บทที่ 205 ทุบตีศิษย์พี่หวงแห่งง้อไบ๊จนร้องไห้

บทที่ 205 ทุบตีศิษย์พี่หวงแห่งง้อไบ๊จนร้องไห้

"นั่นหยุนฉางชิงแห่งบู๊ตึ๊งนี่!"

"หยุนฉางชิง ยอดอัจฉริยะเหนือมนุษย์อันดับ 6 ในทำเนียบมังกรซุ่ม!"

"ทำไมเขาถึงลงเขามาได้ล่ะ?!"

"บัดซบนัก เกิดเรื่องใหญ่เรื่องไหนขึ้นกันแน่?! ถึงขนาดทำให้หยุนฉางชิงยอดอัจฉริยะเหนือมนุษย์แห่งบู๊ตึ๊ง นำศิษย์บู๊ตึ๊งนับพันคนแห่กันลงเขามาขนาดนี้"

"หรือว่ายอดอัจฉริยะฝ่ายพรรคมารจะยกพวกมาบุกครั้งใหญ่แล้วรึไง?!"

"สวรรค์ หยุนฉางชิงแห่งบู๊ตึ๊งถึงกับลงเขามาเองแบบนี้ ต้องเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นแน่นอน!"

ในขณะที่หวังหมิงและหยุนฉางชิงกำลังสนทนากันอยู่นั้น ยอดอัจฉริยะในสนามประลองต่างก็จำหยุนฉางชิงได้ทันที แต่ละคนต่างเบิกตากว้าง อ้าปากค้างและสูดลมหายใจเข้าลึกด้วยความตกใจ

ทุกคนต่างรู้สึกหนังศีรษะชาและสัมผัสได้ว่าเรื่องใหญ่กำลังจะเกิดขึ้น

นี่มันน่าตกใจเกินไปแล้ว!

หยุนฉางชิง ยอดอัจฉริยะเหนือมนุษย์อันดับ 6 ของทำเนียบมังกรซุ่ม กลับลงเขามาด้วยตนเอง!

แถมยังนำอัจฉริยะบู๊ตึ๊งนับพันคนลงมาด้วย!

ท่าทางที่ยิ่งใหญ่ขนาดนี้ ยอดอัจฉริยะทุกคนในที่นั้นจะไม่อดคิดไปไกลได้อย่างไรกัน

สิ่งแรกที่ทุกคนนึกถึง คือกองทัพลัทธิบัวขาวที่อยู่ฝั่งตรงข้าม จะต้องมียอดอัจฉริยะจากพรรคมารปรากฏตัวออกมาครั้งใหญ่แน่นอน

มีเพียงเหตุผลนี้เท่านั้น หยุนฉางชิงยอดอัจฉริยะเหนือมนุษย์ผู้นี้ ถึงจะนำอัจฉริยะบู๊ตึ๊งจำนวนมากขนาดนี้ลงเขามาช่วยศึก ทว่าสิ่งที่ทำให้ทุกคนสงสัยคือ พวกเขายังไม่ได้รับข่าวว่าพรรคมารมีการเคลื่อนไหวครั้งใหญ่เลยนะ?

แต่ละคนมองหน้ากันด้วยความสงสัยและกระวนกระวายใจอย่างยิ่ง!

ต่อให้ตีให้ตายพวกเขาก็คิดไม่ถึง ว่าหยุนฉางชิงนำอัจฉริยะบู๊ตึ๊งนับพันคนลงเขามา เพียงเพื่อจะมาเรียนรู้วิชา 《เพลงกระบี่หยินหยางสองลักษณ์》 จากหวังหมิงเท่านั้น

นั่นเป็นเพราะเหตุผลนี้มันช่างพิลึกพิลั่นเกินกว่าจะจินตนาการไปถึงได้จริงๆ!

มีเพียงเจ้าสำนักซ่งหยวนเฉียวที่มีความคิดแหวกแนวเท่านั้น ถึงจะนึกแผนการแบบนี้ออกมาได้

แม้แต่ตัวหยุนฉางชิงเองตอนที่ได้ยินเหตุผลที่ต้องลงเขามาครั้งนี้ เขาก็ยังต้องอึ้งไปเลย

เขาคิดจนหัวแทบระเบิดก็ไม่เข้าใจว่าศิษย์ลุงเจ้าสำนักซ่งหยวนเฉียวคนนี้ ในหัวกำลังคิดอะไรอยู่กันแน่?!

วิชาเพลงกระบี่ของหวังหมิงยังไม่บรรลุขั้นสมบูรณ์เลยด้วยซ้ำ จะให้พวกเรามาเรียนรู้อะไรจากเขาได้ล่ะ?!

เขาคิดไปคิดมา ก็ได้แต่สรุปว่า ศิษย์ลุงเจ้าสำนักคงจะอยากให้พวกเรามาเรียนรู้ "แก่นแท้" ของวิชากระบี่ของหวังหมิงล่ะมั้ง..:：

ในขณะที่ยอดอัจฉริยะยุทธจักรต่างพากันมองหน้ากันด้วยความตกตะลึง และคิดยังไงก็คิดไม่ออกว่าจุดประสงค์ที่แท้จริงของหยุนฉางชิงในการนำทัพอัจฉริยะบู๊ตึ๊งนับพันลงเขามาคืออะไร จนเกิดเสียงวิพากษ์วิจารณ์ดังระงมไปทั่วนั้น

เหล่าอัจฉริยะสำนักศักดิ์สิทธิ์ เมื่อเห็นแผ่นหลังของหยุนฉางชิง ต่างก็พากันตัวสั่นสะท้านและรู้สึกถึงลางสังหรณ์ที่ไม่ดีทันที!

โดยเฉพาะผู้นำกลุ่มของแต่ละสำนัก ต่างก็มืสีหน้าเคร่งเครียดและรู้สึกว่าความลับถูกเปิดเผยเสียแล้ว!

บัดซบนัก!

พวกเขายังคิดจะเชิญยอดอัจฉริยะร้อยอันดับแรกให้ลงเขามาเพื่อโจมตีหวังหมิงแบบสายฟ้าแลบอยู่เลยนะ

ใครจะไปรู้..:：

ทางบู๊ตึ๊งกลับโหดเหี้ยมกว่านั้นอีก!

ดันส่งหยุนฉางชิงอันดับ 6 ของทำเนียบมังกรซุ่มลงเขามาเองเลยเนี่ยนะ!

แล้วแบบนี้จะไปโจมตีสายฟ้าแลบใส่หวังหมิงได้ยังไงกันล่ะ?!

ในสายตาของพวกเขา การที่หยุนฉางชิงนำอัจฉริยะบู๊ตึ๊งนับพันลงมาร่วมงานชุมนุมยอดอัจฉริยะครั้งนี้ นั่นคือการลงมาเพื่อหนุนหลังหวังหมิงชัดๆ!

นั่นเป็นเพราะพวกเขามียอดอัจฉริยะจากสำนักศักดิ์สิทธิ์จำนวนมากรวมตัวกันอยู่ที่นี่

ทางบู๊ตึ๊งคงเกรงว่าหวังหมิงจะถูกรุมเล่นงาน จึงส่งหยุนฉางชิงนำทัพอัจฉริยะบู๊ตึ๊งจำนวนมหาศาลลงมาเพื่อคุมสถานการณ์

มันต้องเป็นแบบนั้นแน่ๆ!

ต้องเป็นแบบนั้นแน่นอน!

ไม่มีผิดเพี้ยนไปจากนี้หรอก!

ผู้นำกลุ่มอัจฉริยะแต่ละสำนักต่างพากันคิดเช่นนี้ในใจ

"ศิษย์พี่จะทำยังไงดีครับ? ทางบู๊ตึ๊งถึงกับส่งศิษย์พี่หยุนฉางชิงลงเขามาด้วยตัวเองเลยนะ!"

"เขาต้องลงมาหนุนหลังศิษย์พี่หวังหมิงแน่นอนครับ!"

"ใช่แล้ว ศิษย์พี่ใหญ่ของเราคงจะสู้ศิษย์พี่หยุนไม่ไหวแน่ๆ!"

"จะทำยังไงดีล่ะเนี่ย!"

ที่พักของสำนักง้อไบ๊ เหล่านางหญิงเหล็กง้อไบ๊จำนวนมากเมื่อเห็นหยุนฉางชิงต่างก็พากันขวัญเสียด้วยความตกใจ

พวกนางรู้ดีว่า แต่ละคนต่างส่งสารขอความช่วยเหลือกลับไปที่สำนักเพื่อเชิญศิษย์พี่ใหญ่ให้ลงเขามา

นั่นก็เพื่อจะได้ช่วยทุบตีหวังหมิงให้หนำใจ เพื่อล้างแค้นแทนเหล่านางหญิงเหล็กง้อไบ๊คนอื่นๆ

แต่พอเห็นภาพนี้ ศิษย์พี่ใหญ่ยังไม่มาถึง ทว่าหยุนฉางชิงยอดอัจฉริยะเหนือมนุษย์แห่งบู๊ตึ๊งกลับโผล่มาก่อนเสียแล้ว

พวกนางจึงรู้สึกเหมือนถูกเจ้าของบ้านจับได้ในขณะที่กำลังแอบขโมยของอย่างไรอย่างนั้น

ขวัญหนีดีฝ่อไปตามๆ กัน!

ศิษย์พี่หวงแห่งง้อไบ๊จ้องมองหยุนฉางชิงครู่หนึ่ง ก่อนจะสูดลมหายใจเรียกสติและโบกมือสั่งการ: "สงบใจไว้ ไม่มีอะไรต้องกังวล!"

"หากคนที่ลงเขามาเป็นยอดอัจฉริยะร้อยอันดับแรกคนอื่นของบู๊ตึ๊ง เราอาจจะยังต้องกังวลอยู่บ้าง แต่ในเมื่อเป็นศิษย์พี่หยุนฉางชิง เช่นนั้นก็ไม่มีปัญหาอะไรแล้ว!"

"ศิษย์พี่หยุนฉางชิงเป็นคนดี เขาไม่มีวันทำเรื่องเสียมารยาทกับสำนักง้อไบ๊ของเราแน่นอน เขาไม่เหมือนหวังหมิงคนนั้นหรอก เขาคือยอดอัจฉริยะบู๊ตึ๊งที่แท้จริง!"

เมื่อพูดถึงหวังหมิง นางก็รู้สึกโกรธจนฟันสั่นพะงาบๆ

ไอ้เจ้าเต่าแก่บู๊ตึ๊งสารเลวคนนั้น ไม่สิ ไอ้ราชาเต่าบู๊ตึ๊งคนนั้นมันช่างน่าแค้นใจนัก!

ไม่มีความถนอมบุปผาเลยสักนิด แถมยังอำมหิตโหดร้ายถึงขีดสุด!

ทุบตีศิษย์น้องง้อไบ๊ของนางจนร้องไห้ไปตั้งกี่คนแล้ว นี่มันคือจอมมารร้ายชัดๆ!

ไม่มีสง่าราศีของยอดอัจฉริยะบู๊ตึ๊งเลยสักนิดเดียว!

จะว่าไป เขาช่างไม่เหมือนคนของบู๊ตึ๊งเลยจริงๆ!

เมื่อเทียบกับศิษย์พี่หยุนฉางชิงแล้ว เขาเทียบอะไรไม่ได้เลยแม้แต่นิดเดียว!

คนคนนี้มันน่ารังเกียจที่สุด!

ที่น่ารังเกียจยิ่งกว่าก็คือ...

ในอีกไม่ช้า ไอ้ราชาเต่าสารเลวคนนี้ กำลังจะเดินมาท้าดวลกับนางแล้ว!

เมื่อนึกถึง "กระดองเต่า" ที่เน้นการป้องกันระดับสุดยอดของหวังหมิง และนิสัยที่หากไม่สูบปราณแท้จนแห้งเหือดไปจนหมดหยดสุดท้ายก็จะไม่ยอมเลิกรา

ศิษย์พี่หวงแห่งง้อไบ๊ก็รู้สึกหวาดผวาอยู่ในใจ

นางไม่อาจรักษาความสงบเยือกเย็นไว้ได้อีกต่อไป!

ต่อให้เชิญศิษย์พี่ใหญ่ให้ลงเขามาแล้วจะยังไงต่อล่ะ?

ในตอนนี้ นางกำลังจะถูกทุบตีแล้วนะ!

และด้วยนิสัยที่วิปริตอำมหิตของหวังหมิง เขาไม่มีวันถนอมบุปผากับนางแน่นอน!

นางช่างรู้สึกหวาดกลัวเหลือเกิน!

หากนางถูกหวังหมิงทุบตีจนร้องไห้กลางสนามประลองล่ะจะทำยังไงดี?!

แล้วนางจะรักษาภาพลักษณ์ที่เย็นชาและสูงส่งต่อหน้าเหล่าศิษย์น้องง้อไบ๊ได้อย่างไรกันล่ะ?!

น่าแค้นใจนัก!

หวังหมิงไอ้สารเลว ไอ้ราชาเต่าบู๊ตึ๊งสารเลวคนนั้น กำลังจะทำให้นางต้องสูญเสียหน้าตาไปหมดสิ้นแล้ว!

หวังหมิงที่ถือกะบี่จินหยางอยู่ในมือและกวาดสายตามองไปยังผู้นำยอดอัจฉริยะจากแต่ละสำนักศักดิ์สิทธิ์ พลันพบว่าหลังจากหยุนฉางชิงนำศิษย์บู๊ตึ๊งนับพันมาถึง

บรรยากาศในสนามก็เปลี่ยนไป มันกลายเป็นบรรยากาศที่พิลึกพิลั่นอย่างบอกไม่ถูก

โดยเฉพาะผู้นำอัจฉริยะแต่ละสำนักที่เขายังไม่ได้ทุบตี สายตาของแต่ละคนเต็มไปด้วยความคับแค้นใจ

ในขณะเดียวกัน ทุกคนดูเหมือนจะกำลังสวดอ้อนวอนขณะจ้องมองมาที่เขา

อ้อนวอนขอให้เขา.. ยั้งมือบ้าง..