บทที่ 42 - เช็กอินรับรางวัลระดับเหนือเทพ

บทที่ 42 - เช็กอินรับรางวัลระดับเหนือเทพ

พอผู้เข้าสอบคนนั้นอุทานออกมา ผู้เข้าสอบที่นั่งอยู่ข้างหน้าก็หันขวับกลับมามองพร้อมกัน

ทุกคนมองเขาด้วยความสงสัยแล้วกระซิบถาม "เฮ้ย เพื่อน เกิดอะไรขึ้น?"

"ตกลงสถานการณ์เป็นไง?"

ผู้เข้าสอบคนนั้นมองซูเย่ว์ฉาน แล้วหันไปอธิบายให้ทุกคนฟัง "เชี่ย พวกนายมาดูนี่ เธอ... เธอทำกำไรได้ 15 เปอร์เซ็นต์"

ทุกคนได้ยินดังนั้น ก็ตกตะลึงพรึงเพริด

ดวงตาเบิกโพลง แทบไม่อยากเชื่อหูตัวเอง

"15 เปอร์เซ็นต์? ลิมิตสูงสุด มันแค่ 20 ไม่ใช่เหรอ!"

"ใช่ แถมเงินที่ขายออกไปต้องรอวันรุ่งขึ้นถึงจะกลับเข้าบัญชี แสดงว่าเธอยังไม่ได้หมุนเงินลงทุน เท่ากับว่าทุกการลงทุน แทบจะขายตอนแตะเพดานทั้งนั้น"

"ซูเย่ว์ฉาน? ใช่เด็กฝึกงานจบม.ปลายที่เพิ่งมาใหม่คนนั้นไหม? เด็กม.ปลายสมัยนี้โหดขนาดนี้แล้วเหรอ?"

ไม่นาน ข่าวเรื่องซูเย่ว์ฉานทำกำไรได้ 15% ก็แพร่สะพัดไปทั่วห้องสอบจากการบอกต่อกันปากต่อปาก

ห้องสอบนี้ใหญ่มาก มีคนสอบร้อยกว่าคน แม้จะอยู่บริษัทเดียวกันแต่ก็ไม่ใช่ทุกคนจะรู้จักซูเย่ว์ฉาน แต่ตอนนี้ แทบทุกคนจำชื่อซูเย่ว์ฉานได้แม่น

ชั่วพริบตา พวกเขาก็อึ้งไป จากนั้นก็เริ่มรู้สึกละอายใจ เพราะเมื่อเทียบกับซูเย่ว์ฉาน พวกเขาจบจากมหาวิทยาลัยชื่อดัง บางคนจบปริญญาโท แต่ว่า วันนี้!

กลับโดนเด็กสาวคนหนึ่งตบหน้าฉาดใหญ่!

"พระเจ้า ฉันนึกว่าเดือนจันทร์จะร่วงซะแล้ว ไม่คิดว่าจะเก่งขนาดนี้!" เพื่อนร่วมงานหญิงที่รู้จักซูเย่ว์ฉานพอรู้ข่าวก็อดอุทานไม่ได้

"ไป พวกเราไปดูกัน"

นอกจากเพื่อนร่วมงานหญิง คนที่ไม่รู้จักซูเย่ว์ฉานก็ทนความอยากรู้อยากเห็นไม่ไหว พากันมุงเข้าไปดู

ชั่วขณะหนึ่ง ข้างโต๊ะสอบของซูเย่ว์ฉานมีคนมุงเจ็ดแปดคน คนที่มาทีหลังได้แต่ชะเง้อคอมองเข้าไป

พอพวกเขาเห็นเส้นกราฟข้อมูลที่สวยงามบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ ในใจก็เต้นระรัว เพราะการได้ยินเขาเล่ากับการได้เห็นกับตามันคนละเรื่องกัน

จากกราฟการซื้อขายของซูเย่ว์ฉาน ดูได้ไม่ยากเลยว่า หุ้นที่เธอซื้อ พอซื้อปุ๊บก็พุ่งปั๊บ แล้วพอใกล้จะแตะเพดานเธอก็เทขาย

"หุ้นของใช้ในชีวิตประจำวันปัวหลาน ตัวนี้เมื่อไม่กี่วันก่อนเพิ่งมีข่าวลบไม่ใช่เหรอ? ตอนนั้นฉันเชื่ออาจารย์เลยไม่ได้ซื้อ สรุปตอนนี้ทำไมขึ้นมา 20% ล่ะ?" ชายหนุ่มใส่แว่นชี้ไปที่หุ้นตัวหนึ่งบนหน้าจอแล้วพูด

"เหลือเชื่อมาก เธอดูออกได้ยังไงว่าจะขึ้น? แถมพอขายปุ๊บหุ้นก็ตก เวลาเป๊ะเวอร์"

ทุกคนยืนงงในดงลม ซูเย่ว์ฉานนี่มันปีศาจชัดๆ

ส่วนโจวโปตอนนี้ยังคงพลิกดูประวัติการดำเนินการ เขายืนยันซ้ำแล้วซ้ำเล่า ยิ่งดูก็ยิ่งรู้สึกใจพังทลาย นี่มันมือใหม่หัดขับที่ไหนกัน นี่มันอัจฉริยะตลาดหุ้นคนใหม่ชัดๆ ขนาดเขาที่เป็นระดับหัวกะทิในวงการมาหลายสิบปี ยังทำผลงานแบบซูเย่ว์ฉานไม่ได้เลย!

"เวอร์เกินไปแล้ว หรือว่าจะมีข้อมูลวงใน?"

แต่ทว่า ก็มีคนตั้งข้อสงสัย

ทุกคนเริ่มครุ่นคิด ในใจพวกเขาก็แอบคิดเหมือนกันว่าซูเย่ว์ฉานอาจจะรู้ข้อมูลล่วงหน้า เลยโกงจนได้กำไรสูงขนาดนี้

ตอนนั้นเอง โจวโปเหมือนจะได้ยินเสียงนินทา เลยหลุดปากอธิบายออกมาว่า "เป็นไปไม่ได้ จะเทรดในตลาดไหน ประเภทหุ้น จำนวนหุ้น ทั้งหมดนี้ผมเป็นคนกำหนดสดๆ ในห้องสอบ แถมมีการตรวจสอบตลอดเวลา บวกกับหุ้นที่ซูเย่ว์ฉานซื้อมันกระจายตัวมาก ไม่มีทางเป็นไปได้ที่จะรู้ข้อมูลล่วงหน้า"

ทุกคนได้ยินดังนั้น ถึงได้เข้าใจแจ่มแจ้ง

"ไปตายซะ ฝีมือระดับนี้ยังมาสอบอีก นี่มันมาตบเด็กชัดๆ"

"เดบิวต์เลยเถอะ อันดับเทพเจ้าหุ้นถ้าไม่มีเธอแสดงว่ามีงู"

"15 เปอร์เซ็นต์? เหอะๆ พื้นฐานแน่นๆ ผม 18 เปอร์เซ็นต์ ติดลบนะ"

ผู้เข้าสอบบางคนที่มุมห้อง เห็นสถานการณ์ทางฝั่งโจวโป ก็อดถอนหายใจไม่ได้

ตอนนั้นเอง โจวโปถึงเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าตัวเองเป็นคนคุมสอบ จึงกระแอมไอ แล้วถลึงตาใส่ทุกคน

"ทำอะไรกัน? ไม่รู้เหรอว่าการสอบยังไม่จบ? รีบกลับไปนั่งที่เดี๋ยวนี้"

ทุกคนตกใจกลัว เมื่อกี้โจวโปยังคุยกับพวกเขาดีๆ อยู่เลย วินาทีต่อมาพลิกหน้าซะงั้น

แต่ทุกคนก็ไม่กล้าทำให้โจวโปโกรธ ได้แต่เดินคอตกกลับไปที่นั่งอย่างว่าง่าย

ตอนนี้ โจวโปถึงค่อยข่มความตื่นเต้นในใจ พยักหน้าให้ซูเย่ว์ฉาน "อืม ไม่เลว"

ซูเย่ว์ฉานก็ยิ้ม ยังไงก็ผ่านแล้ว ถือว่าไม่ทำให้พวกน้าเล็กผิดหวัง

แต่โจวโปยังไม่ไปไหน ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็พูดด้วยน้ำเสียงจริงใจว่า "ซูเย่ว์ฉาน คุณยินดีจะเข้าร่วมคลาสพิเศษไหม?"

จริงๆ แล้วโจวโปก็ไม่มั่นใจ นี่ไม่ใช่เขากำลังให้โอกาสซูเย่ว์ฉานเข้าคลาสพิเศษ แต่เขากำลังขอร้องให้เธอเข้า เพราะอัจฉริยะร้อยปีมีหนอย่างเธอ ไม่ว่าจะไปที่ไหนก็ต้องเป็นคนที่โดดเด่นยืนหนึ่งแน่นอน

ทุกคนได้ยินคำพูดของโจวโป ก็ตกใจมาก และอิจฉาซูเย่ว์ฉานสุดๆ

แต่สำหรับผลลัพธ์นี้ ทุกคนก็ยอมรับโดยดุษณี เพราะผลงานมันฟ้องอยู่ทนโท่ คุณไม่ยอมรับไม่ได้!

ซูเย่ว์ฉานได้ยินดังนั้น ก็ดีใจมาก

ไม่คิดว่าเธอจะได้โควตาเข้าคลาสพิเศษ

แน่นอนว่าทั้งหมดนี้ ต้องขอบคุณน้าเล็ก

ในหัวซูเย่ว์ฉานอดนึกถึงใบหน้าเปื้อนยิ้มของน้าเล็กไม่ได้

"ยินดีค่ะ ยินดีแน่นอน ขอบคุณอาจารย์ที่ให้โอกาสค่ะ"

โจวโปพยักหน้าอย่างพอใจ แล้วหันหลังเดินไปหาผู้เข้าสอบคนอื่น เพื่อทำการสอบต่อ

พอมีผลงานของซูเย่ว์ฉานมาเปรียบเทียบ การสอบรอบหลังๆ ไม่มีใครทำให้โจวโปพอใจได้สักคน

"แย่มาก ผลตอบแทนแบบนี้อย่ามาทำงานสายนี้เลย ทำร้ายคนอื่นทำร้ายตัวเองเปล่าๆ"

"งั้นๆ ข้อผิดพลาดระดับพื้นฐานเต็มไปหมด กลับไปเรียนพื้นฐานใหม่ให้แน่นเถอะ!"

"7% ก็พอได้..."

ทุกคนต่างแปลกใจ ให้ตายสิ อาจารย์โจวเมื่อกี้ยังบอกว่า 7% ใช้ได้ ตอนนี้กลายเป็นแค่พอได้ซะงั้น?

สองมาตรฐานชัดๆ

เนื่องจากการสอบช่วงหลัง โจวโปวิจารณ์แค่ประโยคเดียว ดังนั้นแม้จะเสียเวลาที่ซูเย่ว์ฉานไปเยอะ แต่สุดท้ายก็ยังจบการสอบตามเวลาที่กำหนด

การสอบจบลง มีคนผ่านสี่สิบกว่าคน ในจำนวนนั้นคนที่ได้โควตาคลาสพิเศษมีสองคน อีกคนหนึ่งแม้จะได้กำไร 9% แต่พออยู่ใต้เงาผลงานของซูเย่ว์ฉาน ก็ดูหมองไปเลย

จากนั้นโจวโปก็มอบใบประกาศนียบัตรให้พวกเขากับมือ ส่วนพวกที่ไม่ผ่านก็ทยอยเดินคอตกกลับบ้านไป

ไม่นาน ผู้เข้าสอบที่ผ่านก็ได้รับใบประกาศ

ซูเย่ว์ฉานมองใบประกาศในมือ ในใจก็รู้สึกดีใจ

ตอนนั้นเอง ผู้ผ่านการสอบคนอื่นๆ ต่างมองมาที่ซูเย่ว์ฉาน

"เดือนจันทร์ ยินดีด้วยนะ ครั้งนี้เธอสร้างสถิติผลตอบแทนการเทรดหุ้นรายตัวสูงสุดของบริษัทเราเลยนะ"

"อายุน้อยแค่นี้แต่เก่งขนาดนี้ อนาคตรวยเละแน่!"

"ไม่ต้องบอกเลย ดาวรุ่งยอดเยี่ยมปีนี้ต้องเป็นเธอแน่ๆ!"

ทุกคนรุมเยินยอซูเย่ว์ฉาน

ความสนใจของทุกคนพุ่งไปที่ซูเย่ว์ฉาน จนลืมไปเลยว่ายังมีอีกคนที่ได้โควตาคลาสพิเศษ

ซูเย่ว์ฉานถูกชมจนเขิน รีบถ่อมตัวว่า "ทุกคนชมเกินไปแล้วค่ะ ฉันยังเด็ก ความรู้น้อย วันหน้ายังมีเรื่องต้องเรียนรู้อีกเยอะ ยังไงก็ขอฝากเนื้อฝากตัวกับพี่ๆ ทุกคนด้วยนะคะ"

โจวโปที่อยู่ข้างๆ มองซูเย่ว์ฉานที่ไม่หลงระเริงไปกับคำชม ก็พยักหน้าอย่างพอใจ "ความถ่อมตัวเป็นเรื่องที่ถูกแล้ว วงการนี้เหมือนพายเรือทวนน้ำ ไม่เดินหน้าก็ถอยหลัง"

จากนั้น เขาก็มองพวกคนที่เยินยอ

"พวกคุณน่ะ แต่ละคนจิตใจฟุ้งซ่าน เห็นคนเก่งก็อวยไส้แตก จนลดมาตรฐานตัวเองลง"

ได้ยินโจวโปพูดแบบนี้ ทุกคนก็มองโจวโปด้วยความสงสัย

"อาจารย์โจว 15% ยังไม่น่าอวยอีกเหรอครับ?"

"ขนาดพวกเด็กอัจฉริยะในวอลล์สตรีท สูงสุดก็แค่ 10% เองนะครับ"

"ใช่ครับ ผมรู้สึกว่าเอาไปเขียนลงตำราเรียนได้เลยนะเนี่ย?"

"อาจารย์โจว หรืออาจารย์เคยเห็นคนที่เก่งกว่า 15% อีกเหรอครับ? ถ้าวัดกันแค่การเทรดส่วนบุคคลน่ะ"

โจวโปยิ้ม คิดในใจว่าพวกนี้ยังอ่อนหัดนัก

ทันใดนั้น เขาก็เงยหน้าขึ้น มองท้องฟ้าทำมุม 45 องศา จมดิ่งสู่ความทรงจำ

"เหนือฟ้ายังมีฟ้า ตอนที่ผมอายุเท่าพวกคุณ พอเรียนจบก็คิดจะไปลุยที่วอลล์สตรีท"

"แต่โชคดีที่ตอนนั้นในมือไม่มีเงิน แล้วก็รู้ตัวว่าความรู้น้อย เลยยืนดูสถานการณ์อยู่พักหนึ่ง ไม่ได้กระโจนลงไป เลยรอดพ้นจากคลื่นยักษ์ลูกนั้นมาได้"

ทุกคนอดสงสัยไม่ได้ รีบถามเขาว่า คลื่นยักษ์อะไร

โจวโปสูดหายใจลึก แล้วค่อยๆ เล่าว่า "ปีนั้น มีคนทำ Short Sale ตลาดหุ้นอเมริกา ทั้งแมงเม่าและนายทุนไม่มีใครรอด เกือบทำตลาดหุ้นอเมริกาล่มสลาย คลื่นลูกนั้นกระทบคนนับสิบล้าน ถ้าตอนนั้นผมลงสนาม ผ่านไปไม่กี่สัปดาห์คงต้องไปต่อคิวที่ดาดฟ้าตึก ป่านนี้คงกลายเป็นเถ้ากระดูกไปแล้ว"

"Short Sale ตลาดหุ้นอเมริกา? เหลือเชื่อจริงๆ!"

"คนคนนี้กล้าเกินไปแล้วมั้ง? คนเดียวสู้กับตลาดหุ้นอเมริกาทั้งตลาดเนี่ยนะ?"

"แถมยังตบทั้งแมงเม่าและนายทุนจนคว่ำ?"

"แล้วพวกอัจฉริยะวอลล์สตรีทล่ะ? อัจฉริยะตั้งเยอะแยะทำอะไรไม่ได้เลยเหรอ?"

"ฉันจำได้แล้ว ตอนนั้นหุ้นอเมริกาผันผวนหนักมากจริงๆ แต่ตอนนั้นฉันเพิ่งเข้ามหาลัย ไม่มีเงินลงทุน เลยไม่ได้สนใจเท่าไหร่"

ทุกคนต่างรู้สึกขนลุกซู่

โจวโปปรายตามองทุกคน "ใช้วิธีการที่ถูกต้องตามกฎกติกา นั่นถึงเรียกว่าอัจฉริยะ"

ทุกคนอ้าปากค้าง ตกตะลึงจนพูดไม่ออก

โจวโปส่ายหน้า "พวกคุณไม่ต้องไปสนหรอกว่าเขาเป็นใคร กลับมาเรื่องที่ผมจะพูด"

"นั่นคือต้องมีหัวใจของผู้เรียนรู้อยู่เสมอ เหมือนปีนั้น ขนาดเทพเจ้าหุ้นอย่างบัฟเฟตต์ยังขาดทุนยับเยินจากคลื่นลูกนั้น บัฟเฟตต์เล่าความหลังว่า พวกเราทุกคนถูกปีศาจตัวฉกาจหลอกต้ม ความเสียหายครั้งนั้น แม้จะเทียบไม่ได้กับแชร์ลูกโซ่พอนซี แต่ก็ไม่ด้อยไปกว่ากันเลย"

ทุกคนตกตะลึงอีกครั้ง

"ขนาดบัฟเฟตต์ยังโดน?"

"ก็ปกตินี่ อาจารย์โจวก็บอกแล้วว่าเหนือฟ้ายังมีฟ้า บัฟเฟตต์ก็คน ย่อมไม่มีข้อยกเว้น"

"ใช่ครับ จะจำคำสอนของอาจารย์โจวไว้ เรียนรู้ไม่มีที่สิ้นสุด"

ซูเย่ว์ฉานก็ใจหายวาบ คิดในใจว่าเมื่อกี้รับรางวัล แล้วโดนทุกคนอวย ก็แอบลอยนิดหน่อย โชคดีที่คำพูดของอาจารย์โจวดึงสติเธอกลับมา

"เมื่อเทียบกับเทพเจ้าหุ้นตัวจริง ฉันยังห่างชั้นอีกเยอะ ดังนั้นฉันจะหลงระเริงไม่ได้ ต่อไปต้องพยายามให้มากกว่านี้"

ซูเย่ว์ฉานสาบานในใจ แต่เธอก็หวังลึกๆ ว่า สักวันหนึ่งเธอจะมีวาสนาได้พบกับเทพเจ้าที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของพีระมิดตลาดหุ้นคนนั้น

นี่คงเป็นความฝันของนักการเงินนับไม่ถ้วน แต่คนที่ไปถึงจุดนั้นได้ ท้ายที่สุดก็มีแค่หยิบมือเดียว

"ดังนั้นพวกคุณคงเข้าใจแล้วใช่ไหม? ไม่ใช่มาตรฐานผมสูง แต่เป็นพวกคุณต่างหาก ที่ตั้งมาตรฐานตัวเองต่ำเกินไป" โจวโปมองทุกคน พูดด้วยความปรารถนาดี

ทุกคนพยักหน้ารัวๆ

โจวโปจนปัญญา คนที่โดนสังคมการทำงานหล่อหลอมมา ท้ายที่สุดก็ถูกขัดเกลาจนไร้คม

"เอาล่ะ เวลาไม่เช้าแล้ว คุยกันแค่นี้แหละ"

พูดจบ โจวโปลุกขึ้นเดินออกไปนอกประตู

ทุกคนถึงเพิ่งได้สติ รีบเดินตามโจวโปออกจากห้องสอบ

"อาจารย์โจวเดินทางปลอดภัยครับ"

โจวโปพยักหน้า แล้วมองซูเย่ว์ฉาน กำชับเธอไม่กี่คำ แล้วหันหลังเดินจากไป

ผู้เข้าสอบที่เหลือก็แยกย้ายกันกลับบ้าน

ณ เวลานี้ ที่หมู่บ้านซ่างซูไถ บ้านตระกูลซู

ตอนนี้ เย่ชิงออกไปข้างนอก ที่บ้านเหลือแค่ซูชิงเฉิงและหลินเซวียนสองคน

ซูชิงเฉิงกำลังไลฟ์สด นั่งกินองุ่น ส่วนหลินเซวียนดีดกีตาร์ ร้องเพลงให้ทุกคนฟัง

【น้องสาวร้องเพลงเพราะจัง มอบดอกไม้ให้น้องสาวหนึ่งดอก】

【น่าหมั่นไส้ สตรีมเมอร์ทำไมเธอไม่ร้อง สมกับเป็นจอมอู้งานจริงๆ】

【อย่าเลย เมื่อกี้เธอก็ร้องแล้วนิ แต่ค้นพบว่าตัวเองเอาไม่อยู่ เลยมาไลฟ์กินองุ่นดีกว่า】

【ซูชิงเฉิง: น้าเล็กกับน้องสาวก็แค่เครื่องมือทำมาหากินของฉัน】

ได้ยินหลินเซวียนร้องเพลง ส่วนซูชิงเฉิงนั่งอู้อยู่ข้างๆ แฟนคลับในไลฟ์หลายคนเลยประท้วงซูชิงเฉิง

ซูชิงเฉิงโกรธจนควันออกหู "แค่นี้ก็แซะฉันได้?"

"พวกนายดูยอดฟอลหลินเซวียนสิ แล้วดูของฉัน ฉันกำลังช่วยโปรโมทให้น้องสาวชัดๆ ทำไมกลายเป็นฉันเกาะน้องดังซะงั้น"

ซูชิงเฉิงพูดไม่ทันขาดคำ ยอดคนดูในไลฟ์ก็พุ่งจาก 1 หมื่นเป็น 1.8 หมื่นทันที

【ฮ่าๆ หลักฐานคาตา ยังบอกว่าไม่ได้เกาะน้องดัง?】

【เอ่อ ขอถามหน่อย มีแฟนคลับสตรีมเมอร์กี่คน】

【ฮ่าๆ คนที่ติดตามสตรีมเมอร์ 90% เป็นแฟนคลับน้าเล็ก】

【ฉันเป็นแฟนคลับเสี่ยวเซวียน เชี่ย กดติดตามผิด นึกว่านี่ห้องไลฟ์เสี่ยวเซวียน】

【อะไรนะ? นี่ไม่ใช่ห้องไลฟ์เสี่ยวเซวียนเหรอ?】

【ฉันเป็นแฟนคลับน้าเล็กนะ เพราะน้าเล็กไม่มีโซเชียล ช่วยไม่ได้ ก็ต้องกดติดตามสตรีมเมอร์แหละ】

【ฉันก็เหมือนกัน +1】

【ฉันก็เหมือนกัน +6666】

ซูชิงเฉิงกอดอก แค่นเสียง "ฉันรู้น่าว่าพวกนายก็แค่ปากดี แต่จริงๆ ก็เป็นแฟนคลับฉัน เด็กดี อย่าดื้อ!"

【ซูหนิวหนิว ส่ง รถลัมโบร์กินี x 88】

【ซูหนิวหนิว (จักรพรรดิสูงสุด): สตรีมเมอร์อย่าตกใจ ผมเป็นแฟนคลับคุณ ตั้งแต่ดูไลฟ์คุณ ผมรู้สึกว่าทักษะการขี้โม้ของผมพัฒนาขึ้นแบบก้าวกระโดด ขอบคุณสตรีมเมอร์ ตอนนี้ผมขี้โม้ได้เนียนกริบ ลื่นไหลสุดๆ!】

ซูชิงเฉิง " " ให้ตายสิ ฉันเจอไม้นี้เข้าไป!

ซูชิงเฉิงขยี้ตา ทำท่าอ้อน "แงๆ พวกนายทำแบบนี้ฉันโกรธจริงๆ แล้วนะ"

【สตรีมเมอร์โกรธแล้ว ผลที่ตามมาร้ายแรงมาก】

【แย่แล้ว สตรีมเมอร์โกรธจัด เดี๋ยวเปลี่ยนอาชีพไปเป็นช่างภาพ】

【นี่เราจะได้ดูแต่น้าเล็กคนเดียวเหรอ? มุมปากฉันเผลอมีน้ำตาแห่งความเจ็บปวดไหลออกมา】

ซูชิงเฉิง "???"

ซูชิงเฉิงพูดไม่ออกไปชั่วขณะ

เรื่องสถานะในห้องไลฟ์ ซูชิงเฉิงเลิกดิ้นรนแล้ว

ใครใช้น้าเล็กกับหลินเซวียนเก่งเกินไป จนบดบังรัศมีเธอหมด

"แต่ยังไงก็เป็นน้าเล็กของฉัน พวกนายได้แค่ดูแต่แตะไม่ได้ แต่ฉันทำได้"

ซูชิงเฉิงปลอบใจตัวเองแบบคิดบวกในใจ

ทางด้านนี้ เย่ชิงเพิ่งถึงหมู่บ้าน ทันใดนั้น ตรงหน้าเขาก็มีหน้าจอแสงสว่างวาบขึ้นมา

แสงสีทองอร่ามส่องประกายแยงตาเย่ชิง!