บทที่ 70 วรยุทธระดับสมบูรณ์!
บทที่ 70 วรยุทธระดับสมบูรณ์!
บทที่ 70 วรยุทธระดับสมบูรณ์!
ยอดเขาอันดับหนึ่งแห่งสำนักบน ผ่านไปหลายวันแล้วนับตั้งแต่เอาชนะโม่ฟานได้
"ศิษย์พี่หวัง ท่านไม่รู้หรอกว่าการที่ท่านเอาชนะโม่ฟานได้ มันทำให้ท่านมีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วทั้งเขาบู๊ตึ๊งเลย!"
"ศิษย์สำนักในจำนวนมากต่างพากันออกมาจากเขตถิ่นมงคลเพื่อสืบข่าวของท่านกันอย่างบ้าคลั่ง!"
"ตอนนี้ทั่วทั้งสำนักบนมีแต่เรื่องเล่าของศิษย์พี่เต็มไปหมดเลยครับ!"
เฉียนเฉิงรายงานผลตอบแทนจากการกวาดล้างยอดเขาทั้งร้อยลูกให้หวังหมิงฟังพลางเอ่ยด้วยความสะท้อนใจ
เขามีท่าทางตื่นเต้นมาก การที่หวังหมิงเอาชนะโม่ฟานได้ทำให้เขาดูจะดีใจยิ่งกว่าหวังหมิงเสียอีก
หวังหมิงมองดูผลตอบแทนจากการกวาดล้างยอดเขาทั้งร้อยลูก ซึ่งรวมแล้วมีมูลค่าสูงถึงสี่หมื่นถึงห้าหมื่นศิลาหยวน ถือเป็นการได้รับโชคลาภก้อนใหญ่มาเป็นทุนรอนเริ่มต้นชีวิต เขาพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ
เมื่อได้ยินคำพูดของเฉียนเฉิง หวังหมิงเพียงแค่ยิ้มบางๆ โดยไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนัก
สิ่งเหล่านี้เป็นเพียงชื่อเสียงจอมปลอมที่ไม่มีประโยชน์อะไรมากมาย!
สิ่งที่สำคัญที่สุดคือเขาต้องรักษาความแข็งแกร่งและก้าวหน้าต่อไปอย่างไม่หยุดยั้ง เพื่อเดินไปสู่จุดสูงสุดของวรยุทธทีละก้าว!
เมื่อวรยุทธของเขาไปถึงระดับที่สูงส่งเพียงพอ ชื่อเสียงเหล่านี้จะเปลี่ยนเป็นอิทธิพล เป็นอำนาจในการพูด และกลายเป็นอำนาจที่แท้จริงภายในดินแดนศักดิ์สิทธิ์บู๊ตึ๊งเอง!
ส่วนในตอนนี้... การจะพูดเรื่องอำนาจหรืออิทธิพลมันยังห่างไกลเกินไปมาก!
ชื่อเสียงและบารมีในยามนี้เป็นเพียงแค่สิ่งที่มาช่วยเสริมเติมแต่งเท่านั้น
ในใจของหวังหมิงมีความชัดเจนอยู่เสมอว่า พละกำลังของตนเองและขอบเขตวรยุทธสำคัญกว่าชื่อเสียงเหล่านั้นเป็นไหนๆ!
เขาสะบัดมือให้เฉียนเฉิงถอยออกไป
เพราะเขาต้องเริ่มฝึกกระบี่แล้ว!
เขากระชับกระบี่ในมือ พลางรำลึกถึงภาพการต่อสู้กับโม่ฟานทุกกระบวนท่าในหัว
ต้องยอมรับจริงๆ ว่าโม่ฟานสมกับที่เป็นอันดับหนึ่งแห่งสำนักบน การใช้เขามาลับกระบี่ทำให้ "ค่าประสบการณ์วรยุทธ" พุ่งสูงขึ้นมหาศาล และได้รับผลตอบแทนมากมายจริงๆ
แม้จะใช้เวลาในการย่อยสลายประสบการณ์มาหลายวันแล้ว แต่ก็ยังไม่หมดสิ้น
ร่างกายของโม่ฟานเข้าใกล้ขีดจำกัดสูงสุดหนึ่งหมื่นสองพันชั่ง และลมปราณก็เข้าใกล้ขีดจำกัดหกพันสาย
หวังหมิงแอบสงสัยว่าโม่ฟานฝึกมาอย่างไรกันแน่?
หากอาศัยเพียง "เคล็ดวิชาลมปราณบู๊ตึ๊ง" โม่ฟานไม่มีทางขัดเกลาร่างกายจนถึงขีดจำกัดของระดับหลังพ้นสภาวะได้ภายในเวลาเพียงสิบปีแน่นอน
ส่วนเรื่องเคล็ดวิชาลมปราณบรรลุระดับสมบูรณ์น่ะหรือ?
โม่ฟานยิ่งไม่มีทางทำได้เข้าไปใหญ่!
ต่อให้เขาจะเป็นยอดอัจฉริยะวรยุทธที่มีพรสวรรค์สูงส่งเพียงใด ก็ไม่มีทางฝึกเคล็ดวิชาลมปราณจนบรรลุระดับสมบูรณ์ได้ภายในเวลาแค่สิบปี
เรื่องนี้หวังหมิงรู้ดีที่สุดในหัวใจ
เคล็ดวิชาลมปราณเป็นสิ่งที่ต้องฝึกฝนอย่างหนักหน่วงจริงๆ ถึงจะเพิ่มพูนระดับได้
การจะบรรลุระดับสมบูรณ์ได้นั้นจำเป็นต้องใช้เวลาที่มหาศาลมาก!
แม้แต่ตัวเขาเองยังต้องอาศัยพรสวรรค์ "หนึ่งส่วนความพยายาม ร้อยส่วนผลตอบแทน" ฝึกหนึ่งรอบเท่ากับร้อยรอบ ถึงจะสามารถบรรลุระดับสมบูรณ์และได้รับผลลัพธ์การขัดเกลาร่างกายสูงสุด
ทว่าถึงจะเป็นเช่นนั้น ตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมา ร่างกายของเขาก็ยังไปไม่ถึงขีดจำกัดหลังพ้นสภาวะเลย
"ดูท่าว่า ภายในตระกูลใหญ่เหล่านั้น คงจะมีเคล็ดวิชาลับและยาลับสำหรับการขัดเกลาร่างกายที่คนภายนอกไม่รู้ซ่อนอยู่สินะ!"
หวังหมิงพึมพำกับตัวเองและสรุปข้อสันนิษฐานนี้
จากนั้นเขาก็ส่ายหน้าอย่างไม่ยี่หระ เพราะเรื่องนั้นไม่ได้เกี่ยวข้องกับเขาเลย ต่อให้เป็นเคล็ดวิชาลับหรือยาลับใดๆ ก็ไม่มีผลต่อเขา
แม้จะเข้าสู่ระดับก่อนพ้นสภาวะแล้วก็ยังเป็นเช่นเดิม!
ไม่มีเคล็ดวิชาลับหรือยาลับใดจะสามารถเทียบเท่ากับเคล็ดวิชาพลังภายในที่บรรลุระดับสมบูรณ์ได้!
ที่สำคัญที่สุดคือ เคล็ดวิชาพลังภายในระดับสมบูรณ์ไม่ได้แค่ช่วยเพิ่มพละกำลังร่างกายเท่านั้น แต่มันยังช่วยเสริมสร้างพลังสาระ จากรากฐานโดยตรงอีกด้วย
พลังสาระของร่างกายต่างหาก คือสิ่งที่สำคัญที่สุด!
เมื่อคิดได้ดังนั้นเขาก็สบายใจขึ้นมาทันที!
เขาสลัดความฟุ้งซ่านทิ้งและตั้งใจฝึกฝนวิชากระบี่ต่อไปอย่างแน่วแน่
วิชากระบี่ที่เดิมใกล้จะบรรลุระดับสมบูรณ์อยู่แล้ว หลังจากผ่านศึกกับโม่ฟานมาก็ได้เก็บเกี่ยวประสบการณ์เพิ่มขึ้นมหาศาล
หลังจากฝึกฝนอย่างหนักเพื่อย่อยสลายผลการต่อสู้มาหลายวัน ในที่สุดหวังหมิงก็มองเห็นแสงสว่างที่ "เพลงกระบี่บู๊ตึ๊ง" จะทะลวงเข้าสู่ระดับสมบูรณ์ได้แล้ว เหลือเพียงเส้นกั้นบางๆ เพียงเส้นเดียวเท่านั้น!
สำหรับเขาในตอนนี้ ไม่มีเรื่องไหนจะสำคัญไปกว่าการทำให้วิชากระบี่บรรลุระดับสมบูรณ์อีกแล้ว!
เขาจมดิ่งอยู่กับการฝึกกระบี่ กินอาหารบำรุงไม่เคยขาด และเข้าสู่ช่วงเวลาการฝึกตนอย่างหนักอีกครั้ง
เขาไม่ปล่อยให้เรื่องจากโลกภายนอกมารบกวนจิตใจเลยแม้แต่น้อย!
ทัศนคติที่มุ่งมั่นในการฝึกตนเช่นนี้ ทำให้ผู้คนทั่วทั้งเขาบู๊ตึ๊งที่เฝ้ามองอยู่ต่างพากันพยักหน้าชื่นชมและนับถือจากใจจริง
วันเวลาล่วงเลยผ่านไปอย่างเงียบเชียบ เพียงชั่วพริบตาอีกเจ็ดวันก็ผ่านพ้นไป
ในวันนี้ หวังหมิงเพิ่งจะจบการฝึกกระบี่ในรอบวัน
[ระบบแจ้งเตือน]
เสียงแจ้งเตือนที่แสนไพเราะดังขึ้นในหัว
ความเข้าใจในวิชากระบี่พรั่งพรูเข้ามาอย่างไม่ขาดสาย หวังหมิงกระชับกระบี่แน่นโดยสัญชาตญาณ เขาจัดท่ายืนให้มั่นคงและเหยียบลงบนแผ่นดิน
ความรู้สึกที่สามารถทำได้ทุกอย่างตามใจนึก หลอมรวมเป็นเนื้อเดียวกัน และความสมบูรณ์แบบได้ก่อตัวขึ้นในใจของเขา
วิชากระบี่บรรลุระดับสมบูรณ์แล้ว!
เมื่อวิชากระบี่บรรลุระดับสมบูรณ์ หวังหมิงที่ถือกระบี่อยู่ในมือก็เกิดความฮึกเหิมขึ้นมาในใจ เขารู้สึกว่าตอนนี้ตนเองไร้ซึ่งช่องโหว่!
ไม่ว่าศัตรูจะบุกมาจากทิศทางไหน เขาก็สามารถต้านรับและโจมตีสวนกลับได้ทันที!
พลังต่อสู้ของเขาเพิ่มขึ้นไม่น้อยเลยทีเดียว!
ทว่าสำหรับเขาที่ไร้เทียมทานในหลังพ้นสภาวะอยู่แล้ว เรื่องนี้อาจจะไม่ได้มีผลต่อชัยชนะมากนักในตอนนี้
แต่ความหมายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของการบรรลุระดับสมบูรณ์ คือวรยุทธของบู๊ตึ๊งนั้นมีการสืบทอดที่ต่อเนื่องกันเป็นสายเดียว
หลังจากที่เขาทะลวงเข้าสู่ระดับก่อนพ้นสภาวะและได้เรียนวรยุทธระดับสูงของบู๊ตึ๊ง เขาจะสามารถอาศัยรากฐานของ "เพลงกระบี่บู๊ตึ๊ง" ระดับสมบูรณ์นี้ เพื่อทำความเข้าใจและเริ่มต้นฝึกฝนวรยุทธใหม่ๆ ได้อย่างรวดเร็ว จนสามารถบรรลุสำเร็จขั้นกลางหรือขั้นสูงและสร้างพลังต่อสู้ออกมาได้ในเวลาอันสั้น
ในทำนองเดียวกัน "ท่าร่างบู๊ตึ๊ง" และ "เพลงหมัดบู๊ตึ๊ง" ก็เป็นเช่นนั้น
นี่คือเหตุผลที่วรยุทธระดับหลังพ้นสภาวะเหล่านี้ถูกเรียกว่าวรยุทธพื้นฐาน
"วิชากระบี่บรรลุระดับสมบูรณ์แล้ว ต่อไปก็เหลือเพียงแค่ต้องฝึกท่าร่างและเพลงหมัดให้บรรลุระดับสมบูรณ์ทั้งคู่สินะ!"
"เมื่อวรยุทธทุกอย่างบรรลุระดับสมบูรณ์ ร่างกายไปถึงขีดจำกัดสองหมื่นชั่ง และลมปราณทะลวงผ่านระดับหมื่นสาย..."
"เมื่อนั้น ข้าก็จะสามารถทะลวงระดับก่อนพ้นสภาวะ และเลื่อนขั้นเป็นศิษย์สืบทอดลับได้ทันที!"
หวังหมิงพึมพำกับตัวเอง แววตาของเขาส่องประกายเจิดจ้าขึ้นเรื่อยๆ
อีกไม่นาน เขาก็จะได้จากลาสำนักบนแห่งนี้ไปแล้ว!
จากการก้าวเดินไปข้างหน้าทีละก้าวอย่างมั่นคง เป้าหมายในอดีตที่เขาเคยตั้งไว้ต่างก็สำเร็จและกำลังจะสำเร็จลงทีละอย่าง เขาเดินอยู่บนเส้นทางที่ถูกต้องมาโดยตลอด
เมื่อยอดอัจฉริยะสำนักบนถูกเขาสอนมวยไปจนครบทุกคนแล้ว และไม่มี "ถุงประสบการณ์วรยุทธ" ให้ฟาร์มต่อ หวังหมิงจึงยุติการเอาคนอื่นมาลับกระบี่และการไล่ท้าประลองอย่างบ้าคลั่งลง
เขาพักอาศัยอยู่บนยอดเขาอันดับหนึ่งแห่งสำนักบนโดยไม่ก้าวเท้าออกไปไหนเลย และเริ่มทำการปิดด่านฝึกตนอย่างหนักหน่วง
เพียงชั่วพริบตา เวลาผ่านไปหนึ่งเดือนเต็ม
ในวันนี้ หวังหมิงทะยานลงมาจากที่สูง เท้าซ้ายเหยียบพื้นพลางหมุนตัวกลางอากาศหลายรอบเพื่อสลายแรงเฉื่อย เขาร่วงลงสู่พื้นอย่างแผ่วเบาประดุจใบไม้ร่วงและเหยียบลงบนแผ่นดินอย่างมั่นคง เป็นการจบการฝึกซ้อมท่าร่างในวันนี้
[ระบบแจ้งเตือน]
เสียงแจ้งเตือนที่ไพเราะดังขึ้นอีกครั้ง ความเข้าใจมหาศาลหลั่งไหลเข้ามา ท่าร่างบรรลุระดับสมบูรณ์แล้ว!
หวังหมิงยิ้มบางๆ ทุกอย่างยังคงอยู่ในความควบคุมของเขา
เขาใช้มือซ้ายกำหมัด ตั้งท่าร่างและเริ่มฝึกเพลงหมัดอย่างสุดกำลังต่อทันที
ผ่านไปอีกครึ่งเดือน
[ระบบแจ้งเตือน]
เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นอีกครั้ง
เพลงหมัดบรรลุระดับสมบูรณ์แล้ว!
"ฮู่!"
หวังหมิงพ่นลมหายใจออกมาอย่างหนักหน่วง หลังจากเอาชนะโม่ฟานและยึดครองอันดับหนึ่งสำนักบนมาได้เวลาสองเดือนเต็ม บัดนี้วิชากระบี่ ท่าร่าง และเพลงหมัด ต่างบรรลุระดับสมบูรณ์ครบถ้วนแล้ว!
นี่คือการบรรลุวรยุทธระดับสมบูรณ์อย่างแท้จริง!
วรยุทธในระดับหลังพ้นสภาวะได้รับการฝึกฝนจนถึงขีดจำกัดสูงสุดจนไม่อาจก้าวหน้าได้มากกว่านี้อีกแล้ว!
ส่วนเรื่องการก้าวข้ามขีดจำกัดไปสู่ระดับพิเศษน่ะหรือ?
ไม่มีความจำเป็นเลย!
เพราะวรยุทธทั้งสามวิชานี้เป็นเพียงวรยุทธพื้นฐานของบู๊ตึ๊ง เพื่อใช้สำหรับวางรากฐานให้แก่วรยุทธชั้นสูงในอนาคตเท่านั้น
ขั้นตอนต่อไป เขาจะต้องทุ่มเทกำลังทั้งหมดเพื่อฝึกฝนเคล็ดวิชาพลังภายในอย่างหนัก เพื่อเพิ่มพูนลมปราณให้มากขึ้น!
เขาต้องรีบไปให้ถึงขีดจำกัดลมปราณและขีดจำกัดของร่างกายให้เร็วที่สุด!
เมื่อถึงตอนนั้น เขาก็จะสามารถเริ่มเตรียมตัวใช้กระบี่เปิดประตูสวรรค์ ทะลวงจุดเชื่อมต่อฟ้าดิน และก้าวเข้าสู่ขอบเขตก่อนพ้นสภาวะได้ทันที!
ขอบเขตก่อนพ้นสภาวะที่เขาเฝ้ารอคอยมาแสนนาน กำลังรอเขาอยู่ในไม่ช้า!