บทที่ 42 - การหยุดเลือดหลอดเลือดแดงความยากระดับสูง

บทที่ 42 - การหยุดเลือดหลอดเลือดแดงความยากระดับสูง

ไม่นานนัก ฟู่จิ้งก็วิ่งกระหืดกระหอบกลับเข้ามา เธอก้าวเข้ามาข้างหน้าแล้วพูดเสียงร้อนรนว่า "หัวหน้ากำลังคอนซัลต์คนไข้เลือดออกในสมองขั้นรุนแรงที่แผนกฉุกเฉิน ตอนนี้ปลีกตัวมาไม่ได้!"

งานเข้าแล้วไง!

"แล้วหมอหยางล่ะ? บอกเขาหรือยัง?"

ซูหยางถามต่อ

"ฉันเคาะประตูห้องพักเวรแล้ว หมอหยางไม่ขานรับเลย"

ฟู่จิ้งตอบอย่างร้อนใจ

ตอนนี้ซูหยางก็เริ่มร้อนรนแล้ว ถ้าเส้นเลือดแดงโผล่ออกมาข้างนอก แค่ใช้คีมหนีบเส้นเลือด หนีบไว้ก็หยุดเลือดได้แล้ว

แต่ตอนนี้เส้นเลือดแดงขาดสะบั้น ด้วยความยืดหยุ่นของหลอดเลือด มันจึงหดกลับเข้าไปในกล้ามเนื้อ การใช้คีมหนีบควานหาเส้นเลือดที่หดกลับไปไม่ใช่เรื่องง่าย หากปล่อยให้เลือดไหลต่อ คนไข้ถูกส่งมาจากที่เกิดเหตุก็ใช้เวลาพอสมควรแล้ว เสียเลือดไปมาก ขืนเป็นแบบนี้ต่อให้ถ่ายเลือดก็ไม่ทัน จะเกิดภาวะหัวใจหยุดเต้นเพราะปริมาณเลือดไหลเวียนกลับเข้าหัวใจลดลงอย่างรวดเร็ว

"หมอซู สถานการณ์ฉุกเฉิน ตอนนี้ต้องพึ่งคุณแล้วนะ"

ฟู่จิ้งได้แต่ฝากความหวังไว้ที่ซูหยาง

ตอนนี้ซูหยางกลับสงบสติอารมณ์ลงได้ เขานึกถึงแพ็กเกจประสบการณ์การใส่ท่อที่เพิ่งได้รับมา ซึ่งมีเรื่องการใส่ท่อหลอดเลือดแดงฉุกเฉินรวมอยู่ด้วย ปกติจะใช้ในการผ่าตัดใหญ่เพื่อหาจุดเลือดออก แต่ตอนนี้คงคิดอะไรมากไม่ได้แล้ว ต้องลองดู!

คิดได้ดังนั้น ซูหยางเงยหน้าขึ้นพูดกับฟู่จิ้งว่า "หัวหน้าพยาบาล เตรียมสายสวนหลอดเลือดแดงแบบมีบอลลูนขยาย มาหนึ่งเส้นครับ"

"คุณทำแบบนั้นไม่ได้นะ!"

จู่ๆ ก็มีเสียงดังมาจากข้างนอก ซูหยางเงยหน้ามอง เป็นหยางลี่นั่นเอง

"คุณจะทำหัตถการแทรกแซงหลอดเลือดแดงส่วนกลางเหรอ? แต่ตอนนี้ไม่มีเครื่องเอกซเรย์ Fluoroscopy ข้างเตียงนะ แค่คุณพลาดนิดเดียว แทงทะลุผนังหลอดเลือดแดงในตำแหน่งลึก คนไข้จะตายเพราะเลือดออกมหาศาลทันที คุณกำลังเอาชีวิตคนไข้มาล้อเล่นนะ"

หยางลี่ตะโกนเสียงดัง เมื่อกี้ตอนฟู่จิ้งมาเคาะประตู เขาแกล้งงอนไม่อยากลุก แต่สุดท้ายสัญชาตญาณความเป็นหมอก็ชนะความโกรธชั่ววูบ เขาเลยตามมา

แต่คิดไม่ถึงว่าพอมาถึง จะเห็นซูหยางกำลังจะทำหัตถการที่อันตรายสุดขีดแบบนี้

"ผมมั่นใจ ผมเคยทำหัตถการใส่สายสวนห้ามเลือดแบบนี้เมื่อไม่กี่วันก่อน"

ซูหยางพูดอย่างเร่งรีบ

"คุณกำลังเอาชีวิตคนไข้มาเสี่ยง ผมไม่เห็นด้วยเด็ดขาด!"

มันเป็นเรื่องบ้าชัดๆ การทำหัตถการแทรกแซงหลอดเลือดแดงเพื่อห้ามเลือดโดยไม่มีภาพเอกซเรย์นำทาง ก็เหมือนเดินฝ่าดงระเบิด พลาดนิดเดียวคือคนไข้ตายคาที่เพราะเลือดออก

"พวกคุณอย่าทะเลาะกันได้ไหม!"

หญิงสาวที่เพิ่งจะได้สติจากความตกใจ พอได้ยินหมอสองคนที่ควรจะช่วยชีวิตคนมาทะเลาะกันเอง เธอก็รู้สึกหงุดหงิดแทบบ้า

"ตอนนี้หมอคนไหนตัดสินใจได้?"

หญิงสาวถามฟู่จิ้งตรงๆ

ฟู่จิ้งมองหยางลี่ แล้วก็มองซูหยาง

หยางลี่ได้ยินคำถามของหญิงสาวก็หน้าเขียวคล้ำ เพราะระหว่างเขากับซูหยาง มีแค่ซูหยางที่มีสิทธิ์ตัดสินใจ ส่วนหยางลี่ ทางแผนกยังไม่ให้สิทธิ์เขารับผิดชอบคนไข้โดยอิสระ

"หมอซูตัดสินใจได้ค่ะ"

ฟู่จิ้งตอบอย่างรวดเร็ว

"คุณมั่นใจไหมว่าจะช่วยชีวิตเขาได้?"

หญิงสาวถามด้วยความหวังและจริงจัง

"ผมมั่นใจ!"

ซูหยางตอบเสียงหนักแน่น

ไอ้หมอนี่จบเห่แน่!

นี่คือปฏิกิริยาแรกของหยางลี่เมื่อได้ยินคำพูดของซูหยาง

ทำหัตถการแทรกแซงหลอดเลือดแบบสุ่ม เนี่ยนะ?

ซูหยางคิดว่าตัวเองเป็นเทวดา หรือมีตาทิพย์หรือไง?

นี่ต้องกลายเป็นความผิดพลาดทางการแพทย์ร้ายแรงแน่ๆ โชคดีที่เขาไม่ได้เข้าไปยุ่ง

หยางลี่แอบดีใจลึกๆ

"งั้นคุณทำเลยค่ะ ฝากด้วยนะคะคุณหมอ!"

หญิงสาวพูดอย่างจริงใจ

"อืม"

"หัวหน้าพยาบาล เตรียมอุปกรณ์ครับ"

"ได้ เดี๋ยวฉันมา"

ฟู่จิ้งรู้สึกเหมือนเจอเสาหลักยึดเหนี่ยวจิตใจ ก่อนออกไปเธอถลึงตาใส่หยางลี่อย่างดุดัน จนเขาขนลุกซู่

ไม่นาน ฟู่จิ้งก็นำสายสวนเข้ามา

"ไม่มีลวดนำทาง ไม่มีเครื่อง Fluoroscopy คุณจะใช้อะไรระบุตำแหน่งเลือดออกของหลอดเลือดแดง?"

หยางลี่ยังไม่เลิกรา

"คุณออกไป!"

หญิงสาวทนไม่ไหวอีกต่อไป ตะโกนใส่หน้าหยางลี่

"คุณ?"

หยางลี่คิดจะเถียงกลับ แต่เห็นทุกคนในห้องจ้องเขากันหมด คำพูดที่จะพูดก็เลยต้องกลืนลงคอไป

"หมอหยาง ถ้าไม่ช่วยก็ออกไปเถอะค่ะ เรื่องคืนนี้ ฉันจะรายงานหัวหน้าอย่างละเอียดแน่นอน"

ฟู่จิ้งมองหยางลี่ด้วยสายตาเย็นชา

ซูหยางไม่ได้สนใจเรื่องพวกนี้ เขาค่อยๆ สอดสายสวนเข้าไปในตำแหน่งที่หลอดเลือดแดงฉีกขาดอย่างระมัดระวัง ตอนนี้เส้นเลือดหดกลับเข้าไปแล้ว ดังนั้นการจะสอดเข้าไปให้ตรงรูเส้นเลือดได้แม่นยำ แทบจะต้องอาศัยดวงล้วนๆ

ทุกคนกลั้นหายใจ มองดูซูหยางทำหัตถการอย่างระมัดระวัง ชีวิตของชายหนุ่มตรงหน้าอยู่ในมือของซูหยางแล้ว

ซูหยางขยับสายสวนอย่างเบามือ เขานึกย้อนไปถึงตอนที่ทำหัตถการห้ามเลือดให้เสี่ยวปินครั้งก่อน ความรู้สึกนั้นยังคงแจ่มชัดเหมือนเพิ่งเกิดขึ้น

คลำทางไปเรื่อยๆ ในที่สุดซูหยางก็รู้สึกว่าปากสายสวนตรงกับตำแหน่งเป้าหมายแล้ว

ฟู่จิ้งกลั้นหายใจ

โอกาสมีแค่ครั้งเดียว ถ้าสอดสายสวนเข้าหลอดเลือดแดงไม่แม่นยำ แค่ตำแหน่งคลาดเคลื่อนนิดเดียว ปลายสายจะแทงทะลุผนังหลอดเลือดตรงรอยขาด และจะไม่มีโอกาสครั้งที่สองอีก

ต้องสำเร็จนะ!

หญิงสาว สองผู้เฒ่า และฟู่จิ้ง ต่างภาวนาในใจอย่างศรัทธา มีเพียงหยางลี่ที่ยืนยิ้มเยาะอยู่ที่ประตู

ฉันจะคอยดูว่าแกจะตายยังไง ซูหยาง!

ซูหยางปรับลมหายใจ จับความรู้สึก แล้วค่อยๆ แหย่สายสวนเข้าไป... มันเข้าไปได้อย่างมั่นคง

ดันสายสวนลึกเข้าไปอีกหน่อย ให้เข้าไปในหลอดเลือดที่ขาดลึกเข้าไปอีกนิด ซูหยางรู้สึกว่าน่าจะได้ที่แล้ว

"กางบอลลูน!"

ซูหยางสั่งเสียงเบา

"หมอซู แน่ใจนะ?"

ฟู่จิ้งถามเสียงเครียด ถ้าไม่สำเร็จ ชีวิตหนุ่มแน่นคนหนึ่งจะต้องจบลงตรงนี้!

"กางเลย!"

ซูหยางยืนยันหนักแน่น

"โอเค!"

ฟู่จิ้งบีบสวิตช์ที่ปลายสายสวนเบาๆ วินาทีนี้เธอรู้สึกว่าสายสวนในมือหนักอึ้งราวกับภูเขา

สวิตช์ถูกเปิดออกช้าๆ ลึกเข้าไปในหลอดเลือดแดงที่มองไม่เห็น บอลลูนลูกเล็กๆ กำลังขยายตัว ขอแค่บอลลูนนี้กางออกในตำแหน่งที่ถูกต้อง เลือดที่ไหลออกจากหลอดเลือดแดงจะหยุดทันที

"พอแล้ว"

ซูหยางพูดเสียงขรึม

ทุกคนมองไปที่จุดที่เลือดเคยพุ่งกระฉูด หลังจากมีเลือดซึมออกมาอีกนิดหน่อย จู่ๆ มันก็หยุดไหล เหมือนมีใครไปปิดก๊อกน้ำ!

สำเร็จ!

เลือดหยุดไหลแล้ว!

สีหน้าของทุกคนฉายแววดีใจ อย่างน้อยตอนนี้ชีวิตของชายหนุ่มคนนี้ก็รักษาไว้ได้แล้ว!

"หัวหน้าพยาบาล เตรียมเลือด Whole Blood 2 ยูนิต ให้เลือดทันที แล้วโทรหาแผนกฉุกเฉิน แจ้งให้หัวหน้ามาดูอาการด่วน แล้วมาปรึกษาแผนการผ่าตัด"

ซูหยางสั่งการด้วยมาดผู้นำ

"รับทราบ จะเตรียมเดี๋ยวนี้ค่ะ"

ฟู่จิ้งตอบรับทันที ตอนนี้ความรู้สึกที่เธอมีต่อซูหยาง เหมือนกำลังเผชิญหน้ากับระดับหัวหน้าแผนกเลยทีเดียว

"คุณหมอ ขอบคุณค่ะ!"

หญิงสาวได้สติกลับมาแล้ว เธอเห็นและได้ยินทุกอย่างเมื่อครู่ เธอเข้าใจดีว่าหมอหนุ่มตรงหน้าต้องแบกรับความกดดันที่จะเกิดความผิดพลาดทางการแพทย์ร้ายแรงแค่ไหน เพื่อจะยื้อชีวิตสามีของเธอด้วยวิธีที่ยากลำบากขนาดนี้

"คุณพาคนแก่ไปพักผ่อนก่อนเถอะครับ ตอนนี้เขาพ้นขีดอันตรายแล้ว ขั้นต่อไปคือต้องมาคุยแผนการผ่าตัดโดยละเอียด"

ซูหยางพูดปลอบใจหญิงสาวเบาๆ

"ค่ะ"

หญิงสาวพยักหน้า มองชายหนุ่มบนเตียงทำแผลอย่างอาลัยอาวรณ์ ก่อนจะพาผู้เฒ่าทั้งสองออกไป

แม้ชายหนุ่มตรงหน้าจะบาดเจ็บสาหัส แต่ไย่างน้อยตอนนี้เขาก็รอดตายแล้ว!

ซูหยางถอนหายใจโล่งอก

มีเพียงหยางลี่ที่ยืนหน้าเสียอยู่ที่ประตู

การทำหัตถการแบบสุ่มที่ยากระดับเทพขนาดนี้ยังทำสำเร็จ ซูหยาง แกเป็นใครกันแน่!