรียนทุกคนเหมือนกำลังถามว่า อาจารย์เฉิน คุณจะรับมือยังไง?

เฉินหมิงมองยางขนาดใหญ่ตรงหน้า ไม่ลังเลมากนัก ใช้มือเดียวคว้าขอบด้านในของยาง พร้อมกับเปล่งเสียงคำรามแล้วยกขึ้นทันที!

ยางหนักอึ้งกดลงบนไหล่ของเฉินหมิง แต่เขาไม่ได้แสดงสีหน้าอะไรมากนัก แบกแล้วเดินตามเสี่ยยู่หานไป

นักเรียนคนอื่นๆ ต่างมองหน้ากัน

"ทำไงดี?"

"นี่เราก็ต้องแบกด้วยเหรอ!?"

"ประหยัดแรงหน่อยได้ไหม!? ลากไปเลยก็พอแล้ว!"

"แล้วไม่อายเหรอ? ดูเสี่ยยู่หานจากห้อง 5 สิ เธอแบกไปเลย ทั้งที่เป็นผู้หญิงนะ พวกเราจะลากไปเหรอ? ไม่เอาหน้าแล้วเหรอ!?"

ไม่เพียงแต่นักเรียนห้องอื่นที่ถูกกระตุ้น พอคนในห้อง 5 เห็นเสี่ยยู่หานแบกยางเดินไปแล้ว พวกเขาก็ไม่อยากขายหน้าเหมือนกัน!

ทุกคนต่างกัดฟันแบกยางขึ้นมา แล้วเดินอย่างยากลำบากไปยังจุดรวมพล

มีเพียงจูเถาที่ดูสบายกว่าคนอื่นเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้สบายมากนัก

เพราะในห้อง 5 มีเพียงเสี่ยยู่หานที่ฝึกวิชาแนวป้องกัน และจุดเด่นที่สุดของวิชาแนวป้องกันคือความแข็งแกร่งของร่างกายที่สูงมาก แม้ไม่ใช้พลังลมปราณ เสี่ยยู่หานก็มีพละกำลัง การป้องกัน และความสามารถในการฟื้นฟูที่สูงมาก

ขีดจำกัดขั้นต่ำสูงมาก

เมื่อนักเรียนห้องอื่นเห็นว่าห้อง 5 ก็แบกยางเดินไปแล้ว พวกเขาก็ไม่อยากขายหน้าเช่นกัน!

ดังนั้นทุกคนจึงต้องฝืนแบกยางเดินไป ไม่น้อยที่ร่างกายอ่อนแอโดนยางทับลงบนไหล่ก็ทรุดลงทันที บางคนแม้จะทนได้ แต่ขาก็สั่นไม่หยุด ก้าวขาไม่ออกเลย

การแบกของหนักสองตันด้วยกำลังกายเปล่าเป็นเรื่องยากมาก

ปัง!

หลังจากเสี่ยยู่หานไปถึงจุดรวมพล เธอก็วางยางลงกับพื้น พอหันหน้าไปก็พบว่าเฉินหมิงเพิ่งไล่ตามมาทัน และไกลออกไปก็ได้ยินเสียงครวญครางของคนอื่นๆ ทุกคนกำลังพยายามแบกยางเดิน แต่ไม่มีใครลาก

เฉินหมิงเพิ่งวางยางลงและแอบถอนหายใจ จึงมองเสี่ยยู่หานอย่างจริงจัง

"เธอชื่ออะไร?"

"อาจารย์เฉิน ฉันชื่อเสี่ยยู่หานค่ะ!"

"ความแข็งแกร่งของร่างกายเธอสูงมาก!" เฉินหมิงพูดอย่างจริงจัง "ความเข้มข้นในการฝึกของฉัน เธอน่าจะรับมือได้อย่างง่ายดาย หลังการฝึกเสร็จแล้ว ถ้าเธอสนใจ เธอสามารถเรียนทักษะการต่อสู้จริงจากฉันได้"

"ได้ค่ะ!" เสี่ยยู่หานรีบพยักหน้า

เฉินหมิงไม่พูดอะไรมาก หันไปมองกองกำลังใหญ่ที่อยู่ไกลออกไป แล้วตะโกนว่า "เร็วขึ้น!"

พอเสียงของเฉินหมิงดังมา นักเรียนห้อง 5 หลายคนก็ทนไม่ไหวแล้ว

"ผมรับไม่ไหวแล้ว!" เสียงของถังหยวนหลางดังมา "มันหนักเกินไป!"

"อาเจ็ด ทนไม่ไหวก็ต้องทน!" หลี่อี้หมิงตะโกนเสียงต่ำ "อย่าใช้พลังลมปราณเด็ดขาด! ไม่งั้นจะทำให้อาจารย์ซูเสียหน้านะ!"

"ทนให้ได้ทุกคน!" ซุนเจาตะโกนเสียงดุ "อย่าทำให้เสียชื่อ!"

คนอื่นๆ ไม่มีแรงแม้แต่จะพูด ได้แต่ฝืนเดินอย่างยากลำบาก แต่ความคืบหน้าของห้อง 5 ก็เร็วกว่านักเรียนห้องอื่นมาก แม้กระทั่งตอนนี้ยังมีนักเรียนหลายคนที่เดินไปได้ไม่กี่เมตร

และนี่ยังไม่ได้เริ่มวิ่งด้วยซ้ำ!

เป็นเพราะเสี่ยยู่หานจากห้อง 5 ที่ยกระดับความยากขึ้น ทำให้ทุกคนไม่กล้าหาทางลัด

ไม่มีใครอยากขายหน้าในช่วงเวลาสำคัญแบบนี้!

การเลิกล้มยิ่งเป็นไปไม่ได้!

ถ้าไม่เจอก็ไม่เป็นไร แต่เมื่อเจอแล้วก็ไม่มีทางยอมแพ้!

เพราะระดับความยากเพิ่มขึ้นอย่างไม่คาดคิด เฉินหมิงจึงไม่นับถอยหลัง แต่เฝ้ามองนักเรียนที่เดินมาหาเขาอย่างยากลำบาก

ทุกคนแสดงความเด็ดเดี่ยวอย่างเหลือเชื่อ

เฉินหมิงไม่เข้าใจเลย

ปกติเวลาที่เขาฝึกนักเรียนพวกนี้ ไม่เห็นว่าพวกเขาจะมีความเด็ดเดี่ยวขนาดนี้!

วันนี้ทำไมทุกคนเหมือนกับโดนกระตุ้นด้วยเลือดไก่อย่างนั้น?

แม้จะรับไม่ไหวก็ยังฝืนแบก!

เวลาผ่านไปเกือบสิบนาที นักเรียนจึงทยอยมาถึงจุดรวมพล เมื่อวางยางลงกับพื้น ทุกคนรู้สึกว่าทั้งร่างอ่อนแรง ส่วนบริเวณไหล่ยิ่งเจ็บมาก ทุกคนนอนบนพื้นหอบหายใจเฮือกใหญ่ แม้แต่พลังที่จะพูดก็ไม่มีแล้ว

แม้แต่ห้อง 5 ก็เช่นกัน หากไม่ใช้พลังลมปราณ หากพิจารณาเพียงความแข็งแกร่งของร่างกาย เสี่ยยู่หานสามารถเอาชนะเพื่อนอีกเก้าคนได้

นี่คือข้อได้เปรียบของการฝึกร่างกาย

เมื่อเฉินหมิงเห็นนักเรียนนอนเกลื่อนกลาด เขาก็ไม่ได้เร่งให้ทุกคนเตรียมพร้อมสำหรับการฝึกต่อไป

เพราะการฝึกได้บรรลุผลแล้ว

ในสถานการณ์ปกติ นักเรียนอาจไม่สามารถทนได้นานขนาดนี้

เฉินหมิงคิดว่านี่น่าจะเป็นเพราะเสี่ยยู่หาน ที่กระตุ้นความมุ่งมั่นของนักเรียนขึ้นมาทันที ยิ่งไปกว่านั้น เสี่ยยู่หานยังเป็นเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ หากแพ้ต่อเด็กผู้หญิงคนหนึ่งก็เป็นเรื่องน่าอายมาก

หลังจากพักสิบกว่านาที เฉินหมิงจึงเรียกแถวอีกครั้ง

"เริ่มรายการต่อไป!"

"ย่อตัวพร้อมยาง กลุ่มละ 5 คน คนละ 20 รอบ!"

เสี่ยยู่หานไม่พูดอะไรเลย แบกยางขึ้นมาแล้วเริ่มเตรียมตัวย่อตัวทันที

"เดี๋ยวๆๆ!"

เฉาฮั่นหยู่ที่อยู่ข้างๆ ร้อนใจ "เธอช้าๆ หน่อย!"

"พี่ห้า เธอทนได้ แต่พวกเราทนไม่ไหวนะ!" เฉิงปังรีบพูดเสริม "เบาๆ หน่อย!"

เมื่อเทียบกับฟู่หยุนไห่ ถังหยวนหลาง เฉิงปัง และเฉาฮั่นหยู่ทั้งสี่คน ความแข็งแกร่งทางร่างกายของจูเถาและคนอื่นๆ ดูเหมือนจะแข็งแกร่งกว่า แม้ไม่ใช้พลังลมปราณก็ยังนำหน้านักเรียนคนอื่นไปแล้ว รวมถึงความแข็งแกร่งของร่างกายเหอเว่ยเว่ยด้วย

แต่เมื่อเทียบกับเสี่ยยู่หานแล้วก็ยังดูอ่อนแอมาก

การแสดงออกของนักเรียนห้องอื่นๆ ไม่ต่างจากห้อง 5 เท่าไหร่

เพราะต่ำกว่านักสู้ระดับ 6 ถ้าไม่ได้ฝึกวิชาเน้นป้องกันโดยเฉพาะ ความแตกต่างของความแข็งแกร่งทางร่างกายจะไม่ชัดเจนมากนัก

...

ในขณะที่ห้อง 5 กำลังเข้าร่วมชั้นเรียนการฝึกต่อสู้จริง การก่อสร้างสนามฝึกใต้ดินของโรงเรียนมัธยมที่สามกำลังดำเนินไปอย่างรวดเร็ว

หลังจากทีมวิศวกรเข้ามาที่โรงเรียน พวกเขาก็เริ่มบูรณะอุโมงค์ที่สัตว์ร้ายคล้ายตัวนิ่มขุดไว้ก่อนหน้านี้ และเตรียมงานก่อสร้างบนพื้นฐานนี้

แต่วันนี้ ในขณะที่คนงานกำลังขุดเจาะใต้ดิน พวกเขาพบว่ามีสารเหนียวๆ ปนอยู่ในดิน ดูเหมือนเป็นสารคัดหลั่งบางอย่าง และยังคงมีความมีชีวิตอยู่

คนงานรายงานสถานการณ์นี้ทันที

องค์กรทางการคุนหลุนส่งคนมาตรวจสอบทันที และยืนยันว่าเป็นสารคัดหลั่งของสัตว์ร้าย

และสารคัดหลั่งชนิดนี้มักใช้โดยสัตว์ร้ายบางชนิดเพื่อสร้างรัง

มดทหารพันนาย!

และสารคัดหลั่งยังไม่แห้งสนิท นั่นหมายความว่าในขณะที่ทีมวิศวกรกำลังก่อสร้าง มดทหารพันนายกำลังสร้างรังอย่างรวดเร็วอยู่ใต้ดิน!

(จบบท)