บทที่ 53 - การประมูล

บทที่ 53 - การประมูล

คอมเมนต์ในไลฟ์ตอนนี้เต็มไปด้วยความครื้นเครง

น้าเล็กทำแบบนี้เกินไปหน่อยนะ แพนด้าตัวนี้น้าวาดไปแค่เก้าเส้นเอง ดูยังไงก็วาดแบบลวกๆ ชัดๆ

ใช่ครับน้าเล็ก ผลงานระดับตำนานล้วนผ่านความล้มเหลวเป็นพันเป็นหมื่นครั้ง กลั่นกรองด้วยเลือดและน้ำตา

ดูเหมือนน้าเล็กจะติดนิสัยเจ้าของช่องมาแล้ว เริ่มจะหลงตัวเองซะแล้วสิ

บรรดาผู้ชมต่างคิดว่าเย่ชิงกำลังล้อเล่นกับพวกเขา จึงพากันแซวกลับ

ทันใดนั้น คอมเมนต์สีรุ้งของสมาชิกระดับวีไอพี 10 ก็ปรากฏขึ้นกลางหน้าจอ ดึงดูดความสนใจของผู้ชมทันที

แฟนคลับน้าเล็กหมายเลข 69: พวกคุณรีบดูภาพวาดนั่นสิ มันมีอะไรแปลกๆ

ประโยคเดียวทำให้ทุกคนชะงัก จากนั้น...

ทุกคนต่างจ้องมองไปที่กระดาษสีน้ำตาลตรงหน้าเย่ชิง

ทันใดนั้น ช่องคอมเมนต์ที่เงียบลงไปเมื่อครู่ก็ระเบิดเถิดเทิง

นี่

นี่มัน

พวกเขาเห็นอะไรกัน

เฮ้ย แพนด้าบนกระดาษมันขยับได้ มันขยับได้จริงๆ

ฉันก็เห็นเหมือนกัน รู้สึกเหมือนมันกำลังเดินมาหาฉัน แถมยังกะพริบตาได้ด้วย สายตาสั้นฉันเพิ่มขึ้นหรือเปล่าเนี่ย

เมื่อกี้ฉันก็เห็น นึกว่าตาฝาด ไม่นึกว่าพวกนายก็เห็นเหมือนกัน

เพื่อน นายไม่ได้ตาฝาดคนเดียว

ฉันด้วย +1

ฉันด้วย +10086

ผู้ชมจำนวนมากเพ่งมองภาพวาดแพนด้าอยู่นาน หลายคนเริ่มสังเกตเห็นว่านี่ไม่ใช่แพนด้าขยับได้จริงๆ แต่ถ้าตั้งใจมอง จะเกิดภาพลวงตาแบบนั้น เพราะมีผู้ชมบางคนลองแคปภาพหน้าจอ ก็พบว่าภาพแพนด้าจริงๆ แล้วเป็นภาพนิ่ง

เหลือเชื่อเกินไปแล้ว ภาพวาดนี้มีชีวิตเหรอเนี่ย

น้าเล็กทำได้ยังไง

คุณเจ้าของช่อง มัวมองอะไรอยู่ รีบถามน้าเล็กให้พวกเราหน่อยสิ

ตอนนั้นกล้องกำลังจับภาพไปที่เย่ชิง ส่วนซูชิงเฉิงและสามสาวหนีไปนั่งคุยเล่นอู้งานกันอยู่ข้างหลัง ซูชิงเฉิงชินแล้ว ในเมื่อทุกคนอยากดูน้าเล็ก ก็ให้ดูให้จุใจไปเลย

แต่ตอนนั้นเอง แอดมินสาวสวยในไลฟ์ก็ส่งข้อความส่วนตัวมาบอกให้เธอรีบอ่านคอมเมนต์

ซูชิงเฉิงถึงได้ลากน้องๆ กลับมาที่โต๊ะอาหาร พอหยิบมือถือขึ้นมาอ่านคอมเมนต์ ก็ถึงกับงงเป็นไก่ตาแตก

อะไรนะ แพนด้าขยับได้

พวกคุณพูดเรื่องบ้าอะไรกัน

หลินเซวียนกระตุกแขนเสื้อซูชิงเฉิง ชี้ไปที่ภาพวาดแพนด้าบนกระดาษสีน้ำตาล พี่คะ เราลองดูให้ดีๆ กันเถอะ

ซูชิงเฉิงจำใจต้องหันไปมองภาพวาดแพนด้านั้น

แวบแรก ก็แค่ดูสมจริง ตัวเล็กน่ารัก แต่พอมองไปสักสิบวินาที จู่ๆ แพนด้าตัวนั้นก็เหมือนจะขยับจริงๆ แขนขาของมันดูเหมือนจะยืดออก เหมือนกำลังบิดขี้เกียจ

แพนด้าเหมือนมีชีวิตขึ้นมาจริงๆ กำลังก้าวเท้าเตาะแตะน่ารักเดินตรงมาหาพวกเธอ

ภาพหลอน นี่มันภาพหลอน

ซูชิงเฉิงสะบัดหัว พอมองอีกทีแพนด้าก็ดูเหมือนจะนิ่งไปแล้ว แต่ในใจเธอกลับรู้สึกโหวงๆ แปลกๆ จึงอดไม่ได้ที่จะมองดูแพนด้าอีกครั้ง

ภาพ ภาพนี้ สวยมาก

สามสาวต่างถูกดึงดูดด้วยภาพวาดแพนด้าลายเส้นง่ายๆ นี้ จนเผลอมองอย่างหลงใหลไปชั่วขณะ

เอวี่เออร์เองก็เพิ่งสังเกตเห็นความมหัศจรรย์ของภาพวาดแพนด้าหลังจากอ่านคอมเมนต์

พอมองดูภาพแพนด้านี้อย่างละเอียด ก็รู้สึกว่ามันน่าสนใจมากจริงๆ

ตอนนั้นเอง ขาใหญ่ในไลฟ์บางคนก็เริ่มให้ความรู้ทุกคน

นี่น่าจะเป็นศิลปะภาพวาดน้ำตาลชนิดหนึ่ง แต่คนวาดใช้ช็อกโกแลต แถมยังใช้นิ้ววาด วิธีการแบบนี้ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย

ความงดงามของภาพวาดน้ำตาลนี้ช่างวิจิตรบรรจง ราวกับความฝัน ทุกเส้นสายที่ดูเหมือนวาดเล่นๆ แต่กลับสอดประสานกันอย่างแนบเนียน สมบูรณ์แบบ เทคนิคการวาดและพลังในการตวัดนิ้วถือว่าถึงขั้นสุดยอด แถมยังวาดเป็นรูปแพนด้า มูลค่าทางวัฒนธรรมที่แฝงอยู่นั้นประเมินค่าไม่ได้เลย

พูดตามตรง ผมทำงานเกี่ยวกับศิลปะ ภาพวาดแพนด้าลายเส้นง่ายๆ นี้ ถ้าเอาไปประมูล อย่างต่ำๆ ก็ขายได้หลายหมื่นหยวน

ผมก็เหมือนกัน ไม่ได้ล้อเล่น ในสายตาผม นี่ไม่ใช่ของกิน แต่เป็นงานศิลปะชั้นเลิศ

ชมงานศิลปะ +1

ชมงานศิลปะ +999

ผู้ชมในไลฟ์เริ่มสร้างกระแส ชื่นชมงานศิลปะ กันยกใหญ่

คุณเจ้าของช่อง ภาพนี้ขายไหม ผมยินดีจ่ายแปดพันหยวน

ฉันก็อยากซื้อ ฉันให้หนึ่งหมื่น แค่คุณพยักหน้า ฉันโอนเงินให้ทันที

ถ้าไม่ใช่เพราะไม่มีเงินนะ ฉันจะทุ่มสักร้อยล้าน เสียดายจัง ไปดีกว่า

ตอนนั้นซูชิงเฉิงเงยหน้าขึ้นมา นึกว่าชาวเน็ตล้อเล่นกัน หา ภาพนี้ต้องใช้เงินซื้อด้วยเหรอ ไม่ใช่ว่าทำเองที่บ้านก็ได้เหรอ คนที่เก่งศิลปะหน่อยก็น่าจะวาดได้ไม่ยากนะ

เธอเพิ่งดูภาพนี้ แม้จะรู้สึกว่ามันแปลกตาดี แต่มันก็เป็นแค่ช็อกโกแลต จะขายหมื่นหยวนมันเวอร์ไปหน่อย ใครจะกล้าจ่าย เธอยังไม่กล้าขายเลย

คุณเจ้าของช่องล้อเล่นหรือเปล่า แค่เก่งศิลปะก็วาดได้เหรอ คุณคงไม่มีความรู้เรื่องศิลปะเลยสินะ

ถ้าผมวาดได้ คงไม่ต้องมาเป็นลูกจ้างเขาอยู่แบบนี้หรอก

เหอะๆ ตาดูเหมือนทำง่าย แต่มือทำพังยับ

ตาบอกว่า: ฉันทำได้ มือบอกว่า: ทำได้กะผีสิ

คุณเจ้าของช่อง นี่ฝีมือน้าเล็ก คุณช่วยไปถามเขาให้หน่อย ผมอยากซื้อจริงๆ ผมให้สองหมื่น

ใช่ ไม่ต้องสนใจตากล้องคนนี้หรอก ลูกพี่ตัวจริงของช่องคือน้าเล็ก

อ่านคอมเมนต์พวกนี้จบ ซูชิงเฉิงก็หันไปมองเย่ชิงที่กลับไปผสมซอสช็อกโกแลตในครัว เธอยืดอกขึ้นแล้วยิ้ม น้าเล็กยกช็อกโกแลตนี้ให้พวกเราแล้ว ตอนนี้ฉันคือเจ้าของมัน

ซูเย่ว์ฉานและหลินเซวียนเห็นดังนั้นก็อดเอามือปิดปากขำไม่ได้

พวกเธอรู้สึกว่าผู้ชมในไลฟ์ตลกดี และแน่นอนว่าซูชิงเฉิงก็เป็นตัวตลกตัวน้อยๆ เช่นกัน

มีแต่เอวี่เออร์ที่รู้สึกว่าคอมเมนต์พวกนั้นพูดจริง แต่เธอไม่ใช่คนชอบพูดมาก จึงนั่งเงียบๆ เป็นเพื่อนสามสาวคุยเล่นและอ่านคอมเมนต์ไป

คุณเจ้าของช่อง ผมไม่ได้ล้อเล่น ผมยินดีจ่ายสองหมื่นจริงๆ ทำสัญญาโอนเงินได้ทันที

ซูชิงเฉิงดูบัญชีผู้ใช้ของคนนั้น เป็นไอดีเลเวลหนึ่ง เธอคิดว่าเป็นแฟนคลับตัวยงสมัครไอดีใหม่มาแกล้งเธอเล่นแน่ๆ

ซูชิงเฉิงกลั้นขำ คิดจะแกล้งกลับ เอ่อ งั้นรู้สึกว่าจะถูกไปหน่อยนะ เอาอย่างนี้ ของดีมีน้อย ใครให้ราคาสูงสุดก็ได้ไป

ผู้ชมในไลฟ์ได้ยินซูชิงเฉิงพูดแบบนั้น ก็จริงจังขึ้นมาทันที ความหมายของซูชิงเฉิงคือภาพนี้ขายได้จริงๆ

เศรษฐีขาใหญ่: คุณเจ้าของช่อง ผมเป็นคนรักศิลปะ ผมยินดีจ่ายสามหมื่นหยวนซื้อภาพวาดน้ำตาลในมือคุณ

พลร่มหมายเลขหนึ่ง: คุณเจ้าของช่อง ผมให้สี่หมื่น

น้าเล็กสุดหล่อ: ผมให้ห้าหมื่น

ผมเพิ่งมาใหม่ ขอถามหน่อย ช็อกโกแลตชิ้นเดียวห้าหมื่น แพงไปไหม

ดูพวกขาใหญ่เขาเล่นกัน ผมถึงเข้าใจว่าตัวเองเป็นแค่ยาจกที่แม้แต่ช็อกโกแลตยังไม่มีปัญญาซื้อ

ความจนมันจำกัดจินตนาการของผมจริงๆ ไม่รู้มาก่อนว่าช็อกโกแลตก็ประมูลได้ บ้าไปแล้ว

พวกนายจะไปรู้อะไร นี่เรียกว่าศิลปะ พวกนายแค่มองไม่ออกถึงความลึกล้ำที่ซ่อนอยู่ในภาพนี้

สุดยอด หรือว่าช็อกโกแลตนี้จะเป็นอย่างที่น้าเล็กบอก เป็นมรดกตกทอดได้ เก็บไว้ให้ลูกหลานเป็นของประจำตระกูล

เห็นทุกคนคุยกันเป็นตุเป็นตะ ซูชิงเฉิงก็ยิ่งมั่นใจว่าพวกเขากำลังแกล้งเธอ ท่าทางจริงจังแต่พูดเรื่องไร้สาระแบบนี้ ซูชิงเฉิงชินชาเสียแล้ว

ท่ามกลางการแข่งกันเสนอราคาของเหล่าขาใหญ่ ราคาประมูลปัจจุบันพุ่งไปถึงแปดหมื่นแล้ว

คนที่ตะโกนราคาส่วนใหญ่เป็นคนรักศิลปะ ในใจประเมินค่าภาพวาดแพนด้าไว้อีกสูง แน่นอนว่ายังมีแฟนคลับเก่าแก่ของช่องจำนวนไม่น้อย ที่เห็นทุกคนอวยกันไส้แตก แถมตัวเองก็มีเงินเหลือใช้ ก็เลยอดไม่ได้ที่จะร่วมวงเสนอราคาด้วย

เรียกได้ว่าผู้ชมที่รู้เรื่องในไลฟ์ต่างมองภาพวาดแพนด้านี้เป็นงานศิลปะไปแล้ว

ตอนนั้นเอง มีคนเสนอราคาเพิ่มอีก

พลร่มหมายเลขหนึ่ง: ผมให้หนึ่งแสน

ราคาพุ่งไปถึงหนึ่งแสน คนที่ตามราคาหายไปเกินครึ่ง

ผมให้หนึ่งแสนกับอีกสามร้อย

ผมให้หนึ่งแสนหนึ่งหมื่น

แต่ก็ยังมีเศรษฐีไม่กี่คนที่ยังคงเสนอราคาต่อ เพียงแต่ช่วงราคาที่เพิ่มขึ้นเริ่มน้อยลง

ขณะที่ในไลฟ์ของซูชิงเฉิงกำลังประมูลกันอย่างดุเดือด ในห้องวีไอพีของโรงแรมห้าดาวแห่งหนึ่ง