บทที่ 31 เทคโนโลยีการปั่นเส้นใยจากสารละลายแบบแห้ง-เปียก!

บทที่ 31 เทคโนโลยีการปั่นเส้นใยจากสารละลายแบบแห้ง-เปียก!

ศาสตราจารย์หลี่เป็นคนที่ไม่ค่อยแสดงอารมณ์ และทำงานอย่างมีระเบียบวินัยเสมอ

โดยเฉพาะอย่างยิ่งในด้านการวิจัยทางวิทยาศาสตร์

เขาพิถีพิถันทุกรายละเอียด ไม่หยิ่งยโสและไม่ดื้อรั้น

แต่เมื่อเห็นข้อมูลที่หลี่หยางส่งมาให้

เขากลับทำหน้าประหลาดใจผิดปกติ

ใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยย่นปรากฏสีหน้าตกใจและตื่นเต้นจนแทบปิดบังไม่ได้

นี่คือคาร์บอนไฟเบอร์ระดับ T-1000!

หากมองไปทั่วโลก ประเทศที่สามารถผลิตคาร์บอนไฟเบอร์ระดับ T-1000 ได้

มีเพียงบริษัทเฮ็กเซลของประเทศอินทรี และบริษัทโทเรของประเทศซากุระเท่านั้น

แต่ตอนนี้!

ตัวเลขนี้กำลังจะเพิ่มขึ้นอีกหนึ่ง

ประเทศมังกรจะกลายเป็นประเทศที่สามรองจากประเทศอินทรีและประเทศซากุระ

ที่สามารถผลิตคาร์บอนไฟเบอร์ระดับ T-1000 ได้เองอย่างเต็มรูปแบบ!

เมื่อคิดถึงตรงนี้

หลี่เจี้ยนเย่ลูบไหล่หลี่หยางเบาๆ แล้วพูดอย่างจริงจังและเคร่งขรึม

"สหายหลี่หยาง คุณได้มีส่วนสนับสนุนอย่างยิ่งใหญ่ต่อการเสริมสร้างการป้องกันประเทศ อุตสาหกรรมการบินและอวกาศ และยุทโธปกรณ์หลักของมหาอำนาจในทุกสาขาของประเทศเรา!"

"มั่นใจได้เลยว่า ประเทศจะไม่มีวันลืม และไม่กล้าที่จะลืมคุณเลย"

"หากให้เวลาอีกสักหน่อย เมื่อเครื่องบินรบรุ่นใหม่ของเราผงาดบนท้องฟ้า เรือรบโผบินสู่ทะเลทั้งสี่ทิศ และดาวเทียมทะยานสู่เก้าชั้นฟ้า"

"ความสำเร็จของสิ่งเหล่านั้น... ล้วนมีส่วนร่วมของคุณทั้งสิ้น!"

การค้นพบทางด้านคาร์บอนไฟเบอร์คุณภาพสูงนั้นเกี่ยวข้องกับสาขาต่างๆ มากมายเหลือเกิน

ตั้งแต่เล็กๆ อย่างเครื่องใช้ในบ้านที่เราใช้ประจำวัน ไปจนถึงใหญ่อย่างดาวเทียมเหนือหัวเรา

ทุกอุตสาหกรรมต่างต้องใช้คาร์บอนไฟเบอร์ทั้งสิ้น

ในอดีต

ประเทศมังกรไม่สามารถบุกทะลุด้านคาร์บอนไฟเบอร์ได้ โดยเฉพาะคาร์บอนไฟเบอร์ระดับไฮเอนด์ จึงต้องพึ่งพาการนำเข้าทั้งหมด

ทำให้เครื่องมือต่างๆ เช่น อุปกรณ์กีฬา วัสดุก่อสร้าง และอื่นๆ มีราคาสูงลิ่วตลอดมา

แต่บัดนี้

ปัญหาเหล่านี้จะค่อยๆ ได้รับการแก้ไขไปทีละขั้นตอน

เมื่อสายการผลิตของหลี่หยางสามารถตอบสนองความต้องการด้านการป้องกันประเทศได้อย่างเต็มที่แล้ว

ในระดับชาติก็จะค่อยๆ ขยายความร่วมมือเชิงลึกกับเขามากขึ้นเรื่อยๆ

โดยใช้หยูเว่ยเป็นศูนย์กลางในการขยายอุตสาหกรรมคาร์บอนไฟเบอร์ไปทั่วทั้งประเทศ เพื่อให้ทุกคนสามารถซื้อผลิตภัณฑ์คาร์บอนไฟเบอร์ได้ในราคาถูกเหมือนกับราคาผักสดทั่วไป!

แน่นอนว่า...

เรื่องเหล่านี้เป็นเรื่องในอนาคต

สิ่งที่เร่งด่วนที่สุดในตอนนี้ยังคงเป็นการเสริมสร้างการป้องกันประเทศ!

หลี่หยางไม่คาดคิดเลย

ว่าคาร์บอนไฟเบอร์ของเขาจะมีประโยชน์มากขนาดนี้

สำหรับคำชมเชยของหลี่เจี้ยนเย่ เขารู้สึกตื่นเต้นจนแทบไม่อยู่

จึงยิ้มเล็กน้อยแล้วตอบกลับ

"การได้มีส่วนช่วยเหลือประเทศแม้เพียงเล็กน้อย ในฐานะพลเมืองคนหนึ่งของประเทศมังกร ก็ถือเป็นเกียรติและความภาคภูมิใจอย่างยิ่งครับ!"

เมื่อได้ยินดังนั้น

ทุกคนที่อยู่ในที่นั้นต่างมองหลี่หยางด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความชื่นชมโดยไม่รู้ตัว

มีความสามารถ มีทักษะด้านเทคนิค มีจิตสำนึกที่ดี และยังถ่อมตัวขนาดนี้ด้วย

ก็ไม่น่าแปลกใจเลยที่เขาสามารถวิจัยและพัฒนาคาร์บอนไฟเบอร์คุณภาพสูงระดับ T300, T700 และ T1000 ได้ด้วยตัวเองเพียงลำพัง

ฝ่านเสี่ยวหู่มองหลี่หยางด้วยความพึงพอใจมากขึ้นเรื่อยๆ

เขาที่ปกติไม่ค่อยยิ้มแย้มและเอาแต่ทำหน้าบึ้งตลอดเวลา วันนี้กลับยิ้มอย่างอบอุ่นอย่างหาได้ยาก

"สหายหลี่หยางถ่อมตัวไปแล้ว นี่ไม่ใช่การมีส่วนช่วยเล็กน้อยหรอก แต่เป็นความดีความชอบชั้นสูงเลยทีเดียว"

"เรื่องเหล่านี้เราค่อยพูดกันทีหลังก็แล้วกัน สำหรับเรื่องการตอบแทนคุณงามความดี จะมีหน่วยงานที่เกี่ยวข้องมารับผิดชอบเอง"

เขาเปลี่ยนหัวข้อสนทนาแล้วถาม

"ตอนนี้โรงงานผลิตคาร์บอนไฟเบอร์ได้เริ่มต้นสร้างเสร็จเบื้องต้นแล้ว ไม่ทราบว่าสหายหลี่หยางจะพาพวกเราไปเยี่ยมชมได้ไหมครับ?"

ข้อเสนอของฝ่านเสี่ยวหู่ตรงกับความต้องการของหลี่เจี้ยนเย่และศาสตราจารย์ ผู้เชี่ยวชาญหลายท่านพอดี ต่างก็หันมามองหลี่หยางพร้อมกัน

วันนี้ที่พวกเขามาที่นี่ วัตถุประสงค์หลักคือ หนึ่ง เพื่อหารือเรื่องการจัดหาคาร์บอนไฟเบอร์อย่างครบวงจรต่อไป

นอกจากนั้นแล้ว

พวกเขายังอยากลงพื้นที่เยี่ยมชมโรงงานผลิตคาร์บอนไฟเบอร์ด้วยตัวเอง

หลี่หยางพยักหน้ารับปาก ลุกขึ้นยืนแล้วนำทุกคนเดินไปยังโรงงาน

เหมือนกับครั้งก่อน

สำนักงานใหญ่หยูเว่ยในตอนนี้มีเจ้าหน้าที่ทหารและตำรวจคอยเฝ้ายามอยู่ทั่วทุกมุม

ทุกสามเมตรมีจุดยาม ทุกสิบเมตรมีจุดสังเกตการณ์

ยกระดับความปลอดภัยของหยูเว่ยขึ้นสู่ระดับสูงสุดเลย!

หลี่หยางเห็นทุกอย่างเหล่านี้เข้าไปในตา ในใจก็รู้สึกซาบซึ้งใจอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

นี่คือความมั่นคงที่รัฐมอบให้หรือ?

มั่นคงจริงๆ เลย...

ด้วยความสามารถในการรักษาความปลอดภัยของหยูเว่ยในตอนนี้ อย่าว่าแต่คนที่ไม่หวังดี

แม้แต่พนักงานในโรงงาน แค่ไปกินข้าวที่โรงอาหารยังต้องเดินก้าวทหารเลยละมั้ง

กลัวว่าถ้าเอาเท้าซ้ายเข้าโรงอาหารไปก่อน จะโดนเตะออกจากโรงงานในทันที

ขณะที่คิดไปเรื่อยๆ

หลี่หยางก็พาหลี่เจี้ยนเย่และคนอื่นๆ มาถึงโรงงานแห่งใหม่อย่างคุ้นเคย จากนั้นก็เริ่มแนะนำ

"ศาสตราจารย์หลี่ ศาสตราจารย์หลิว ผู้อำนวยการฝ่าน ตรงนี้คือโรงงานผลิตคาร์บอนไฟเบอร์ครับ"

"ตอนนี้โรงงานสร้างเสร็จเรียบร้อยแล้ว ขั้นตอนต่อไปคือการเริ่มสร้างสายการผลิตพิเศษตามความต้องการของกองทัพครับ!"

หลี่เจี้ยนเย่พยักหน้า มองไปรอบๆ สำรวจโรงงาน

โรงงานทั้งหมดไม่ใหญ่มากนัก มีขนาดประมาณสามในสี่ของสนามฟุตบอล

เขาเคยเยี่ยมชมโรงงานผลิตคาร์บอนไฟเบอร์ในต่างประเทศมาก่อน

ในขณะเดียวกัน สถาบันวิจัยก็มีโรงงานวิจัยเฉพาะทางด้วยเช่นกัน

เมื่อเทียบกัน

โรงงานที่หลี่หยางสร้างขึ้นนี้ก็ดูเล็กไปสักหน่อยจริงๆ

แต่แม้จะเล็ก ก็ยังครบครันดี

แม้ว่าสายการผลิตจะยังไม่ได้ติดตั้ง แต่อุปกรณ์บางส่วนก็เริ่มมาถึงอย่างต่อเนื่องแล้ว

เขาเดินเข้าไปใกล้ มือที่หยาบกร้านแตะต้องอุปกรณ์เหล่านี้ที่เคยเห็นแต่ในโรงงานผลิตคาร์บอนไฟเบอร์ของประเทศอื่นเท่านั้น สีหน้าบนใบหน้าดูแปลกประหลาดอย่างบอกไม่ถูก

เมื่อไหร่กัน

ที่อุปกรณ์เหล่านี้จะมีได้แค่ในโรงงานผลิตต่างประเทศเท่านั้น ประเทศมังกรไม่มีสิทธิ์ได้ใช้เลย

แต่ตอนนี้...

ประเทศมังกรไม่เพียงมี แต่ยังสามารถใช้งานได้จริงๆ อีกด้วย

ทุกสิ่งทุกอย่างนี้

ดูไม่จริงเสียเหลือเกิน

ระหว่างที่มองดูและสำรวจไปรอบๆ หลี่เจี้ยนเย่ก็เห็นอุปกรณ์แปลกๆ หลายชิ้นที่ไม่เคยเห็นมาก่อน

เขาพยายามหาในความทรงจำและความรู้ที่มี แต่ดูเหมือนว่าจะไม่เคยเห็นอุปกรณ์แบบนี้มาก่อนเลย?

"ไม่น่าจะเป็นไปได้นะ?"

เขาพึมพำอย่างสงสัย ขมวดคิ้วเข้าหากัน

ตัวเองทำงานในวงการคาร์บอนไฟเบอร์มานานกว่าสิบปี เครื่องมือและอุปกรณ์ทั้งในและต่างประเทศ ไม่รู้เห็นมาแล้วกี่ร้อยกี่พันชิ้น

มีแต่เฉพาะชิ้นตรงหน้านี้เท่านั้นที่ดูแปลกหน้าอย่างยิ่ง

คิดมานานแล้ว หลี่เจี้ยนเย่ก็ยังคิดไม่ออก

เขาจึงหันมาถามหลี่หยาง

"สหายหลี่หยาง นี่คืออุปกรณ์อะไรครับ? ทำไมไม่เคยเห็นมาก่อนเลย?"

เมื่อคำพูดนั้นออกมา

หลี่หยางยังไม่รู้สึกอะไร แต่ฝ่านเสี่ยวหู่ หลิวจื้อหยวน และคนอื่นๆ ที่อยู่ข้างๆ กลับรู้สึกสั่นสะท้านในใจทันที

พวกเขาหันมามองหลี่เจี้ยนเย่ด้วยความประหลาดใจ

ในแวดวงคาร์บอนไฟเบอร์ของประเทศมังกร ศาสตราจารย์หลี่นับเป็นบุคคลระดับปรมาจารย์เลยทีเดียว

สถาบันวิจัยคาร์บอนไฟเบอร์ในปัจจุบันก็เป็นผลงานที่เขานำทีมสร้างขึ้นมาด้วยตัวเอง

แต่แม้แต่เขา ก็ยังไม่รู้จักอุปกรณ์ชิ้นนี้เช่นกัน?

หลี่หยางไม่ได้สังเกตเห็นสีหน้าแปลกๆ บนใบหน้าของทุกคน เขาพูดอธิบายอย่างใจเย็น

"นี่คือถังปฏิกรณ์โพลีเมอร์ครับ ใช้สำหรับเตรียมการผลิตสารประกอบโมเลกุลสูงเป็นหลัก"

"เนื่องจากเราใช้วิธีการปั่นเส้นใยจากสารละลายแบบแห้ง-เปียก ผ่านถังปฏิกรณ์โพลีเมอร์นี้ จะทำให้โมเลกุลของโพลีเมอร์คาร์บอนไฟเบอร์และโมเลกุลแข็งเกร็ง ผ่านรูเล็กๆ บนแผ่นหัวฉีดเส้นใย ผ่านหัวฉีดที่ดึงยืด เพื่อให้เรียงตัวตามแนวแกนเส้นใยได้ง่าย แล้วจึงผลิตเป็นเส้นใยที่มีความแข็งแรงสูงและค่าโมดูลัสสูง"

"ในขณะเดียวกัน ความเร็วในการปั่นเส้นใยก็สามารถเพิ่มขึ้นได้อย่างมาก ทำให้ประสิทธิภาพการผลิตสูงขึ้นด้วยครับ!"

มือของหลี่เจี้ยนเย่ที่กำลังลูบอุปกรณ์อยู่ก็หยุดนิ่งทันที

เขาหันกลับมา

สองตาจ้องมองหลี่หยางอย่างตะลึง แล้วร้องอุทานออกมา

"อะไรนะ? คุณควบคุมเทคโนโลยีการปั่นเส้นใยแบบแห้ง-เปียกได้แล้วเหรอ?!"

การปั่นเส้นใยแบบแห้ง-เปียกเป็นวิธีการปั่นเส้นใยจากสารละลายที่รวมข้อดีของทั้งวิธีแห้งและวิธีเปียกเข้าด้วยกัน

ช่วงชั้นอากาศในกระบวนการพ่นแบบแห้งมีความห่างระหว่าง 3-20 มิลลิเมตร อัตราการดึงยืดที่หัวฉีดค่อนข้างสูง

จากนั้นจึงเข้าสู่อ่างปรับสภาพแบบเปียกเพื่อให้เกิดรูปร่าง หลังจากนั้นเส้นใยดิบจะมีความแข็งแรงค่อนข้างสูง

ต่อมาจึงทำการประมวลผลเพิ่มเติม เพื่อผลิตเส้นใยที่มีประสิทธิภาพสูงขึ้น

ฟังดูค่อนข้างง่าย

แต่ประเทศที่สามารถควบคุมเทคโนโลยีนี้เพื่อผลิตคาร์บอนไฟเบอร์นั้นมีไม่กี่ประเทศเลย

แม้แต่ประเทศอินทรี เทคโนโลยีนี้ก็ต้อง 'ซื้อ' มาจากประเทศซากุระ!

แต่ตอนนี้

หลี่หยางกลับบอกว่า

พวกเขาใช้วิธีการปั่นเส้นใยแบบแห้ง-เปียกในการผลิตคาร์บอนไฟเบอร์คุณภาพสูงเหรอ?!

(จบบทที่ 31)