เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 12 - แขกวีไอพี

บทที่ 12 - แขกวีไอพี

บทที่ 12 - แขกวีไอพี


บทที่ 12 - แขกวีไอพี

ทั้งสามคนเดินทอดน่องไปตามทางเท้า ผู้คนที่เดินผ่านไปมาต่างมองเย่ชิงที่มีสาวสวยระดับนางฟ้าขนาบข้างสองคนด้วยความอิจฉาตาร้อน

เริ่นอวี้ลู่เหล่ตามองเย่ชิง ชวนคุยเรื่อยเปื่อย "น้าเล็ก ไปเมืองนอกรอบนี้ พกเอาน้าสะใภ้กลับมาฝากหนูบ้างไหมคะ?"

เย่ชิงส่ายหน้า ตอบหน้าตาย "ไม่มีหรอก อีกอย่าง นี่เราเห็นน้าเป็นคนแก่รุ่นน้าจริงๆ เหรอ? น้าอายุมากกว่าเราไม่กี่ปีเองนะ"

"ก็หนูเรียกจนติดปากแล้วนี่นา เรียกตามยัยชิงเฉิงมาตั้งแต่เด็ก จะให้มาเปลี่ยนตอนนี้มันไม่ชินปากอะ" เริ่นอวี้ลู่หัวเราะคิกคัก

ซูชิงเฉิงที่เดินอยู่ข้างๆ เบะปาก "ยัยลู่ ฉันว่าที่อยากเปลี่ยนคำเรียกเนี่ย ไม่ใช่จะเปลี่ยนไปเรียกสามีหรอกนะ?"

"ว้าย! ยัยบ้า พูดอะไรของแกเนี่ย"

เริ่นอวี้ลู่กระโดดกอดซูชิงเฉิงจากด้านหลัง จี้เอวแก้เขิน

"ฮ่าๆๆๆ น้าสะใภ้ขา หนูผิดไปแล้ว"

"นังตัวดี เดี๋ยวเถอะ เดี๋ยวลำดับญาติก็มั่วหมดหรอก"

สองสาวหยอกล้อกันไปตลอดทาง เย่ชิงมองดูความสดใสร่าเริงของพวกเธอ แล้วก็อดยิ้มที่มุมปากไม่ได้

ไม่นาน เย่ชิงและสองสาวก็มาถึงจุดหมาย

ซูชิงเฉิงชะโงกหน้าไปดู "สโมสรเทียนหนาน? นี่ดูไม่เหมือนร้านดังในเน็ตเลยนะ?"

เริ่นอวี้ลู่รีบอธิบาย "ที่นี่เดิมทีเป็นคลับเฮาส์หรู แต่เพราะอาหารที่นี่อร่อยและมีเอกลักษณ์มาก ก็เลยมีพวกเน็ตไอดอลแห่กันมารีวิว มาไลฟ์สด นานวันเข้าก็เลยกลายเป็นร้านดังในกระแสไปโดยปริยาย"

"ป่ะ เข้าไปหาที่นั่งกันเถอะ" เย่ชิงให้สองสาวเดินนำ ส่วนเขาเดินตามปิดท้าย

พอมาถึงหน้าประตู พนักงานต้อนรับหญิงคนหนึ่งก็เดินเข้ามา

เธอทักทายอย่างสุภาพ "ยินดีต้อนรับค่ะ ไม่ทราบว่าคุณลูกค้าทั้งสามท่านได้จองคิวไว้หรือเปล่าคะ?"

เริ่นอวี้ลู่ยืนงง "จองคิว?"

พนักงานอธิบาย "ต้องขอประทานโทษด้วยค่ะ เนื่องจากสโมสรเทียนหนานของเราเป็นคลับเฮาส์ระดับท็อปของเมืองเจียงเฉิง ในแต่ละวันมีลูกค้ามาใช้บริการจำนวนมาก ลูกค้าหลายท่านต่อคิวรอครึ่งค่อนวันก็ยังไม่ได้โต๊ะ เพื่อเป็นการประหยัดเวลาและยกระดับประสบการณ์ของลูกค้า ทางเราจึงมีนโยบายต้องจองคิวล่วงหน้าเท่านั้นถึงจะจัดที่นั่งให้ได้ค่ะ หากคุณลูกค้าไม่ได้จองมา แนะนำให้จองคิวล่วงหน้าสำหรับรอบหน้านะคะ"

เริ่นอวี้ลู่คิดหนัก ถ้าต้องจองคิวคงยุ่งยากน่าดู แถมตอนนี้ก็คงไม่ทันแล้วด้วย

"น้าเล็ก หนูไม่รู้ว่าร้านนี้ต้องจองด้วย งั้นเราเปลี่ยนร้านกันไหมคะ?"

เย่ชิงนั้นสบายๆ อยู่แล้ว "ได้สิ ไม่ซีเรียส"

พนักงานกล่าวขอโทษอีกครั้ง พร้อมยื่นคูปองส่วนลดให้เริ่นอวี้ลู่สามใบ "ทางร้านขอมอบคูปองส่วนลดนี้ให้เพื่อเป็นการไถ่โทษ หวังว่าคุณลูกค้าจะรับไว้นะคะ"

เห็นพนักงานบริการดีขนาดนี้ เริ่นอวี้ลู่ก็ได้แต่ยิ้มรับคูปองไว้

จะโทษก็ต้องโทษตัวเธอเองที่รีบร้อน ไม่ได้เช็กข้อมูลมาให้ดีก่อนว่าต้องจองไหม

ซูชิงเฉิงเห็นแบบนั้นเลยเสนอขึ้นมา "งั้นก็ได้ ฉันรู้จักร้านอาหารเสฉวนอยู่ร้านหนึ่ง รสชาติต้นตำรับเลย งั้นเรา..."

ขณะที่กำลังปรึกษาและเดินหันหลังกลับ จู่ๆ ก็มีเสียงผู้หญิงเรียกมาจากด้านหลัง

"ชิงเฉิง? อวี้ลู่? นั่นพวกเธอเหรอ?"

ซูชิงเฉิงและเริ่นอวี้ลู่หันกลับไปมอง

หญิงสาวแต่งตัวจัดจ้าน แต่งหน้าเข้มกำลังโบกมือให้พวกเธอ

ผู้หญิงคนนี้พอแต่งหน้าแล้วก็พอดูได้ จัดว่าเป็นคนสวยคนหนึ่ง แต่ถ้าเทียบกับความสวยธรรมชาติระดับนางฟ้าอย่างซูชิงเฉิงและเริ่นอวี้ลู่แล้ว ยังถือว่าห่างชั้นกันอยู่หลายขุม

ซูชิงเฉิงจำได้ทันทีว่าผู้หญิงคนนี้คือเพื่อนสมัยมัธยมปลาย ชื่อว่า 'อวี๋อี้'

ข้างกายของอวี๋อี้ มีชายหนุ่มคนหนึ่งยืนอยู่ด้วย น่าจะเป็นแฟนหนุ่มของเธอ

อวี๋อี้ยิ้มร่าเดินเข้ามาหา "บังเอิญจังเลย ไม่คิดว่าจะมาเจอพวกเธอที่นี่"

ซูชิงเฉิงและเริ่นอวี้ลู่พยักหน้าทักทาย "นั่นสิ บังเอิญจัง"

"พวกเธอมากินข้าวเหรอ? แล้วทำไมมาถึงแล้วไม่เข้าไปล่ะ?" อวี๋อี้ถามอย่างสงสัย

เริ่นอวี้ลู่อธิบาย "อ๋อ พวกเราไม่ได้จองคิวไว้น่ะ ก็เลยว่าจะเปลี่ยนร้าน"

อวี๋อี้ขมวดคิ้ว "อ้อ อย่างนี้นี่เอง"

เธอหันไปมองแฟนหนุ่ม "ซุนฮ่าว ให้พวกเค้าไปกินกับเราด้วยไหม? ฉันเลี้ยงเอง"

"นี่เพื่อนเก่าฉันทั้งนั้น นานๆ จะเจอกันที แค่เพิ่มตะเกียบไม่กี่คู่เอง"

อวี๋อี้ผายมือไปทางซุนฮ่าว แนะนำให้สองสาวรู้จัก "นี่แฟนฉัน ซุนฮ่าว"

สองสาวมองซุนฮ่าวแล้วพยักหน้าให้ตามมารยาท

เย่ชิงกวาดตามองซุนฮ่าว หมอนี่แต่งตัวหรูหราแบรนด์เนมทั้งตัว แต่บุคลิกท่าทางดูเกรดต่ำไปหน่อย

โหนกแก้มสูง คางแหลมเปี๊ยว หน้าตาดูดุร้ายเจ้าเล่ห์ ให้ความรู้สึกเหมือนพวกนักเลงหัวไม้

และในขณะนี้ ซุนฮ่าวกำลังจ้องมองซูชิงเฉิงและเริ่นอวี้ลู่ด้วยสายตาโลมเลีย แววตาฉายแววหื่นกระหายชัดเจน

แม่เจ้าโว้ย สองคนนี้เด็ดสาระตี่จริงๆ ทำไมเมื่อก่อนอวี๋อี้ไม่เห็นเคยบอกเลยว่ามีเพื่อนสวยขนาดนี้?

ถึงจะมีแฟนอยู่แล้ว แต่เขาก็อยากจะทำความรู้จักกับสองสาวนี้ไว้ หรือถ้าพัฒนาความสัมพันธ์ไปเป็น 'เพื่อนรู้ใจ' ได้ก็ยิ่งดี

ในฐานะผู้ชายที่มีทั้งเงินและอิทธิพล เขาเหมาหมด

แต่เขาสังเกตเห็นเย่ชิงยืนอยู่ด้วย ไม่รู้ว่าเป็นใครมาจากไหน เลยยังพอเก็บอาการไว้บ้าง

"สวัสดีครับ ผมซุนฮ่าว แฟนของอวี๋อี้ครับ คุณซูชิงเฉิง คุณเริ่นอวี้ลู่ ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ"

จบบทที่ บทที่ 12 - แขกวีไอพี

คัดลอกลิงก์แล้ว