บทที่ 50 รับคำสั่งซื้อ!

คิ้วของหวางเจิ้งเหอกระตุกขึ้นมาหนึ่งครั้ง

"อาชีพอะไร?"

ที่ปลายสายมีเสียงแว่วมาเบาๆ คล้ายกับคนที่พยายามกลั้นหัวเราะอย่างสุดความสามารถ

"[การสร้างอุปกรณ์] ครับ"

พรวด—

น้ำชาที่หวางเจิ้งเหอเพิ่งจิบเข้าไป ถูกพ่นออกมาอย่างเต็มแรงในครั้งนี้

มันพ่นกระจายไปทั่วหน้าจอกำไลข้อมืออัจฉริยะเบื้องหน้าเขา

เขาเช็ดมันอย่างลนลานด้วยทิชชู่ ใบหน้าชราแดงก่ำเป็นสีตับหมูเพราะอาการสำลัก

"แคก... แคกๆ! นาย... นายช่วยพูดใหม่อีกรอบซิ?!"

"[การสร้างอุปกรณ์] ครับผู้อำนวยการ"

"..."

ท่าทางการเช็ดหน้าจอของหวางเจิ้งเหอชะงักไป

เขาเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ รู้สึกว่าขมับของตัวเองเริ่มเต้นตุบๆ อีกครั้ง

ชาวนาคนหนึ่ง สามารถฝึกฝนจนถึงระดับนักรบยุทธ์ระดับ 9 ได้

ชาวนาคนหนึ่ง สามารถต่อยอัจฉริยะระดับ 7 จนพิการได้ในหมัดเดียว

และตอนนี้ ชาวนาคนนี้ยังจะมาลงทะเบียนอาชีพสายสนับสนุนอีก?

แถมยังลงทะเบียน [การสร้างอุปกรณ์] เสียด้วย

เขาคิดจะทำอะไรกันแน่?

หวางเจิ้งเหอสูดหายใจเข้าลึกๆ พยายามทำน้ำเสียงให้สงบที่สุด

เขานิ่งเงียบไป

ผ่านไปเนิ่นนานกว่าสิบวินาที ในที่สุดเขาก็เหมือนจะตัดสินใจบางอย่างได้ จึงตบโต๊ะดังปัง

"อนุมัติให้เขา! ฉันอยากจะเห็นนักว่า ชาวนาอย่างเขาจะสร้างอุปกรณ์อะไรออกมาได้!"

เขาไม่เชื่อหรอก

แค่อาชีพชาวนา จะสามารถสร้างความสั่นสะเทือนจนฟ้าถล่มดินทลายได้เชียวหรือ!

ภายในห้องพักของเจียงเช่อ

บนหน้าจอมีการแจ้งเตือนเด้งขึ้นมา

[ติ๊ง!]

[อาชีพ "การสร้างอุปกรณ์" ของคุณผ่านการอนุมัติแล้ว และได้ถูกบันทึกลงในระบบอาชีพสายสนับสนุนของมหาวิทยาลัยยุทธ์โม่ตูอย่างเป็นทางการ]

บนหน้าจอของเจียงเช่อ แพลตฟอร์มรับคำสั่งซื้อนั้นถูกรีเฟรชอีกครั้ง

รายการคำสั่งซื้อใหม่ๆ ไหลลงมาบนหน้าจอราวกับน้ำตก

[ประเภทคำสั่งซื้อ: การผลิตอาวุธ]

[ชื่อ: ดาบสั้นโลหะผสม ระดับ E]

[ข้อกำหนด: รูปแบบมาตรฐานทั่วไป]

[จำกัดเวลา: 24 ชั่วโมง]

[ค่าตอบแทน: 8,000 หยวน หรือ 5 คะแนน]

[ประเภทคำสั่งซื้อ: การผลิตอาวุธ]

[ชื่อ: ปลอกแขนน้ำหนักเบา ระดับ D]

[ข้อกำหนด: ความแข็งแกร่งได้มาตรฐาน]

[จำกัดเวลา: 48 ชั่วโมง]

[ค่าตอบแทน: 35,000 หยวน หรือ 20 คะแนน]

[ประเภทคำสั่งซื้อ: การผลิตยา]

[ชื่อ: ผงปราณเลือด ระดับ E (10 ชุด)]

[ข้อกำหนด: ความบริสุทธิ์ 70% ขึ้นไป]

[จำกัดเวลา: 12 ชั่วโมง]

[ค่าตอบแทน: 12,000 หยวน หรือ 8 คะแนน]

...

คำสั่งซื้อระดับ D และ E เรียงรายเต็มไปหมด

สิ่งเหล่านี้คือ "เงินอุดหนุน" ที่เตรียมไว้ให้นักศึกษาธรรมดาอย่างที่เฉินเป่ยว่าไว้จริงๆ

ค่าตอบแทนไม่สูงนัก แต่ก็ยังดีกว่าไม่มีอะไรเลย

นิ้วมือของเจียงเช่อเลื่อนไปบนหน้าจออย่างต่อเนื่อง สายตากวาดมองข้อมูลทีละแถวอย่างรวดเร็วโดยไม่หยุดพัก

เฉินเป่ยและถูรุ่ยที่อยู่ข้างหลังเขามองหน้ากันไปมา

"นาย... งานพวกนี้มันดูราคาถูกไปหน่อยไหม?" ถูรุ่ยพึมพำเสียงเบา

ในความคิดของเขา ด้วยฝีมือของเจียงเช่อ แค่ไปสู้ในเครือข่ายมหายุทธ์สักสองสามแมตช์ ก็หาเงินได้มากกว่านี้แล้ว

เฉินเป่ยไม่ได้พูดอะไร

คิ้วของเขาขมวดมุ่น

มันมีบางอย่างผิดปกติ

ท่าทางของเจียงเช่อไม่ได้ดูเหมือนกำลังรังเกียจว่าค่าตอบแทนต่ำเลย

เขามีท่าทีเหมือนกำลัง... ค้นหาอะไรบางอย่างที่เฉพาะเจาะจงมากกว่า

ทันใดนั้นเอง

นิ้วที่กำลังเลื่อนหน้าจอของเจียงเช่อก็หยุดลง

สายตาของเขาจดจ่ออยู่ที่ข้อมูลหนึ่งที่เพิ่งถูกรีเฟรชขึ้นมา และถูกกลบหายไปท่ามกลางคำสั่งซื้อระดับ D และ E มากมาย

นั่นคือคำสั่งซื้อที่แตกต่างจากงานอื่นอย่างสิ้นเชิง

[ประเภทคำสั่งซื้อ: การเสริมประสิทธิภาพอาวุธ]

[ไอเทม: ดาบจันทร์เสี้ยว ระดับ D]

[เป้าหมายการเสริมพลัง: ระดับ B]

[ข้อกำหนดพิเศษ: หลังการเสริมพลัง คุณสมบัติทั้งหมดต้องเพิ่มขึ้นไม่ต่ำกว่า 50%]

[ระยะเวลา: 3 วัน]

[ค่าตอบแทน: 4,000,000 หยวน]

สี่ล้านหยวน

อากาศในห้องดูเหมือนจะแข็งตัวไปในชั่วพริบตา

ดวงตาของถูรุ่ยเบิกกว้าง อ้าปากค้างจนแทบจะยัดไข่ไก่ลงไปได้ทั้งฟอง

"สี่... สี่ล้านหยวน?!"

ลมหายใจของเฉินเป่ยก็ชะงักไปเช่นกัน

เขาจ้องมองคำสั่งซื้อนั้นเขม็ง สีหน้าเต็มไปด้วยความรู้สึกเหลือเชื่อและไร้สาระ

การเสริมพลังอาวุธระดับ D ให้กลายเป็นระดับ B?

นี่มันไม่ใช่การสร้างแล้ว แต่มันคือการเปลี่ยนก้อนหินให้เป็นทองคำชัดๆ!

ความยากของมันนั้น สูงกว่าการสร้างอาวุธระดับ B ขึ้นมาใหม่โดยตรงหลายเท่าตัวนัก!

ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีข้อกำหนดที่โหดหินอย่าง "คุณสมบัติเพิ่มขึ้นไม่ต่ำกว่า 50%" อีก

เวลาแค่สามวัน?

อย่าว่าแต่สามวันเลย ต่อให้ให้เวลาอาจารย์ที่สอนด้านการสร้างอุปกรณ์ตั้งสามเดือน ก็ใช่ว่าจะมีความมั่นใจเต็มร้อย!

นี่มันคืองานที่ไม่มีทางทำสำเร็จได้เลยชัดๆ!

"บ้าไปแล้ว... คนที่ออกคำสั่งซื้อนี้ต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ..." เฉินเป่ยพึมพำกับตัวเอง

เจียงเช่อกดดูรายละเอียดของคำสั่งซื้อ

ในช่องของผู้ว่าจ้าง เขียนชื่อไว้ว่า [อู๋เหวินเยวียน · อาจารย์ภาควิชาการหลอมศาสตรา]

อาจารย์ของโรงเรียนคนหนึ่ง

ด้านหลังยังมีหมายเหตุทิ้งท้ายไว้ว่า: [ดาบเล่มนี้มีความสำคัญต่อฉันมาก หากทำสำเร็จ ยินดีจะมีรางวัลตอบแทนเพิ่มเติมให้]

ไม่แปลกใจเลย

สำหรับคนทั่วไป นี่คงเป็นเรื่องเพ้อฝันที่ไม่มีทางเป็นจริง

แต่สำหรับเจียงเช่อแล้ว...

นี่คืองานที่เหมือนสร้างมาเพื่อเขาโดยเฉพาะ

มุมปากของเขาหยักลึกขึ้นเป็นโค้งเล็กๆ

ท่ามกลางสายตาที่ตื่นตะลึงของเฉินเป่ยและถูรุ่ย เขาไม่ลังเลแม้แต่น้อยที่จะยื่นนิ้วไปกดปุ่ม [ยอมรับคำสั่งซื้อ]

วินาทีต่อมา

แสงสีขาววาบขึ้นภายในห้อง

พร้อมกับการสั่นสะเทือนของพลังงานจางๆ ดาบสั้นสีดำสนิทที่มีรอยร้าวเล็กๆ ทั่วทั้งใบดาบ ก็ปรากฏขึ้นบนโต๊ะทำงานอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย

เฉินเป่ยอึ้งไปเลย

ถูรุ่ยเองก็สติหลุดไปเช่นกัน

"นาย... นายรับงานนี้เหรอ?" เสียงของเฉินเป่ยสั่นเครือ "อาวุธระดับ B นะ! นายสามารถสร้างอาวุธระดับ B ได้งั้นเหรอ?!"

"นาย!" ถูรุ่ยสมองหยุดสั่งการไปอย่างสมบูรณ์ เขามองแผ่นหลังของเจียงเช่อราวกับกำลังมองเทพเจ้าที่จุติลงมาบนโลกมนุษย์ "นายมันเป็นตัวประหลาดประเภทไหนกันแน่เนี่ย..."

เจียงเช่อไม่ได้สนใจเสียงโวยวายของทั้งคู่

เขาหันกลับมา

"ผมจะเริ่มทำงานแล้ว"

"พวกคุณออกไปได้แล้ว"

นี่คือคำไล่ทางอ้อม

"หมายความว่ายังไง เขาจะหลอมศาสตราในห้องนอนเนี่ยนะ?"

เฉินเป่ยและถูรุ่ยหันมามองหน้ากัน ต่างเห็นความสั่นสะเทือนขวัญที่ไร้จุดสิ้นสุดในดวงตาของกันและกัน

พวกเขาเดินออกจากห้องไปอย่างเลื่อนลอย จนกระทั่งเจียงเช่อกดล็อคประตูห้องดัง "คลิก" ทั้งคู่ถึงได้เหมือนเพิ่งตื่นจากภวังค์

"ให้ตายสิ..." เฉินเป่ยทุบกำปั้นลงบนฝ่ามือตัวเองอย่างแรง สีหน้าเต็มไปด้วยความว้าวุ่น "ฉันต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ... ฉันดันรู้สึกว่าเขาจะทำสำเร็จขึ้นมาจริงๆ..."

ภายในห้อง

ความเงียบสงัดกลับคืนมาอีกครั้ง

เจียงเช่อไม่ได้ไปแตะต้องดาบจันทร์เสี้ยวระดับ D เล่มนั้นในทันที

จิตใต้สำนึกของเขาดิ่งจมลงสู่พื้นที่ของระบบ

[วัสดุที่จำเป็นสำหรับการเสริมพลังมีดังนี้:]

[1. เขี้ยวแมงมุมหมาป่าเงาพราย x 5]

[2. แกนผลึกเงา x 2]

[3. ดาบส่วนแขนของตั๊กแตนตำข้าวมิติว่างเปล่า x 1]

เจียงเช่อออกจากระบบ แล้วเปิดเว็บไซต์แพลตฟอร์มการค้าอย่างเป็นทางการอีกครั้ง

เขาพิมพ์ชื่อวัสดุทั้งสามอย่างลงไป

[เขี้ยวแมงมุมหมาป่าเงาพราย ราคาขาย: 60,000 หยวน/ซี่]

ห้าซี่ สามแสนหยวน

[แกนผลึกเงา ราคาขาย: 500,000 หยวน/ชิ้น]

สองชิ้น หนึ่งล้านหยวน

และสุดท้าย

[ดาบส่วนแขนของตั๊กแตนตำข้าวมิติว่างเปล่า]

ผลการค้นหาปรากฏขึ้นมา

[ดาบส่วนแขนของตั๊กแตนตำข้าวมิติว่างเปล่า ราคาขาย: 600,000 หยวน/ชิ้น]

ราคารวมทั้งหมด หนึ่งล้านเก้าแสนหยวน

เจียงเช่อเหลือบมองยอดเงินในบัญชีของตัวเอง

2,790,321.02 หยวน

เพียงพอแล้ว

เขาไม่ลังเลเลย กดสั่งซื้อดาบส่วนแขนเล่มนั้นทันที พร้อมกับซื้อวัสดุอีกสองอย่างที่เหลือ

[การชำระเงินสำเร็จ ยอดเงินคงเหลือในปัจจุบันของคุณคือ: 2,790,321.02 หยวน]

จิตสำนึกกลับคืนสู่พื้นที่ระบบ

เจียงเช่อนำ [ดาบจันทร์เสี้ยว] ระดับ D บนโต๊ะ "เพาะปลูก" ลงใน [ไร่อาวุธ] โดยตรง

[ติ๊ง!]

[วัสดุครบถ้วน เริ่มต้นการเพาะปลูกเพื่อเสริมพลัง...]

[เวลาสุกงอมโดยประมาณ: 24 ชั่วโมง]

เมื่อมองดูตัวเลขการนับถอยหลังสีแดงฉาน เจียงเช่อก็คำนวณในใจเงียบๆ

ต้นทุนไม่ถึงสองล้านหยวน

ค่าตอบแทนสี่ล้านหยวน

ใช้เวลาเพียงวันเดียว

ประสิทธิภาพแบบนี้ แทบจะไม่ต่างอะไรกับเครื่องพิมพ์แบงก์เลย

เขาเหลือบมองนาฬิกาบนผนัง เข็มนาฬิกาชี้ไปที่เวลาเที่ยงคืนตรงเป๊ะ

เจียงเช่อยังไม่คิดจะนอนในตอนนี้

เขานั่งลงหน้าคอมพิวเตอร์อีกครั้ง สวมอุปกรณ์เชื่อมต่อ

มหาวิทยาลัยยุทธ์โม่ตู · เครือข่ายมหายุทธ์

ตัวเลขขนาดมหึมาแสดงอยู่ใจกลางหน้าจอ

[จำนวนผู้ใช้งานออนไลน์ในปัจจุบัน: 4,032 คน]

ดึกดื่นขนาดนี้แล้ว แต่กลับยังมีนักศึกษามากกว่าสี่พันคนกำลังหลั่งเหงื่ออยู่ในโลกเสมือนจริง

นักศึกษาของมหาวิทยาลัยยุทธ์โม่ตูช่างทุ่มเทกันจริงๆ

เจียงเช่อกดเปิดหน้าอินเตอร์เฟซการแข่งขันจัดอันดับบุคคล

ข้อมูลส่วนตัวของเขาแสดงอยู่ด้านบนสุด

[ชื่อ: เจียงเช่อ]

[คะแนน: 0]

[อันดับ: 35492]

มหาวิทยาลัยยุทธ์โม่ตูทั้งหมด ตั้งแต่ปี 1 ถึงปี 4 มีนักศึกษาประมาณห้าหมื่นกว่าคน

อันดับของเขาเรียกได้ว่าอยู่รั้งท้ายอย่างแท้จริง

คะแนนเก้าร้อยเก้าสิบแต้มที่ชนะมาจากจ้าวเฟิงนั้นถือเป็นเงินเดิมพัน ไม่สามารถนำมาคิดเป็นคะแนนเริ่มต้นในการแข่งขันจัดอันดับได้โดยตรง

หากต้องการเลื่อนอันดับขึ้นไป มีเพียงวิธีเดียวเท่านั้น

สู้!

สายตาของเจียงเช่อกวาดผ่านตัวเลขที่บาดตานั้นไป

ในที่สุดสายตาของเขาก็ไปหยุดอยู่ที่ปุ่มที่เปล่งแสงจางๆ ตรงมุมขวาล่างของหน้าจอ

[เริ่มจับคู่]

(จบบท)