บทที่ 1 โลกแห่งวรยุทธที่ยิ่งใหญ่ ศิษย์สำนักบู๊ตึ๊ง

บทที่ 1 โลกแห่งวรยุทธที่ยิ่งใหญ่ ศิษย์สำนักบู๊ตึ๊ง

ดินแดนศักดิ์สิทธิ์บู๊ตึ๊ง สำนักล่าง เรือนพักหมายเลขหกสิบหก

โลกใบนี้...

หวังหมิงเรียบเรียงความทรงจำในหัวพลางกำหมัดแน่น เขาพึมพำกับตัวเองว่า ช่างอันตรายเหลือเกิน!

ตื่นมาอีกทีเขาก็ทะลุมิติมาเสียแล้ว!

ที่นี่มีสำนักวรยุทธที่คุ้นเคย ทั้งบู๊ตึ๊ง เส้าหลิน หัวซาน ง้อไบ๊ คุนหลุน...

มีตัวละครที่รู้จักกันดีอย่าง เตียซำฮง งักปุ๊กคุ้ง จ้อแน่เซี้ยง เฉียวฟง...

ทั้งยังมีสุดยอดวิชาที่ทำให้เลือดลมสูบฉีดอย่าง พลังเก้าเอี๊ยง เพลงกระบี่เก้าเดียวดาย คัมภีร์เปลี่ยนเส้นเอ็น และพลังลมปราณภูตอุดร...

แต่ทว่า... นี่ไม่ใช่โลกกำลังภายในที่เขาเคยรู้จัก!

โลกใบนี้ประกอบด้วยหกอาณาจักรใหญ่ ได้แก่ ต้าฉิน ต้าถัง ต้าซ่ง ต้าหยวน ต้ามิง และต้าชิง ซึ่งแต่ละอาณาจักรต่างรวบรวมโชคลาภแห่งรัฐ โชคลาภแห่งเผ่าพันธุ์ และวาสนาบารมีเพื่อสถาปนาแว่นแคว้นและชิงความเป็นใหญ่ในแผ่นดินเสินโจว

จอมคนผู้ยิ่งใหญ่อย่าง จิ๋นซีฮ่องเต้ ถังไท่จง ซ่งไท่จู่ และมิงไท่จู่ ต่างมีชีวิตอยู่มานานหลายพันหลายหมื่นปี พวกเขาเฝ้ามองใต้หล้าด้วยสายตาที่ดูแคลน พร้อมจะกลืนกินปฐพีหมื่นลี้ด้วยอำนาจที่มี

ส่วนสำนักอย่าง บู๊ตึ๊ง เส้าหลิน และหัวซาน ต่างครอบครองดินแดนถ้ำสวรรค์ กลายเป็นดินแดนศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่เหนือโลกและสูงส่งเกินเอื้อม

บรรพชนของแต่ละสำนักอย่างเตียซำฮงล้วนกลายเป็น มนุษย์สวรรค์ ผู้เดินหมากบนกระดานแห่งใต้หล้า

เจ้าผู้ครองอาณาจักรที่ประทับอยู่ในเมืองหลวง สามารถรวบรวมโชคลาภแห่งรัฐและควบคุมพลังแห่งฟ้าดิน จนถูกขนานนามว่าเป็น เซียนเดินดิน ผู้ไร้เทียมทานในโลกหล้า

เจ้าดินแดนศักดิ์สิทธิ์ที่สถิตในถ้ำสวรรค์ ก็สามารถควบคุมพลังแห่งถ้ำสวรรค์จนยืนหยัดอยู่ในจุดที่ไม่มีวันพ่ายแพ้ หากไม่ใช่ เซียนเดินดิน ตัวจริงก็ยากที่จะทำลายลงได้

นั่นจึงทำให้โครงสร้างอำนาจของโลกใบนี้กลายเป็นการขับเคี่ยวระหว่างอาณาจักร และการดำรงอยู่อย่างเหนือชั้นของดินแดนศักดิ์สิทธิ์

ช่างเป็นโลกแห่งวรยุทธที่ยิ่งใหญ่และกว้างขวางจริงๆ!

หวังหมิงอุทานออกมาจากใจจริง

ทว่าไม่นานนัก มุมปากของเขาก็ปรากฏรอยยิ้มที่ขมขื่น

โลกที่ดูเหมือนจะใช่แต่ก็ไม่ใช่ใบนี้ช่างน่าตื่นตาตื่นใจ วีรบุรุษมีมากมายดั่งฝูงปลาในแม่น้ำ จอมคนปรากฏตัวขึ้นไม่ขาดสาย และมีเรื่องราวอันน่าอัศจรรย์เกิดขึ้นทุกชั่วขณะ

แต่สำหรับเขานั้น นอกจากเรื่องพวกนี้จะไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับเขาแล้ว มันยังอันตรายแบบสุดๆ อีกด้วย

เหล่าเจ้าผู้ครองอาณาจักรและเจ้าดินแดนศักดิ์สิทธิ์เหล่านั้นเปรียบเสมือนเทพเซียนที่อยู่สูงส่ง

ส่วนเขาเป็นเพียงแค่มดปลวกตัวหนึ่ง!

เวลาเทพเจ้าสู้กัน มดปลวกอย่างเขาก็พร้อมจะถูกบดขยี้ได้ทุกเมื่อ!

ไม่จำเป็นต้องให้เหล่าเทพเซียนลงมือเอง เขาก็อาจถูกจับไปเป็นเบี้ยใช้แล้วทิ้งได้ตลอดเวลา

การชิงอำนาจระหว่างอาณาจักรเป็นช่วงเวลาที่ต้องการกำลังพล และไม่เคยมีคำว่ามากเกินไปสำหรับพวกเบี้ยเลว

ถ้าถูกจับไปเป็นทหารในอาณาจักรต้าฉินก็ยังพอว่า เพราะต้าฉินสร้างชาติด้วยความดีความชอบทางทหาร หากฆ่าศัตรูได้และดวงดีหน่อย ก็อาจจะสร้างผลงานจนมีที่ยืนในสังคมได้

แต่ถ้าถูกจับไปเป็นทหารในอาณาจักรต้าหยวนหรือต้าชิงล่ะก็ คงจบเห่แน่ๆ

สองอาณาจักรต่างเผ่าพันธุ์นี้สร้างชาติด้วยโชคลาภแห่งเผ่าพันธุ์ นอกจากคนในเผ่าตนเองแล้ว คนที่เหลือล้วนมีสถานะเป็นทาสที่ไม่มีวันได้ลืมตาอ้าปาก

ยังดีที่ข้าเป็นศิษย์บู๊ตึ๊ง...

ชั่วคราวนี้คงไม่ต้องกังวลเรื่องการถูกจับไปเป็นเบี้ยในสนามรบ...

หวังหมิงถอนหายใจอย่างโล่งอก หลังจากครุ่นคิดดูแล้ว ในโลกและยุคสมัยเช่นนี้ ไม่มีที่ไหนจะปลอดภัยไปกว่าดินแดนศักดิ์สิทธิ์อีกแล้ว

และที่นี่คือดินแดนศักดิ์สิทธิ์บู๊ตึ๊ง!

เตียซำฮงปรมาจารย์ผู้ก่อตั้งสำนักยังคงอยู่ ตราบใดที่มีท่านอยู่ บู๊ตึ๊งก็เป็นหนึ่งในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ชั้นแนวหน้าของเสินโจว

แม้แต่อาณาจักรทั้งหกยังต้องเกรงใจบู๊ตึ๊ง!

แต่น่าเสียดาย เป็นแค่ศิษย์สำนักล่าง ไม่ใช่ศิษย์ตัวจริงของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ไม่ใช่คนของบู๊ตึ๊งอย่างแท้จริง!

ทว่าในไม่ช้า สีหน้าของหวังหมิงก็เปลี่ยนเป็นเคร่งเครียด

นั่นเพราะศิษย์สำนักล่างไม่ใช่ศิษย์บู๊ตึ๊งที่แท้จริง

เทือกเขาบู๊ตึ๊งทอดยาวหลายแสนลี้ นอกจาก ถ้ำสวรรค์ ที่สร้างทับบนชีพจรังกรแล้ว พื้นที่ที่เหลือล้วนเป็นส่วนนอกของสำนัก

ซึ่งส่วนนอกนี้ยังแบ่งเป็น สำนักบน และ สำนักล่าง

ต้องเข้าไปอยู่ในสำนักบนให้ได้เสียก่อน ถึงจะถือว่าเป็นศิษย์ฝ่ายนอก เป็นคนของบู๊ตึ๊งและเป็นศิษย์ของดินแดนศักดิ์สิทธิ์อย่างแท้จริง

สำนักล่างเป็นเพียงสถาบันฝึกอบรมที่ขึ้นตรงกับบู๊ตึ๊งเท่านั้น

โดยขุมอำนาจที่ขึ้นต่อบู๊ตึ๊งจะส่งลูกหลานในตระกูลเข้ามาเรียนวิชา ท่ายืนมวยหุนหยวนบู๊ตึ๊ง เพื่อปูพื้นฐานวรยุทธในสำนักล่างแห่งนี้

ศิษย์สำนักล่างสามารถอยู่ที่นี่ได้เพียงห้าปีเท่านั้น

เข้าเรียนตอนอายุสิบสาม และต้องออกจากสำนักเมื่ออายุสิบแปด

มีเพียงผู้ที่สามารถฝึกฝนร่างกายจนสมบูรณ์และกลั่นสกัดปราณออกมาเป็นลมปราณภายใน เพื่อก้าวเข้าสู่ขอบเขตลมปราณภายในได้ภายในห้าปีเท่านั้น จึงจะมีสิทธิ์เลื่อนขั้นสู่สำนักบนและกลายเป็นศิษย์ฝ่ายนอกของบู๊ตึ๊งอย่างแท้จริง

หากทำไม่ได้ เมื่อครบกำหนดห้าปีก็ต้องลงเขาไป และออกจากบู๊ตึ๊ง

ศิษย์ประเภทนี้จะถูกเรียกว่า ศิษย์ฆราวาสของบู๊ตึ๊ง

แต่โดยเนื้อแท้แล้วพวกเขาไม่ใช่ศิษย์บู๊ตึ๊งจริงๆ แค่เคยมาฝึกวิชาที่สำนักล่างห้าปีพอให้มีความสัมพันธ์กันบ้างเท่านั้น

ทว่าเนื่องจากมีจำนวนมาก พวกเขาจึงไปสร้างตระกูล สมาคมการค้า หรือพรรคพวกอยู่ตามตีนเขา โดยอาศัยบารมีของดินแดนศักดิ์สิทธิ์บู๊ตึ๊งมาข่มขวัญผู้อื่นเพื่อขยายอำนาจ

ดังนั้น ฐานะศิษย์ฆราวาสบู๊ตึ๊งจึงเป็นที่ยอมรับของคนในยุทธจักรทั่วไป

และดินแดนศักดิ์สิทธิ์บู๊ตึ๊งเองก็ต้องการใช้ขุมอำนาจที่มีศิษย์สำนักล่างเหล่านี้เป็นแกนกลางเสมือนหนวดเครา เพื่อรักษาผลประโยชน์ของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ในที่ต่างๆ ทั่วเสินโจว จึงไม่ได้ปฏิเสธฐานะศิษย์ฆราวาสของพวกเขา

แต่โดยธรรมชาติแล้ว ศิษย์ฆราวาสไม่ใช่คนของบู๊ตึ๊งจริงๆ และเป็นตัวตนที่สามารถถูกทอดทิ้งได้ทุกเมื่อ

ขึ้นเขาตอนอายุสิบสาม ตอนนี้อายุสิบเจ็ด อยู่ในขั้นกลางของการขัดเกลากายา เข้าสำนักมาแล้วสี่ปีเศษ...

หวังหมิงพึมพำกับตัวเอง ดวงตาฉายแววเร่งรีบ เหลือเวลาอีกไม่ถึงหนึ่งปี!

หากต้องการเลื่อนขั้นสู่สำนักบน เพื่อเป็นศิษย์ฝ่ายนอกและมีฐานะเป็นศิษย์ดินแดนศักดิ์สิทธิ์อย่างแท้จริง

เขาต้องขัดเกลากายาให้สมบูรณ์ ปูพื้นฐานวรยุทธให้สำเร็จ และกลั่นสกัดปราณเพื่อก้าวเข้าสู่ขอบเขตลมปราณภายในให้ได้ภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งปีนี้!

มีเพียงการเป็นศิษย์ฝ่ายนอกของบู๊ตึ๊งและอาศัยฐานะศิษย์ดินแดนศักดิ์สิทธิ์เท่านั้น เขาถึงจะมีชีวิตที่ปลอดภัยอย่างแท้จริงในโลกใบนี้

โลกใบนี้กว้างใหญ่เกินไป และมียอดฝีมือมากเกินไป

ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ช่วงชิงความเป็นหนึ่ง อาณาจักรต่างๆ ขับเคี่ยวกัน

ระหว่างอาณาจักรยังมีราชวงศ์และนครรัฐเล็กๆ อีกนับหมื่นแสน

เกือบทุกชั่วขณะล้วนมีสงครามเกิดขึ้น

ในแผ่นดินเสินโจวแห่งนี้ ที่ที่เรียกได้ว่าเป็นดินแดนที่สงบสุขมีเพียงดินแดนศักดิ์สิทธิ์ที่ครอบครองชีพจรมังกรและถ้ำสวรรค์เท่านั้น

และบู๊ตึ๊งก็เป็นหนึ่งในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ที่เก่งกาจที่สุด

หวังหมิงไม่มีทางเลือกอื่นเลย!

การก้าวเข้าสู่ขอบเขตลมปราณภายในและเลื่อนขั้นเป็นศิษย์สำนักบน คือทางเลือกที่ดีที่สุดในตอนนี้ของเขา

ไม่ใช่แค่ตอนนี้ แต่รวมถึงในอนาคตด้วย การเป็นศิษย์บู๊ตึ๊งคือทางเลือกที่ดีที่สุด

ขอบเขตลมปราณภายใน...

เมื่อสัมผัสได้ถึงระดับพลังการขัดเกลากายาขั้นกลางของตนเอง หวังหมิงก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มอย่างขมขื่น

เข้าสำนักมาสี่ปี เพิ่งจะถึงขั้นกลาง

เห็นได้ชัดว่าพรสวรรค์ทางวรยุทธของเจ้าของร่างเดิมไม่ได้เรียกว่าอัจฉริยะเลยสักนิด

การจะเลื่อนจากขั้นกลางไปสู่ความสมบูรณ์ และทะลวงผ่านจนสร้างลมปราณภายในได้ภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งปีนั้น...

มันช่างยากเย็นแสนเข็ญ!

แต่เขาไม่มีทางเลือก หากไม่ถึงขอบเขตลมปราณภายในและไม่ได้เป็นศิษย์บู๊ตึ๊ง เขาก็ต้องลงเขาไป

และเมื่อลงเขาไปแล้ว เขาก็พร้อมจะถูกเกณฑ์ไปเป็นเบี้ยในสงครามได้ทุกเมื่อ

ต่อให้ไม่ถูกเกณฑ์ทหาร ด้วยวรยุทธที่อ่อนแอเพียงนี้ เมื่อลงเขาไปก็ไม่มีปัญญาไปยุ่งเกี่ยวกับการแก่งแย่งในยุทธจักรได้

สุดท้ายบทสรุปคงไม่พ้นการเป็นตัวประกอบที่ถูกคนในยุทธจักรฟันตายทิ้งไว้ข้างทาง...

นั่นไม่ใช่ตอนจบที่เขาต้องการ!

ถ้ายังไม่ตาย ก็ต้องฝึกให้หนักจนกว่าจะตายไปข้าง!

สู้โว้ย!

หวังหมิงกำหมัดแน่นด้วยสีหน้ามุ่งมั่น เขาตัดสินใจเด็ดขาดแล้ว

ติ๊ง ตรวจพบว่าเจตจำนงของโฮสต์ตื่นขึ้น ระบบความเพียรชดเชยความเขลากำลังเริ่มทำงาน...

ในวินาทีต่อมา เสียงที่ไพเราะจับใจก็ดังขึ้นในส่วนลึกของสมอง