บทที่ 949 เหลืออีกห้าวัน (อ่านฟรี)

ก่อนเข้าเกาะพิษสวรรค์ หากสู้กับคนระดับเดียวกัน ตอนนี้หลู่หมิงไม่มีทางเป็นคู่ต่อสู้ของตัวเองได้เลย

นั่นหมายความว่า ความสามารถในการสู้กับคนพลังเหนือกว่าของเขายิ่งแข็งแกร่งขึ้น

โครม! โครม!

เสียงดังสนั่นสองครั้ง มีเพียงชายหนุ่มผมสีเลือดและอีกคนที่แข็งแกร่งที่สุดเท่านั้นที่ยังต่อกรกับหลู่หมิงได้ แต่ทั้งสองก็มีแววตาตกตะลึงอย่างยิ่ง

หลู่หมิงสามารถสู้กับพวกเขาสองคนพร้อมกัน และยังสังหารคนอื่นๆ ได้ พลังการต่อสู้ช่างน่าสะพรึงจริงๆ

อื้ม! อื้ม!

พลังดาบพุ่งสูงฟ้า คนที่เหลือพากันปลดปล่อยสายโลหิต

ทุกคนมีสายโลหิตดาบรบสีเลือดเหมือนกันหมด ต่างกันเพียงระดับเท่านั้น

ชายหนุ่มผมสีเลือดและอีกคนหนึ่ง บนดาบมีล้อพลังสีทองหกวง

สายโลหิตระดับเทพขั้นหก

ส่วนคนที่เหลืออีกไม่กี่คน ล้วนเป็นสายโลหิตระดับเทพขั้นห้า

คนที่เหลือพร้อมใจกันใช้วิชาหลอมรวมสายโลหิต กลายเป็นดาบรบสีเลือดหลายเล่ม พลังดาบสะเทือนฟ้าดิน

"หลู่หมิง ข้าจะช่วยเจ้า!"

ฮวนเจินก้าวออกมา ทุกก้าวที่เหยียบ อักขระก็แผ่กระจายออกมาในอากาศ

"ไม่ต้อง เจ้าช่วยข้าตั้งรับ ป้องกันไม่ให้ใครหนีไป!"

หลู่หมิงกล่าว

ทำให้ฮวนเจินงงงัน นี่หลู่หมิงต้องการสังหารคนทวีปตาเลือดทั้งหมดหรือ?

มั่นใจเกินไปรึเปล่า?

ศิษย์สำนักฝู่ขุ่ยคนอื่นๆ ก็มองหน้ากัน ทั้งตกตะลึงและคาดหวัง

"ปากใหญ่นัก ดูข้าฆ่าเจ้า!"

ดาบรบเล่มหนึ่งส่งเสียงโกรธเกรี้ยว ขยายใหญ่ถึงพันเมตร ฟันใส่หลู่หมิง

หลู่หมิงหลบหนึ่งก้าว หลอมรวมกับสายโลหิตเก้ามังกร สายโลหิตเก้ามังกรคำรามยาว ก้าวเท้าเก้ากรงเล็บ

โครม! โครม!

พลังอันดุดันระเบิดออกไป นอกจากดาบรบสายโลหิตระดับเทพขั้นหกสองเล่ม ดาบรบอื่นๆ แตกสลายทั้งหมด เปลี่ยนกลับเป็นร่างมนุษย์ ตกลงพื้นดิน ไร้ลมหายใจแล้ว

ส่วนดาบรบสายโลหิตระดับเทพขั้นหกสองเล่ม ดาบสั่นสะเทือนไม่หยุด พลังดาบแตกสลาย ถูกสะบัดกระเด็นออกไป

ทั้งสองมีพลังวรยุทธ์ขั้นหลิงไท่เจ็ด ก็เพียงระดับเดียวกับหลู่หมิงเท่านั้น จะเป็นคู่ต่อกรกับหลู่หมิงได้อย่างไร?

เมื่อต่อสู้ในระดับเดียวกัน หลู่หมิงไม่เคยเจอคู่แข่งเลย

"ไม่ดีแล้ว เขาแข็งแกร่งเกินไป พวกเราหนีกันเถอะ แยกกันหนี!"

จากดาบรบเล่มหนึ่ง เสียงตกใจของชายหนุ่มผมสีเลือดดังออกมา พลังของหลู่หมิงเกินความคาดหมายของเขามาก

ฉัวะ! ฉัวะ!

ดาบรบสองเล่มพุ่งหนีไปคนละทิศทางอย่างรวดเร็ว

"จะไปไหนกัน?"

ในทิศทางหนึ่ง แนวอาคมปรากฏ ร่างของฮวนเจินผุดขึ้นตรงนั้นทันที ขวางทางดาบรบเล่มหนึ่ง

"หลบไป!"

เสียงดังออกมาจากดาบรบ แสงดาบฟันใส่ฮวนเจินอย่างรุนแรง

ผมสีเงินของฮวนเจินสะบัดไสว ในม่านตา แสงสีเงินวาบ รอบตัวเขา แนวอาคมปรากฏไม่หยุด กลายเป็นดาบรบสีเงินมากมาย ฟันใส่ดาบรบสีเลือด

โครม! โครม!

เสียงกัมปนาทดังไม่หยุด ดาบรบสีเลือดไม่สามารถทะลุออกไปได้

หลู่หมิงแปลงร่างเป็นเก้ามังกร กรงเล็บมังกรเหยียบอากาศ ไล่ตามดาบรบอีกเล่มหนึ่ง

ดาบรบเล่มนี้คือชายหนุ่มผมสีเลือดที่เปลี่ยนร่าง

กรงเล็บเก้ามังกรตวัดไปหาดาบรบ

ดาบรบเห็นว่าหนีไม่พ้น ส่งเสียงคำราม พลังดาบพุ่งสูงขึ้น ฟันใส่เก้ามังกร

แต่ภายใต้กรงเล็บมังกรที่ไร้สิ่งใดต้านทาน ทุกอย่างล้วนสูญเปล่า พลังดาบถูกทำลาย

แกร๊ง! แกร๊ง!

กรงเล็บมังกรทั้งเก้าตวัด จับดาบรบสีเลือดไว้ ออกแรงฉีก ดาบรบสีเลือดแตกสลายกลายเป็นชิ้นส่วน ร่างของชายหนุ่มผมสีเลือดปรากฏในอากาศอีกครั้ง

ขณะนี้ เขาตกใจจนใบหน้าสับสน ในแววตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

ร่างเก้ามังกรบิดตัว พุ่งเข้าใส่เขา

"แม้เจ้าจะฆ่าข้าได้ ข้าก็จะไม่ยอมให้เจ้าสบาย!"

ชายหนุ่มผมสีเลือดเผยสีหน้าเหี้ยมเกรียม พุ่งเข้าใส่หลู่หมิงโดยไม่กลัวตาย

น่าเสียดาย พลังการต่อสู้ของเขากับหลู่หมิงมีช่องว่างมหาศาล ไม่ใช่แค่ไม่กลัวตายจะชดเชยได้ เพียงไม่กี่กระบวนท่า เขาก็ถูกหลู่หมิงทำลายจนร่างแหลกเหลว ตายอนาถ

จากนั้น ร่างมังกรบิดตัว พุ่งไปฆ่าชายหนุ่มทวีปตาเลือดคนสุดท้าย

ไม่ไกลออกไป ศิษย์สำนักฝู่ขุ่ยนิ่งเงียบ ตาเบิกกว้าง เต็มไปด้วยความตกตะลึง

ชายหนุ่มทวีปตาเลือดผู้แข็งแกร่งกลุ่มหนึ่ง เมื่อหลู่หมิงมาถึง ชั่วพริบตาก็ถูกสังหารจนหมดสิ้น

ในนั้น ยังมีสองคนที่เทียบชั้นอัจฉริยะสิบอันดับแรกในบัญชีเชียวเจียว แม้แต่คนระดับนี้ ก็ถูกหลู่หมิงสังหารอย่างเด็ดขาด

นี่ช่างเหลือเชื่อ ทำให้พวกเขารู้สึกเหมือนอยู่ในความฝัน ไม่อาจเชื่อได้

พวกที่เคยอยู่กับหลู่หมิงก่อนหน้านี้ยังพอทำใจได้ แต่คนที่เพิ่งเจอหลู่หมิงในศึกชิงชะตากรรมยิ่งตกตะลึงมาก

ก่อนศึกชิงชะตากรรม หลู่หมิงแม้จะแข็งแกร่ง แต่เทียบกับอัจฉริยะสิบอันดับแรกในบัญชีเชียวเจียว ยังห่างกันมาก ไม่มีใครคิดว่าหลู่หมิงจะสู้กับคนระดับนั้นได้ ยิ่งไม่มีใครคิดว่าหลู่หมิงจะสังหารคนระดับนั้นได้

หลังจากตกตะลึง ก็คือความดีใจล้นเหลือ

หลู่หมิงเป็นหนึ่งในผู้ท้าชิงตำแหน่งศิษย์บุตรบุญธรรมของสำนักฝู่ขุ่ย เขายิ่งแข็งแกร่ง ก็เท่ากับสำนักฝู่ขุ่ยยิ่งแข็งแกร่ง พวกเขาย่อมดีใจ

สายโลหิตเก้ามังกรอ้าปาก ปลดปล่อยพลังกลืนกิน ดูดซับพลังแท้และพลังเลือดของชาวทวีปตาเลือดทั้งหมด

ตอนนี้ หลู่หมิงไม่ต้องกังวลเรื่องการใช้สายโลหิตเก้ามังกรแล้ว

หลังจากดูดกลืน หลู่หมิงกลับสู่ร่างมนุษย์

"หลู่หมิง ครั้งนี้ขอบคุณมาก!"

ฮวนเจินประสานมือคำนับ

ในดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความประหลาดใจ ความก้าวหน้าของหลู่หมิงมากเกินไป

ตามจริงแล้ว ครั้งแรกที่พบหลู่หมิง แม้ฮวนเจินจะสุภาพมาก แต่นั่นเป็นเพียงนิสัยของเขาเท่านั้น ในใจเขาไม่ได้คิดว่าหลู่หมิงจะมาถึงจุดนี้ได้ และไม่ได้คิดว่าหลู่หมิงจะเป็นอัจฉริยะระดับเดียวกับเขา

แต่ตอนนี้ หลู่หมิงไม่เพียงมาถึงจุดนั้นแล้ว พลังของเขาอาจเหนือกว่าตัวเขาเสียอีก

"ไม่ต้องกล่าวขอบคุณ ยังดีที่ข้าไม่ได้มาสาย!"

หลู่หมิงตอบ

"หลู่หมิง ช่วงนี้เจ้าหายไปไหนมา? ทำไมไม่เห็นเจ้าเลย?"

ศิษย์สำนักฝู่ขุ่ยคนอื่นๆ ล้อมเข้ามา ไป๋ชี่เสวียว์จ้องหลู่หมิงอย่างดุดัน ในดวงตามีความยินดี แต่ก็มีความน้อยใจ

"ใช่แล้ว หลู่หมิง ช่วงนี้ ไป๋ชี่เสวียว์น้อยของพวกเรา เป็นห่วงเจ้ามาก เฝ้าคิดถึงเจ้าตลอด แทบจะกินข้าวไม่ลง ฮ่าๆ!"

ข้างๆ เหวินเล่อจั่งแซวขึ้น

"พี่เหวิน เจ้าพูดอะไรของเจ้า เขาจะเป็นหรือตาย เกี่ยวอะไรกับข้า?"

ไป๋ชี่เสวียว์กระทืบเท้า ใบหน้าแดงซ่าน

"ฮ่าๆ อายแล้ว!"

เหวินเล่อจั่งหัวเราะลั่น

ข้างๆ คนอื่นๆ ก็หัวเราะตาม รอดตายจากวิกฤต ทุกคนรู้สึกผ่อนคลาย

ใบหน้าของไป๋ชี่เสวียว์ยิ่งแดงขึ้น แม้แต่ลำคอก็แดงไปหมด ไม่กล้าแม้แต่จะมองหลู่หมิง

เห็นสีหน้าเขินอายของไป๋ชี่เสวียว์ หัวใจหลู่หมิงกระตุก รู้สึกไม่สู้ดี

"หญิงน้อยคนนี้คงไม่ได้ชอบข้าจริงๆ หรอกนะ ดูท่าต่อไปต้องไม่แกล้งเธอแล้ว!"

หลู่หมิงคิดในใจ

"เรื่องคนทวีปตาเลือดเหล่านี้เป็นอย่างไร? ทำไมทุกคนถึงถูกล้อมโจมตี? อีกอย่าง อีกนานแค่ไหนกว่าศึกชิงชะตากรรมหนึ่งปีจะสิ้นสุด?"

หลู่หมิงรีบเปลี่ยนเรื่องสนทนา ถาม

เขาพูดไปพร้อมกับหลอมพลังที่ดูดกลืนมา

ชายหนุ่มทวีปตาเลือดส่วนใหญ่ฝึกพลังวิถีแห่งเลือดหรือพลังวิถีแห่งดาบ ไม่มีประโยชน์กับเขา

"หลู่หมิง ตอนนี้ศึกชิงชะตากรรมหนึ่งปีจะสิ้นสุดในอีกห้าวัน!"

ฮวนเจินตอบ

"ห้าวัน ข้าอยู่บนเกาะพิษสวรรค์มาห้าเดือนกว่าหรือนี่!"

หลู่หมิงตกใจในใจ

(จบบท)