ตอนที่ 897 วิธีฆ่าคางคก

ตอนที่ 897 วิธีฆ่าคางคก

“สู้ก็สู้ว่ะ!” เซี่ยเฟยก็ขมวดคิ้วพร้อมกับส่งเสียงตะโกนปลุกใจ

การสู้กับพวกดาร์คไนท์ในช่วงระยะเวลาสั้น ๆ ทำให้เซี่ยเฟยตระหนักว่าอาวุธมายาคืออาวุธที่เหมาะสมที่สุดในการจัดการกับศัตรูที่อยู่ในต่างแดน ยิ่งไปกว่านั้นอาวุธมายาที่ผ่านการหลอมรวมก็ยังมีบทบาทสำคัญในสงครามที่กำลังจะเริ่มต้นขึ้นด้วย

หากเขาไม่ได้มีหงส์ครามการเผชิญหน้ากับพวกดาร์คไนท์นับล้านในก่อนหน้านี้ก็คงจะเป็นเรื่องยากลำบากมาก มันจึงเป็นเหตุผลที่ว่าทำไมบรรพบุรุษถึงให้ความสำคัญกับเขามากขนาดนั้น และพยายามทุ่มเทพลังของสกายวิงเพื่อรวบรวมอาวุธมายามาให้ได้มากที่สุด

หลังจากคิดอยู่สักพักเซี่ยเฟยก็ตัดสินใจว่าจะอยู่ที่นี่ เพราะต้นสนไร้วันสลายไม่มีท่าทีจะยอมจำนนต่อเขาง่าย ๆ และเขาก็ไม่สามารถที่จะนั่งมองดูมันถูกกำจัดไปด้วยเช่นเดียวกัน

หากต้นสนไร้วันสลายถูกทำลาย มันก็ไม่ใช่การสูญเสียของเขาเพียงคนเดียวเท่านั้น แต่มันจะเป็นการสูญเสียของสกายวิงทั้งหมด

ต้นสนไร้วันสลายดูประหลาดใจกับการตัดสินใจของเซี่ยเฟยเล็กน้อย มันจึงทำการส่ายกิ่งก้านใบบนลำต้นของมันคล้ายกับว่ามันแสดงความขอบคุณต่อเซี่ยเฟย

“ฉันชื่นชมนายก็จริง แต่เหตุผลที่ฉันเลือกอยู่ที่นี่ไม่ใช่เพราะนาย มันเป็นเพราะตัวฉันเองและตระกูลที่ดูแลฉันมาเป็นอย่างดีต่างหาก” เซี่ยเฟยกล่าวด้วยรอยยิ้ม

ต้นสนไร้วันสลายร่างสั่นขึ้นมาเล็กน้อยแล้วถึงแม้ว่ามันจะพูดอะไรออกมาไม่ได้ แต่คำพูดของชายหนุ่มก็ตรงใจจนทำให้มันรู้สึกแอบชื่นชมเซี่ยเฟยอยู่มากพอสมควร

ตูม!

เสียงดังสนั่นขึ้นมาอีกครั้งก่อนที่รอยแยกมิติบริเวณด้านนอกจะแตกสลาย ดาวเคราะห์ทั้งดวงสั่นสะเทือนขึ้นมาอย่างรุนแรงแสดงให้เห็นถึงพละกำลังของคางคกตัวมหึมา

“ฆ่ามัน!” เซี่ยเฟยตะโกนอย่างเย็นชาเมื่อร่างของคางคกตัวมหึมาได้ปรากฏต่อหน้าเขา

อิ้ว!

ขนอุยเป็นคนแรกที่เริ่มเคลื่อนไหวโดยการส่งเสียงร้องคำรามผสานไปกับโกลเด้นฟาลคอนที่อยู่ภายในลำคอของมัน คลื่นเสียงนี้คล้ายกับใบดาบที่มองไม่เห็นที่ถูกปลดปล่อยออกไปด้วยความเร็วสูง

คางคกยักษ์ส่งเสียงร้องโหยหวนขึ้นมาเล็กน้อย ขณะที่ผิวหนังของมันเริ่มปริแตกและมีของเหลวสีดำข้นไหลออกมาจากบาดแผลอย่างต่อเนื่อง

น่าเสียดายที่ของเหลวสีดำเหล่านี้เป็นเพียงของเหลวที่อยู่ใต้ชั้นผิวหนังของมันเท่านั้น การโจมตีด้วยคลื่นเสียงของขนอุยยังไม่มากพอที่จะเจาะทะลุเกราะป้องกันของคางคกยักษ์เข้าไปได้

ยิ่งไปกว่านั้นของเหลวสีดำใต้ชั้นผิวหนังของคางคกยักษ์ยังมีฤทธิ์กัดกร่อนอันรุนแรง เพราะในระหว่างที่มีอุกกาบาตพุ่งเข้าชนของเหลวสีดำพวกนี้ อุกกาบาตขนาดใหญ่กลับกลายเป็นควันสีขาวและถูกละลายหายไปอย่างไร้ร่องรอย

“ยุ่งยากจริง ๆ” เซี่ยเฟยพึมพำบ่นกับตัวเอง

การที่ใต้ชั้นผิวหนังของศัตรูมีฤทธิ์กัดกร่อน มันก็หมายความว่าชายหนุ่มไม่สามารถที่จะบุกจู่โจมในระยะประชิดได้ เพราะถ้าหากของเหลวพวกนั้นกระเด็นเข้าใส่เขาแม้แต่นิดเดียว มันก็อาจจะทำให้อวัยวะส่วนใดส่วนหนึ่งบนร่างกายของเขาถูกละลายหายไปได้เลย

การโจมตีของขนอุยคล้ายจะทำให้คางคกยักษ์รู้สึกโกรธ มันจึงส่งเสียงร้องคำรามก่อให้เกิดคลื่นเสียงอันทรงพลัง

อิ้ว!

แม้ขนอุยจะมีขนาดเท่าลูกแอปเปิ้ล แต่มันก็ยังคงส่งเสียงร้องคำรามเพื่อต่อต้านกับศัตรู ภาพที่เกิดขึ้นจึงกลายเป็นภาพที่แปลกประหลาดมาก เพราะมันคือภาพที่คางคกตัวยักษ์เท่าดาวเคราะห์กำลังเผชิญหน้ากับสัตว์อสูรตัวเล็กเท่าลูกแอปเปิ้ล

สิ่งมีชีวิตทั้งสองชนิดต่างก็ส่งเสียงร้องคำรามเข้าใส่กันอย่างต่อเนื่อง จนทำให้คนภายนอกเริ่มรู้สึกสับสนว่าปัจจุบันใครกำลังข่มขู่ใครอยู่กันแน่

“จัดการมันเลย!” เซี่ยเฟยตะโกนออกคำสั่ง ขณะพุ่งตัวออกไปด้วยความเร็วเกินกว่า 1 ล้านเมตรต่อวินาที

สถานการณ์ในตอนนี้ค่อนข้างที่จะวิกฤตมาก เพราะชายหนุ่มตระหนักว่าของเหลวสีดำเหล่านั้นสามารถที่จะกัดกร่อนต้นสนไร้วันสลายและทำลายอาวุธชิ้นนี้ลงไปได้อย่างง่ายดาย

หากต้นสนไร้วันสลายถูกทำลาย มันก็หมายความว่าเขาจะสูญเสียโอกาสในการหลอมรวมอาวุธมายาในครั้งนี้ด้วยเช่นกัน ซึ่งมันก็เป็นสิ่งที่เขาไม่มีทางปล่อยให้มันเกิดขึ้นอย่างเด็ดขาด

เซี่ยเฟยบินอ้อมไปทางบริเวณด้านขวาของคางคกยักษ์ ขณะที่ขนอุยหยุดการโจมตีด้วยคลื่นเสียงและเปลี่ยนไปใช้การโจมตีด้วยลำแสงพลังงาน

ท้ายที่สุดระยะการโจมตีของคลื่นเสียงก็เป็นวงกว้างมากเกินไป และในตอนนี้เซี่ยเฟยก็บุกเข้าไปใกล้กับศัตรูตรงหน้าแล้ว การโจมตีด้วยคลื่นเสียงของเจ้าตัวน้อยอาจจะพลาดทำให้เจ้านายของมันได้รับบาดเจ็บได้ ขนอุยจึงปรับเปลี่ยนการโจมตีให้เข้ากับสถานการณ์

วิญญาณหวนกับดาบดราก้อนสเกลถูกแปรสภาพให้แตกกระจายออกจากกันเป็นชิ้น ๆ จากนั้นพวกมันก็ถูกพลังจิตของชายหนุ่มบังคับให้พุ่งตรงไปยังคางคกยักษ์อันน่าสะพรึงกลัว

ฉี่ ๆ ๆ

ฤทธิ์กัดกร่อนจากของเหลวสีดำรุนแรงมากจนทำให้อาวุธทั้งสองชิ้นของชายหนุ่มเกิดการละลายอย่างรวดเร็ว

หงส์คราม!

เมื่อแผนแรกล้มเหลวเซี่ยเฟยก็เริ่มใช้แผนการที่ 2 โดยการยืดใบหญ้าของหงส์ครามออกไปจนถึงขีดจำกัด ก่อนที่เขาจะทำการตวัดใบหญ้าขนาดใหญ่คล้ายกับว่าเขากำลังตวัดดาบ

ระยะการโจมตีของชายหนุ่มในปัจจุบันอยู่ที่ประมาณ 500 เมตร ซึ่งมันก็น่าจะเป็นระยะปลอดภัยสำหรับการจู่โจมศัตรู

ฉัวะ!

ชั้นผิวหนังของคางคกยักษ์ถูกตัดขาดอย่างรวดเร็ว พร้อมกับของเหลวสีดำปริมาณมหาศาลที่กำลังสาดกระเซ็นเข้าใส่ชายหนุ่ม

เล่ห์กายา!

เซี่ยเฟยบิดร่างกายอย่างเหนือธรรมชาติเพื่อหลบหลีกของเหลวสีดำที่สาดกระเซ็นเข้ามาราวกับสายฝน ในเวลาเดียวกันเขาก็ยืดหงส์ครามออกไปในแนวตั้ง ก่อนที่จะเริ่มฟาดฟันใบหญ้าขนาดใหญ่เข้าใส่คางคกตัวยักษ์

จงเบ่งบาน!

ดอกไม้พลังงานทั่วทั้งใบหญ้าเริ่มบางสะพรั่ง โดยชายหนุ่มตั้งใจใช้ความแหลมคมของดอกไม้คริสตัลเหล่านี้ในการเจาะทะลุชั้นผิวหนังของคางคกตัวสีดำเข้าไปด้านใน

เมื่อไหร่ก็ตามที่หงส์ครามสามารถเจาะทะลุผ่านชั้นผิวหนังเข้าไปได้ เมื่อนั้นพิษของต้นพลัมเก้าราตรีย่อมสามารถสังหารคางคกตัวนี้ได้โดยตรง

ฉัวะ ๆ ๆ ๆ

หงส์ครามปาดผ่านชั้นผิวหนังของคางคกยักษ์อย่างบ้าคลั่ง แต่ของเหลวสีดำทำให้ความยาวของใบหญ้าลดลงอย่างต่อเนื่อง

ในเวลาเดียวกันหงส์ครามก็ทำการปลดปล่อยพลังงานออกมาไม่หยุด เพื่อทำการฟื้นฟูใบหญ้ากลับคืนมาเพื่อทดแทนกับใบหญ้าที่ถูกกัดกร่อนลงไป

น่าเสียดายที่ฤทธิ์กัดกร่อนของของเหลวสีดำทำให้หงส์ครามไม่สามารถเจาะทะลุชั้นผิวหนังของคางคกเข้าไปได้สักที และไม่ว่ามันจะพยายามมากแค่ไหน แต่มันก็ยังไม่สามารถส่งพิษร้ายเข้าไปภายในร่างของศัตรูได้

‘พลังชีวิตของหงส์ครามไม่น่าจะเพียงพอ’ เซี่ยเฟยคิดภายในใจก่อนที่เขาจะเริ่มล่าถอย

ในเวลาเดียวกันคางคกตัวยักษ์ก็ส่งเสียงร้องคำราม ก่อนที่มันจะออกแรงกระโดดมุ่งหน้าตรงไปยังต้นสนไร้วันสลาย

ปลดปล่อยจิตอสูร!

เซี่ยเฟยเร่งพลังของตัวเองจนถึงขีดสุด เพราะเป้าหมายของคางคกยักษ์คือการสังหารต้นสนไร้วันสลายอย่างชัดเจน

ตำนานเคยเล่าขานว่าอาวุธมายาไม่มีวันถูกทำลาย พวกมันจะถือกำเนิดขึ้นมาใหม่ครั้งแล้วครั้งเล่า แต่เซี่ยเฟยกลับไม่ได้มีความคิดในลักษณะนั้นเลย

สมมุติว่าต้นสนไร้วันสลายสามารถกลับมาเกิดใหม่ได้จริง ๆ คางคกยักษ์ตัวนี้ก็สมควรจะเปลี่ยนเป็นการโจมตีมาที่เขาบ้าง แต่การกระทำของมันเปิดเผยเจตนาออกมาอย่างชัดเจนว่าเป้าหมายของมันมีเพียงหนึ่งเดียวนั่นก็คือต้นสนไร้วันสลาย

หากเขาปล่อยให้อาวุธมายาถูกทำลาย เขาก็คงจะต้องเสียใจไปตลอดชีวิต!

“แงะปากมันให้ฉันหน่อย!” เซี่ยเฟยตะโกนออกคำสั่งไปทางขนอุย ขณะที่เขามุ่งหน้าตรงไปยังบริเวณด้านหน้าของคางคกอย่างต่อเนื่อง

อสูรตัวน้อยไม่รู้ว่าเซี่ยเฟยกำลังพยายามจะทำอะไรกันแน่ แต่ในฐานะอสูรผู้ภักดีมันย่อมทำตามคำสั่งโดยไม่คิดที่จะถามหาเหตุผล

พริบตาต่อมาลำแสงพลังงานอันทรงพลังก็ถูกปล่อยออกมาจากปากของขนอุย ซึ่งลำแสงที่ถูกปล่อยออกมาในคราวนี้ มันก็มีความรุนแรงมากพอที่จะแยกดาวเคราะห์ออกเป็น 2 ส่วนได้

ลำแสงพลังงานให้ผลดีมาก เพราะในที่สุดมันก็สามารถเปิดช่องว่างบริเวณปากของคางคกยักษ์ได้ตามที่เซี่ยเฟยต้องการ

เซี่ยเฟยกัดฟันเร่งความเร็วขึ้นอีกครั้ง เพราะเขารู้ดีว่าบาดแผลพวกนี้คงจะหายไปในเวลาเพียงแค่ไม่นาน เขาจึงจำเป็นจะต้องพุ่งตัวเข้าไปภายในนั้นก่อนที่บาดแผลของมันจะหายไป

พุ่งเข้าปากคางคกยักษ์เนี่ยนะ?!

วิธีการของเซี่ยเฟยมันจะบ้าไปแล้ว!!

บริเวณชั้นผิวหนังของคางคกตัวสีดำเต็มไปด้วยพิษกัดกร่อนอันรุนแรง มันจึงไม่มีใครสามารถรับประกันได้ว่าภายในร่างกายของมันจะเต็มไปด้วยของเหลวสีดำพวกนี้หรือไม่

ขนอุยมองภาพด้านหน้าอย่างตกตะลึง เพราะมันไม่เคยคิดเลยว่าความตั้งใจของเซี่ยเฟยคือการเข้าไปภายในปากของสัตว์ประหลาดยักษ์แบบนี้

ต้นสนไร้วันสลายมองภาพตรงหน้าอย่างตกตะลึงด้วยเช่นกัน และถึงแม้ตำนานจะยกย่องว่ามันคือสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งที่สุดในจักรวาล แต่ในตอนนี้มันกลับให้การยอมรับว่าเซี่ยเฟยคือสิ่งมีชีวิตที่บ้าคลั่งและแข็งแกร่งมากกว่ามันเสียอีก

ในระหว่างที่ร่างของชายหนุ่มลอดเข้าไปภายในปากของคางคกยักษ์ เจ้าคางคกยักษ์ก็เริ่มกระโดดและพุ่งเข้าไปหาต้นสนไร้วันสลายในระยะไกล

ปากขนาดใหญ่ของคางคกถูกอ้าออกเพื่อพยายามกลืนกินดาวเคราะห์สีเหลืองดวงใหญ่เข้าไปภายในปาก

แต่ทันใดนั้นเม็ดพลังงานสีรุ้งภายในสมองของเซี่ยเฟยก็เริ่มระเบิดปล่อยกระแสพลังงานปริมาณมหาศาลผลักดันให้ชายหนุ่มมีพลังเพิ่มขึ้นสูงไปอีกระดับ

บลัดบิวเทียสในมือซ้ายของเซี่ยเฟยกำลังกลืนกินพลังงานของศัตรูอย่างบ้าคลั่ง ขณะหงส์ครามที่อยู่ภายในมือขวากำลังพยายามอย่างสุดกำลังเพื่อทำลายอวัยวะทุกชนิดภายในร่างกาย

ระหว่างที่ชายหนุ่มกำลังทำลายอวัยวะภายในของคางคกยักษ์อย่างต่อเนื่อง ดาวดวงสีเหลืองซึ่งเป็นสถานที่ตั้งของต้นสนไร้วันสลายและขนอุยก็ถูกเขมือบเข้าไปภายในปากของคางคกยักษ์ไปแล้ว

เซี่ยเฟยใช้ความเร็วของตัวเองบุกทำลายอวัยวะภายในของคางคกยักษ์อย่างต่อเนื่อง ยิ่งไปกว่านั้นหงส์ครามยังฉีกกระชากอวัยวะภายในของศัตรูเป็นชิ้น ๆ ภาพที่เกิดขึ้นจึงเป็นภาพชายหนุ่มพุ่งออกมาจากร่างของคางคกยักษ์อย่างน่าสยดสยอง โดยมีเศษชิ้นเนื้อจากอวัยวะต่าง ๆ ติดอยู่ทั่วทั้งร่างกายของเขาเต็มไปหมด

***************

คางคกยักษ์ตายแล้ว?