บทที่ 34 เปลี่ยนร่างกลายเป็นวิสาหกิจทหารไปแล้วเหรอ?

บทที่ 34 เปลี่ยนร่างกลายเป็นวิสาหกิจทหารไปแล้วเหรอ?

เมื่อตกลงเรื่องการจัดหาคาร์บอนไฟเบอร์คุณภาพสูงระดับทหารเรียบร้อยแล้ว ฝ่านเสี่ยวหู่ก็ถอนหายใจโล่งอกในที่สุด

ดวงตาที่เฉียบคมของเขาค่อยๆ กลายเป็นอ่อนโยนขึ้นมาก มองไปรอบๆ สำรวจโรงงานของหยูเว่ย

เห็นแต่ว่า

นอกจากโรงงานผลิตคาร์บอนไฟเบอร์ที่พวกเขายืนอยู่ตอนนี้แล้ว ที่ลานกว้างด้านไกลของโรงงานยังมีโรงงานอีกหลายหลังที่กำลังก่อสร้างอยู่

เมื่อเห็นดังนั้น

เขาก็ทำเสียงแปลกใจเบาๆ แล้วถามว่า

"สหายหลี่หยาง โรงงานพวกนั้นใช้ทำอะไรครับ?"

มองไปไกลๆ

ถ้าโรงงานด้านโน้นสร้างเสร็จทั้งหมด ขนาดจะใหญ่กว่าโรงงานคาร์บอนไฟเบอร์ไม่ใช่น้อยกว่าแน่

หลี่เจี้ยนเย่และคนอื่นๆ ได้ยินดังนั้นก็หันไปมองด้วยเช่นกัน สีหน้าต่างมีความอยากรู้อยากเห็นปนอยู่เล็กน้อย

หลี่หยางตอบว่า

"โรงงานหลายหลังนั้นใช้สำหรับทำธุรกิจเสริมครับ"

"ตอนนี้หยูเว่ยแม้จะร่วมมือกับพวกท่านแล้ว แต่ก็ไม่สามารถพึ่งพาทำกำไรจากรัฐบาลตลอดไปได้"

"โรงงานใหญ่โตขนาดนี้ต้องดำเนินงานต่อไป จำเป็นต้องมีธุรกิจเสริมอื่นๆ สักหน่อย ไม่อย่างนั้นค่าจ้างพนักงานก็จะจ่ายไม่ไหวอีกแล้วครับ..."

เขาพูดล้อตัวเองประโยคหนึ่ง

สักครู่

หลี่หยางดูเหมือนจะรู้สึกว่าฝ่านเสี่ยวหู่กังวลว่าหยูเว่ยจะสร้างโรงงานอื่นเพิ่มแล้วอาจมีความเป็นไปได้ที่ความลับจะรั่วไหล

เขาจึงรีบอธิบายว่า

"ผู้อำนวยการฝ่านไม่ต้องกังวลครับ"

"โรงงานคาร์บอนไฟเบอร์จะมีการสร้างกำแพงสูงกันระเบิด 5 เมตรเพิ่มเติมภายหลัง ด้านบนจะติดตั้งรั้วลวดหนามไฟฟ้าแรงสูงด้วย"

"ในขณะเดียวกัน จะติดตั้งกล้องวงจรปิดความละเอียดสูงหลายร้อยตัวตามแนวกำแพง เพื่อเฝ้าสังเกตการณ์ทุกสถานการณ์ภายในและภายนอกโรงงานคาร์บอนไฟเบอร์แบบไร้จุดอับ 360 องศา!"

ฝ่านเสี่ยวหู่ยิ้มอ่อนโยน

"สหายหลี่หยางเข้าใจผิดแล้วครับ"

"เรื่องปัญหางานรักษาความลับผมไม่ได้กังวลหรอก ภายหลังสหายจากหน่วยความมั่นคงพิเศษประเทศมังกรจะร่วมมือกับคุณทำงานรักษาความลับให้ดี"

"ผมแค่อยากรู้ว่าโรงงานหลายหลังนั้นจะทำอะไรเท่านั้นเอง!"

หลังจากอธิบายสองสามประโยค เขาพยักหน้าแล้วเสริมว่า

"สถานการณ์ของหยูเว่ย ผมได้รายงานต่อผู้บังคับบัญชาระดับสูงไปก่อนหน้านี้แล้ว"

"พวกคุณดำเนินธุรกิจอยู่อย่างลำบากมาก่อน ตอนนี้ดีๆ วิจัยและพัฒนาคาร์บอนไฟเบอร์สำเร็จแล้ว กลับถูกรัฐเข้ามาใช้อีก"

"สำหรับหยูเว่ยแล้ว นี่เป็นผลกระทบไม่น้อย ด้านกำไรอาจจะลดลงไปมาก"

"ดังนั้น ผมจึงไปขออนุมัติพิเศษ ให้หยูเว่ยได้รับใบอนุญาตประกอบกิจการทางทหาร!"

พูดพลาง

ฝ่านเสี่ยวหู่โบกมือ ผู้ช่วยที่รอคอยอยู่ข้างๆ ก็เดินเข้ามาข้างหน้า หยิบซองเอกสารออกมาจากกระเป๋าเอกสาร แล้วยื่นด้วยสองมือ

ฝ่านเสี่ยวหู่รับมาแล้วมอบให้หลี่หยาง

"ข้างในนี้เป็นข้อมูลพื้นฐานบางอย่าง คุณตรวจสอบและอนุมัติดูก่อน ถ้าไม่มีปัญหา ก็ส่งต่อให้เจาฮุ่ย เขาจะช่วยจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อย!"

เมื่อรู้ว่าหยูเว่ยมีความเป็นไปได้ที่จะบุกทะลุเทคโนโลยีคาร์บอนไฟเบอร์ได้ เขาก็ให้คนจากหน่วยงานที่เกี่ยวข้องไปสืบข่าวสถานการณ์ของหยูเว่ย

เมื่อรู้ว่าหลายปีมานี้ส่วนแบ่งการตลาดลดลงอย่างรวดเร็ว ออเดอร์น้อย กำไรต่ำ เป็นสภาพที่รายจ่ายมากกว่ารายได้อย่างสิ้นเชิง

แม้กระทั่ง

วิสาหกิจขนาดใหญ่ที่กำลังดำเนินกิจการอยู่ แม้แต่ธนาคารและสถาบันสินเชื่อบางแห่งก็ไม่ยอมค้ำประกัน ยิ่งไม่ยอมให้สินเชื่อด้วย

ไม่สามารถใช้คำว่าแย่มากมาอธิบายได้แล้ว

แม้ว่าออเดอร์จากกองทัพจะบรรเทาวิกฤตเร่งด่วนของหยูเว่ยได้ระดับหนึ่ง และยังสามารถนำกำไรที่น่าพอใจมาให้ได้อีกด้วย

แต่ว่า...

ถ้าหยูเว่ยอยากหาเงินเพิ่มขึ้น บริษัทก็ควรมีอุตสาหกรรมอื่นๆ มารองรับด้วย

การมอบใบอนุญาตประกอบกิจการทางทหาร เป็นการตัดสินใจของผู้บังคับบัญชาระดับสูงหลังจากพิจารณาจากหลายทาง

ตราบใดที่หยูเว่ยไม่ทำผิดกฎหมาย จะทำธุรกิจเสริมอะไรก็อนุญาตทั้งหมด

นี่ถือเป็นการชดเชยให้หยูเว่ยสักหน่อย

เมื่อได้ยินคำพูดของฝ่านเสี่ยวหู่ ใบหน้าหล่อเหลาของหลี่หยางก็เปี่ยมไปด้วยความยินดีทันที

ใบอนุญาตประกอบกิจการทางทหาร?

นี่เป็นของดีมากเลย!

พูดไม่เกินจริงเลย สิ่งนี้ไม่ต่างอะไรกับ 'ป้ายอาญาสิทธิ์' และ 'ใบอนุญาตพิเศษ'

มีมันแล้ว

การอนุมัติที่ดิน สินเชื่อธุรกิจ การจดทะเบียนพาณิชย์ การยื่นจดสิทธิบัตร และเรื่องอื่นๆ เหล่านี้ หน่วยงานที่เกี่ยวข้องไม่เพียงไม่กล้าขัดขวาง ยังจะเปิดช่องทางกรณีพิเศษจัดการเร่งด่วนให้อีกด้วย

และอีกอย่าง

ถ้าวิสาหกิจบังเอิญทำผิดพลาดบางอย่าง ตราบใดที่ไม่ได้กระทบถึงอุบัติเหตุร้ายแรงและปัญหาความปลอดภัย ผู้บังคับบัญชาระดับสูงก็จะลงโทษเบาลงภายในขอบเขตอำนาจ หรือแม้กระทั่งไม่ลงโทษเลย

นี่คือคุณค่าของป้ายแผ่นนี้!

แน่นอนว่า

หลี่หยางเป็นพลเมืองที่เคารพกฎหมาย ก็ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องเสี่ยงภัยไปทำเรื่องผิดกฎหมายบางอย่าง

ถ้าไม่ระวังแล้วทางการเอาป้ายนี้คืนไป ก็ไม่มีที่ไหนให้ไปร้องไห้ได้

เขารีบขอบคุณว่า

"ขอบคุณผู้อำนวยการฝ่านครับ!"

หลี่หยางในใจแทบจะหัวเราะออกมาแล้ว

ตัวเองตอนแรกก็แค่วิสาหกิจผลิตอุปกรณ์ตกปลาธรรมดาๆ ไม่มีชื่อเสียงอะไร

วางไว้ในตลาดประเทศมังกรปัจจุบัน ยิ่งเป็นบริษัทเอกชนที่คนอื่นกล่าวถึงแล้วก็นึกไม่ออกในทันทีเลย

แต่ตอนนี้กลับเปลี่ยนร่างกลายเป็นวิสาหกิจทหารไปแล้ว?

นี่เป็นผลลัพธ์ที่ไม่เคยคิดจะเกิดขึ้นจริงๆ...

ฝ่านเสี่ยวหู่โบกมือ แสดงว่าไม่ได้สนใจเลย

ใบอนุญาตประกอบกิจการทางทหารในสายตาคนทั่วไปเป็นของหายาก แต่สำหรับเขาแล้ว

ป้ายแผ่นนี้ ก็มีคุณค่าอยู่จริงๆ!

อย่างน้อย...

วิสาหกิจที่สามารถได้รับป้ายนี้ ยังมีไม่กี่แห่งเลย

และอีกอย่าง

วิสาหกิจที่มีป้ายนี้ ไม่มีแห่งไหนที่ไม่ได้เป็นวิสาหกิจที่มีเทคโนโลยีขั้นสูงและใหม่

เช่นเดียวกับหยูเว่ยที่เพิ่งได้รับใบอนุญาตประกอบกิจการทางทหาร คาร์บอนไฟเบอร์ล้ำสมัยระดับสูงที่ครอบครองอยู่นั้นก็ไม่ธรรมดาเลย

วิสาหกิจทั่วไป จะมีเทคโนโลยีแนวหน้าแบบนี้ได้เหรอ?

ศาสตราจารย์หลี่เจี้ยนเย่เห็นหลี่หยางดีใจขนาดนี้ ก็เอ่ยปากล้อเล่นว่า

"สหายหลี่หยาง ต่อจากนี้หยูเว่ยก็เป็นวิสาหกิจที่มีภูมิหลังทหารแล้วนะ ฮ่าฮ่าฮ่า..."

หลี่หยางฟังออกเลยว่าอีกฝ่ายกำลังล้อเล่น จึงตอบรับว่า

"ไม่ว่าจะเป็นภูมิหลังอะไร หยูเว่ยก็ยังคงเป็นวิสาหกิจของประเทศมังกรอยู่ดี!"

ทุกคนเงียบลง พยักหน้าเบาๆ

ศาสตราจารย์หลิวเอ่ยปากถามในเวลาที่เหมาะสม

"สหายหลี่หยาง ขอถามแบบตรงๆ นะครับ คุณวางแผนจะทำธุรกิจเสริมอะไรครับ?"

"ดูท่าทางแล้ว โรงงานที่กำลังสร้างน่าจะมีอย่างน้อยสี่ห้าหลังใช่ไหมครับ?"

โรงงานหลายหลังด้านไกลนั้น โครงสร้างได้ประกอบเสร็จเบื้องต้นแล้ว

สามารถมองเห็นได้ชัดเจนว่ามีอย่างน้อยสี่ห้าหลัง

ธุรกิจเสริมอะไรกันที่ต้องใช้โรงงานมากขนาดนี้

แม้กระทั่งมากกว่าโรงงานคาร์บอนไฟเบอร์อีก!

หลี่หยางตอบว่า

"แท่นตกปลาเคลื่อนที่ครับ!"

"ตอนนี้นักตกปลาแข่งกันหนักมากเลย เพื่อแย่งชิงจุดตกปลาดีๆ บางคนตื่นตั้งแต่ตีสาม ตั้งแต่ตีสองตีสามก็ไม่ยอมออกจากจุดตกปลาเลย"

"แม้กระทั่งบางครั้งเพื่อจุดตกปลาที่ดี ก็ยอมต่อยตีกันเลยทีเดียว!"

"ดังนั้นผมจึงคิดว่า ถ้ามีแพลตฟอร์มเคลื่อนที่ที่สะดวกรวดเร็ว ให้นักตกปลานั่งบนแพลตฟอร์มนี้ล่องไปที่กลางทะเลสาบเพื่อตกปลา จะไม่ดีเหรอครับ?"

"ไม่เพียงได้จุดตกปลาที่ดีที่สุด แถมพวกเซียนตกปลาก็ไม่ต้องแย่งชิงกันอีกด้วย!"

เหล่านี้ล้วนเป็นแนวคิดการออกแบบที่ [ระบบเทคโนโลยีสมบูรณ์แบบ] เสนอมาสำหรับแท่นตกปลาเคลื่อนที่สะเทินน้ำสะเทินบก

หลี่หยางรู้สึกว่ามีเหตุผลมาก

แท่นตกปลาแบบนี้ออกแบบมาเฉพาะสำหรับพวกเซียนตกปลาโดยตรงเลย

หลี่เจี้ยนเย่ฟังแล้วก็พยักหน้าบ่อยครั้ง

"แนวคิดของคุณใหม่มากจริงๆ มีความคิดสร้างสรรค์ แต่ที่สำคัญที่สุดคือ ยังลงมือทำจริงอีกด้วย"

"ตอนนี้ระดับความเป็นอยู่ของทุกคนสูงขึ้น หลายคนชอบการฝึกฝนร่างกายและบำรุงสุขภาพ คนที่เริ่มตกปลาก็มากขึ้นเรื่อยๆ"

"ถ้าของชิ้นนี้วิจัยออกมาได้ คงจะมีตลาดขนาดใหญ่แน่"

คำพูดเหล่านี้ไม่ได้พูดเกินจริงโดยเจตนา แต่เขารู้สึกว่าผลิตภัณฑ์ของหลี่หยางนั้นมีมูลค่าทางการตลาดจริงๆ

หลี่หยางก็ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะให้คำชมสูงขนาดนี้

ชั่วขณะหนึ่ง

เขาก็มีความมั่นใจในผลิตภัณฑ์นี้มากขึ้นอีก

"ขอบคุณที่ให้การยอมรับครับศาสตราจารย์หลี่ พอทำออกมาได้แล้ว ช่วยให้คำแนะนำด้วยนะครับ?"

หลี่เจี้ยนเย่หัวเราะร่า

"ให้คำแนะนำไม่ได้หรอก พูดได้แค่ว่าเป็นการเรียนรู้ซึ่งกันและกัน"

"และอีกอย่าง เพื่อนเก่าของผมเมื่อครั้งก่อนซื้อคันเบ็ดหลงเว่ยของคุณไป ให้คำชมสูงมาก"

"ผมก็รู้จักหยูเว่ยเพราะเขาเหมือนกัน"

"เชื่อว่าเขาจะชอบแท่นตกปลาของคุณเหมือนกัน..."

(จบบทที่ 34)